João 20

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mɨ tariigɨna ya Sande nugaka, ɨiya bɨ nikɨ kɨnɨpɨmpɨrkɨn waokika, ɨmumar nikɨ oyakwoka mɨ Maria Makdalana ɨna yama maeyaua tɨ siyano ɨeya nwowa tɨ inkam nwɨsowa wokaigiga Jisɨs siir, saiir hɨriir. Mɨ saeya ha nɨta mɨ saeyar kɨg, siiya bɨiya tɨ siyano ɨiir nikɨ haigɨn topokougiga, saiirɨn inkamkɨ bɨdi warɨtkɨnkiyɨn tɨ ɨeyɨn siir hɨrankɨn.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Mɨ saeya ha niwɨtnaniya kɨmɨdiniya Saimon Pita siya mɨ kara krɨriir inɨ kɨgni, inkam nwɨrɨn siir kɨgna mɨriiyɨn yɨpɨkɨ Jisɨs siya naɨngwokwonanaeiyɨn. Mɨ saeya krɨriir inɨ boɨni, krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir pɨuɨs biyɨeya inkamkɨ bɨdi hainama tɨ siyanoɨn siir hɨrankɨ mɨ krɨma nɨnoknɨnkɨn tani, sɨma saiirɨn ɨni papi haigɨnɨm.
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Mɨ Pita krɨra ha haiburgigo mɨ krɨra ɨna yamwo siiyano ɨiiram.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Mɨ krɨra ha niwɨtamo mɨ Pita siirɨn kɨmɨdiniya kara iwɨt haiburgig mɨ tɨ siyano siir bɨiyɨn kara iwɨt ɨmbiyam.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Mɨ kara ha ninɨ waisii kaokiyɨn, yɨuɨs aiirarar kɨgi, ya hɨrar nwokaii. Mɨ kara hɨriir bɨ napnɨnopkainamkɨn,
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Saimon Pitan yɨo mhoɨiya ha niwɨt nɨmbiniyɨn, yɨo ɨni tɨ siyano ɨiirar iwɨtnɨnopkai ɨugusamɨn. Mɨ siya yɨuɨs aiirarar inɨ kɨgɨu, yɨuɨsa ya hɨrar nwokaii.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Siya yɨuɨs kwɨra siir mwo ɨiir sɨma wrɨeyɨmyok kogiya saiirarar kɨg. Mɨ yɨuɨs kwɨra siir pɨu aiir sɨma nɨtɨmwanɨugiya ya hɨr wara bɨ nwokaiga. Nɨɨngaka. Ya maeyau gwɨr bɨdi whrɨnhaigiya.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Mɨ an kara ɨriipɨ hɨriinan tɨ inkam nwɨrɨn Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨn, yɨpɨkɨ bɨi tɨ siyano ɨiir niwɨt ɨmbiyamɨn an kara siir mhoɨiya ha mɨ apnɨnopkainamɨn mɨ kara tɨ digworaekwo ɨmiir minɨ kɨgɨuwɨn mɨ kara ɨna yɨnoknɨnkɨnkiyɨn.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Mɨ bɨiya mɨ tariinanɨn ɨriipɨ hɨriinan krɨma ta yaiya saiir bɨ sɨbgu ɨnoknɨnkɨnkɨm. Adi Komii siir yaiyɨm Yokwo Komii saiir wɨnboɨnkiyɨm hɨnɨɨn, siya wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankar.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Mɨ krɨma ɨna swokɨ amɨm oma hɨriir. Ɨriig.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Maria saeya siyanoɨn siir ɨemɨg hɨrar nikɨ okwo ouwa. Mɨ saeya ha nouu hɨunanainama mɨ ɨna inɨ waisiikaokiya.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Mɨ saeya ha ninɨ waisiikaokiya mɨ saeya paekwosɨm nwɨs owiirarar kɨgi, yɨuɨs whɨsinankak nii ɨdwodwokaiyo hɨiya Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya saiir nɨohaigɨnkiya saiir. Mɨ nwɨrɨn yɨo siir mwokɨ nwowɨn hɨriir yɨdwokai mɨ nwɨrɨn yɨo siir ɨga owa nwowo hɨriir yɨdwokai.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Mɨ saiirɨn sowa srɨigi, wig kɨra dimusi nouwi? Inkamɨn krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir pɨuɨs aiir hainamɨn, krɨma nɨnoknɨnkɨn tani, sɨma saiirɨn ɨni tari papi yamisi haigɨnɨm.
