João 4
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARC
1 Farisi kamɨm Mosesni siyɨu komii siir napiyɨm, sɨmar wakae, iikam whɨekakɨm ɨni Jisɨs siiraramar yamɨm, sɨmiirɨn op siya baptais haigɨnɨuwam. Mɨ Jon siirɨn ɨni siya haiburɨn.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 [Sɨmiirɨn Jisɨs siyar bɨ baptais haigɨnɨugɨn. Nɨɨngaka. Sɨmiirɨn kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma baptais haigɨnɨugɨm.]
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Mɨ ɨiya Jisɨs siya hɨriinan wakaeyɨn, Farisi kamɨm sɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm mɨ siya nu haɨmii Judia siir asi haiburgigɨn. Mɨ nu haɨmii Galili hɨriir asi swokɨ amkɨn.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Mɨ ɨiya siya tɨ siyɨuɨn nu haɨmii Galiliya namiyɨn siirar nikɨ apamɨn mɨ siir kwoɨnɨn Adi Komii siya swokɨ hɨurworwokaigi, siyɨuɨn nu haɨmii Sameria namiyɨn siir naprɨokɨinamɨm.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Mɨ siya omisɨm whɨrɨn nu haɨmii Sameria hɨranɨn siir yɨmbiyam. Tɨ omɨn siir inɨgɨn Saikakɨn. Tɨ omɨn ɨni nu maeyaua Jekopkɨ si hauuwa siir yɨnisɨm ɨiir Josepni numɨrɨm ɨni saiir kingiin hɨr nwowɨn.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Mɨ tɨ aeyawɨeyɨn op sɨma kunaeiyɨn ta maeyau aiir nwowɨn, siirɨn Jekop siyar nopgikɨn. Mɨ Jisɨs siya pɨugɨ piyaokɨn mɨ siya tɨ aeyawɨeyɨn saɨka kingiin hɨr inɨ ɨdwo mɨ ta ɨiya ya nabɨebopwoka.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Mɨ Jisɨs siya hɨrar nikɨ ɨdwowɨn mɨ wig ɨra Sameria hɨrana ɨna yɨta op kunanakiyam, tɨ aeyawɨe ɨiir. Mɨ Jisɨs siya kɨmɨdiniya saiir boɨnki, kɨra kariirɨn op kuna hauugi, kara kwiyaeyam.
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 [Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm yɨm ɨni om komiiya hɨriir yamɨm nae saɨnam.]
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Mɨ Jisɨs siya saiirɨn hɨriinan boɨnkiyɨn mɨ ta Samerian wiga ɨna yowarkɨi boɨna, ni kɨra Isrelan inkamkɨn mɨ ankara Samerian wiga mɨ kɨra kariiramɨn opam dimuam boɨnkɨn, kɨra kwiyaeyam, ha? [Isrel sɨmiir iikamɨm mobmɨr mob mɨnɨm Samerian iikamɨm krɨma nae kwiyaeyɨm sɨmiirara bɨ nɨngigir ae kwiyaeikɨm. Sɨma ha naɨngwo tɨbmii kɨɨni wɨ Adi Komii siya pɨ boɨnisi yɨm mɨiyɨk rani.]
