João 11
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARA
1 Inkam nwɨrɨn Lasaras nɨkɨuwiyɨn siya om Betani hɨr nwowikɨn mɨ siya makɨniigɨn. Tɨ om Betaniyɨn yɨo omɨn Maria mɨ saiir yaowae aeya Mata sowa nwowi ɨeya.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 [Ta wiga Maria nɨkɨuwiya bɨiya Bɨiyan Inkam Komii siir ɨga kwɨs owiir naokɨna waɨn pɨuii mɨiyɨk whakiyɨn si mɨ mhoɨiya saeya siir ɨga kwɨs owiirɨn, kɨmɨdiniya saiir kan aiirar swokɨ ɨiyaoki. Mɨ tɨ saiir pomou ɨeya makɨniiyɨn.]
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mɨ siir yokmano yaiya ɨna boɨnkiyo Jisɨs siiram, Bɨiyan Inkam Komii, kɨriir nomiiyauɨn kɨra naɨngwokwonanaeiyɨn siya makɨnii.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Mɨ Jisɨs siya ta yai aiir wakaewɨnɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, Lasaras siya ta ma hɨriinana siya wɨ saiirsi nao rani. Nɨɨngaka. Mɨ tɨ hɨriinan dimɨnɨn siya nɨmbiyami mɨ tɨ iikamɨm wɨ siir inɨg ɨiir hainanprapraskii mɨ sɨma kariir inɨg ɨiirɨn wɨ warar mɨ hainanprapraskii, tɨ Adi Komii siir yɨnisɨmɨn.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jisɨs siya Mata mɨ saiir nomousɨm aeya mɨ Lasaras siya sowiir pomouwɨn sɨmiiram naɨngwokwonanaeikɨn.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mɨ Jisɨs siya hɨriinan wakaewɨnɨn, lasaras siya makɨnii mɨ siya bɨ nikɨ amsaugɨn. Mɨ siya maeyaua siya nwowa hɨrarɨn ɨiyɨm kwɨsa swokɨ okɨiyɨunam.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Mɨ tɨ ɨi kwɨso ha dɨgiyo mɨ siya kɨmɨdiniya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨn. Humbae, nɨmbi swokɨ ami, Judia nu haɨmii hɨriir.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma siir boɨn, inkamɨn nowomwarkaiyɨuwiyɨn, kɨra tɨ om ɨiir namam swokɨ tɨrɨn, tɨ omɨn siir hɨran kamɨm hɨr nwowiyɨm, sɨma siiyani kɨriir kaiyɨmɨk aowamar nikɨ tɨrkɨm krɨma tɨr mɨ owi pɨ wadɨeyar mɨ owi, aniya?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna naɨngwokɨn siya paenankɨn mɨ siya sɨmiir boɨnki, aniya ɨigwɨra, ɨi aeya pɨrkɨnkiyɨm mɨ ɨi aeya kakaugiyɨm, aoaɨm ɨuur kwɨskak rani, aniya? Mɨ inkamɨn nabɨe naprɨrɨriyɨn, yɨo bɨ swokɨ akaiikɨn. Mɨ wɨ pa nopi? Dimusi rani, yɨo siya nabɨeyar kɨgomok api.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mɨ siya nɨiyaka, napamwii mɨ siya ha nakaii mɨ wɨ pa nopi. Dimusi rani, siirɨn dimɨn whɨkɨ nɨuya haigɨnɨu karamaeka.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Mɨ tɨ hɨriinan Jisɨs siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan, siya sɨmiirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, tariinanɨn Lasaras siya ɨni nhwo whɨnɨn mɨ kara hɨriirɨn, pa nami, siir ninɨ ɨnɨdguɨuwamɨn mɨ siya pa nwokɨ ɨnsiin ɨdwowɨm.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma siir yai akaɨn ɨna swokɨ owarkɨi srɨiyɨm, Bɨiyan Inkam Komii mɨ siya nhwo whɨni mɨ mhoɨiya siya wadɨe ha swokɨ owi mɨ krɨma wɨ tɨrar timɨ o, aniya?
