Lucas 5

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɨ ɨigwɨra Jisɨs siya Genesaret whɨigbid hɨr nwokɨn. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma ha nɨtɨm, ɨni saɨkar yanɨnkɨnɨuniyɨm. Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir yai aiir wakaeyam.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Mɨ siya igopsɨm ɨswo sowiir kɨgi sowa whɨigbid hɨr nwowi. Mɨ kamɨm anasu haiiyɨm sɨma tɨ i ɨswo sowiir bɨdi haiburgigo. Mɨ sɨma haɨmna hɨisoki.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Mɨ Jisɨs siya iisɨm ɨra saiir kwɨrii, ta iya Saimon Pita siirga. Mɨ siya Saimon Pita siir boɨnki siya i aiirɨn hamiisɨma wokiyopkiyɨm yaba hɨriir mɨ siya ta ikopsɨm aiir yɨdwokai boɨnmɨmauugi Adi Komii siir yai aiirɨn, iikam whɨekakɨm sɨmiir.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Mɨ Jisɨs siya yai ha boɨn dɨgiyɨn mɨ siya Saimon Pita siir boɨnki, iya whɨidopwoniya kinaniyam, kɨra mɨ kɨriir isidɨn kɨma haɨmna dɨtmai anasu kikaiyɨm.
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Saimon Pita siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn, inkam komii ta nɨi kɨrɨeya krɨma whɨsariiyar mɨriinanaemaowikɨm, anasu whɨrmɨn whɨrmɨn bɨ swokɨ ɨigimɨmɨnkɨn. Mɨ kɨra pɨ boɨnkɨn, kara pɨ asi nɨtmai.
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Mɨ sɨma ha nɨtmaikiyɨm mɨ sɨmiir haɨmna anasu kasa bɨ nɨigikɨm mɨ haɨmnaɨn pɨ hɨriiyar pɨ inanbɨrgiyɨn.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Mɨ sɨma sɨmiir ɨrɨpa mɨiyan kamɨm i ɨra saiir nwowɨm sɨmiirɨm kɨnkina, sɨmiir whɨnmɨriiyɨm mɨ sɨma ha nɨtɨm mɨ anasuɨm ɨna yɨskaina haigimɨmɨrkiyɨm. Mɨ i ɨso ɨni hindara iyɨmɨmɨnkiywo.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Saimon Pita siya hɨriinan kɨgiyɨn mɨ ogmwoɨn Jisɨs siir kingiina inɨ hɨuɨu mɨ ɨna boɨnɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra kariir haiburgik mɨ kɨra ha dam! Dimusi rani, kara dimɨn biyɨe tɨran inkamkɨn.
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Siyar mɨ kamɨm saɨkar nwowɨm, sɨma tɨ anasu whɨe komiiyɨm sɨma haiyɨm sɨmiir kɨgiyɨm ɨni hindara yanaakiyɨm.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Sebedi siir yɨnisɨm nwɨso Jems, Jon sowa Saimon Pita sɨma ɨrɨpa mɨi kwɨruwa mɨriigɨm. Sowa ɨriipa hɨriinan ɨni warar mɨ ɨnkɨn anaakiywo. Mɨ Jisɨs siya Saimon Pita siir boɨn, kɨra kɨpi nɨdid tɨ anasu kɨra haiyɨm, mhoɨiya kɨra iikamɨm sɨmiirɨn wɨ hɨriinan haii, kariir mhoɨiya nɨtamɨn.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Mɨ sɨma i ɨso ha nadu hɨuwamasukuniyɨm mɨ sɨmiir digworaekwo whɨekakɨm ɨni hɨrar iyopnɨsugikɨm mɨ sɨma ɨni Jisɨs siir mhoɨiyar yamɨm. Ɨriig.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ɨigwɨra Jisɨs siya om whɨrɨn inkamɨn paowaigɨ pɨskomkopouɨn siya nwowɨn siir inɨ owou. Mɨ tɨ inkamɨn siir pɨua paowaigɨ bɨdi yɨnkɨnɨua mɨ ɨiya siya Jisɨs siir kɨgwɨnɨn mɨ siya ɨni Jisɨs siir ɨgmiiga whwonkam ɨda kingiinar yakai kaiyɨrou whɨnaiinamɨn. Mɨ ɨna boɨnaiyɨn, Inkam Komii kɨra naɨngwowi mɨ kariirɨn wɨ dɨg kɨrar nwowaigɨnɨugi.