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Mɨ Jisɨs siya saiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn mɨ kɨra dimɨnɨm Adi Komii siya prɨihauuwiyɨm kɨriir mɨ kɨra kariir mɨ ɨnoknɨnkɨni tɨ opam kɨriiram srɨiyɨn mɨ kɨra kariiramɨn pɨ op mɨiyɨka iikam ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwiya omwai Adi Komii saɨka waiyayokiyokɨiyam pɨ saiiram nwokɨ srɨiyɨm.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Mɨ ta wiga siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, inkam komii, kɨra two karamaeka mɨ tɨkɨ aeyawɨeyɨn siir opa kingiin kingiin nwomai rani. Mɨ kɨra ta op aiirɨn pɨ panɨɨn panɨɨna haii, iikam ɨmiir hauuwam sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam, omwai sɨma waiyayokiyokɨiyɨm, ha?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tɨ aeyawɨeyɨn krɨmiir brougaeyɨn Jekop siyar hauugigɨn krɨmiirɨn mɨ siya mɨ siir yɨnisɨsɨm ɨkɨm yɨm sɨma siirar mɨ kwiyae namkɨm. Mɨ siir bulmakau sibsibɨm yɨm ɨriipɨ hɨriinan ta op aiirar mɨ kwiyaekɨm. Mɨ kɨra ha naɨngwowi, kɨra ɨni Jekop siir haiburɨn, ha?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Mɨ Jisɨs siya saiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, iikamɨm ta op aiir kwiyaeyɨm, yɨm wɨ kwoɨnkar swokɨ haei.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Mɨ yɨpɨkɨ kara hauuwi ta op aiir, yɨo wɨ kwoɨnkɨ haei rani. Nɨɨngaka. Mɨ taka opa kara hauuwana, siir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam, ya wɨ sɨnkai rani, ya wɨ hɨriiyar nwoyokiyokɨikaeyami ɨinokɨinokɨn.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Mɨ ta wiga saeya ɨna swokɨ boɨnkiya siirɨn. Inkam komii, kɨra wara op hɨriinana kariir whauugi mɨ mhoɨiya kariir kwoɨnɨn wɨ haei karamae nwokɨ owɨm. Mɨ kara wɨ tɨriir swokɨ ɨt rani, op kunanakiyamɨn.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, kɨra kɨriir kam ɨiir tinɨ ɨkɨunaki.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Mɨ ta wiga siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kara kam karamaeka. Mɨ Jisɨs siya saiir yai aka hɨnɨɨna yowarkai boɨn, kɨra kaimwowar boɨni, kɨra kam karamaeka.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Bɨiya kɨriirɨn kamɨm ɨriiyara ikɨ onkwona mɨ wara kamɨn kɨnaka nwowɨn yɨo kɨriir kamkɨ kam tani. Ta kɨriir yaiya ɨni kaimwowar ywowa.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Mɨ wig saeya siir boɨnki, inkam komii, kara ɨni haɨnɨɨngɨ yɨnoknɨnkɨnkiya, kɨra profet inkamkɨn.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Krɨmiir brougaeyɨm yɨm sɨma Adi Komii siir inɨg ɨiirɨn ɨrɨpa tɨ mhɨu ɨiir haɨngiriyɨu hainanikɨm. Mɨ wɨm kɨma Isrelan iikamɨm, wɨm kɨma ha boɨni, krɨma Adi Komii siir inɨg ɨiirɨn om komii Jerusalem hɨrarar hainan ɨski.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Mɨ Jisɨs siya saiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, wig, kɨra kariir yaiya kaimwo saiir dwoki. Ɨigwɨra saeya nɨmbini, krɨma Adi Komii siir inɨgɨn wɨ tɨ mhɨu ɨiir hainan tani mɨ wɨ om komii Jerusalem hɨr mɨ hainan tani. Nɨɨngaka.