Lucas 23
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs BKJ
1 Sɨma Jisɨs siir yai wakae dɨgiyɨm mɨ sɨma whɨekakar nhɨnki mɨ Jisɨs siirɨn ɨna yɨkɨunamɨn inkam komii Pailat Romanɨn siirɨm.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Mɨ siirɨn hanɨɨngɨn boɨnɨuriyɨu bwakainam, inkam komii Pailat saɨka mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, krɨma tɨ inkamɨn siir bɨdi kɨgɨm siya Isrel krɨmiir isidɨm sɨmiir siyɨu ɨmiir bɨdi haiprɨd haigɨnɨuwɨn. Mɨ krɨmiirɨn siya mɨ boɨnkɨn takis umɨrɨm inkam komiiyɨn om komii Romanɨn siir hauusiyɨn. Mɨ siya hɨnɨɨna mɨ boɨnkɨn mɨ Mesaia Kraisɨn karargɨn mɨ nu kɨgrɨraowan inkam komiiyɨn ɨriipɨ karargɨn.
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Mɨ Pailat siya Jisɨs siir srɨi, kɨra Juda iikamɨm sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨn, aniya? Mɨ siya Pailat siir yai aiirɨn ɨna yowarkɨi boɨnɨn, kɨrar bɨdi boɨnki ɨskiyɨn.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Mɨ Pailat siya ha haiyɨug kaowɨn pris sɨmiir bɨiyan kamɨm mɨ iikam ɨkɨm sɨmiir boɨnki, kara tɨ inkam ɨiirɨn dimɨn whɨr bɨ hɨdiyɨskaikɨn siya dimɨn whɨr bɨ tɨrbukɨn.
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Mɨ sɨma ɨni komiiya kauwok boɨnkiyɨm mɨ siya ta yai aiirɨn siyar boɨnkɨn iikam whɨekakɨm nu Judianɨm sɨmiir boɨnmɨmauuwɨn mɨ sɨma ɨna yanaakiyɨm. Mɨ siya tɨ hɨriinan siyɨuɨn nu Galili hɨrankɨ dirɨraerar yokiyokɨiniyɨn mɨ tɨsi tɨrar namwoniyɨn. Ɨriig.
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Mɨ Pailat siya hɨriinan yai aiir wakaekiyɨn mɨ siya sɨmiirɨn ɨna srɨigiyɨn mɨ tɨ inkamɨn siya nu Galili hɨran inkamkɨn, aniya? Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm ɨhɨ siya nu Galiliyan inkamkɨn.
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Mɨ ɨiya sɨma hɨriinan boɨnɨm Jisɨsɨn nu haɨmiiyɨn Herot siya kɨgrɨraowiyɨn mɨ siir hɨrankɨn mɨ siya siirɨn Herot siirɨm asi nɨkropkikɨn. Mɨ ta ɨi aiirɨn Herot siya om komii Jerusalem hɨrar mɨ okɨn.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Mɨ Herot siya Jisɨs siir kɨgɨn mɨ siya ɨni maɨrgɨmaɨrga ywowɨn. Siya siir yai ɨmiir wakaekɨn mɨ ɨi haruwa rani, siya naɨngwokwonanaeiyɨn Jisɨs siir kɨgamɨn. Mɨ siya mɨnam kaokɨn Jisɨs siya dimɨn kɨrɨe komii whɨr dirɨraerarɨm siir whwonkam ɨdan, bɨiya iikamkɨ kɨg karamae nwowɨm sɨmiir.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Mɨ Herot siya Jisɨs siiramɨn yai kasa bɨ kɨnɨwamwarkɨi srɨinanaekɨn. Mɨ Jisɨs siya siir yaiisɨm kwɨr bɨ swokɨ wakae boɨnkɨn.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Mɨ pris sɨmiir bɨiyan kamɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨni ɨkɨm sɨma Jisɨs siir kingiin hɨrar yamɨkwoni mɨ sɨma siirɨn ɨna boɨn hɨuriyɨu krɨpkaiyɨm.