João 20
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Mɨ tariigɨna ya Sande nugaka, ɨiya bɨ nikɨ kɨnɨpɨmpɨrkɨn waokika, ɨmumar nikɨ oyakwoka mɨ Maria Makdalana ɨna yama maeyaua tɨ siyano ɨeya nwowa tɨ inkam nwɨsowa wokaigiga Jisɨs siir, saiir hɨriir. Mɨ saeya ha nɨta mɨ saeyar kɨg, siiya bɨiya tɨ siyano ɨiir nikɨ haigɨn topokougiga, saiirɨn inkamkɨ bɨdi warɨtkɨnkiyɨn tɨ ɨeyɨn siir hɨrankɨn.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Mɨ saeya ha niwɨtnaniya kɨmɨdiniya Saimon Pita siya mɨ kara krɨriir inɨ kɨgni, inkam nwɨrɨn siir kɨgna mɨriiyɨn yɨpɨkɨ Jisɨs siya naɨngwokwonanaeiyɨn. Mɨ saeya krɨriir inɨ boɨni, krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir pɨuɨs biyɨeya inkamkɨ bɨdi hainama tɨ siyanoɨn siir hɨrankɨ mɨ krɨma nɨnoknɨnkɨn tani, sɨma saiirɨn ɨni papi haigɨnɨm.
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Mɨ Pita krɨra ha haiburgigo mɨ krɨra ɨna yamwo siiyano ɨiiram.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Mɨ krɨra ha niwɨtamo mɨ Pita siirɨn kɨmɨdiniya kara iwɨt haiburgig mɨ tɨ siyano siir bɨiyɨn kara iwɨt ɨmbiyam.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Mɨ kara ha ninɨ waisii kaokiyɨn, yɨuɨs aiirarar kɨgi, ya hɨrar nwokaii. Mɨ kara hɨriir bɨ napnɨnopkainamkɨn,
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Saimon Pitan yɨo mhoɨiya ha niwɨt nɨmbiniyɨn, yɨo ɨni tɨ siyano ɨiirar iwɨtnɨnopkai ɨugusamɨn. Mɨ siya yɨuɨs aiirarar inɨ kɨgɨu, yɨuɨsa ya hɨrar nwokaii.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Siya yɨuɨs kwɨra siir mwo ɨiir sɨma wrɨeyɨmyok kogiya saiirarar kɨg. Mɨ yɨuɨs kwɨra siir pɨu aiir sɨma nɨtɨmwanɨugiya ya hɨr wara bɨ nwokaiga. Nɨɨngaka. Ya maeyau gwɨr bɨdi whrɨnhaigiya.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Mɨ an kara ɨriipɨ hɨriinan tɨ inkam nwɨrɨn Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨn, yɨpɨkɨ bɨi tɨ siyano ɨiir niwɨt ɨmbiyamɨn an kara siir mhoɨiya ha mɨ apnɨnopkainamɨn mɨ kara tɨ digworaekwo ɨmiir minɨ kɨgɨuwɨn mɨ kara ɨna yɨnoknɨnkɨnkiyɨn.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Mɨ bɨiya mɨ tariinanɨn ɨriipɨ hɨriinan krɨma ta yaiya saiir bɨ sɨbgu ɨnoknɨnkɨnkɨm. Adi Komii siir yaiyɨm Yokwo Komii saiir wɨnboɨnkiyɨm hɨnɨɨn, siya wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankar.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Mɨ krɨma ɨna swokɨ amɨm oma hɨriir. Ɨriig.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Maria saeya siyanoɨn siir ɨemɨg hɨrar nikɨ okwo ouwa. Mɨ saeya ha nouu hɨunanainama mɨ ɨna inɨ waisiikaokiya.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Mɨ saeya ha ninɨ waisiikaokiya mɨ saeya paekwosɨm nwɨs owiirarar kɨgi, yɨuɨs whɨsinankak nii ɨdwodwokaiyo hɨiya Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya saiir nɨohaigɨnkiya saiir. Mɨ nwɨrɨn yɨo siir mwokɨ nwowɨn hɨriir yɨdwokai mɨ nwɨrɨn yɨo siir ɨga owa nwowo hɨriir yɨdwokai.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Mɨ saiirɨn sowa srɨigi, wig kɨra dimusi nouwi? Inkamɨn krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir pɨuɨs aiir hainamɨn, krɨma nɨnoknɨnkɨn tani, sɨma saiirɨn ɨni tari papi yamisi haigɨnɨm.