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnki, lasaras siya bɨdi yaonamɨn mɨ sɨmiir kwoɨnɨn ha naɨngwokɨm siya nhwo whɨni.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Mɨ dimɨnkɨ dimɨnɨn, Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨni haɨni boɨmauunɨskiyɨn. Lasaras siya bɨdi yaonamɨn.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Mɨ kara maɨrgɨmaɨrga asi nwowɨnkɨn, kara siya naonama kara saɨka hɨr bɨ nwokɨn. Dimusi rani, kɨma wɨ haɨni nɨnoknɨnkɨni kariirɨn Adi Komii siya nɨkropkikɨn tɨriirɨn, ɨiya kara siir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi. Mɨ tapa krɨma pɨ siiram nami siir ninɨ kɨgɨuwam.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Mɨ inkamɨn Tumas nɨkɨuwiyɨn, sɨma dapiyɨn siir inɨg whɨrɨn hɨnɨɨngɨn. Ɨtmwoyɨn, siya boɨn, kam nhɨrɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir, humbae nɨmbi nami inkamɨn nowowarkaiyɨuwiyɨn saɨkar mɨ krɨma pɨ saɨkar nwokɨ aonamɨm. Ɨriig.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Mɨ Jisɨs siya ha nɨtɨn mɨ siirɨn hɨran kam ɨma boɨnwɨn, Lasaras siya naonama ɨiyɨm kwiiya yamki. Mɨ krɨma siirɨn ɨni siyano whɨrɨn siir inɨ wokaigigɨn.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Mɨ om Betaniyɨn, yɨo ɨni om komii Jerusalem siir kingiinar kwowɨn 3 kiromita nanaɨrgɨn.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Mɨ iikam whɨekakɨm Isrel hɨranɨm ɨna yɨtɨm om Betaniya tɨriir, Mata mɨ Maria sowiir kɨgnakiyam mɨ sowiir ninɨ kɨnsiis haigɨnɨuniyam. Dimusi rani, sowiir pomouwɨn Lasarasɨn bɨdi yaonamɨn.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Mɨ Mata saeya hɨriinan wakaewɨna, Jisɨs siya ɨni nɨtɨn mɨ saeya ha nama, siirɨn siyɨu hɨr yapyɨskaiwɨn. Mɨ Maria saeya ɨni omaka hɨrar ywokiya.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mɨ Mata saeya Jisɨs siir boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra bɨiya wakaewɨna saiirar nɨtkɨswo mɨ tɨrar ninɨ onikɨswo mɨ kariir pomouwɨn, wɨ di yaowi. Nɨɨngaka.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Mɨ kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn, Adi Komii siya dimɨn taemɨnɨm kɨra srɨii siiram, siya wa hauugii kɨriirɨn.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, kɨriir pomouwɨn siya wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankar mɨ wɨ omwaiyar swokɨ waiyayokiyokɨii.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mɨ saeya ɨna yowarkɨi boɨna, kara ɨna nɨnoknɨnkɨna, ɨiya dɨg nwokii, ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana, siya wɨ omwaiyar swokɨ waiyai.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, karaɨrgɨn iikamɨm ɨeyankɨ nɨnsiin ɨdwowiyɨm mɨ omwai ha waiyayokiyokɨiiyɨm sɨmiir bwamkɨ bwamɨn. Mɨ iikamɨm omwai swokɨ waiyayokiyokɨii, sɨma wɨ yaeya kwoɨn wɨn haii. Mɨ yɨpɨkɨ kariir yai aiir wakaeyoknaɨm, sɨma wa naonami mɨ mhoɨiya sɨma wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankar. Mɨ sɨma wɨ omwaiyar swokɨ waiyayokiyokɨii.