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Mɨ saiir mhoɨiya Herot siya mɨ siir sauan kamɨm sɨma Jisɨs siir yɨkbumbu. Mɨ siirɨn siyɨu mɨiyɨk bɨ tɨrkɨm mɨ sɨma yɨuɨs wɨn kɨbiya kwɨra hai mɨ sɨma ta yɨuɨsa siir kaihaigɨnɨu mɨ sɨma siirɨn ɨna swokɨ ɨkropkiyɨn Pailat siirɨmar.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Bɨiya Herot sowa Pailat ɨo sowa sowa nɨnwo anwowiko. Mɨ ta ɨi aiirarɨn sowa ɨo bɨ nwoko ɨna yɨmboɨno. Dimusi rani, Pailat siya Jisɨs siirɨn Herot siirɨm nɨkropkikɨn. Ɨriig.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Mɨ Pailat siya ɨna yɨkɨunan prismi yaowae adɨm mɨ kamɨm Isrel sɨmiir bɨi nwowi ɨkɨm mɨ iikam ɨma sɨmiirar yɨkɨuna. Mɨ sɨma maeyau kwɨruwar hangiriyɨu omɨmɨr.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna boɨnɨn, tɨ inkamɨn kariiramɨn kɨma nɨkɨunaniyɨn mɨ kɨma siirɨn hɨnɨɨna boɨn, siya iikam whɨekakɨm sɨmiir siyɨu ɨmiir bɨdi haiprɨd haigɨnɨuwɨn. Mɨ kara siirɨn kɨmiir whwonkam ɨda bɨdi srɨiyɨn. Mɨ kɨma wakae, tɨ digworaekwowɨm kɨma boɨn hɨuriyɨu natkaikiyam tɨrɨm siir, kara siirɨn sɨmiir bɨ hɨdiyɨskaikɨn. Siya dimɨn whɨr bɨ swokɨ tɨrbukɨn.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Herot siya ɨriipɨ hɨriinan. Mɨ siya ɨni krɨmiirɨmar swokɨ ɨkropkiyɨn. Wakae, tɨ inkamɨn siya dimɨn whɨr bɨ tɨrbukɨn mɨ krɨma siirɨn wa nɨsomao rani. Nɨɨngaka.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Mɨ kara pɨ kariir kam nhɨrɨm sɨmiir nɨkropki siirɨn ɨdgɨuni nɨpɨmparɨm mɨ kara siirɨn pa swokɨ ɨuguski.
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Mɨ sɨmiir siyɨuɨn hɨnɨɨnkɨn, sɨmiir yaiwou Pasova whɨekakɨm Pailat siya inkamɨn pɨ nwɨra nɨkrop apniki maeyauwa mɨi biyɨe mɨriiya hɨuyokiyokaiya saiir hɨrankɨn.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Mɨ iikam whɨekakɨm, sɨma hɨnɨɨna kauwok boɨnki komiiyar tɨ inkamɨn Jisɨs, siirɨn dɨsomaoki mɨ Barabas siirɨn dɨuguski krɨmiiram.
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 (Bɨiya yaii kwɨra Barabas siya nɨniika om komii hɨr bɨiyan kamɨm omom omom kɨgrɨraowiyɨm sɨmarkar mɨ siya inkam nɨsomaokɨn mɨ sɨma siirɨn maeyauwa mɨi biyɨe mɨriiya hɨuyokiyokaiya saiir asi nɨkrop apnɨnopkaikikɨn.)
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Mɨ Pailat siya sɨmiirɨn yai ɨna swokɨ boɨnɨn. Siya Jisɨs siir nɨuguskiyam naɨngwokɨn.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Mɨ iikamɨm sɨma ɨni komiiya kauwok boɨnkiyɨm, siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir dɨrɨnugi! Siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir dɨrɨnugi!
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Mɨ Pailat siya kwoɨmaka sɨmiirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, dimusika? Tɨ inkamɨn siya dimu tɨrbukɨn? Kara siirɨn dimɨn whɨr bɨ hɨdiyɨskaikɨn mɨ krɨma siirɨn pɨ kariir kam nhɨrɨm sɨmiiram nɨkropki sɨma pɨ nɨpɨmparɨm mɨ siirɨn pa swokɨ ɨuguski.