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mɨ wɨm kɨma Samerian iikamɨm, wɨm kɨma dimɨnɨm kɨma kɨg karamae nwowiyɨm sɨmiiram hainanikɨm. Mɨ nɨm krɨma dimɨnɨm krɨma kɨgnɨnoknɨnkɨnɨm sɨmiiram hainanikɨm. Dimusi rani, Adi Komii siir mɨiya iikam nanmaiwarkainaeiya Juda iikam krɨmiir hɨriir nɨmbinika.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Mɨ ɨiya ta ɨi aeya nɨmbiyamana ɨni kingiin nwowa. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨkɨɨnɨm mɨ Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir naeyɨuɨn siya sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi mɨ sɨma siir inɨgɨ inɨg ɨiirɨn siyɨu mɨiyɨkɨ mɨiyɨk ɨiirar hainani mɨ Adi Komii siya tɨ hɨriinan iikamɨm siiram naɨngwo tɨbmii kɨɨniyɨm mɨ siir inɨg ɨiirgɨ ɨiir hainaniyɨm sɨmiiram naɨngwowikɨn.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Adi Komii siya pɨu karamaekɨn, siya ɨni siir naeyɨuɨn siir hɨriinan ywowɨn. Mɨ yɨpɨkɨ siir inɨg ɨiir hainani, sɨma wɨ daɨngwo tɨbmii kɨɨn. Sɨma wɨ pɨu ara kɨpi hainan, sɨma sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm warar hauu ɨuguski.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Mɨ wig saeya siir boɨn, kara bɨdi yɨnoknɨnkɨna Mesaia siya wɨ sɨpi nɨti, inkamɨn Adi Komii siya nɨmbingiyɨn krɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam, sɨma dapiyɨn Krais. Mɨ ɨiya siya nɨti, siya krɨmiirɨn wɨ dimɨn kasakasa nowomwarkaiyɨu rani.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Mɨ Jisɨs siya saiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, karaɨrgɨn, kraisɨn, tɨ kɨnakar boɨnɨn.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Mɨ ɨiya siya saɨka nikɨ boɨnaiyɨn mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm ɨna yɨmbiniyɨm. Mɨ ɨiya sɨma hɨriinan kɨgɨm sɨma ɨni mouni hanɨɨna siinkaokiyɨm. Dimusi rani, siya ta wig anaka boɨnaigɨn. Mɨ siirɨn inkam nwɨrkɨ bɨ swokɨ boɨnkɨn hɨnɨɨn, kɨra dimu dimɨnɨm naɨngwowi? Mɨ kɨra saɨka dimuam boɨnkɨn?
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Mɨ ta wiga saiir op twowa ɨni hɨrar kwaiburgika. Mɨ saeya ɨna iwɨtama oma hɨriir. Mɨ saeya iikam ɨmiirɨn dimɨn taemɨnɨm siya boɨnɨm saiir sɨmiirar inɨ boɨnoudnɨnkɨnɨu.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 Mɨ saeya kɨmɨdiniya sɨmiir inɨ boɨnɨu, kɨma unkɨ ɨt, ɨkɨ inkamɨn dimɨn taemɨnɨm kara tɨrɨm bɨiya sɨmiir haknoudnɨnkɨnɨn, tari Krais siya piyamisi owɨn?
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Mɨ sɨma om hɨr haiburgigɨm mɨ sɨma ɨna yamɨm Jisɨs siir kɨgnakiyam.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Mɨ ɨiya ta wiga saeya om hɨrar nikɨ owa mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma naeyɨm siiram ha nonkwowɨm mɨ ɨna boɨnɨm, inkamɨn nowomwarkaiyɨuwiyɨn, kɨra nae tɨ ae.
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Mɨ siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kara bɨdi yaeyɨn, naeyɨn kɨma nɨnoknɨnkɨn karamae nwowɨn siir.
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma, sɨma sɨmar yɨnsrɨi ansrɨina. Mɨ siiramɨn nae inkam nwɨrkɨ hainanikɨn, ha?