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Mɨ Jisɨs siir ɨɨna ha nɨnkikiya mɨ siir yanonkwowɨuɨn mɨ siya boɨn, kara ha naɨngwowi, kɨriir ma ha dɨgi! Mɨ ta ma bɨ kɨmɨmɨnkika ɨna dɨgiya.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Jisɨs siya ɨgao yai siir boɨnki, kɨra sɨbgu mɨntarao! Kɨra wɨ inkam nwɨrni kɨpi boɨnmauu tɨ dimɨnɨn. Nɨɨngaka. Mɨ pa dam inkamɨn naemɨn kɨmiirsi nɨnkɨn ɨmiiyaeiyɨn Adi Komii siirɨm pris inkamɨn kɨmiir kaoprigi okwowiyɨn siir tinɨ boɨnmauuɨu. Mɨ kɨra Adi Komii siirɨn nae pa dɨnkɨn ɨmiiyaeki! Kɨriir pɨu wadɨe nwowa saiirsi. Mɨ yaiya krɨmiir brougae Moses siya wɨnkiya saiir hɨriinan. Mɨ tɨ kamɨm nwokɨ ɨnoknɨnkɨn wɨni kɨriir paowaiyɨm bɨdi wɨskiyɨm.
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Mɨ dimɨnɨm Jisɨs siya tɨrɨm sɨmiir yaiya ɨna yɨniyokɨigiya. Mɨ iikam whɨekakɨm siir yai wakaenakiyɨm nɨtkɨm mɨ maɨm sɨmiir pɨu nwokaiyɨm sɨmiir warar haiswonɨskɨigiyɨm.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Mɨ ɨi nhɨrɨm siya maeyaua inkam karamae pɨ saiir napnɨnopkainami mɨpi nhwo hɨr ninɨ kwɨsboɨnɨuwi. Ɨriig.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Mɨ ɨigwɨr nabɨe Jisɨs siya iikam nhɨrɨm sɨmiir nɨisiimauugɨn mɨ Farisi kam ɨkɨm mɨ kamɨm siyɨu komii komiiyɨm sɨm nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma hɨr warar nɨnkɨn ɨdwokɨm. Sɨma tɨ omom omom whɨekakɨm nu Galili mɨ nu Judia mɨ om komii Jerusalem sɨmiir hɨrankɨm nɨtkɨm. Mɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir kɨrɨeya ɨni Jisɨs saɨkar nwowa, makak iikamɨm sɨmiir haiswonɨskɨiyɨm.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Kam nhɨrɨm sɨma ha nɨtɨm, inkam nwɨrɨn ɨga ɨɨna nɨnsɨmsɨrɨunɨnkɨnɨn siirɨn hɨigakar hainamɨn, sɨma siirɨn omakanau hɨriir hainɨnopkainamɨm tɨrkɨm, Jisɨs siir ɨgmiiga ninɨ haigɨnɨuɨm.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Dimusi rani, ɨni iikamkɨ yɨnkɨnɨu waowɨm, sɨma ɨni siyɨuɨm yɨnkɨnyaeyaonamɨm, tɨ makak inkamɨn siir hainɨnopkainamɨm. Mɨ sɨma siirɨn akoua hɨriir hainaiinam mɨ sɨma maeyau kwɨra saiir yamɨ ɨinɨkinɨɨngi. Ta hɨiya saiir dɨgar mɨ tɨ inkamɨn ta hɨi aiir whwonkaiyɨn sɨma siirɨn hɨigakar yonkwosiisiisnaiinam iikam ɨma nwowa maeyaua saiir bopwoniya. Mɨ sɨma Jisɨs siir whwonkam ɨda yauunɨ kikɨnɨu.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Ɨiya Jisɨs siya sɨmiir naɨngwo tɨbmii kɨrɨe saiir kɨgiyɨn mɨ siya ɨna boɨnɨn, nomiiyau, kɨriir dimɨn biyɨeyɨm kara bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm.
