João 13
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC
1 Mɨ ɨi komiiya wou nikwo aeiya Pasova, waka nikwo aei. Mɨ Jisɨs siya bɨdiyar yɨnoknɨnkɨnkiyɨn siir ɨiya siya naowana, tɨ nu ɨiir haiburgigna siir Adiyɨn siiram swokɨ amɨm siir swokɨ kɨgɨuwam ya bɨdi yɨmbiniya. Siya ɨinokɨinokɨn yɨpɨkɨ siir iikam nwowɨm, siir iikamɨm tɨ nu ɨiir siya sɨmiiramar naɨngwokwonanaeikɨn mɨ tariinanɨn siya wɨ sɨmiir nɨisiimauuwi, siya pariiga naɨngwokwowi sɨmiiramɨn.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨrii ɨkɨm, sɨma nae ɨna yaeyɨm. Setan siya Judas siir kwoɨn ɨiirɨn bɨdinanar kwɨrii ɨdwokaigɨn, Saimon Iskariotni yɨnisɨmɨn wɨr Jisɨs siir napwouwɨn mɨ siirɨn ɨkɨ inkam biyɨeyɨm sɨm ɨɨn hauugiyam.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Jisɨs siya bɨdiyar yɨnoknɨnkɨnɨn, tɨ digworaekwowɨm siir Adɨn siir ɨɨnarar nonkwokikɨn. Mɨ siya bɨdiyar mɨ ɨnoknɨnkɨnɨn hɨnɨɨn, siya Adi Komii siir hɨrankɨ nɨtkɨn mɨ siya wɨ siir hɨriiyar swokɨ ami.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya ha nɨnsiin okwokiyɨn, ipiiya siya nɨdwokaiya maeyauwa nae sɨma nɨdwokai aeya saiir hɨrankɨn mɨ siya siir ɨdan yɨuɨsa ɨna yɨskiya. Mɨ siya siirɨn yɨuɨsa pɨu nɨiyaowiya saiir kaihaigɨnɨu.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Mɨ siya siirɨn yɨuɨsa pɨu nɨiyaowiya ha kaiyaigɨnɨuɨn mɨ mhoɨiya siya opa kɨmɨdiniya two ɨra saiir yaomaigi. Mɨ siya, siir kɨgna mɨriiyɨn inkam nwɨrɨn siir ɨga kwɨs owiir hɨisoki mɨ mhoɨiya siya sowiirɨn yɨuɨsa pɨu nɨiyaowiya saiir yɨiyaoki.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Mɨ Jisɨs siya ha namɨn Saimon Pita siir hɨisok haigɨnɨuwam mɨ siya siir boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra kariir ɨga kwɨso pɨ warar nɨnkɨn hɨisokii?
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn, tariinanɨn kɨra nɨnoknɨnkɨn tani, tɨ dimɨnɨn kara tɨrkiyɨn mɨ mhoɨiya kɨra wɨ haɨni nɨnoknɨnkɨni.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Pita siya Jisɨs siir boɨnki, kɨra kariir ɨga owiir kɨpi hɨisok. Nɨɨngaka. Mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnkiyɨn mɨ kara kɨriir ɨga kwɨs owiir hɨisok karamae nwowi mɨ kɨra wɨ kariir kɨgna mɨriiyan inkam nwo rani.
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Mɨ Saimon Pita siya ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra kariir ɨga owiirara kɨpi hɨisok, kɨra kariir ɨɨna mwo mɨnɨm warar dɨnkɨn hɨisoki.
