Marcos 3
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARC
1 Mɨ Jisɨs siya ha swokɨ apnɨnopkainamɨn Juda sɨmiir omaka yai nɨdwokai wakaeiya saiir mɨ inkam nwɨrɨn hɨr nwokɨn siir ɨnib waeyaowɨm ɨni paeyarwainan ywokiyamɨm.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Mɨ Farisi kam nhɨrɨm Jisɨs siiram hɨrar kaonanae. Sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm siya tɨ inkamɨn siirɨn pɨ ɨi komiiya saiir namisi haiswonɨskii mɨ ta hɨriinana saiirsi boɨnɨuriyɨu boɨnam mɨnkɨm siirɨn.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Mɨ Jisɨs siya tɨ inkamɨn ɨɨna paeyarwainan nwowɨn siir boɨnki, kɨra sɨmiir bopwoniya dɨnsiin okwoki.
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir srɨigi, krɨma wɨ pɨkɨ hɨnɨɨn siyɨuɨn si tɨri Juda sɨmiir ɨi komii aiirɨn mɨ krɨma siyɨu mɨiyɨk tɨ tɨr. Iyɨe!? Farisi sɨma yai bɨri wakae boɨnkɨm.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir kaoyokiyokɨigiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn ɨni haugɨhauga whiyɨekiyɨn. Mɨ siya sɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir kɨgiyɨn mɨiyɨk bɨri nwokɨm, sɨma tɨ inkam ɨiirsi bɨ naɨngwoyɨmyokɨm. Mɨ Jisɨs siya hɨkak asi nwonamkɨn, tɨ hɨriinan siyɨu ɨiirsiyɨn. Mɨ siya tɨ inkamɨn siir boɨnki, kɨriir ɨɨndɨbɨn ha dɨnkiyɨnyɨnki. Mɨ siir ɨɨna ɨni wadɨeyar ywokiya.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Mɨ Farisi kamɨm sɨma Juda sɨmiir omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya saiir haiburgigɨm mɨ sɨma bɨri kɨmɨmɨnkɨm ɨna yɨnsiin apnamɨm Herot siiram mɨ siir nomiiyau nhɨrɨm sɨmiiram warar. Mɨ sɨma yaiyɨm ɨrɨpa mɨnam kitɨbmii boɨnkɨm Jisɨs siir nɨsomaokiyɨm. Ɨriig.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Mɨ Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma tɨ omon nu Judia hɨranɨn sɨma siir haiburgigɨm mɨ whɨi Galiliya hɨriir yam. Mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma ɨni siir mhoɨiyar yamɨm.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Mɨ iikamɨm tɨ omom omomɨm hɨranɨm nu Galili nu Judia mɨ om komii Jerusalem mɨ nu Idumia mɨ tɨ om whɨso Taia mɨ Saidon yo ɨni yab komiiyɨn Jodan, ɨni siir gɨmiya waiywo. Sɨma omom omomankɨn nɨtkɨm. Mɨ tɨ isid komiiyɨn Jisɨs siir yaiya sɨma wakae wɨnkɨm digworaekwowɨm siya tɨrɨm sɨmiir mɨ sɨma ha nɨtkɨm siiramɨn.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki, iikam isid komiiyɨn tɨsa nwowɨn ambi sɨma haigɨn ikwokromkwɨrisi. I ɨra pɨ kariiram dwomaigi, kara pɨ saiir kwɨrii nami.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Bɨiya siya i aiir nikɨ apni kwɨriinam karamae nikɨ owɨn mɨ siya iikam kasa bɨ haiswonɨmnɨskɨigɨn. Mɨ tariinanɨn iikam whɨekak nhɨrɨm makak makakɨm sɨma ɨna yapiyaonamɨm siiram, sɨmiir ɨɨnam siir pɨu aiir ninɨ onkwoɨuɨm. Mɨ sɨma iikam nhɨrɨm sɨmiir asi napkɨnyamya amkɨm.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Mɨ kamɨm yɨu bibiyɨekɨn nii whwonkaiyɨm sɨma Jisɨs siir kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni siir ɨgmiigar inɨ akaigai hɨuniyɨm. Mɨ sɨma ɨna kauwok boɨnkiyɨm. Kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn.