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mɨ yɨpɨkɨ omwaiyar nikɨ waiyai mɨ siya kariiramɨn ha naɨngwo tɨbmii kɨɨni, sɨma wɨ yaeya kwoɨn mɨiyɨk haii mɨ sɨma wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨigiyami. Mɨ kɨra tɨ yai ɨmiiramɨn ɨna naɨngwo tɨbmii kɨɨna?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mɨ saeya ɨna yowarkɨi boɨna, ɨhɨ, Bɨiyan Inkam Komii, kara kɨriir yai ɨmiiramɨn ɨna naɨngwo tɨbmii kɨɨna. Kara kɨriiramɨn dimusi naɨngwo tɨbmii kɨɨn tani, kara ɨna nɨnoknɨnkɨna, kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn, inkamɨn Adi Komii siya nɨmbingiyɨn tɨ nu ɨiir nɨtam. Ɨriig.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mɨ Mata saeya hɨriinan boɨnkiya mɨ saeya ɨna swokɨ ama. Mɨ saeya kɨmɨdiniya saiir nomousɨma Maria saiiram yɨkɨugi. Mɨ sowa sowa ha nwowo mɨ saeya saiir boɨn, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya ɨni nɨtɨn mɨ siya kariir boɨnkikɨn, kɨriir ninɨ boɨnmauuniyam hɨnɨɨn, siya ɨni papi nwowɨn. Mɨ ta saeya boɨnkiya hɨriinan, saiir mhoɨiyaɨn, saeya ɨna yama tɨ dimɨn ɨiir tɨram.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Mɨ Maria saeya tɨ yai ɨmiir wakae dɨgiya mɨ saeya bɨ kɨmɨmɨnkika, ɨna iwɨtnam sasaua Jisɨs siir kɨgɨuam.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 [Jisɨs siya oma hɨriir bɨ nikɨ ɨmbiyamkɨn, siya ɨni maeyauwa Mata saeya napyɨskaiwɨna siir, ɨni hɨrar nikɨ owɨn.]
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Mɨ Isrel sɨmiir iikamɨm Maria saɨka omaka hɨr nwowɨm saiir whɨnkɨnsiisɨm, sɨma hɨriinan kɨgiyɨm saeya nɨnsiin iwɨtnaniyama mɨ sɨma bɨ kɨmɨmɨnkikɨm, ɨni saiir mhoɨiyar yamɨm. Sɨma hɨnɨɨna naɨngwokikɨm, saeya ɨeyɨn siir wokaigikɨn hɨriir nami, hɨr ninɨ ouwouwam.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mɨ Maria saeya maeyaua Jisɨs siya nwowa hɨriir nɨmbiyama mɨ saeya siir kɨga mɨ saeya ɨni siir ɨgmiigar inɨ akai hɨuɨua. Mɨ saeya siir inɨg ɨiir ha hainana mɨ saeya ɨna boɨnkiya, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra bɨiyar nɨtkɨswo tɨriirɨn mɨ kariir pomouwɨn wɨ di naowi.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mɨ Jisɨs siya saiir kɨgiyɨn, saeya noua mɨ iikamɨm saɨka nɨtɨm sɨmiir mɨ kɨgiyɨm sɨma mɨ ouɨm mɨ Jisɨs siya hɨk prasae bɨ nwokɨn siir pɨua ɨni warar yɨnkɨn whɨridgiyɨn. Mɨ siya maɨrgɨmaɨrga bɨ nwokɨn.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnkiyɨn, kɨma siirɨn ɨni papi haɨngikaiyɨn? Mɨ sɨma siirɨn ɨna boɨnɨm, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra unkɨnɨ kɨgni.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Mɨ Jisɨs siya ɨni hindara iyɨsrɨmsrɨpugiyɨn.
