Marcos 3
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Mɨ Jisɨs siya ha swokɨ apnɨnopkainamɨn Juda sɨmiir omaka yai nɨdwokai wakaeiya saiir mɨ inkam nwɨrɨn hɨr nwokɨn siir ɨnib waeyaowɨm ɨni paeyarwainan ywokiyamɨm.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Mɨ Farisi kam nhɨrɨm Jisɨs siiram hɨrar kaonanae. Sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm siya tɨ inkamɨn siirɨn pɨ ɨi komiiya saiir namisi haiswonɨskii mɨ ta hɨriinana saiirsi boɨnɨuriyɨu boɨnam mɨnkɨm siirɨn.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Mɨ Jisɨs siya tɨ inkamɨn ɨɨna paeyarwainan nwowɨn siir boɨnki, kɨra sɨmiir bopwoniya dɨnsiin okwoki.
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir srɨigi, krɨma wɨ pɨkɨ hɨnɨɨn siyɨuɨn si tɨri Juda sɨmiir ɨi komii aiirɨn mɨ krɨma siyɨu mɨiyɨk tɨ tɨr. Iyɨe!? Farisi sɨma yai bɨri wakae boɨnkɨm.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir kaoyokiyokɨigiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn ɨni haugɨhauga whiyɨekiyɨn. Mɨ siya sɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir kɨgiyɨn mɨiyɨk bɨri nwokɨm, sɨma tɨ inkam ɨiirsi bɨ naɨngwoyɨmyokɨm. Mɨ Jisɨs siya hɨkak asi nwonamkɨn, tɨ hɨriinan siyɨu ɨiirsiyɨn. Mɨ siya tɨ inkamɨn siir boɨnki, kɨriir ɨɨndɨbɨn ha dɨnkiyɨnyɨnki. Mɨ siir ɨɨna ɨni wadɨeyar ywokiya.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Mɨ Farisi kamɨm sɨma Juda sɨmiir omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya saiir haiburgigɨm mɨ sɨma bɨri kɨmɨmɨnkɨm ɨna yɨnsiin apnamɨm Herot siiram mɨ siir nomiiyau nhɨrɨm sɨmiiram warar. Mɨ sɨma yaiyɨm ɨrɨpa mɨnam kitɨbmii boɨnkɨm Jisɨs siir nɨsomaokiyɨm. Ɨriig.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Mɨ Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma tɨ omon nu Judia hɨranɨn sɨma siir haiburgigɨm mɨ whɨi Galiliya hɨriir yam. Mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma ɨni siir mhoɨiyar yamɨm.
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 Mɨ iikamɨm tɨ omom omomɨm hɨranɨm nu Galili nu Judia mɨ om komii Jerusalem mɨ nu Idumia mɨ tɨ om whɨso Taia mɨ Saidon yo ɨni yab komiiyɨn Jodan, ɨni siir gɨmiya waiywo. Sɨma omom omomankɨn nɨtkɨm. Mɨ tɨ isid komiiyɨn Jisɨs siir yaiya sɨma wakae wɨnkɨm digworaekwowɨm siya tɨrɨm sɨmiir mɨ sɨma ha nɨtkɨm siiramɨn.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki, iikam isid komiiyɨn tɨsa nwowɨn ambi sɨma haigɨn ikwokromkwɨrisi. I ɨra pɨ kariiram dwomaigi, kara pɨ saiir kwɨrii nami.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Bɨiya siya i aiir nikɨ apni kwɨriinam karamae nikɨ owɨn mɨ siya iikam kasa bɨ haiswonɨmnɨskɨigɨn. Mɨ tariinanɨn iikam whɨekak nhɨrɨm makak makakɨm sɨma ɨna yapiyaonamɨm siiram, sɨmiir ɨɨnam siir pɨu aiir ninɨ onkwoɨuɨm. Mɨ sɨma iikam nhɨrɨm sɨmiir asi napkɨnyamya amkɨm.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Mɨ kamɨm yɨu bibiyɨekɨn nii whwonkaiyɨm sɨma Jisɨs siir kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni siir ɨgmiigar inɨ akaigai hɨuniyɨm. Mɨ sɨma ɨna kauwok boɨnkiyɨm. Kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn.