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Mɨ ta saeya boɨnkiya hɨriinan saiir mhoɨiyan mɨ saeya ha kwaeyaeyokaowa mɨ saeya ɨni Jisɨs siirar kwakɨga saiir kingiin hɨrar namɨkwoniyɨn. Mɨ saeya ha bɨ naɨngwoka siya Jisɨskɨn. Nɨɨngaka.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jisɨs siya saiir srɨi, wig, kɨra dimuam nouwi? Mɨ kɨra nhɨniiram hansɨrni? Saiir kwoɨnɨn ha naɨngwoka, siya tɨ inkamɨn numɨr aiir kɨgrɨraowiyɨn siya nɨuwi. Mɨ saeya siir boɨnki, inkam, kɨra siir pɨuɨs biyɨe aiir hainami mɨpi kariir boɨnmauugi. Kɨra saiirɨn ɨni papi haigɨngigɨn. Mɨ saiirɨn pɨ kara ninɨ hainakii.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, Maria mɨ saeya ha haiyɨug inansiina kaokiya mɨ ɨni siirar kɨgiya. Mɨ saeya siirɨn Hibru yaigɨna saiir boɨn, Robonai Tɨriigɨnɨn yɨ hɨnɨɨna boɨnkikɨn, Inkamɨn Nowomwarkaiyɨuwiyɨn.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Jisɨs siya saiir boɨnki, kariir kɨpi nonkwo. Nɨɨngaka. Kara pɨ kariir Adɨn siiram nikɨ am tani. Kɨra dam mɨpi kariir nomiiyauɨm sɨmiir tinɨ boɨnmauuwɨu. Kara wɨ kapi nami siiram, yɨpɨkɨ kariir Adɨn mɨ yɨpɨkɨ ɨriipɨ kɨriir Adɨn. Kariir Adi Komiiyɨn mɨ ɨriipɨ kɨriir Adi Komiiyɨn siiram.
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Mɨ mhoɨiya Maria om Makdalana ha swokɨ ama, kɨmɨdiniya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir inɨ boɨnɨu, hɨnɨɨn, saeya Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir bɨdi kɨgnaniya, saeya yaiyɨm siya boɨnmɨmauugiyɨm saiir sɨmiir inɨ boɨmɨmauuɨu. Ɨriig.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Mɨ Sande nɨiyaka, kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma omaka ɨrɨpa hɨrɨrar nwomɨmɨrkɨm. Mɨ sɨmiir anowɨn haɨni kɨmkɨknam iikamɨm sɨmiirsi, sɨma kɨgisi sɨmiirɨn. Dimusi rani, sɨma pɨ nɨdidgɨm Isrel sɨmiir inkam komii komiiyɨm sɨmiirsi, sɨma pɨ nonkwonakiisi sɨmiirɨn sɨma nɨsomaowam. Mɨ sɨma hɨrar nikɨ owɨm mɨ Jisɨs siya ha nɨtɨn ɨni sɨmiir bopwonau hɨrar yamɨkwoniyɨn. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨmiir kwoɨnɨm kɨrɨe dwoki.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Mɨ siya hɨriiyar nikɨ boɨnkrɨpkaiyɨn mɨ siya siir ɨɨnao mɨ siir prɨs aka ɨna yɨisiimauuwɨn sɨmiir. Mɨ krɨma tɨ han ɨmiir kɨgɨm mɨ krɨma maɨrgɨmaɨrga prasae bɨ kɨnkɨm Dimusi rani, krɨma hɨriiyar yaɨngwoki, krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn bɨdi swokɨ ɨnsiin ɨdwowɨn ɨe hɨrankɨn.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Mɨ Jisɨs siya krɨmiir boɨnki, kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma dwoki. Kɨmiirɨn wɨ kara nɨkropkii, kariir mɨi aiir mɨriiyam, kariir Adɨn siya nɨkropkiya kariir tɨriir nɨtam, saiir hɨriinan.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Mɨ ta siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan, siya ha kuugiyɨn krɨmiir mɨ ɨna boɨnkiyɨn, Adi Komii siir naeyɨu ɨiir haigi.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Mɨ kɨma dimɨn biyɨe biyɨeyɨm ini hanɨɨn inkami kwoɨn kwɨrii ɨdwokaiyɨm wɨ sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigi. Mɨ kɨma sɨmiirɨn haiyoprimdiyɨumiigi karamae nwowi, sɨma wɨ hɨriiyar nwokrɨpkaii sɨmiir kwoɨnau hɨrɨn. Ɨriig.