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Mɨ ta saeya boɨnkiya hɨriinan saiir mhoɨiyan mɨ saeya ha kwaeyaeyokaowa mɨ saeya ɨni Jisɨs siirar kwakɨga saiir kingiin hɨrar namɨkwoniyɨn. Mɨ saeya ha bɨ naɨngwoka siya Jisɨskɨn. Nɨɨngaka.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Jisɨs siya saiir srɨi, wig, kɨra dimuam nouwi? Mɨ kɨra nhɨniiram hansɨrni? Saiir kwoɨnɨn ha naɨngwoka, siya tɨ inkamɨn numɨr aiir kɨgrɨraowiyɨn siya nɨuwi. Mɨ saeya siir boɨnki, inkam, kɨra siir pɨuɨs biyɨe aiir hainami mɨpi kariir boɨnmauugi. Kɨra saiirɨn ɨni papi haigɨngigɨn. Mɨ saiirɨn pɨ kara ninɨ hainakii.
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, Maria mɨ saeya ha haiyɨug inansiina kaokiya mɨ ɨni siirar kɨgiya. Mɨ saeya siirɨn Hibru yaigɨna saiir boɨn, Robonai Tɨriigɨnɨn yɨ hɨnɨɨna boɨnkikɨn, Inkamɨn Nowomwarkaiyɨuwiyɨn.
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Jisɨs siya saiir boɨnki, kariir kɨpi nonkwo. Nɨɨngaka. Kara pɨ kariir Adɨn siiram nikɨ am tani. Kɨra dam mɨpi kariir nomiiyauɨm sɨmiir tinɨ boɨnmauuwɨu. Kara wɨ kapi nami siiram, yɨpɨkɨ kariir Adɨn mɨ yɨpɨkɨ ɨriipɨ kɨriir Adɨn. Kariir Adi Komiiyɨn mɨ ɨriipɨ kɨriir Adi Komiiyɨn siiram.
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Mɨ mhoɨiya Maria om Makdalana ha swokɨ ama, kɨmɨdiniya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir inɨ boɨnɨu, hɨnɨɨn, saeya Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir bɨdi kɨgnaniya, saeya yaiyɨm siya boɨnmɨmauugiyɨm saiir sɨmiir inɨ boɨmɨmauuɨu. Ɨriig.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Mɨ Sande nɨiyaka, kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma omaka ɨrɨpa hɨrɨrar nwomɨmɨrkɨm. Mɨ sɨmiir anowɨn haɨni kɨmkɨknam iikamɨm sɨmiirsi, sɨma kɨgisi sɨmiirɨn. Dimusi rani, sɨma pɨ nɨdidgɨm Isrel sɨmiir inkam komii komiiyɨm sɨmiirsi, sɨma pɨ nonkwonakiisi sɨmiirɨn sɨma nɨsomaowam. Mɨ sɨma hɨrar nikɨ owɨm mɨ Jisɨs siya ha nɨtɨn ɨni sɨmiir bopwonau hɨrar yamɨkwoniyɨn. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨmiir kwoɨnɨm kɨrɨe dwoki.
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Mɨ siya hɨriiyar nikɨ boɨnkrɨpkaiyɨn mɨ siya siir ɨɨnao mɨ siir prɨs aka ɨna yɨisiimauuwɨn sɨmiir. Mɨ krɨma tɨ han ɨmiir kɨgɨm mɨ krɨma maɨrgɨmaɨrga prasae bɨ kɨnkɨm Dimusi rani, krɨma hɨriiyar yaɨngwoki, krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn bɨdi swokɨ ɨnsiin ɨdwowɨn ɨe hɨrankɨn.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Mɨ Jisɨs siya krɨmiir boɨnki, kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma dwoki. Kɨmiirɨn wɨ kara nɨkropkii, kariir mɨi aiir mɨriiyam, kariir Adɨn siya nɨkropkiya kariir tɨriir nɨtam, saiir hɨriinan.