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Mɨ Jisɨs siya yɨu biyɨe ɨmiir nɨnɨmnɨskɨigiyɨn mɨ siya iikam ɨmiirɨn ɨna boɨnɨkɨdugiyɨn. Kɨma kariir inɨgɨn wɨ kɨpi haigirɨrɨr boɨnam. Ɨriig.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Mɨ Jisɨs siya mhɨu ɨiir niinainamɨn mɨ siya ɨna dapɨkɨuna kamɨm siya naɨngwowɨm sɨmiir inɨgɨm. Mɨ kamɨm siya dapɨkɨunam sɨma ɨna yamɨm siiram.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 Mɨ siya aposel kamɨm ɨuur nwɨsa yɨmbingi hɨnda tɨnda saɨka nap mɨriiyam, Adi Komii siir yai aiir nap boɨnmamauuam.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 Mɨ siya aposel kamɨm sɨmiirɨn ɨni inɨgakar ywowaigɨnɨugiyɨm, yɨu biyɨeyɨm iikamɨm sɨmiir pɨu nii whwonkaiyɨm, sɨmiir nɨnɨmnɨskiiyamamɨn.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Mɨ Jisɨs siya aposel kamɨm ɨuur nwɨsa yɨmbingi. Mɨ Saimon siir inɨg whɨrɨn Jisɨs siya nokdap haigɨnɨuɨn, Pitakɨn.
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 Mɨ Sebedi siir yɨnisɨm nwɨso Jems, Jon sowiirɨn Jisɨs siya yaeya inɨgar swokɨ kisɨna okdap haigɨnɨu, Boanesis. Tɨkɨ inɨgɨn siir inɨg tɨpmwokɨ tɨpmwowɨn, ta diya tɨowiya saiir yɨnisɨmkɨn. Sowiir yaiya ɨni hɨriinan ywowa.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Mɨ Endru, Filip, Batolomiyu, Matyu, Tumas mɨ Jems Arpias siir yɨnisɨm ɨeya mɨ Taitias. Mɨ Saimonɨn bɨiya ta yaiya saiir boɨnmɨmauugɨn nu whɨran inkam komiiyɨm krɨmiir kɨpi kɨgrɨrao.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Mɨ nwɨrɨn Judas Iskariotkɨn. Mɨ tɨ inkamɨn mhoɨiya wɨ wɨr siya napwouwi, kam nhɨrɨm ɨo Jisɨs saɨka nwowiyɨm siir nɨsomaowam naɨngwowɨm sɨmakan. Ɨriig.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ amɨn omaka hɨriir. Mɨ iikam isid komiiyɨn ɨni Jisɨs saɨkar swokɨ amwoniyɨm. Mɨ Jisɨs siya mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma nae nɨdwosiis aeni ɨi karamaeka. Nɨɨngaka.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Mɨ Jisɨs siya siir ɨrɨpa o nhɨeyɨm mɨ siir yopii ad owa, sɨma hɨriinan ninɨ wakaeniyɨm, Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma nae mɨn nɨngugu ae karamaeyar nwowi mɨ sɨma ɨna yɨtɨm siir nɨkɨunakiyam. Mɨ sɨma siir boɨn mɨ tari siir kwoɨnɨn pɨ whaowaekɨn, siya tɨ nae mɨn nɨngugu ae karamae nwowɨn.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma om komii Jerusalem hɨr haiburgigɨm mɨ ɨna yɨtɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm mɨ tari bɨigɨ bɨiyan yɨu biyɨeyɨn Biesebulɨn ɨni saɨka nwoɨn. Mɨ nhɨrɨm ɨna boɨnɨm mɨ tari Jisɨs siirɨn Biesebul siya hauuga ta kɨrɨeya yɨu biyɨeyɨm inkam pɨu nii okwokaiiyɨm sɨmiir nɨnɨmnɨskiiya.