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Mɨ sɨma ɨna kauwok boɨnanaeyɨm, siya Jisɨs siirɨn pae hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir nɨrɨnuɨm. Mɨ tɨ yaiyɨm sɨma kauwok boɨnɨm Pailat siir yaiya aiirɨn ɨni sɨma ikwowaisigiyɨm.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Mɨ Pailat siya ɨni sɨmiir yai aiirar wakaeyoknan.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Mɨ iikamɨm sɨma tɨ inkamɨn yaii nɨniiyɨn bɨiyan kamɨm omom omom kɨgrɨraowiyɨm sɨmaka mɨ inkam nɨsomaowɨn siirɨm kauwok boɨn siir swokɨ ɨkrop apnikiyɨm sɨmiiramɨn mɨ Pailat siya siirɨn ɨna yɨuguskiyɨn. Mɨ siya sɨmiir yai aiirar wakaeyokna mɨ siya Jisɨs siirɨn ɨna hauugiyɨn sauan kamɨm sɨmiir ɨɨn mɨ sɨma siir wa nwokɨ ɨsomaowɨm.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Mɨ om komii Rom hɨrɨn sauan kamɨm sɨma Jisɨs siirɨn ɨna yɨkɨunamɨm mɨ sɨma inkamɨn nwɨra yapyɨskai, Saimonɨn om komii Sairiniyanɨn siir. Mɨ siya om komiiya hɨriir napnɨnopkainamɨm nɨtkɨn mɨ sɨma siir yankabrɨnu mɨ tɨ paeya hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir yɨkmwon ɨtiyɨskai mɨ siya ɨni Jisɨs siir mhoɨiya yɨtiyɨskai apamɨn.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Mɨ iikam kasa rani, siir mhoɨiya napnamɨm mɨ wig kasa rani, Jisɨs siiram nɨnou mwamwanamɨm.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Mɨ Jisɨs siya ɨna haiyɨug boɨnkiyɨn, kɨma tɨ om komii Jerusaleman wigɨm, kɨma kariirɨm kɨpi nou. Kɨma kɨmasiyar douna mɨ kɨmiir yɨnisɨsɨm ɨmiirsi warar.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Wakae, mhoɨiya ɨigwɨra nɨmbiyami mɨ iikamɨm sɨma wɨ hɨnɨɨna boɨni,
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Mɨ ta ɨiya sɨma wɨ ɨkɨ mhɨu komii mɨ mhɨuisɨsɨmɨm sɨmiir boɨnki, kɨma krɨmiir ɨdwo winɨ pamkirɨnuni!
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Mɨ om komii Rom hɨran iikamɨm sɨma siyɨu biyɨe kariir tɨri, kara inkamɨn dimɨn biyɨe tɨr karamae nwowɨn mɨ mhoɨiya sɨma tari sɨmiirɨn siyɨu biyɨe komii warar nɨnkɨn tɨri, kamɨm dimɨn biyɨekakɨm. Mɨ sɨma wa dɨgɨuguski.
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨma inkam nwɨswo sowiir warar yɨnkɨn ɨkɨunam, sowa siyɨu biyɨe dirɨraerarko. Mɨ sɨma sowiirɨn Jisɨs saɨka nɨnkɨn ɨsomaowam naɨngwokɨm.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Mɨ sɨma maeyau kwɨra saiir yɨmbiyam, ta maeyauwa saiir inɨgɨn mwokɨuka. Mɨ ta maeyauwa sɨma Jisɨs siirɨn hɨr nɨrɨnugɨm paeyɨn hɨiniya nɨrɨo nɨnkɨnɨn siir. Mɨ sɨma tɨ inkam biyɨe nwɨswo sowiir warar yɨnkɨn ɨrɨnugi mɨ nwɨrɨn Jisɨs siir ɨɨniga mɨ nwɨrɨn yaɨoyaeya.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Jisɨs siya ɨna boɨnɨn, Adi Komii, kɨra sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigi. Sɨma nɨnoknɨnkɨn tani tɨ dimɨnɨn sɨma tɨr ɨiirɨn. Mɨ sauan kamɨm sɨma satu ɨna gwowɨm siir yɨuɨs aiirɨm mɨ inkamɨn pɨ kaigrɨnɨuwi mɨ ta yɨuɨsa pɨ siya haii.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Mɨ iikamɨm sɨma ɨni hɨrar yokwowɨm mɨ ɨna kaowɨm. Mɨ bɨiyan kamɨm nu Judianɨm sɨma siirɨn hɨnɨɨna yɨgbumbu, siya iikam nhɨrɨm sɨmiirarar whɨndirɨraerarkɨn. Mɨ Krais kɨɨngɨ nɨuwi siirɨn Adi Komii siya nɨmbingi mɨ siya, sisiyar whɨn dirɨraerarna.
