Lucas 23
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NTLH
1 Sɨma Jisɨs siir yai wakae dɨgiyɨm mɨ sɨma whɨekakar nhɨnki mɨ Jisɨs siirɨn ɨna yɨkɨunamɨn inkam komii Pailat Romanɨn siirɨm.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Mɨ siirɨn hanɨɨngɨn boɨnɨuriyɨu bwakainam, inkam komii Pailat saɨka mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, krɨma tɨ inkamɨn siir bɨdi kɨgɨm siya Isrel krɨmiir isidɨm sɨmiir siyɨu ɨmiir bɨdi haiprɨd haigɨnɨuwɨn. Mɨ krɨmiirɨn siya mɨ boɨnkɨn takis umɨrɨm inkam komiiyɨn om komii Romanɨn siir hauusiyɨn. Mɨ siya hɨnɨɨna mɨ boɨnkɨn mɨ Mesaia Kraisɨn karargɨn mɨ nu kɨgrɨraowan inkam komiiyɨn ɨriipɨ karargɨn.
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Mɨ Pailat siya Jisɨs siir srɨi, kɨra Juda iikamɨm sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨn, aniya? Mɨ siya Pailat siir yai aiirɨn ɨna yowarkɨi boɨnɨn, kɨrar bɨdi boɨnki ɨskiyɨn.
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Mɨ Pailat siya ha haiyɨug kaowɨn pris sɨmiir bɨiyan kamɨm mɨ iikam ɨkɨm sɨmiir boɨnki, kara tɨ inkam ɨiirɨn dimɨn whɨr bɨ hɨdiyɨskaikɨn siya dimɨn whɨr bɨ tɨrbukɨn.
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Mɨ sɨma ɨni komiiya kauwok boɨnkiyɨm mɨ siya ta yai aiirɨn siyar boɨnkɨn iikam whɨekakɨm nu Judianɨm sɨmiir boɨnmɨmauuwɨn mɨ sɨma ɨna yanaakiyɨm. Mɨ siya tɨ hɨriinan siyɨuɨn nu Galili hɨrankɨ dirɨraerar yokiyokɨiniyɨn mɨ tɨsi tɨrar namwoniyɨn. Ɨriig.
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Mɨ Pailat siya hɨriinan yai aiir wakaekiyɨn mɨ siya sɨmiirɨn ɨna srɨigiyɨn mɨ tɨ inkamɨn siya nu Galili hɨran inkamkɨn, aniya? Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm ɨhɨ siya nu Galiliyan inkamkɨn.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Mɨ ɨiya sɨma hɨriinan boɨnɨm Jisɨsɨn nu haɨmiiyɨn Herot siya kɨgrɨraowiyɨn mɨ siir hɨrankɨn mɨ siya siirɨn Herot siirɨm asi nɨkropkikɨn. Mɨ ta ɨi aiirɨn Herot siya om komii Jerusalem hɨrar mɨ okɨn.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Mɨ Herot siya Jisɨs siir kɨgɨn mɨ siya ɨni maɨrgɨmaɨrga ywowɨn. Siya siir yai ɨmiir wakaekɨn mɨ ɨi haruwa rani, siya naɨngwokwonanaeiyɨn Jisɨs siir kɨgamɨn. Mɨ siya mɨnam kaokɨn Jisɨs siya dimɨn kɨrɨe komii whɨr dirɨraerarɨm siir whwonkam ɨdan, bɨiya iikamkɨ kɨg karamae nwowɨm sɨmiir.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Mɨ Herot siya Jisɨs siiramɨn yai kasa bɨ kɨnɨwamwarkɨi srɨinanaekɨn. Mɨ Jisɨs siya siir yaiisɨm kwɨr bɨ swokɨ wakae boɨnkɨn.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Mɨ pris sɨmiir bɨiyan kamɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨni ɨkɨm sɨma Jisɨs siir kingiin hɨrar yamɨkwoni mɨ sɨma siirɨn ɨna boɨn hɨuriyɨu krɨpkaiyɨm.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Mɨ saiir mhoɨiya Herot siya mɨ siir sauan kamɨm sɨma Jisɨs siir yɨkbumbu. Mɨ siirɨn siyɨu mɨiyɨk bɨ tɨrkɨm mɨ sɨma yɨuɨs wɨn kɨbiya kwɨra hai mɨ sɨma ta yɨuɨsa siir kaihaigɨnɨu mɨ sɨma siirɨn ɨna swokɨ ɨkropkiyɨn Pailat siirɨmar.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Bɨiya Herot sowa Pailat ɨo sowa sowa nɨnwo anwowiko. Mɨ ta ɨi aiirarɨn sowa ɨo bɨ nwoko ɨna yɨmboɨno. Dimusi rani, Pailat siya Jisɨs siirɨn Herot siirɨm nɨkropkikɨn. Ɨriig.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Mɨ Pailat siya ɨna yɨkɨunan prismi yaowae adɨm mɨ kamɨm Isrel sɨmiir bɨi nwowi ɨkɨm mɨ iikam ɨma sɨmiirar yɨkɨuna. Mɨ sɨma maeyau kwɨruwar hangiriyɨu omɨmɨr.