35 Jesus chorou.
36 Mɨ siya ha nouwɨn mɨ Isrel sɨmiir iikam ɨma boɨn, siir kaoki, siya siiramɨn, pranae pranae mɨ aɨngwokwowi.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Mɨ kam nhɨrɨm sɨma boɨnki, bɨiya siya inkam nhwokwɨsaeyɨn siir nhwonaɨn, siya nikɨ tɨrkiyɨn mɨ siya bɨ kɨgɨmokikɨn aniya, ɨhɨ mɨ siya tɨ inkamɨn Lasaras nɨkɨuwiyɨn mɨ siya siirɨn wɨ naonamsi nɨkɨdu rani, aniya? Ɨriig.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jisɨs siir kwoɨnɨn ɨni hindara wrɨeyɨmyokiyɨn mɨ siya ɨna yamɨn ɨeyɨn sɨma kikaigiyɨn siir, siiram. Mɨ tɨ siyanoɨn sɨma wokaigiyɨn siir, siir ɨiiyɨn siiyani sɨma bɨdi warkɨntopokgigɨn.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Jisɨs siya boɨnki, tɨ siiyaɨn tɨ warnam. Mɨ tɨ inkamɨn naonamɨn siir yokmana Mata saeya wakae boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, siya kwokiyaeya bɨ naokɨn, ɨiyɨm kwiiya yamki mɨ siya tariinanɨn pɨ nhami nhami whak rani. Kɨpi haiwaoki.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Jisɨs siya saiir boɨnki, kara kɨriir boɨnkii, kɨra siir yai ɨmiiram naɨngwo tɨbmii kɨɨni, kɨra wa kɨgi Adi Komii siir kɨrɨe aiirɨn, saeya tɨrkii.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mɨ sɨma siiya ha warnama mɨ Jisɨs siya ha kɨgiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn, Adi, wadɨeka, kɨra bɨdi wakaeyɨm dimɨn taemɨnɨm kara kɨriiram srɨi boɨnkiyɨm.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn, kɨra ɨinokɨinokɨn kariir yai ɨmiirar wakaeikɨn. Mɨ kara tɨ siirɨn pɨ dimusi boɨnki rani, tɨ iikamɨm tɨ tɨr nwowɨm, sɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨnɨm kariirɨn kɨra nɨkropkikɨn nua tɨriirɨn.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mɨ tɨ dimɨnɨn siya kwɨsboɨnkiyɨn Adi Komii siiram, siir mhoɨiyan mɨ siya ɨni komiiyar kauwok boɨnkiyɨn, Lasaras, kɨra tɨriir idowɨiya wapnanini.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Mɨ tɨ inkamɨn yɨpɨkɨ nikɨ aonamɨn ɨna yapnaniniyɨn idowɨiya. Mɨ siir ɨga ɨɨnɨm yɨuɨsni sɨma bɨdi whrɨnkiyɨm ɨiya sɨma siir haɨngikaigiya. Mɨ yɨuɨsa siir whwonkam ɨiir bɨdi yɨtɨmwanɨugiya. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, warɨ yɨuɨsɨm siir nwowɨm haigi. Mɨpi siirarar kɨgnɨnkɨnki. Ɨriig.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Mɨ iikam whɨekakɨm, yɨpɨkɨ Maria saɨka namɨm, sɨma tɨ dimɨn ɨiir kɨgiyɨm, Jisɨs siya tɨrkiyɨn, sɨma ɨna yaɨngwo tɨbmii kɨɨngiyɨm siiram.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Mɨ kam nhɨrɨm ha namɨm, kɨmɨdiniya sɨma inɨ boɨnmauuɨu Farisi kam ɨmiirɨn tɨ dimɨnɨn Jisɨs siya tɨrɨn.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mɨ mhoɨiya Farisi kamɨm mɨ prismi inkam komii komii ɨkɨm mɨ kaunsil inkam ɨkɨm, sɨma ɨrɨpa ha haɨngiriyɨu owɨm mɨ ɨna boɨnɨm, krɨma wɨ panɨɨn panɨɨna tɨri? Siya dimɨn komii kɨrɨe kɨrɨe kasa bɨ tɨrkɨn.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Mɨ krɨma siirɨn tɨ hɨriinan dɨmɨn ɨiirar kɨgnɨnkɨn tɨrkrɨpkaii mɨ iikam whɨekakɨm wɨ siiraramar nami. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siiraramar nami mɨ om komii Rom hɨran inkam komii komiiyɨm sɨma sɨmiir kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨmiir nɨkropkii mɨ ta omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiirɨn, wɨ sɨma ninɨ ɨipɨrgɨinii mɨ Isrel krɨmiir iikamɨm wɨ warar nɨnkɨn onkwobumbunɨnkɨngigi.