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Mɨ ta siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan, siya ha kuugiyɨn krɨmiir mɨ ɨna boɨnkiyɨn, Adi Komii siir naeyɨu ɨiir haigi.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Mɨ kɨma dimɨn biyɨe biyɨeyɨm ini hanɨɨn inkami kwoɨn kwɨrii ɨdwokaiyɨm wɨ sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigi. Mɨ kɨma sɨmiirɨn haiyoprimdiyɨumiigi karamae nwowi, sɨma wɨ hɨriiyar nwokrɨpkaii sɨmiir kwoɨnau hɨrɨn. Ɨriig.
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Mɨ ɨiya Jisɨs siya nɨta siyar ninɨ ɨisiimauuniyam siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨmiir mɨ inkam nwɨrɨn Tumas nɨkɨuwiyɨn yɨo sɨmaka hɨr wara bɨ nwokɨn. Siir inɨg whɨrɨn Didimaskɨn
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Mɨ mhoɨiya krɨma kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, krɨma siir kɨgɨm mɨ krɨma siir boɨn, krɨma Bɨiyan Inkam Komii siir bɨdi kɨgɨm. Mɨ Tumas siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn mɨ kara noɨm siir ɨɨna hɨr nwowɨm sɨmiir kɨg karamae nwowi mɨ kariir ɨɨna nowɨn siir prɨs aiir nwowɨn siir mɨ hopkaigi karam mɨ owi mɨ kara pa naɨngwo tɨbmii kɨɨn tani, siya omwai bɨdi swokɨ waiyan.
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Mɨ ɨi ɨriiyar kwɨsɨm namkiyɨm sɨmiir mhoɨiyan, krɨma ɨrɨpa maeyau kwɨra hɨugrɨpkɨiya saiirarar haɨngiriyɨu omɨmɨrkɨm mɨ krɨma anowɨn ha mɨ haigɨnɨkounam mɨ yɨo Tumasɨn yɨo krɨmaka hɨr warar nwokɨn. Mɨ krɨma anowɨn bɨdiyar mɨ haigɨnɨkouwɨn mɨ bɨri kɨmɨmɨnkikɨn Jisɨs siya ha napnɨnopkainaniyɨn mɨ siya krɨmiir bopwoniya ha namɨkwokainiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn krɨmiir, kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma dwoki.
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Mɨ ta saiir mhoɨiya siya Tumas siir boɨnki, kɨriir ɨɨnam tɨriir dwoki mɨ kariir ɨɨna owiir kɨgi mɨ kɨriir ɨɨna kariir prɨs aiir timɨ hopkaigi. Kɨra kariirɨn digɨumii kɨpi haimriiyɨu. Nɨɨngaka. Kɨra daɨngwo tɨbmii kɨɨn.
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Mɨ Tumas siya siir boɨnki, kɨra kariir Bɨiyan Inkam Komiigɨn mɨ kɨra kariir Adi Komiigɨn.
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra kara swokɨ ɨnsiin ɨdwowa mɨ ha bɨ naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn. Dimusi rani, kɨra kariir kɨgɨn mɨ ha naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn, aniya? Mɨ yɨpɨkɨ kariir kɨg karamae nwowɨm mɨ ha naɨngwo tɨbmii kɨɨnɨm hɨnɨɨn kara ɨni omwaiyar swokɨ waiyan, sɨmiir maɨrgɨmaɨrga ɨni kɨriir haiburɨm. Ɨriig.
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Jisɨs siya dimɨn taemɨn mɨiyɨk mɨiyɨk kasa bɨ tɨrkɨn iikam ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam. Mɨ krɨma kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiir kɨgɨm mɨ kara sɨmiirɨn hɨriiyar bɨ wɨn dɨgɨm ta yokwo aiirɨn. Nɨɨngaka.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Kara tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiirarar kwaowɨnkikɨn. Mɨ tɨ iikamɨm yɨpɨkɨ ta yokwo aiir mwaɨnɨm kɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨnɨm hɨnɨɨn, Jisɨs siyaɨrgɨn inkamɨn Krais nɨkɨuwiyɨn yɨpɨkɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn tɨ nu ɨiir iikam krɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam. Siya Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn mɨ kɨra siiram naɨngwo tɨbmii kɨɨni, kɨra wɨ kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiyɨn wɨ siir hɨrankɨ haii. Ɨriig.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.