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna boɨnɨn, tɨ inkamɨn kariiramɨn kɨma nɨkɨunaniyɨn mɨ kɨma siirɨn hɨnɨɨna boɨn, siya iikam whɨekakɨm sɨmiir siyɨu ɨmiir bɨdi haiprɨd haigɨnɨuwɨn. Mɨ kara siirɨn kɨmiir whwonkam ɨda bɨdi srɨiyɨn. Mɨ kɨma wakae, tɨ digworaekwowɨm kɨma boɨn hɨuriyɨu natkaikiyam tɨrɨm siir, kara siirɨn sɨmiir bɨ hɨdiyɨskaikɨn. Siya dimɨn whɨr bɨ swokɨ tɨrbukɨn.
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 Herot siya ɨriipɨ hɨriinan. Mɨ siya ɨni krɨmiirɨmar swokɨ ɨkropkiyɨn. Wakae, tɨ inkamɨn siya dimɨn whɨr bɨ tɨrbukɨn mɨ krɨma siirɨn wa nɨsomao rani. Nɨɨngaka.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Mɨ kara pɨ kariir kam nhɨrɨm sɨmiir nɨkropki siirɨn ɨdgɨuni nɨpɨmparɨm mɨ kara siirɨn pa swokɨ ɨuguski.
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 Mɨ sɨmiir siyɨuɨn hɨnɨɨnkɨn, sɨmiir yaiwou Pasova whɨekakɨm Pailat siya inkamɨn pɨ nwɨra nɨkrop apniki maeyauwa mɨi biyɨe mɨriiya hɨuyokiyokaiya saiir hɨrankɨn.
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Mɨ iikam whɨekakɨm, sɨma hɨnɨɨna kauwok boɨnki komiiyar tɨ inkamɨn Jisɨs, siirɨn dɨsomaoki mɨ Barabas siirɨn dɨuguski krɨmiiram.
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 (Bɨiya yaii kwɨra Barabas siya nɨniika om komii hɨr bɨiyan kamɨm omom omom kɨgrɨraowiyɨm sɨmarkar mɨ siya inkam nɨsomaokɨn mɨ sɨma siirɨn maeyauwa mɨi biyɨe mɨriiya hɨuyokiyokaiya saiir asi nɨkrop apnɨnopkaikikɨn.)
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Mɨ Pailat siya sɨmiirɨn yai ɨna swokɨ boɨnɨn. Siya Jisɨs siir nɨuguskiyam naɨngwokɨn.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Mɨ iikamɨm sɨma ɨni komiiya kauwok boɨnkiyɨm, siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir dɨrɨnugi! Siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir dɨrɨnugi!
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Mɨ Pailat siya kwoɨmaka sɨmiirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, dimusika? Tɨ inkamɨn siya dimu tɨrbukɨn? Kara siirɨn dimɨn whɨr bɨ hɨdiyɨskaikɨn mɨ krɨma siirɨn pɨ kariir kam nhɨrɨm sɨmiiram nɨkropki sɨma pɨ nɨpɨmparɨm mɨ siirɨn pa swokɨ ɨuguski.