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kariir naeyɨn yɨo hɨnɨɨngɨn, kara tɨ inkamɨn kariir nɨkropkiyɨn kara siir kwoɨn ɨiirarar dap. Mɨ kara mɨiya siya nɨmbingiya kariir saiir dankabimbid dɨgi.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Wɨm kɨma hɨnɨɨna boɨnikɨm, bwanɨm pɨ whiiya nwokii mɨ sasaeyɨm pɨ sasae wai hanɨɨngɨn nwokii. Mɨ kɨma pɨ haɨnii nɨngugu haii. Mɨ kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii, kɨma ɨkɨ numɨran sasaeyɨm sɨmiir kɨgi, sɨma sasae wai bɨdi ywowɨm. Kɨma sɨmiirɨn hindara tɨ ɨnguguae.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Mɨ inkamɨn numɨran sasaeyɨm sɨmiir nɨngugu haiiyɨn, iikam nhɨrkɨm sɨm saɨnam yɨo ɨni tɨ inkamɨn, hɨnda tɨnda namiyɨn, ɨkɨ iikamɨm sɨmiir kwoɨn ɨmiir kiyaiyam ɨni siir hɨriinan ywowɨn. Mɨ sɨma ha sɨbgu wakaeyoknaei mɨ wa nwokɨ aɨngwo tɨbmii kɨɨnɨm. Mɨ ɨinokɨinokɨn sɨma wɨ omwaiyar nwokɨ waiyayokiyokɨikaeyamɨm. Mɨ inkamɨn tɨ sasae ɨmiir nɨnkɨnɨn mɨ inkamɨn tɨ sasaeyɨm wai nwowiyɨm sɨmiir nɨngugu haiiyɨn, sowa nwɨsaɨrarɨn pɨ maɨrgɨmaɨrga nwoswowi. Mɨ yɨpɨkɨ Adi Komii siir yai aiir boɨnmɨmauuwiyɨm mɨ yɨpɨkɨ iikamɨm sɨmiir kwoɨn ɨmiir kiyaiiyɨm, Adi Komii siir yai aiir wakaeyɨm, yɨm ɨni tɨ inkam nwɨso sowiir hɨriinan ywowo.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ta yaiya ya kaimwowaɨrga. Inkam nwɨrɨn yɨo hindɨra nɨiyoknɨnkɨnami mɨ nwɨrɨn yɨo wɨ hindɨra nɨngugu haiyami.
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ta kara nɨkropkiya kɨmiirɨn ya numɨrɨm inkam nhɨrkɨm nɨiyoknɨnkɨnɨm sɨmiir sasae ɨmiir nɨngugu hainan ywowa. Tɨ numɨrɨm yɨm inkam nhɨrkɨm nɨiyoknɨnkɨnkɨm. Ya ɨni bɨigɨ bɨi sɨma boɨnmɨmauuwa kariir yai wɨn kɨbiya ɨkɨ iikam nhɨrɨm sɨmiir, ɨni saiir hɨriinan ywowa. Mɨ wɨm kɨma tɨ yai wɨn kɨbi kɨbiyɨm ɨkɨ iikamɨm bɨiya naɨngwo tɨbmiiyɨm wɨ sɨmiir swokɨ boɨnmɨmauuwami.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mɨ mhoɨiya nu haɨmii Sameria hɨran iikamɨm sɨma Jisɨs siiramɨn ɨna yaɨngwo tɨbmiiyɨm. Whɨsarii rani, sɨma ta wiga saiir yai aiir wakaekɨm. Saeya hɨnɨɨna boɨnka, siya dimɨn taemɨnɨm bɨiya bɨiya kara tɨrɨm mɨ tariinan mɨ tɨr ɨkɨm, siya sɨmiirɨn ɨni hɨriiyar haknoudnɨnkɨn dɨgiyɨn.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Mɨ iikam whɨekakɨm om Saika nu haɨmii Sameria hɨranɨm sɨma Jisɨs siiram ha nɨtɨm mɨ sɨma kɨmɨdiniya siir srɨi siya sɨmaka hɨr mɨ owɨm. Mɨ Jisɨs siya sɨma ɨiyɨm kwɨsa ywo.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mɨ iikam whɨekakɨm siir yai aiir wakaeyɨm sɨma ɨna yaɨngwo tɨbmii kɨɨnɨm. Dimusi rani, sɨma siirgɨsiir yaiyar wakaekɨm.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Mɨ sɨma ta wig aiir boɨn, tariinanɨn krɨma siir yai aiiramɨn bɨdi yaɨngwo tɨbmii kɨɨngiyɨm. Krɨma yaiya kɨra boɨna krɨmiir saiir bɨ naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨm. Nɨɨngaka. Krɨma asi naɨngwo tɨbmii kɨɨni krɨma krɨmiir wɨɨngɨ wɨɨngar wakaekɨm. Mɨ krɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨm siya Kraiskɨn, nuan iikam whɨekakɨm krɨmiir nanmaiwarkainaɨn inkamɨn siya. Ɨriig.