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jisɨs siya boɨnki, inkamɨn kariiram naɨngwo tɨbmii kɨɨni, yɨo ɨni inkamɨn op whaugiiyɨn mɨ whauriyɨnan ha nwokiiyɨn, yɨo mhoɨiya op whauam bɨ swokɨ naɨngwowikɨn. Nɨɨngaka. Siya wɨ siir ɨga aiirarar hɨisoki. Kɨma ombudarɨn ɨni whauriyɨnkɨnar nwoswowɨm inkamɨn op whauwiyɨn mɨ whauriyɨnan ha nwokiiyɨn siir hɨriinan. Nwɨruwakɨn hɨriinan nwo karamae nwowɨn. Yɨo ɨni inkamɨn op mɨn whauae karamae nwowiyɨn hɨriinan tainakiyɨnar nwowiyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Jisɨs siya bɨdinanar nɨnoknɨnkɨnkɨn, yɨpɨkɨ wɨr siir napwouwi mɨ siirɨn inkam biyɨeyɨm sɨm ɨɨn hauugi sɨma haɨnam. Siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨn, kɨmiir kwoɨnɨm ɨni inkamɨn op whaugiyɨn mɨ whauriyɨnan ha nwokiiyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨm. Mɨ inkam nwɨrɨn siir kwoɨnɨn yɨo mɨiyɨk rani, yɨo ɨni inkamɨn op mɨn whauae karamae nwowiyɨn, hɨriinan tainakiyɨnar nwowiyɨn, ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya sɨmiir ɨga ɨmiirɨm ha hɨisok dɨgiyɨm mɨ siya siir yɨuɨsa ha swokɨ iiyɨn mɨ siya ha swokɨ ɨdwokaiyɨn ipii aiir. Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna srɨiyɨn, kɨma ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm, tɨ kara tɨrkiyɨn hɨriinan? Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii,
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 wɨm kɨma kariirɨn hɨnɨɨna boɨnikɨm, Bɨiyan Inkam Komii mɨ Inkam Nowomwarkaiyɨuwiyɨn, yɨo ɨni ywowɨn kɨma kariirɨn hɨriinan boɨnɨn yɨo. Dimusi rani, kararɨn, kara ɨni inɨg komiigak ywowɨn.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Kara kɨmiir Bɨiyan Inkam Komiigɨn mɨ kɨmiir Nowomwarkaiyɨuwan Inkamkɨn mɨ kɨmiir ɨgam kara bɨdi hɨisokiyɨm. Mɨ kɨma tɨ dimɨnɨn kara mɨ tɨrɨn wɨ siir hɨriinanar timɨ tɨr. Mɨ kɨma kɨmiir nomiiyauwɨm sɨmiir ɨgam wɨ hɨriinanar timɨ hɨisok haigɨnɨu inkamɨn, inkam nwɨrni mɨi prɨimɨriiyɨn umɨr hai karamae nwowiyɨn.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Kara tɨ dimɨnɨn kɨmiirɨn mɨnam nɨisiimauugikɨn, kɨma wɨ tɨ kara tɨrɨm wɨ sɨmiir hɨriinanar tɨr.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii, inkamɨn whɨsarii mɨi prɨimɨriiyɨn siya inkamɨn siir kɨgrɨraowiyɨn siir kou bɨ nwokɨn. Mɨ siya hɨriinanam bɨ namkɨn ɨkɨ digworaekwo whɨekakɨm sɨmiirɨn siir inɨgɨ wara nwowɨm. Nɨɨngaka. Inkamɨn ɨkɨ inkam nwɨrni nɨkropkiyɨn siya siirɨn pa boɨnkii hɨnɨɨn, tɨ inkamɨn yɨpɨkɨ siir nɨkropkiyɨn siya ɨni siir kou ywowɨn.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Mɨ tariinanɨn kɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨm tɨ dimɨnɨm kara boɨnɨm mɨ kɨma tɨ dimɨn ɨmiir sɨbgu api mɨ kɨma wɨ maɨrgɨmaɨrga prasae nwo rani.