Marcos 3
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NAA
1 Mɨ Jisɨs siya ha swokɨ apnɨnopkainamɨn Juda sɨmiir omaka yai nɨdwokai wakaeiya saiir mɨ inkam nwɨrɨn hɨr nwokɨn siir ɨnib waeyaowɨm ɨni paeyarwainan ywokiyamɨm.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Mɨ Farisi kam nhɨrɨm Jisɨs siiram hɨrar kaonanae. Sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm siya tɨ inkamɨn siirɨn pɨ ɨi komiiya saiir namisi haiswonɨskii mɨ ta hɨriinana saiirsi boɨnɨuriyɨu boɨnam mɨnkɨm siirɨn.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Mɨ Jisɨs siya tɨ inkamɨn ɨɨna paeyarwainan nwowɨn siir boɨnki, kɨra sɨmiir bopwoniya dɨnsiin okwoki.
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir srɨigi, krɨma wɨ pɨkɨ hɨnɨɨn siyɨuɨn si tɨri Juda sɨmiir ɨi komii aiirɨn mɨ krɨma siyɨu mɨiyɨk tɨ tɨr. Iyɨe!? Farisi sɨma yai bɨri wakae boɨnkɨm.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir kaoyokiyokɨigiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn ɨni haugɨhauga whiyɨekiyɨn. Mɨ siya sɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir kɨgiyɨn mɨiyɨk bɨri nwokɨm, sɨma tɨ inkam ɨiirsi bɨ naɨngwoyɨmyokɨm. Mɨ Jisɨs siya hɨkak asi nwonamkɨn, tɨ hɨriinan siyɨu ɨiirsiyɨn. Mɨ siya tɨ inkamɨn siir boɨnki, kɨriir ɨɨndɨbɨn ha dɨnkiyɨnyɨnki. Mɨ siir ɨɨna ɨni wadɨeyar ywokiya.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Mɨ Farisi kamɨm sɨma Juda sɨmiir omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya saiir haiburgigɨm mɨ sɨma bɨri kɨmɨmɨnkɨm ɨna yɨnsiin apnamɨm Herot siiram mɨ siir nomiiyau nhɨrɨm sɨmiiram warar. Mɨ sɨma yaiyɨm ɨrɨpa mɨnam kitɨbmii boɨnkɨm Jisɨs siir nɨsomaokiyɨm. Ɨriig.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Mɨ Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma tɨ omon nu Judia hɨranɨn sɨma siir haiburgigɨm mɨ whɨi Galiliya hɨriir yam. Mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma ɨni siir mhoɨiyar yamɨm.
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 Mɨ iikamɨm tɨ omom omomɨm hɨranɨm nu Galili nu Judia mɨ om komii Jerusalem mɨ nu Idumia mɨ tɨ om whɨso Taia mɨ Saidon yo ɨni yab komiiyɨn Jodan, ɨni siir gɨmiya waiywo. Sɨma omom omomankɨn nɨtkɨm. Mɨ tɨ isid komiiyɨn Jisɨs siir yaiya sɨma wakae wɨnkɨm digworaekwowɨm siya tɨrɨm sɨmiir mɨ sɨma ha nɨtkɨm siiramɨn.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki, iikam isid komiiyɨn tɨsa nwowɨn ambi sɨma haigɨn ikwokromkwɨrisi. I ɨra pɨ kariiram dwomaigi, kara pɨ saiir kwɨrii nami.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Bɨiya siya i aiir nikɨ apni kwɨriinam karamae nikɨ owɨn mɨ siya iikam kasa bɨ haiswonɨmnɨskɨigɨn. Mɨ tariinanɨn iikam whɨekak nhɨrɨm makak makakɨm sɨma ɨna yapiyaonamɨm siiram, sɨmiir ɨɨnam siir pɨu aiir ninɨ onkwoɨuɨm. Mɨ sɨma iikam nhɨrɨm sɨmiir asi napkɨnyamya amkɨm.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Mɨ kamɨm yɨu bibiyɨekɨn nii whwonkaiyɨm sɨma Jisɨs siir kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni siir ɨgmiigar inɨ akaigai hɨuniyɨm. Mɨ sɨma ɨna kauwok boɨnkiyɨm. Kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn.