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mɨ inkam nwɨrɨn Kaiafas nɨkɨuwiyɨn, yɨpɨkɨ tɨ bɨewi ɨiir nwowɨn prismi bɨigɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya sɨmiir boɨnki, kɨma, dimɨn sɨm whɨr swokɨ ɨnoknɨnkɨnmɨmɨn tani. Nɨɨngaka.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Kɨma tari ta saiir nɨnoknɨnkɨn tani, tɨ inkam nwɨruwan siya siyar mɨ aowi, yɨo ɨni mɨ owɨn. Mɨ Isrel krɨmiir pɨugana saiir iikamɨm yɨm wɨ wara nao rani.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Siya tɨ dimɨnɨn siir kwoɨn aɨrgɨ bɨ prɨinaɨngwo boɨnkɨn. Nɨɨngaka. Siya tɨ bɨewiyɨn siir bɨigɨ bɨiyan prismi inkam komii nwokɨn. Mɨ yaiyɨm siya boɨnkiyɨm, siya profet inkamnan boɨnkikɨn, siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn, Jisɨs siya wɨ sɨpi naowi Isrel sɨmiir iikamɨm sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Siya wɨ sɨmiiram ara nao rani. Nɨɨngaka. Siya wɨ ɨkɨ iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yɨnisɨsɨmnan nwowɨm, ɨkɨ hɨnda tɨnda nwowɨm, wɨ sɨmiir nɨnkiamasuwam warar naowi. Mɨ sɨma ɨrɨpar nahaɨngiriyɨu ɨuwi mɨ wɨ pɨugan komii kwɨruwar nwokii.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mɨ taka ɨiya mɨ mhoɨiya ɨriipɨ hɨriinan, Isrel sɨmiir inkam komii komiiyɨm, wɨ Jisɨs siiram kɨnɨnankɨuwi siir nɨsomaowam.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Mɨ tɨ hɨriinan saiirsika, Jisɨs siya idowɨiya nu haɨmii Judia sɨmiir iikamɨm sɨmiir bopwonau panɨɨnsi yaprɨrɨrsi. Mɨ siya hɨr haiburgigɨn mɨ siya kɨmɨdiniya nu siiyɨn apa nɨɨngaɨn siir hɨriir yam, om komii whɨrɨn sɨma dapiyɨn, Ifrem. Mɨ hɨrɨn siya siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm, sɨmaka inɨ owou.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Mɨ ɨi komiiya Isrel sɨmiir iikamɨm ɨrɨpa sɨma haɨngiriyɨu owiya yaewou nae komiiya Pasova saiir nikwo aeiya ɨni kingiin nwowa. Mɨ bɨiya ta hɨriinan yaewou nae komiiya pɨ saeya yɨmbiyam mɨ ɨkɨ iikamɨm, sɨmiir yapa yapa om hɨrar nwowɨm, sɨma pɨ om komii Jerusalem hɨriirarar nami. Mɨ sɨmiir dimɨn taemɨnɨm sɨma nɨnkɨn ɨmiiyaeyanɨm Adi Komii siir pɨ prismi inkam ɨmiir ninɨ hauuɨuwi. Mɨ Adi Komii siya wɨ ha nikɨ boɨnɨm, sɨma dimɨn whɨrkɨ bɨ kɨmbugɨm. Moses siir siyɨu komii siir yai aeya boɨnkiya saiir hɨriinan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mɨ iikam whɨekakɨm ha nɨtɨm om komii Jerusalema hɨriir mɨ sɨma kɨmɨdiniya Jisɨs siiram inɨ hansɨrni. Mɨ sɨma omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir omaka yainau hɨrɨrar namwo ɨuwɨm mɨ sɨma ɨrni nwɨrniyɨn sɨma, sɨma sɨmar yɨnsrɨi ansrɨina, kɨma panɨɨna naɨngwowi Jisɨs siirɨn? Krɨma hɨnɨɨna naɨngwowi, siya wɨ nɨt rani, nae iikam krɨmaka ninɨ aeniyam.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mɨ prismi inkam komii komiiyɨm mɨ Farisi inkam ɨkɨm sɨma iikam ɨmiir boɨnki, yɨpɨkɨ Jisɨs siir kɨgi, siya ɨni papi nwowɨn mɨ sɨma wɨ sɨmiir winɨ boɨnmauuni. Mɨ bɨiyan inkam komii komiiyɨm, wa nwokɨ amɨm siir nonkwowam. Ɨriig.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.