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Mɨ kamɨm sauanɨm yɨm ɨriipa hɨriinan kingiin ha mɨ ɨtɨm siir mɨ ɨgbumbu. Mɨ sɨma op waina kwoɨn kausrɨriya siir yaka hauu.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨm, kɨra Juda sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨ nɨuwi mɨ pɨ kɨnakɨnar whɨndirɨraerarna.
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Mɨ siir mwo koua nwowa yaiya, hɨnɨɨna wɨnboɨnka. Tɨ inkamɨn Juda sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨn.
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Mɨ tɨ inkam biyɨe nwɨswo Jisɨs saɨka nɨnkɨn ɨrɨmdɨnuwo mɨ nwɨrɨn Jisɨs siir yɨgbumbu. Kɨra Mesaia Kraiskɨn, aniya? Mɨ kɨra kɨnakɨnar dirɨraerarna mɨ pɨ krɨriir warar mɨ whɨndirɨraerar.
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Mɨ nwɨrɨn siya ta hɨriinan yai aiir wakaekiyɨn mɨ ɨo siir yo mɨ krɨra ta siir hɨriinan hɨk aiir haii mɨ kɨra Adi Komii siirsi nɨdid rani, ha?
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Sɨma krɨriir nɨsomaowi siyɨu biyɨe krɨra tɨrɨn siirsi, sɨma siyɨu mɨiyɨk ɨiirar mɨ tɨri. Mɨ tɨ inkamɨn siya dimɨn whɨr bɨ tɨrbugɨn, siya wɨ whɨsariiyar naowi.
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Mɨ siya ɨna boɨnɨn, Jisɨs mhoɨiya kɨra kɨriir nu kɨgrɨraowan inkam komii nɨmbiyami mɨ kɨra kariirɨn wɨ timɨ naɨngwo.
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Mɨ Jisɨs siya siirɨn ɨna boɨnɨn, kara kɨriirɨn yaimwowa boɨni, kɨra panaoɨn pɨ kanakar nwowi nɨnomor kou hɨr. Om mɨiyɨkɨn iikam mɨiyɨkɨm omwai sɨm waiya yokiyokɨiyɨn siir. Ɨriig.
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Mɨ ɨiya hɨriir tɨriir nabɨe bopwo nwowa. Mɨ hɨnda tɨnda ɨiya ɨna kakauu ɨuguskiya mɨ tɨ nu whɨrkakɨn ɨni nɨiya ywokiyɨn. Mɨ bɨeyɨn nad nworɨbɨn ɨi kwoɨm hɨnɨɨn mɨ ɨiya ɨna swokɨ pɨrkɨnkirɨba.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Mɨ ɨiya nɨiya nikɨ owa ta yɨuɨs komiiya omaka komiiya Adi Komii siira maeyauwa hɨuyokiyokikaiya dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karame nwowa siir nɨtomanouwa ɨni bopwoniya yɨnwhɨtamkiya mɨ mɨrkwɨsa yɨmbiyam. Mɨ tɨ siyɨuɨn Adi Komii siya krɨmiir nɨisiimauugikɨn. Mɨ krɨma nhwo siirɨm kwɨsboɨni siyɨugak bɨdi yamwowɨuɨn.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Mɨ dimɨn taemɨnɨm nɨmbiyam dɨgiyɨm. Mɨ Jisɨs siya ɨni komiiya kauwok boɨnkiyɨn, Adi Komii, krɨmiir Wanɨn kariir inɨgɨn yokiyokɨiiyɨn pɨ kɨriir ɨɨn hauugigi. Siya hɨriinan boɨnkiyɨn mɨ siya ɨna yaonamɨn.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Mɨ sauan kamɨm sɨmiir bɨiyan inkamɨn siya tɨ dimɨn ɨiir kɨgiyɨn mɨ siya ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainankiyɨn, siya ɨna boɨnɨn, ɨhɨ, kaimwokɨ kaimwokɨɨnga, tɨ inkamɨn siya inkam mɨiyɨkɨ mɨiyɨkɨn.