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Mɨ sɨma ɨna kauwok boɨnanaeyɨm, siya Jisɨs siirɨn pae hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir nɨrɨnuɨm. Mɨ tɨ yaiyɨm sɨma kauwok boɨnɨm Pailat siir yaiya aiirɨn ɨni sɨma ikwowaisigiyɨm.
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Mɨ Pailat siya ɨni sɨmiir yai aiirar wakaeyoknan.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Mɨ iikamɨm sɨma tɨ inkamɨn yaii nɨniiyɨn bɨiyan kamɨm omom omom kɨgrɨraowiyɨm sɨmaka mɨ inkam nɨsomaowɨn siirɨm kauwok boɨn siir swokɨ ɨkrop apnikiyɨm sɨmiiramɨn mɨ Pailat siya siirɨn ɨna yɨuguskiyɨn. Mɨ siya sɨmiir yai aiirar wakaeyokna mɨ siya Jisɨs siirɨn ɨna hauugiyɨn sauan kamɨm sɨmiir ɨɨn mɨ sɨma siir wa nwokɨ ɨsomaowɨm.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Mɨ om komii Rom hɨrɨn sauan kamɨm sɨma Jisɨs siirɨn ɨna yɨkɨunamɨm mɨ sɨma inkamɨn nwɨra yapyɨskai, Saimonɨn om komii Sairiniyanɨn siir. Mɨ siya om komiiya hɨriir napnɨnopkainamɨm nɨtkɨn mɨ sɨma siir yankabrɨnu mɨ tɨ paeya hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir yɨkmwon ɨtiyɨskai mɨ siya ɨni Jisɨs siir mhoɨiya yɨtiyɨskai apamɨn.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Mɨ iikam kasa rani, siir mhoɨiya napnamɨm mɨ wig kasa rani, Jisɨs siiram nɨnou mwamwanamɨm.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Mɨ Jisɨs siya ɨna haiyɨug boɨnkiyɨn, kɨma tɨ om komii Jerusaleman wigɨm, kɨma kariirɨm kɨpi nou. Kɨma kɨmasiyar douna mɨ kɨmiir yɨnisɨsɨm ɨmiirsi warar.
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 Wakae, mhoɨiya ɨigwɨra nɨmbiyami mɨ iikamɨm sɨma wɨ hɨnɨɨna boɨni,
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Mɨ ta ɨiya sɨma wɨ ɨkɨ mhɨu komii mɨ mhɨuisɨsɨmɨm sɨmiir boɨnki, kɨma krɨmiir ɨdwo winɨ pamkirɨnuni!
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Mɨ om komii Rom hɨran iikamɨm sɨma siyɨu biyɨe kariir tɨri, kara inkamɨn dimɨn biyɨe tɨr karamae nwowɨn mɨ mhoɨiya sɨma tari sɨmiirɨn siyɨu biyɨe komii warar nɨnkɨn tɨri, kamɨm dimɨn biyɨekakɨm. Mɨ sɨma wa dɨgɨuguski.
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨma inkam nwɨswo sowiir warar yɨnkɨn ɨkɨunam, sowa siyɨu biyɨe dirɨraerarko. Mɨ sɨma sowiirɨn Jisɨs saɨka nɨnkɨn ɨsomaowam naɨngwokɨm.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Mɨ sɨma maeyau kwɨra saiir yɨmbiyam, ta maeyauwa saiir inɨgɨn mwokɨuka. Mɨ ta maeyauwa sɨma Jisɨs siirɨn hɨr nɨrɨnugɨm paeyɨn hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir. Mɨ sɨma tɨ inkam biyɨe nwɨswo sowiir warar yɨnkɨn ɨrɨnugi mɨ nwɨrɨn Jisɨs siir ɨɨniga mɨ nwɨrɨn yaɨoyaeya.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Jisɨs siya ɨna boɨnɨn, Adi Komii, kɨra sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigi. Sɨma nɨnoknɨnkɨn tani tɨ dimɨnɨn sɨma tɨr ɨiirɨn. Mɨ sauan kamɨm sɨma satu ɨna gwowɨm siir yɨuɨs aiirɨm mɨ inkamɨn pɨ kaigrɨnɨuwi mɨ ta yɨuɨsa pɨ siya haii.