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Mɨ Jisɨs siya yɨu biyɨe ɨmiir nɨnɨmnɨskɨigiyɨn mɨ siya iikam ɨmiirɨn ɨna boɨnɨkɨdugiyɨn. Kɨma kariir inɨgɨn wɨ kɨpi haigirɨrɨr boɨnam. Ɨriig.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Mɨ Jisɨs siya mhɨu ɨiir niinainamɨn mɨ siya ɨna dapɨkɨuna kamɨm siya naɨngwowɨm sɨmiir inɨgɨm. Mɨ kamɨm siya dapɨkɨunam sɨma ɨna yamɨm siiram.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 Mɨ siya aposel kamɨm ɨuur nwɨsa yɨmbingi hɨnda tɨnda saɨka nap mɨriiyam, Adi Komii siir yai aiir nap boɨnmamauuam.
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Mɨ siya aposel kamɨm sɨmiirɨn ɨni inɨgakar ywowaigɨnɨugiyɨm, yɨu biyɨeyɨm iikamɨm sɨmiir pɨu nii whwonkaiyɨm, sɨmiir nɨnɨmnɨskiiyamamɨn.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Mɨ Jisɨs siya aposel kamɨm ɨuur nwɨsa yɨmbingi. Mɨ Saimon siir inɨg whɨrɨn Jisɨs siya nokdap haigɨnɨuɨn, Pitakɨn.
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Mɨ Sebedi siir yɨnisɨm nwɨso Jems, Jon sowiirɨn Jisɨs siya yaeya inɨgar swokɨ kisɨna okdap haigɨnɨu, Boanesis. Tɨkɨ inɨgɨn siir inɨg tɨpmwokɨ tɨpmwowɨn, ta diya tɨowiya saiir yɨnisɨmkɨn. Sowiir yaiya ɨni hɨriinan ywowa.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Mɨ Endru, Filip, Batolomiyu, Matyu, Tumas mɨ Jems Arpias siir yɨnisɨm ɨeya mɨ Taitias. Mɨ Saimonɨn bɨiya ta yaiya saiir boɨnmɨmauugɨn nu whɨran inkam komiiyɨm krɨmiir kɨpi kɨgrɨrao.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 Mɨ nwɨrɨn Judas Iskariotkɨn. Mɨ tɨ inkamɨn mhoɨiya wɨ wɨr siya napwouwi, kam nhɨrɨm ɨo Jisɨs saɨka nwowiyɨm siir nɨsomaowam naɨngwowɨm sɨmakan. Ɨriig.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ amɨn omaka hɨriir. Mɨ iikam isid komiiyɨn ɨni Jisɨs saɨkar swokɨ amwoniyɨm. Mɨ Jisɨs siya mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma nae nɨdwosiis aeni ɨi karamaeka. Nɨɨngaka.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Mɨ Jisɨs siya siir ɨrɨpa o nhɨeyɨm mɨ siir yopii ad owa, sɨma hɨriinan ninɨ wakaeniyɨm, Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma nae mɨn nɨngugu ae karamaeyar nwowi mɨ sɨma ɨna yɨtɨm siir nɨkɨunakiyam. Mɨ sɨma siir boɨn mɨ tari siir kwoɨnɨn pɨ whaowaekɨn, siya tɨ nae mɨn nɨngugu ae karamae nwowɨn.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma om komii Jerusalem hɨr haiburgigɨm mɨ ɨna yɨtɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm mɨ tari bɨigɨ bɨiyan yɨu biyɨeyɨn Biesebulɨn ɨni saɨka nwoɨn. Mɨ nhɨrɨm ɨna boɨnɨm mɨ tari Jisɨs siirɨn Biesebul siya hauuga ta kɨrɨeya yɨu biyɨeyɨm inkam pɨu nii okwokaiiyɨm sɨmiir nɨnɨmnɨskiiya.
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Mɨ Jisɨs siya sɨmiiram yɨkɨuna, sɨma siir kingiin nɨtɨm. Mɨ siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yai arar boɨn. Mɨ siya boɨn, yɨu biyɨe sɨmiir apu budɨn Setanɨn, siya wɨ yɨu sɨma sɨmar swokɨ ɨnɨmnɨskɨinaei, aniya?