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Mɨ Jisɨs siya yɨu biyɨe ɨmiir nɨnɨmnɨskɨigiyɨn mɨ siya iikam ɨmiirɨn ɨna boɨnɨkɨdugiyɨn. Kɨma kariir inɨgɨn wɨ kɨpi haigirɨrɨr boɨnam. Ɨriig.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Mɨ Jisɨs siya mhɨu ɨiir niinainamɨn mɨ siya ɨna dapɨkɨuna kamɨm siya naɨngwowɨm sɨmiir inɨgɨm. Mɨ kamɨm siya dapɨkɨunam sɨma ɨna yamɨm siiram.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Mɨ siya aposel kamɨm ɨuur nwɨsa yɨmbingi hɨnda tɨnda saɨka nap mɨriiyam, Adi Komii siir yai aiir nap boɨnmamauuam.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 Mɨ siya aposel kamɨm sɨmiirɨn ɨni inɨgakar ywowaigɨnɨugiyɨm, yɨu biyɨeyɨm iikamɨm sɨmiir pɨu nii whwonkaiyɨm, sɨmiir nɨnɨmnɨskiiyamamɨn.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Mɨ Jisɨs siya aposel kamɨm ɨuur nwɨsa yɨmbingi. Mɨ Saimon siir inɨg whɨrɨn Jisɨs siya nokdap haigɨnɨuɨn, Pitakɨn.
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Mɨ Sebedi siir yɨnisɨm nwɨso Jems, Jon sowiirɨn Jisɨs siya yaeya inɨgar swokɨ kisɨna okdap haigɨnɨu, Boanesis. Tɨkɨ inɨgɨn siir inɨg tɨpmwokɨ tɨpmwowɨn, ta diya tɨowiya saiir yɨnisɨmkɨn. Sowiir yaiya ɨni hɨriinan ywowa.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Mɨ Endru, Filip, Batolomiyu, Matyu, Tumas mɨ Jems Arpias siir yɨnisɨm ɨeya mɨ Taitias. Mɨ Saimonɨn bɨiya ta yaiya saiir boɨnmɨmauugɨn nu whɨran inkam komiiyɨm krɨmiir kɨpi kɨgrɨrao.
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 Mɨ nwɨrɨn Judas Iskariotkɨn. Mɨ tɨ inkamɨn mhoɨiya wɨ wɨr siya napwouwi, kam nhɨrɨm ɨo Jisɨs saɨka nwowiyɨm siir nɨsomaowam naɨngwowɨm sɨmakan. Ɨriig.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ amɨn omaka hɨriir. Mɨ iikam isid komiiyɨn ɨni Jisɨs saɨkar swokɨ amwoniyɨm. Mɨ Jisɨs siya mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma nae nɨdwosiis aeni ɨi karamaeka. Nɨɨngaka.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Mɨ Jisɨs siya siir ɨrɨpa o nhɨeyɨm mɨ siir yopii ad owa, sɨma hɨriinan ninɨ wakaeniyɨm, Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma nae mɨn nɨngugu ae karamaeyar nwowi mɨ sɨma ɨna yɨtɨm siir nɨkɨunakiyam. Mɨ sɨma siir boɨn mɨ tari siir kwoɨnɨn pɨ whaowaekɨn, siya tɨ nae mɨn nɨngugu ae karamae nwowɨn.
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma om komii Jerusalem hɨr haiburgigɨm mɨ ɨna yɨtɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm mɨ tari bɨigɨ bɨiyan yɨu biyɨeyɨn Biesebulɨn ɨni saɨka nwoɨn. Mɨ nhɨrɨm ɨna boɨnɨm mɨ tari Jisɨs siirɨn Biesebul siya hauuga ta kɨrɨeya yɨu biyɨeyɨm inkam pɨu nii okwokaiiyɨm sɨmiir nɨnɨmnɨskiiya.