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Mɨ ɨiya Jisɨs siya nɨta siyar ninɨ ɨisiimauuniyam siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨmiir mɨ inkam nwɨrɨn Tumas nɨkɨuwiyɨn yɨo sɨmaka hɨr wara bɨ nwokɨn. Siir inɨg whɨrɨn Didimaskɨn
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Mɨ mhoɨiya krɨma kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, krɨma siir kɨgɨm mɨ krɨma siir boɨn, krɨma Bɨiyan Inkam Komii siir bɨdi kɨgɨm. Mɨ Tumas siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn mɨ kara noɨm siir ɨɨna hɨr nwowɨm sɨmiir kɨg karamae nwowi mɨ kariir ɨɨna nowɨn siir prɨs aiir nwowɨn siir mɨ hopkaigi karam mɨ owi mɨ kara pa naɨngwo tɨbmii kɨɨn tani, siya omwai bɨdi swokɨ waiyan.
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Mɨ ɨi ɨriiyar kwɨsɨm namkiyɨm sɨmiir mhoɨiyan, krɨma ɨrɨpa maeyau kwɨra hɨugrɨpkɨiya saiirarar haɨngiriyɨu omɨmɨrkɨm mɨ krɨma anowɨn ha mɨ haigɨnɨkounam mɨ yɨo Tumasɨn yɨo krɨmaka hɨr warar nwokɨn. Mɨ krɨma anowɨn bɨdiyar mɨ haigɨnɨkouwɨn mɨ bɨri kɨmɨmɨnkikɨn Jisɨs siya ha napnɨnopkainaniyɨn mɨ siya krɨmiir bopwoniya ha namɨkwokainiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn krɨmiir, kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma dwoki.
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Mɨ ta saiir mhoɨiya siya Tumas siir boɨnki, kɨriir ɨɨnam tɨriir dwoki mɨ kariir ɨɨna owiir kɨgi mɨ kɨriir ɨɨna kariir prɨs aiir timɨ hopkaigi. Kɨra kariirɨn digɨumii kɨpi haimriiyɨu. Nɨɨngaka. Kɨra daɨngwo tɨbmii kɨɨn.
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Mɨ Tumas siya siir boɨnki, kɨra kariir Bɨiyan Inkam Komiigɨn mɨ kɨra kariir Adi Komiigɨn.
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra kara swokɨ ɨnsiin ɨdwowa mɨ ha bɨ naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn. Dimusi rani, kɨra kariir kɨgɨn mɨ ha naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn, aniya? Mɨ yɨpɨkɨ kariir kɨg karamae nwowɨm mɨ ha naɨngwo tɨbmii kɨɨnɨm hɨnɨɨn kara ɨni omwaiyar swokɨ waiyan, sɨmiir maɨrgɨmaɨrga ɨni kɨriir haiburɨm. Ɨriig.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jisɨs siya dimɨn taemɨn mɨiyɨk mɨiyɨk kasa bɨ tɨrkɨn iikam ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam. Mɨ krɨma kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiir kɨgɨm mɨ kara sɨmiirɨn hɨriiyar bɨ wɨn dɨgɨm ta yokwo aiirɨn. Nɨɨngaka.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Kara tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiirarar kwaowɨnkikɨn. Mɨ tɨ iikamɨm yɨpɨkɨ ta yokwo aiir mwaɨnɨm kɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨnɨm hɨnɨɨn, Jisɨs siyaɨrgɨn inkamɨn Krais nɨkɨuwiyɨn yɨpɨkɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn tɨ nu ɨiir iikam krɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam. Siya Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn mɨ kɨra siiram naɨngwo tɨbmii kɨɨni, kɨra wɨ kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiyɨn wɨ siir hɨrankɨ haii. Ɨriig.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.