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Mɨ kara kɨmiir hoɨmgakar boɨn tani. Nɨɨngaka. Kara bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn yɨpɨkɨ kara nɨmbinɨm kariir iikam nwowi. Mɨ Adi Komii siir yaiya Yokwo Komii hɨr nwowa saeya hɨnɨɨna boɨnkika, tɨ dimɨnɨn wɨ sɨpi nɨmbiyami. Inkamɨn nae kara hauuwi mɨ tɨ inkamɨn kariirɨn wɨ siya tɨrbuwi.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Mɨ tɨ dimɨnɨm tɨ kara boɨnmɨmauuwɨm kɨmiir kara mɨnsi boɨnmɨmauugɨn mhoɨiya tɨ dimɨn ɨma nɨmbiyami mɨ kɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨn kɨɨnɨm, kara tɨ inkamɨn Adi Komii siir om hɨrankɨ nɨtɨn siya iikam whɨekakɨm tɨ nuɨn siir tɨranɨm sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwankɨn.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii, iikamɨm yɨpɨkɨ kara nɨkropkiyɨm sɨmiir sɨbgu kɨgrɨraowi, yɨo kɨma ɨni kariir kɨgrɨraowan iikam ywowɨm. Mɨ yɨpɨkɨ kariir sɨbgu kɨgrɨraowi, yɨo ɨni Adi Komii siir boɨn maɨrgɨmaɨrganan ywowɨn, yɨpɨkɨn kariir nɨkropkiyɨn. Ɨriig.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya tɨ dimɨn ɨmiir boɨn dɨgiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn hɨk prasae bɨ kɨnkɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn hɨnɨɨn boɨnmauu wakae, kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii, kɨmiir nwɨrɨn, kariirɨn wɨ wɨr siya napwouwi mɨ kariirɨn wɨ ɨkɨ kam biyɨeyɨm sɨmiir ɨɨn nonkwokii sɨma nɨsomaowam.
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma, sɨma sɨmar yɨnkao ankaona. Dimusi rani, sɨma bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨm siya yɨpɨkɨn.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Mɨ kara inkamɨn Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨn siya naɨngwokwonanaeiyɨn, an kara saɨka kingiinar kɨnmasu ɨdwokɨn.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Mɨ Saimon Pita siya kɨmɨdiniya kariir kɨnmauugi kɨra siir srɨigi, kɨra siir srɨigi hɨnɨɨn, siya yɨpɨkɨn?
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Mɨ ta Pita siya srɨigiya kariir saiir mhoɨiyan, kara ɨna yamasunamɨn Jisɨs siir kingiin mɨ ɨna yakɨ srɨiyɨn, Bɨiyan Inkam Komii, wɨ nhɨnga tɨri hɨriinanɨn, ha?
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Mɨ Jisɨs siya kariirɨn hɨnɨɨna boɨnki, kara pɨ tɨ bret ɨiir haii mɨpi op hopmaigii mɨ pa hauugii mɨ tɨ inkamɨn siya kariir tɨri hɨriinan mɨ ta yaiya siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan siya tɨ bretɨn ɨna hauugiyɨn Judas siir siya naeyam.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Mɨ mhoɨiya Judas siya tɨ bret ɨiirɨn ha naeswokiyɨn mɨ Setan siya kɨmɨdiniya siir kwoɨn ɨiir kiyaigi mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, dimɨnɨn kɨra tɨram naɨngwowiyɨn, kɨra kɨpi kɨmɨmɨn, kɨra ha tɨrsaugi.