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Mɨ Jisɨs siya sɨmiiram yɨkɨuna, sɨma siir kingiin nɨtɨm. Mɨ siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yai arar boɨn. Mɨ siya boɨn, yɨu biyɨe sɨmiir apu budɨn Setanɨn, siya wɨ yɨu sɨma sɨmar swokɨ ɨnɨmnɨskɨinaei, aniya?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Mɨ tɨ om komiiyɨn siir hɨran iikamɨm sɨma isidɨn whɨsa nɨnkibɨrnakii mɨ sɨma wɨ kɨrɨekakar sɨbgu owi, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨdam nɨnoopki.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Mɨ iikam nhɨrɨm omaka ɨruwanɨm sɨma isidɨn whɨsa nɨnkibɨrnaei, yaii nɨniyam mɨ sɨma wa sɨbgu owi ɨrɨpar, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨnoopki.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Mɨ yɨu biyɨe Setan siir isidɨn sɨma sɨman isidɨn whɨsa nwowi mɨ siir isidɨn sɨma sɨma wɨ kɨrɨekakar nwowi, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨnoop ɨuguski. Mɨ hɨriinan tɨri, Setan siirɨn, wɨ Setan siya swokɨ haiswonɨskiinae, aniya? Nɨɨngaka. Siir kɨrɨeya ɨni kariir kɨrɨeya saeya haibura. Mɨ siir mɨiya wɨ kara tɨrbugi.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 Ɨiya inkam nwɨrɨn inkam kɨrɨeni omaka napnɨnopkainami mɨ siir digworaekwowɨm sɨmiir ninɨ tauae hainakiyam mɨ siya wɨ dɨgar nwowi, siir digworaekwo ɨmiir tauae haiyamɨn, aniya? Nɨɨngaka. Mɨ siya inkam kɨrɨe ɨiirɨn bɨi ɨdni tikɨ kogrɨmdɨnugig. Mɨ siya hɨriinan tɨri siirɨn mɨ ɨkɨ siir digworaekwowɨm, ɨkɨ siir omaka nwokaiyɨm, sɨmiirɨn wa ninɨ tauae hainaki.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 Kara kɨmiirɨn yaimwowa boɨni, digworaekwo biyɨe biyɨeyɨm iikam hoɨmgakɨm kɨmiir waraur nwokaiyɨm, wɨ Adi Komii siyar haiyoprimdiyɨumii swoki. Mɨ yai bibiyɨeyɨm kɨma mɨ boɨnbumbuwiyɨm sɨmiirɨn wɨ warar mɨ ɨnkɨn haiyoprimdiyɨumiigi.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 Mɨ inkam nwɨrɨn Adi Komii siir naeyɨuɨn siir nɨgbumbuwi mɨ Adi komii siya tɨkɨ inkamɨn siir dimɨn biyɨeyɨm, sɨmiirɨn wɨ warar nɨnkɨn haiyoprimdiyɨumiigi rani. Nɨɨngaka. Tariinan mɨ mhoɨiya ɨriipɨ hɨriinan, wɨ nɨɨngar mɨ owi. Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, tɨkɨ inkamɨn, Adi Komii siir naeyɨuɨn siir nɨgbumbuɨn mɨ tɨkɨ siir dimɨn biyɨeyɨm siya ɨinokɨinokɨn wɨ hɨk sɨmiirsiyar hainanaei.
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Jisɨs siya tɨ yai whɨekakɨm hɨnɨɨn dimusi bɨ boɨnkɨn, sɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwokɨm, Jisɨs siya yɨu biyɨe siir kɨrɨeya saiir mɨrii. Mɨ siya tɨ yaiyɨm hɨnɨɨn asi boɨnkɨn. Ɨriig.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Mɨ ta ɨiya Jisɨs siir apu aeya mɨ siir nomousɨm ɨma, sɨma ɨna yɨmbiniyɨm. Mɨ sɨmaɨnii omaka akpitga hɨr yaka okwoniyɨm. Kɨra unkɨ ɨt krɨmiiram.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Mɨ iikam isid komiiyɨn siir nɨdwo ywokaiyɨm sɨma boɨnki siirɨn, ha? Wakae! Kɨriir apu aeya mɨ kɨriir nomousɨm ɨkɨm mɨ kɨriir yokman ɨma, sɨma ɨsi kɨriirɨm idwowɨiya hɨrar nɨdwo kaowɨm, kɨriiramɨn sɨma nɨkɨugikɨm.
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Mɨ siya ɨni sɨmiir yai aka yowarkɨi boɨnkiyɨn, yɨpɨkɨ iikamkɨm kariir pɨugana saiir hɨriinan nwowɨm?
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Mɨ iikamɨm siir nɨdwoyokaiyɨm siya ɨni sɨmiirar kaoyokiyokɨikiyɨn. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn sɨmiirɨn, kɨgi! Kariir apu mɨ kariir nomousɨm, tɨ kɨmargɨm, tɨ tɨrar kwowɨm.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Iikam hoɨmgakɨm Adi Komii siir yai aiirɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ siir mɨiya saiir mɨriiyɨm sɨma wara. Mɨ sɨma wɨ kariir apu mɨ kariir pomou yokman nwowi. Ɨriig.
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.