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Mɨ iikamɨm sɨma ɨni hɨrar yokwowɨm mɨ ɨna kaowɨm. Mɨ bɨiyan kamɨm nu Judianɨm sɨma siirɨn hɨnɨɨna yɨgbumbu, siya iikam nhɨrɨm sɨmiirarar whɨndirɨraerarkɨn. Mɨ Krais kɨɨngɨ nɨuwi siirɨn Adi Komii siya nɨmbingi mɨ siya, sisiyar whɨn dirɨraerarna.
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Mɨ kamɨm sauanɨm yɨm ɨriipa hɨriinan kingiin ha mɨ ɨtɨm siir mɨ ɨgbumbu. Mɨ sɨma op waina kwoɨn kausrɨriya siir yaka hauu.
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨm, kɨra Juda sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨ nɨuwi mɨ pɨ kɨnakɨnar whɨndirɨraerarna.
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Mɨ siir mwo koua nwowa yaiya, hɨnɨɨna wɨnboɨnka. Tɨ inkamɨn Juda sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨn.
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Mɨ tɨ inkam biyɨe nwɨswo Jisɨs saɨka nɨnkɨn ɨrɨmdɨnuwo mɨ nwɨrɨn Jisɨs siir yɨgbumbu. Kɨra Mesaia Kraiskɨn, aniya? Mɨ kɨra kɨnakɨnar dirɨraerarna mɨ pɨ krɨriir warar mɨ whɨndirɨraerar.
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Mɨ nwɨrɨn siya ta hɨriinan yai aiir wakaekiyɨn mɨ ɨo siir yo mɨ krɨra ta siir hɨriinan hɨk aiir haii mɨ kɨra Adi Komii siirsi nɨdid rani, ha?
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Sɨma krɨriir nɨsomaowi siyɨu biyɨe krɨra tɨrɨn siirsi, sɨma siyɨu mɨiyɨk ɨiirar mɨ tɨri. Mɨ tɨ inkamɨn siya dimɨn whɨr bɨ tɨrbugɨn, siya wɨ whɨsariiyar naowi.
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Mɨ siya ɨna boɨnɨn, Jisɨs mhoɨiya kɨra kɨriir nu kɨgrɨraowan inkam komii nɨmbiyami mɨ kɨra kariirɨn wɨ timɨ naɨngwo.
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Mɨ Jisɨs siya siirɨn ɨna boɨnɨn, kara kɨriirɨn yaimwowa boɨni, kɨra panaoɨn pɨ kanakar nwowi nɨnomor kou hɨr. Om mɨiyɨkɨn iikam mɨiyɨkɨm omwai sɨm waiya yokiyokɨiyɨn siir. Ɨriig.
43 Jesus respondeu:
44 Mɨ ɨiya hɨriir tɨriir nabɨe bopwo nwowa. Mɨ hɨnda tɨnda ɨiya ɨna kakauu ɨuguskiya mɨ tɨ nu whɨrkakɨn ɨni nɨiya ywokiyɨn. Mɨ bɨeyɨn nad nworɨbɨn ɨi kwoɨm hɨnɨɨn mɨ ɨiya ɨna swokɨ pɨrkɨnkirɨba.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Mɨ ɨiya nɨiya nikɨ owa ta yɨuɨs komiiya omaka komiiya Adi Komii siira maeyauwa hɨuyokiyokikaiya dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karame nwowa siir nɨtomanouwa ɨni bopwoniya yɨnwhɨtamkiya mɨ mɨrkwɨsa yɨmbiyam. Mɨ tɨ siyɨuɨn Adi Komii siya krɨmiir nɨisiimauugikɨn. Mɨ krɨma nhwo siirɨm kwɨsboɨni siyɨugak bɨdi yamwowɨuɨn.