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm mɨ Farisi kam ɨkɨm sɨmasɨmarɨn ɨna yomboɨn amboɨnɨm. Yɨpɨkɨn tɨ inkamɨn Adi Komii siir hɨriinan boɨnɨn? Inkam nwɨrkɨn bɨ swokɨ haiyoprimdiyɨumii srankɨn dimɨn biyɨeyɨm. Nɨɨngaka. Adi Komii siirarar mɨiga.
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm Jisɨs siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨm mɨ siya sɨmiir boɨn, dimugɨn? Tɨ hɨnɨɨn kwoɨnɨn kɨmiir waraur nwokaiyɨn, ha?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Pɨkɨ hɨnɨɨn dimɨn kɨrɨe ɨkɨm kara mɨrii karamae nwowiyɨm mɨ pɨkɨ hɨnɨɨn dimɨn ɨkɨm hiinsɨma nwowiyɨm kara mɨrii karame nwowiyɨm? Mɨ kara ha boɨni kɨriir dimɨn biyɨeyɨm kara bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm ta mɨi hɨriinana ya mɨi kɨrɨe, o mɨi komii rani, aniya? Mɨ kara ha boɨnki, kɨra dɨnsiingi mɨ kɨriir hɨi aiir hainam ya mɨi komiiga, iyɨe? Mɨi komii rani, aniya?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Yaowae Adɨn nɨnomor kou hɨrankɨn nɨtɨn karargɨn. Mɨ kɨmiirɨn wɨ karar nɨisiimauuwi kɨrɨeya dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigiyɨm mɨ Jisɨs siya tɨ inkamɨn ɨga ɨɨna nɨnsɨmsɨrɨuɨn siir asi boɨnkikɨn. Kara kɨriir boɨnki, kɨra dɨnsiingi! Mɨ kɨriir hɨi aiir dɨnsiin hainam mɨ kɨra pɨ kɨriir omaka damɨgusam!
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Mɨ siya bɨri kɨmɨmɨnkikɨn ɨna yɨnsiin hainamɨn siir hɨiya mɨ siya ɨni iikamɨm sɨmiir whwonkam ɨdar yapnamɨn mɨ siya mwai ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainan ap waowaowamɨn.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Mɨ sɨma ɨna yanaakiyɨm mɨ sɨma naɨngwoyɨmiyok prasae bɨ kikɨnkɨm mɨ sɨma ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainanprapraskiyɨm mɨ ɨna boɨnɨm, ae! Dimɨn prasae rani, tapa krɨma kwakɨgiyɨn. Ɨriig.
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Mɨ tɨ dimɨnɨn siir mhoɨiya, Jisɨs siya napnamɨn mɨ siya kɨgi inkam nwɨrɨn omom omomi umɨr haiiyɨn siir inɨgɨn Livaikɨn, siya omaka siya nɨdwokai mɨriiya saiir hɨr nɨdwokaii. Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra kariir mhoɨiya wɨt. Mɨ Livai siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ siir digworaekwowɨm ɨni hɨrar grirgɨngikɨm mɨ siya ɨni Jisɨs siir mhoɨiya yamɨn.
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Livai siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ siir digworaekwowɨm ɨni hɨrar yɨnsiin haiburgigɨn mɨ siya ɨni Jisɨs siir mhoɨiyar yamɨn.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Mɨ Livai siya nae komiiya ɨna dirɨraerarɨn siir omaka hɨrar, Jisɨs siiram. Mɨ kam hoɨmgakɨm omom omomi umɨr haiiyɨm mɨ kam nhɨr ɨkɨm, sɨma warar yɨnkɨn ɨdwokai ae sowakan.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Mɨ Farisi kamɨm mɨ kamɨm siyɨu komii komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma Farisi sɨmiirar isid whɨrkɨn. Kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨmiirɨn hɨnɨɨna yɨniinansao boɨn, kɨma warɨ kamɨm omom omomi umɨrɨm yaeya swokɨ ɨnkɨn haiiyɨm mɨ kamɨm siyɨu biyɨe tɨriyɨkɨm, nae op mɨn sɨmaka dimusi nɨdwokai ae kwiyae, ha?