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Mɨ tɨ om komiiyɨn siir hɨran iikamɨm sɨma isidɨn whɨsa nɨnkibɨrnakii mɨ sɨma wɨ kɨrɨekakar sɨbgu owi, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨdam nɨnoopki.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Mɨ iikam nhɨrɨm omaka ɨruwanɨm sɨma isidɨn whɨsa nɨnkibɨrnaei, yaii nɨniyam mɨ sɨma wa sɨbgu owi ɨrɨpar, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨnoopki.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Mɨ yɨu biyɨe Setan siir isidɨn sɨma sɨman isidɨn whɨsa nwowi mɨ siir isidɨn sɨma sɨma wɨ kɨrɨekakar nwowi, aniya? Nɨɨngaka. Sɨma wa nɨnoop ɨuguski. Mɨ hɨriinan tɨri, Setan siirɨn, wɨ Setan siya swokɨ haiswonɨskiinae, aniya? Nɨɨngaka. Siir kɨrɨeya ɨni kariir kɨrɨeya saeya haibura. Mɨ siir mɨiya wɨ kara tɨrbugi.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 Ɨiya inkam nwɨrɨn inkam kɨrɨeni omaka napnɨnopkainami mɨ siir digworaekwowɨm sɨmiir ninɨ tauae hainakiyam mɨ siya wɨ dɨgar nwowi, siir digworaekwo ɨmiir tauae haiyamɨn, aniya? Nɨɨngaka. Mɨ siya inkam kɨrɨe ɨiirɨn bɨi ɨdni tikɨ kogrɨmdɨnugig. Mɨ siya hɨriinan tɨri siirɨn mɨ ɨkɨ siir digworaekwowɨm, ɨkɨ siir omaka nwokaiyɨm, sɨmiirɨn wa ninɨ tauae hainaki.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 Kara kɨmiirɨn yaimwowa boɨni, digworaekwo biyɨe biyɨeyɨm iikam hoɨmgakɨm kɨmiir waraur nwokaiyɨm, wɨ Adi Komii siyar haiyoprimdiyɨumii swoki. Mɨ yai bibiyɨeyɨm kɨma mɨ boɨnbumbuwiyɨm sɨmiirɨn wɨ warar mɨ ɨnkɨn haiyoprimdiyɨumiigi.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Mɨ inkam nwɨrɨn Adi Komii siir naeyɨuɨn siir nɨgbumbuwi mɨ Adi komii siya tɨkɨ inkamɨn siir dimɨn biyɨeyɨm, sɨmiirɨn wɨ warar nɨnkɨn haiyoprimdiyɨumiigi rani. Nɨɨngaka. Tariinan mɨ mhoɨiya ɨriipɨ hɨriinan, wɨ nɨɨngar mɨ owi. Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, tɨkɨ inkamɨn, Adi Komii siir naeyɨuɨn siir nɨgbumbuɨn mɨ tɨkɨ siir dimɨn biyɨeyɨm siya ɨinokɨinokɨn wɨ hɨk sɨmiirsiyar hainanaei.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Jisɨs siya tɨ yai whɨekakɨm hɨnɨɨn dimusi bɨ boɨnkɨn, sɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwokɨm, Jisɨs siya yɨu biyɨe siir kɨrɨeya saiir mɨrii. Mɨ siya tɨ yaiyɨm hɨnɨɨn asi boɨnkɨn. Ɨriig.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Mɨ ta ɨiya Jisɨs siir apu aeya mɨ siir nomousɨm ɨma, sɨma ɨna yɨmbiniyɨm. Mɨ sɨmaɨnii omaka akpitga hɨr yaka okwoniyɨm. Kɨra unkɨ ɨt krɨmiiram.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Mɨ iikam isid komiiyɨn siir nɨdwo ywokaiyɨm sɨma boɨnki siirɨn, ha? Wakae! Kɨriir apu aeya mɨ kɨriir nomousɨm ɨkɨm mɨ kɨriir yokman ɨma, sɨma ɨsi kɨriirɨm idwowɨiya hɨrar nɨdwo kaowɨm, kɨriiramɨn sɨma nɨkɨugikɨm.
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Mɨ siya ɨni sɨmiir yai aka yowarkɨi boɨnkiyɨn, yɨpɨkɨ iikamkɨm kariir pɨugana saiir hɨriinan nwowɨm?
33 Então Jesus perguntou:
34 Mɨ iikamɨm siir nɨdwoyokaiyɨm siya ɨni sɨmiirar kaoyokiyokɨikiyɨn. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn sɨmiirɨn, kɨgi! Kariir apu mɨ kariir nomousɨm, tɨ kɨmargɨm, tɨ tɨrar kwowɨm.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Iikam hoɨmgakɨm Adi Komii siir yai aiirɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ siir mɨiya saiir mɨriiyɨm sɨma wara. Mɨ sɨma wɨ kariir apu mɨ kariir pomou yokman nwowi. Ɨriig.
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.