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Mɨ dimɨn taemɨnɨm nɨmbiyam dɨgiyɨm. Mɨ Jisɨs siya ɨni komiiya kauwok boɨnkiyɨn, Adi Komii, krɨmiir Wanɨn kariir inɨgɨn yokiyokɨiiyɨn pɨ kɨriir ɨɨn hauugigi. Siya hɨriinan boɨnkiyɨn mɨ siya ɨna yaonamɨn.
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Mɨ sauan kamɨm sɨmiir bɨiyan inkamɨn siya tɨ dimɨn ɨiir kɨgiyɨn mɨ siya ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainankiyɨn, siya ɨna boɨnɨn, ɨhɨ, kaimwokɨ kaimwokɨɨnga, tɨ inkamɨn siya inkam mɨiyɨkɨ mɨiyɨkɨn.
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siir kaowam nɨtɨm mɨ sɨma tɨ digworaekwowɨm nɨmbiyamɨm sɨmiir kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni sɨmiir ɨɨngas ɨmiirar pikrɨmgrɨbgiyɨm mɨ ɨna swokɨ amɨm sɨmiir omaka.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Mɨ Jisɨs siir nomiiyau whɨekakɨm, siir sɨbgu nɨnoknɨnkɨnɨm mɨ wigɨm nu Galiliyanɨm bɨiya Jisɨs siirɨm nɨtɨm, sɨma arurɨga ywokwo mɨ sɨma ɨna kɨgmɨmɨkɨm tɨ digworaekwowɨm nɨmbiyamɨm. Ɨriig.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
50 Mɨ inkam nwɨrɨn hɨrar nwokɨn, siir inɨgɨn Josepkɨn. Siya wadɨekɨ wadɨekɨn, siya Juda kaunsel inkamkɨn.
50 — ausente —
51 Mɨ ɨkɨ kaunsel kam nhɨrɨm omisɨm kɨgrɨraowiyɨm sɨmiir kwoɨn aka bɨ nwokɨn, tɨ dimɨnɨm sɨma Jisɨs siir tɨram mɨnɨm. Siya om Arimatia nu Judia hɨran inkamkɨn. Yɨo siya ɨiya Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiiram nwowikɨn.
51 — ausente —
52 Mɨ tɨ inkamɨn siya ɨna yamɨn inkam komii Pailat siir omaka mɨ ɨna srɨiyɨn, siya Jisɨs siir pɨuɨs nhɨnga saiir hainamɨn mɨ siya ɨni wadɨeya ywokiyɨn.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Mɨ Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya siya saiir hɨunɨs haiyɨn, pae hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn siir hɨrankɨn. Mɨ yɨuɨs whɨsiinana saiir higrɨnɨu mɨ siya siir pɨuɨs biyɨe aiirɨn siyano whɨrɨn siir kikaigik. Mɨ tɨ ɨeyɨn sɨma siiya komiiya saiir nopkikaikɨn. Mɨ bɨiya sɨma tɨ ɨe ɨiirɨn inkam nwɨr bɨ kikai mɨmɨnkɨn.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Taka ɨiya Fraideka sɨma Juda sɨmiir ɨi komiiya Sabat pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya saiir nae digworaekwo ɨmiir dirɨraerar haigɨnkɨm saeya wɨ sapi nɨmbiyami.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Mɨ wigɨm nu Galili hɨrankɨ nɨtɨm Jisɨs saɨka mɨ sɨma Josep siir mhoɨiyar yam. Mɨ sɨma tɨ ɨe ɨiir warar kɨgmɨmɨk. Mɨ sɨma Josep siir warar nɨnkɨn kaokɨm siya Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya wɨ panɨɨna namisi dirɨraerar haigi.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Mɨ sɨma ha kɨg dɨgikɨm mɨ sɨma ɨna swokɨ amɨm sɨmiir yapa yapa omaka. Mɨ sɨma wa mɨnɨm mɨ digworaekwo mɨiyɨk mɨiyɨkɨm pɨui mɨiyɨk whakiyɨm ɨna dirɨraerar haigɨnɨm. Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya saiir naokɨnɨm, pɨ whɨiisi mɨ sɨmiir ɨi komiiya Sabat nɨkɨuwiya sɨma pɨu siiskuwak, siyɨu komii siya boɨna mɨ saiir hɨriinan. Ɨriig.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.