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, inkamɨn ma karamaeyɨn, yɨo siya inkamɨn paowai widiyɨn siiram bɨ swokɨ amikɨn. Nɨɨngaka. Mɨ ɨkɨ makak iikamɨm pɨ sɨmasɨmar nami kamɨm paowai widiyɨm sɨmiiramɨn.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Kara inkamɨn paowai widiyɨn siir hɨriinankɨn, kara iikam mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨma ha naɨngwowɨm krɨma iikam mɨiyɨkɨm sɨmiir mhɨi kwoɨn nɨnkpɨt haigi aram bɨ nɨtkɨn. Nɨɨngaka. Kara iikam biyɨeyɨm hɨnɨɨna naɨngwowɨm krɨma mɨiyɨk rani, sɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir nɨnkpɨt haigiyɨm nɨtkɨn. Ɨriig.
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Mɨ Ferisi iikam nhɨrɨm sɨma Jisɨs siir boɨn, Jon siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm, sɨma ɨi kasakasa bɨ haiyaeikɨm mɨ nhwo pranaepranae bɨ kwɨsboɨnikɨm. Mɨ Farisi sɨmiir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm yɨm ɨriipɨ hɨriinan. Mɨ kamɨm kɨriir kɨgna mɨriiyɨm, yɨm hɨriinan bɨ tɨrkɨm, yɨm sɨma nae pa mɨ aei mɨ opa pa mɨ kwiyaei.
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, kɨma ha naɨngwowi, ɨiya iikamɨm tɨ inkamɨn wig nonkwonaɨn siir wigwas nae aiiram nɨti, saiir naeyam mɨ kɨma wɨ saiir haiyaki, aniya? Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka.
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Mɨ mhoɨiya iikam biyɨe nhɨrɨm sɨma nɨnkaknan nwowi siir nɨkɨunakiyɨm. Mɨ siya siir inkam inkamnanɨm sɨmiir haiburgigi mɨ taka ɨiya ya nɨkrani sɨma nae wɨ saiir haiyaki.
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Jisɨs siya mɨn boɨniyɨokɨn, inkamɨn, yɨuɨs wɨn haɨmiiya saiir kɨpi kɨntɨo hai, yɨuɨs kaba saiir nɨtkɨn panɨm. Mɨ siya hɨriinan tɨri mɨ ta yɨuɨs mɨiyɨka wɨ saeya nonkwobumbuwi. Mɨ ta yɨuɨs wɨna saeya wɨ yɨuɨs biyɨeya saɨka wɨ mɨiyɨk kɨg rani. Nɨɨngaka.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Inkamɨn wain opa wraisu ɨs kaba saiir bɨ naokaiigɨn. Nɨɨngaka. Mɨ siya hɨriinan tɨri mɨ tɨ wain opa saeya niyopiinaiinii mɨ wɨ ta wraisu ɨs kaba saiir mɨmbɨmbɨrgi mɨ ta wain opa wa naokinɨnkwokwo ɨuguski.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Nɨɨngakɨ, nɨɨngakɨɨnga. Mɨ kɨra ta wain opa wraisu ɨs mɨiyɨk aiirar daokai.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Ta yaiya saiir yaimwokɨyaimwowa saeya hɨnɨɨnga. Iikamɨm Moses siir siyɨu ɨiir napiyɨm sɨma boriisopi Jisɨs siir siyɨu ɨiir swokɨ apɨm mɨ sɨma wɨ hɨnɨɨna boɨni tɨ siyɨuɨn siyɨu paii rani. Mɨ sɨma siyɨu wɨnɨn digɨumii siir haimriyɨugigɨm mɨni mɨ sɨma siyɨu bɨiyanɨn siiramar naɨngwowi. Ɨriig.
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.