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Mɨ Jisɨs siya sɨmiiram yɨkɨuna, sɨma siir kingiin nɨtɨm. Mɨ siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yai arar boɨn. Mɨ siya boɨn, yɨu biyɨe sɨmiir apu budɨn Setanɨn, siya wɨ yɨu sɨma sɨmar swokɨ ɨnɨmnɨskɨinaei, aniya?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Mɨ tɨ om komiiyɨn siir hɨran iikamɨm sɨma isidɨn whɨsa nɨnkibɨrnakii mɨ sɨma wɨ kɨrɨekakar sɨbgu owi, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨdam nɨnoopki.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Mɨ iikam nhɨrɨm omaka ɨruwanɨm sɨma isidɨn whɨsa nɨnkibɨrnaei, yaii nɨniyam mɨ sɨma wa sɨbgu owi ɨrɨpar, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨnoopki.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Mɨ yɨu biyɨe Setan siir isidɨn sɨma sɨman isidɨn whɨsa nwowi mɨ siir isidɨn sɨma sɨma wɨ kɨrɨekakar nwowi, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨnoop ɨuguski. Mɨ hɨriinan tɨri, Setan siirɨn, wɨ Setan siya swokɨ haiswonɨskiinae, aniya? Nɨɨngaka. Siir kɨrɨeya ɨni kariir kɨrɨeya saeya haibura. Mɨ siir mɨiya wɨ kara tɨrbugi.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 Ɨiya inkam nwɨrɨn inkam kɨrɨeni omaka napnɨnopkainami mɨ siir digworaekwowɨm sɨmiir ninɨ tauae hainakiyam mɨ siya wɨ dɨgar nwowi, siir digworaekwo ɨmiir tauae haiyamɨn, aniya? Nɨɨngaka. Mɨ siya inkam kɨrɨe ɨiirɨn bɨi ɨdni tikɨ kogrɨmdɨnugig. Mɨ siya hɨriinan tɨri siirɨn mɨ ɨkɨ siir digworaekwowɨm, ɨkɨ siir omaka nwokaiyɨm, sɨmiirɨn wa ninɨ tauae hainaki.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 Kara kɨmiirɨn yaimwowa boɨni, digworaekwo biyɨe biyɨeyɨm iikam hoɨmgakɨm kɨmiir waraur nwokaiyɨm, wɨ Adi Komii siyar haiyoprimdiyɨumii swoki. Mɨ yai bibiyɨeyɨm kɨma mɨ boɨnbumbuwiyɨm sɨmiirɨn wɨ warar mɨ ɨnkɨn haiyoprimdiyɨumiigi.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Mɨ inkam nwɨrɨn Adi Komii siir naeyɨuɨn siir nɨgbumbuwi mɨ Adi komii siya tɨkɨ inkamɨn siir dimɨn biyɨeyɨm, sɨmiirɨn wɨ warar nɨnkɨn haiyoprimdiyɨumiigi rani. Nɨɨngaka. Tariinan mɨ mhoɨiya ɨriipɨ hɨriinan, wɨ nɨɨngar mɨ owi. Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, tɨkɨ inkamɨn, Adi Komii siir naeyɨuɨn siir nɨgbumbuɨn mɨ tɨkɨ siir dimɨn biyɨeyɨm siya ɨinokɨinokɨn wɨ hɨk sɨmiirsiyar hainanaei.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Jisɨs siya tɨ yai whɨekakɨm hɨnɨɨn dimusi bɨ boɨnkɨn, sɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwokɨm, Jisɨs siya yɨu biyɨe siir kɨrɨeya saiir mɨrii. Mɨ siya tɨ yaiyɨm hɨnɨɨn asi boɨnkɨn. Ɨriig.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Mɨ ta ɨiya Jisɨs siir apu aeya mɨ siir nomousɨm ɨma, sɨma ɨna yɨmbiniyɨm. Mɨ sɨmaɨnii omaka akpitga hɨr yaka okwoniyɨm. Kɨra unkɨ ɨt krɨmiiram.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Mɨ iikam isid komiiyɨn siir nɨdwo ywokaiyɨm sɨma boɨnki siirɨn, ha? Wakae! Kɨriir apu aeya mɨ kɨriir nomousɨm ɨkɨm mɨ kɨriir yokman ɨma, sɨma ɨsi kɨriirɨm idwowɨiya hɨrar nɨdwo kaowɨm, kɨriiramɨn sɨma nɨkɨugikɨm.
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Mɨ siya ɨni sɨmiir yai aka yowarkɨi boɨnkiyɨn, yɨpɨkɨ iikamkɨm kariir pɨugana saiir hɨriinan nwowɨm?
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Mɨ iikamɨm siir nɨdwoyokaiyɨm siya ɨni sɨmiirar kaoyokiyokɨikiyɨn. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn sɨmiirɨn, kɨgi! Kariir apu mɨ kariir nomousɨm, tɨ kɨmargɨm, tɨ tɨrar kwowɨm.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Iikam hoɨmgakɨm Adi Komii siir yai aiirɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ siir mɨiya saiir mɨriiyɨm sɨma wara. Mɨ sɨma wɨ kariir apu mɨ kariir pomou yokman nwowi. Ɨriig.
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.