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Mɨ kamɨm nae hɨr nɨdwokai aeyɨm, sɨma ta yaiya Jisɨs siya boɨnkiya siir, sɨma saiir bɨ nɨnoknɨnkɨnkikɨm, siya dimu nasi boɨnkikɨn.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Mɨ krɨma kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm krɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm, krɨmiir umɨr tɨpnaɨrɨn Judas siya nonkwowikɨn. Mɨ krɨmiir nhɨrɨm yɨm ha naɨngwokɨm siya siirɨn naeyam boɨnkii, nae saɨnakiyam ta yaewou nikwo aei ɨi komiiya saiir nikwo aeyam. Mɨ siya ha mɨ boɨnkii, ɨkɨ iikam paeprikabɨm umɨr sɨmiir tinɨ hauuwɨu. Ɨriig.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Mɨ Judas siya bret ɨiir nae swokiyɨn mɨ siya bɨri kɨmɨmɨnkikɨn ɨna yamsaugiyɨn idowɨiya hɨriir, ya nɨibwomambwo komii aeyaɨrga.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Mɨ Judas siya namkiya idowɨiya saiir mhoɨiyan mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnkiyɨn, kara tɨ inkamɨn Adi Komii siir om hɨrankɨ nɨtnɨn, kara wɨ inɨg komiigɨ komii ɨiirar haii. Dimusi rani, dimɨn taemɨnɨm kara tɨrɨm iikam ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam sɨmiirsika. Mɨ Adi Komii siya wɨ ɨriipɨ inɨg komiigɨ komii ɨiirar mɨ haii. Dimusi rani, tɨ dimɨn taemɨnɨm kara tɨri sɨmiirsika.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Mɨ kara tɨ inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn iikam ɨmiirɨn dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm paenan nɨuyaeiyɨm Adi Komii siirɨm sɨmiir nɨisiimauuwi mɨ Adi Komii siya ɨriipɨ hɨriinan iikam ɨmiirɨn wɨ kariir kɨrɨe komii komiiyɨm paenan nɨuyaeiyɨm wɨ sɨmiir mɨ ɨisiimauuwi. Mɨ Adi Komii siya tɨ siirɨn wɨ kɨmɨmɨn tani, siya wa tɨrsɨsaugi. Dimusi rani, siyaɨrgɨn tɨ kariir dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm paenan nɨuyaeiyɨn sɨmiir bwamkɨbwamɨn. Yɨm tɨriigɨnɨm, yɨm ɨni siir hɨrɨrar nwowɨm.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Tɨ kariir yɨnisɨsɨmɨm kara tɨ nu ɨiirɨn kɨmaka wɨ ɨi prɨei nwo rani. Mɨ mhoɨiya kɨma wɨ kariiram swokɨ hansɨrni. Mɨ kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii, tɨ yaiyɨm bɨiya kara nikɨ boɨnɨm Isrelmi inkam komii komiiyɨm sɨm hɨnɨɨn, kɨma omɨn kara namanɨn wɨ siir wara nam tani.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Mɨ kara kɨmiirɨn pɨ yaeya yaiwɨn swokɨ boɨnkii, siyɨuɨn kɨma sɨbgu napanɨn kɨma ɨrni nwɨrniyamɨn nhami nhami kɨpi naɨngwokwo, tɨ siyɨu hɨriinanɨn kara naɨngwokwowiyɨn kɨmiiram siir hɨriinan. Mɨ kɨma ɨrni nwɨrniyamɨn wɨ hɨriinanar timɨ inan aɨngwokwo.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Mɨ kɨma ɨrni nwɨrniyam ninan aɨngwokwowi mɨ ɨkɨ iikamɨm hɨnda tɨnda nwowɨm sɨma kɨmiir kɨgi mɨ sɨma wɨ hɨnɨɨna boɨni, kɨma Jisɨs kariir kɨgna mɨriiyan inkamkɨm. Ɨriig.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Saimon Pita siya siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra wɨ pɨnda nami? Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kɨra wɨ kariir mhoɨiya nɨt rani, maeyauwa kara namana saiir hɨriirɨn mɨ mhoɨiya kɨra wɨ haɨni nɨti kariir mhoɨiyan.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Pita siya siir yai akan hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, Bɨiyan Inkam Komii mɨ kara kɨriir mhoɨiya tariinanar mɨ ɨtɨn ɨni mɨ owɨn? Kara naowam asi naɨngwowi. Dimusi rani, kara kɨriiram naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn.
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn, ana kɨra kanakar nɨnkɨn aowamar naɨngwowi. Dimusi rani, ni kɨra kariiram naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn, aniya? Kara kɨriirɨn yaimwowar boɨnkii, ɨuumɨn nikɨ ɨk karamaeyar nikɨ owi mɨ kɨra ɨdɨpɨdɨpɨn kariirɨn wɨ kwoɨma mɨisɨsaei hɨnɨɨnɨn, kɨra kariir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨn. Ɨriig.
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.