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siir kaowam nɨtɨm mɨ sɨma tɨ digworaekwowɨm nɨmbiyamɨm sɨmiir kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni sɨmiir ɨɨngas ɨmiirar pikrɨmgrɨbgiyɨm mɨ ɨna swokɨ amɨm sɨmiir omaka.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Mɨ Jisɨs siir nomiiyau whɨekakɨm, siir sɨbgu nɨnoknɨnkɨnɨm mɨ wigɨm nu Galiliyanɨm bɨiya Jisɨs siirɨm nɨtɨm, sɨma arurɨga ywokwo mɨ sɨma ɨna kɨgmɨmɨkɨm tɨ digworaekwowɨm nɨmbiyamɨm. Ɨriig.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Mɨ inkam nwɨrɨn hɨrar nwokɨn, siir inɨgɨn Josepkɨn. Siya wadɨekɨ wadɨekɨn, siya Juda kaunsel inkamkɨn.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Mɨ ɨkɨ kaunsel kam nhɨrɨm omisɨm kɨgrɨraowiyɨm sɨmiir kwoɨn aka bɨ nwokɨn, tɨ dimɨnɨm sɨma Jisɨs siir tɨram mɨnɨm. Siya om Arimatia nu Judia hɨran inkamkɨn. Yɨo siya ɨiya Adi Komii siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiiram nwowikɨn.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Mɨ tɨ inkamɨn siya ɨna yamɨn inkam komii Pailat siir omaka mɨ ɨna srɨiyɨn, siya Jisɨs siir pɨuɨs nhɨnga saiir hainamɨn mɨ siya ɨni wadɨeya ywokiyɨn.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Mɨ Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya siya saiir hɨunɨs haiyɨn, pae hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn siir hɨrankɨn. Mɨ yɨuɨs whɨsiinana saiir higrɨnɨu mɨ siya siir pɨuɨs biyɨe aiirɨn siyano whɨrɨn siir kikaigik. Mɨ tɨ ɨeyɨn sɨma siiya komiiya saiir nopkikaikɨn. Mɨ bɨiya sɨma tɨ ɨe ɨiirɨn inkam nwɨr bɨ kikai mɨmɨnkɨn.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Taka ɨiya Fraideka sɨma Juda sɨmiir ɨi komiiya Sabat pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya saiir nae digworaekwo ɨmiir dirɨraerar haigɨnkɨm saeya wɨ sapi nɨmbiyami.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Mɨ wigɨm nu Galili hɨrankɨ nɨtɨm Jisɨs saɨka mɨ sɨma Josep siir mhoɨiyar yam. Mɨ sɨma tɨ ɨe ɨiir warar kɨgmɨmɨk. Mɨ sɨma Josep siir warar nɨnkɨn kaokɨm siya Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya wɨ panɨɨna namisi dirɨraerar haigi.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Mɨ sɨma ha kɨg dɨgikɨm mɨ sɨma ɨna swokɨ amɨm sɨmiir yapa yapa omaka. Mɨ sɨma wa mɨnɨm mɨ digworaekwo mɨiyɨk mɨiyɨkɨm pɨui mɨiyɨk whakiyɨm ɨna dirɨraerar haigɨnɨm. Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya saiir naokɨnɨm, pɨ whɨiisi mɨ sɨmiir ɨi komiiya Sabat nɨkɨuwiya sɨma pɨu siiskuwak, siyɨu komii siya boɨna mɨ saiir hɨriinan. Ɨriig.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.