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Jisɨs siya hapaiirɨn ɨiyo kwɨsa ywo. Mɨ mhoɨiya siya hɨr haiburgigɨn mɨ ɨni nu haɨmii Galili hɨriiyar swokɨ amɨn.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Jisɨs siyarɨn, hɨnɨɨna boɨnkɨn, siir oman iikamɨm sɨma profet inkamɨn siirɨn ha bɨ naɨngwowikɨm siya inkam komiigɨn mɨ inɨgakɨn. Nɨɨngaka. Sɨma hɨnɨɨna bɨ naɨngwowikɨm.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Mɨ ɨiya Jisɨs siya siir oma hɨriir swokɨ amɨn mɨ Galili hɨran iikamɨm sɨma siiramɨn ɨni maɨrgɨmaɨrga ywowɨnɨm. Dimusi rani, dimɨn taemɨnɨm siya tɨrɨm Judami ɨi komiiya wou nikwo aeiya Pasova om komii Jerusalem hɨr sɨma bɨdi kɨgmɨmɨkɨm.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Mɨ Jisɨs siya om Kena nu haɨmii Galili hɨriir swokɨ amɨn, omɨn opa siya tɨrkiya wain nɨkpɨtmaigiya siir. Mɨ om Kapaneam hɨr nwowɨn gavmani inkam komii nwɨrɨn siir yɨnisɨm yɨnkamiyɨnɨn makakɨn.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mɨ siya wakae Jisɨs siya nu Juda hɨr bɨdi haiburgigɨn mɨ siya nu haɨmii Galili tɨrii nɨtam tari. Mɨ siya ha namɨn Jisɨs siiram mɨ kɨmɨdiniya siir inɨ boɨnɨu, saɨka namɨm om Kapaneam hɨriir siir yɨnisɨm ɨiir ninɨ haiswonɨskiiyɨuwɨm. Siir yɨnisɨmɨn ɨni nao kingiin nwowɨn.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki mɨ kɨma, kara dimɨn kɨrɨe komii komii tɨr karamae nwowi mɨ kɨma wɨ kariiram naɨngwo tɨbmii kɨɨn tani. Nɨɨngaka.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Mɨ tɨ inkam komiiyɨn siya hɨnɨɨna boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra kanakar wɨt, kariir yɨnisɨm ɨiir kɨgnakiyam. Yɨnisɨm ɨeya naonamɨn yɨo mɨiyɨk rani.
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Mɨ Jisɨs siya siirɨn ɨna yɨkropkiyɨn, kɨra tɨ am kɨriir yɨnisɨmɨn wɨ omwaiyar swokɨ waiyaei. Mɨ tɨ inkamɨn siya Jisɨs siir yai aiir wakaeyɨn mɨ ɨna yamɨn.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Mɨ ɨiya siya ha swokɨ haiyɨug apnamɨn mɨ kamɨm siir mɨriiyɨm, sɨma siirɨn siyɨu hɨr yapiyɨskaiwɨn. Mɨ sɨma boɨn siirɨn, kɨriir yɨnisɨmɨn ɨni wadɨeyar swokɨ owɨn.
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Mɨ siya kɨmɨdiniya sɨmiir srɨi, pakɨ hɨnɨɨn ɨiya wadɨe sae nwokikɨn kariir yɨnisɨmɨn, ha? Mɨ sɨma siir boɨn, siir pɨu huua kɨniya ii nabɨe bopwo dɨgika.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Mɨ ta yaiya sɨma boɨna siir, saiir mhoɨiya mɨ siir adɨn ɨna swokɨ aɨngwokiyɨn yaiya Jisɨs siya boɨna ii nabɨe bopwo hɨnɨɨn kɨriir yɨnisɨmɨn wɨ omwaiyar swokɨ waiyaei. Mɨ siya mɨ siir yɨnwig ɨma sɨmaniiyɨn ɨni hɨriiyar yaɨngwo tɨbmii kɨɨn swokiyɨm Jisɨs siiram.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Mɨ ya tariigɨna ya dimɨn kɨrɨe komii kwɨsaka aeya, Jisɨs siya tɨra iikam ɨmiir nɨisiimauuam, ɨiya siya nu haɨmii Judia hɨr haiburgigɨn mɨ ha napnamɨn nu haɨmii Galiliya hɨriir. Ɨriig.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.