João 11
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARIB
1 Inkam nwɨrɨn Lasaras nɨkɨuwiyɨn siya om Betani hɨr nwowikɨn mɨ siya makɨniigɨn. Tɨ om Betaniyɨn yɨo omɨn Maria mɨ saiir yaowae aeya Mata sowa nwowi ɨeya.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 [Ta wiga Maria nɨkɨuwiya bɨiya Bɨiyan Inkam Komii siir ɨga kwɨs owiir naokɨna waɨn pɨuii mɨiyɨk whakiyɨn si mɨ mhoɨiya saeya siir ɨga kwɨs owiirɨn, kɨmɨdiniya saiir kan aiirar swokɨ ɨiyaoki. Mɨ tɨ saiir pomou ɨeya makɨniiyɨn.]
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mɨ siir yokmano yaiya ɨna boɨnkiyo Jisɨs siiram, Bɨiyan Inkam Komii, kɨriir nomiiyauɨn kɨra naɨngwokwonanaeiyɨn siya makɨnii.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mɨ Jisɨs siya ta yai aiir wakaewɨnɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, Lasaras siya ta ma hɨriinana siya wɨ saiirsi nao rani. Nɨɨngaka. Mɨ tɨ hɨriinan dimɨnɨn siya nɨmbiyami mɨ tɨ iikamɨm wɨ siir inɨg ɨiir hainanprapraskii mɨ sɨma kariir inɨg ɨiirɨn wɨ warar mɨ hainanprapraskii, tɨ Adi Komii siir yɨnisɨmɨn.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisɨs siya Mata mɨ saiir nomousɨm aeya mɨ Lasaras siya sowiir pomouwɨn sɨmiiram naɨngwokwonanaeikɨn.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mɨ Jisɨs siya hɨriinan wakaewɨnɨn, lasaras siya makɨnii mɨ siya bɨ nikɨ amsaugɨn. Mɨ siya maeyaua siya nwowa hɨrarɨn ɨiyɨm kwɨsa swokɨ okɨiyɨunam.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Mɨ tɨ ɨi kwɨso ha dɨgiyo mɨ siya kɨmɨdiniya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨn. Humbae, nɨmbi swokɨ ami, Judia nu haɨmii hɨriir.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma siir boɨn, inkamɨn nowomwarkaiyɨuwiyɨn, kɨra tɨ om ɨiir namam swokɨ tɨrɨn, tɨ omɨn siir hɨran kamɨm hɨr nwowiyɨm, sɨma siiyani kɨriir kaiyɨmɨk aowamar nikɨ tɨrkɨm krɨma tɨr mɨ owi pɨ wadɨeyar mɨ owi, aniya?
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna naɨngwokɨn siya paenankɨn mɨ siya sɨmiir boɨnki, aniya ɨigwɨra, ɨi aeya pɨrkɨnkiyɨm mɨ ɨi aeya kakaugiyɨm, aoaɨm ɨuur kwɨskak rani, aniya? Mɨ inkamɨn nabɨe naprɨrɨriyɨn, yɨo bɨ swokɨ akaiikɨn. Mɨ wɨ pa nopi? Dimusi rani, yɨo siya nabɨeyar kɨgomok api.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mɨ siya nɨiyaka, napamwii mɨ siya ha nakaii mɨ wɨ pa nopi. Dimusi rani, siirɨn dimɨn whɨkɨ nɨuya haigɨnɨu karamaeka.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Mɨ tɨ hɨriinan Jisɨs siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan, siya sɨmiirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, tariinanɨn Lasaras siya ɨni nhwo whɨnɨn mɨ kara hɨriirɨn, pa nami, siir ninɨ ɨnɨdguɨuwamɨn mɨ siya pa nwokɨ ɨnsiin ɨdwowɨm.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma siir yai akaɨn ɨna swokɨ owarkɨi srɨiyɨm, Bɨiyan Inkam Komii mɨ siya nhwo whɨni mɨ mhoɨiya siya wadɨe ha swokɨ owi mɨ krɨma wɨ tɨrar timɨ o, aniya?
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨnki, lasaras siya bɨdi yaonamɨn mɨ sɨmiir kwoɨnɨn ha naɨngwokɨm siya nhwo whɨni.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Mɨ dimɨnkɨ dimɨnɨn, Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨni haɨni boɨmauunɨskiyɨn. Lasaras siya bɨdi yaonamɨn.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Mɨ kara maɨrgɨmaɨrga asi nwowɨnkɨn, kara siya naonama kara saɨka hɨr bɨ nwokɨn. Dimusi rani, kɨma wɨ haɨni nɨnoknɨnkɨni kariirɨn Adi Komii siya nɨkropkikɨn tɨriirɨn, ɨiya kara siir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi. Mɨ tapa krɨma pɨ siiram nami siir ninɨ kɨgɨuwam.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Mɨ inkamɨn Tumas nɨkɨuwiyɨn, sɨma dapiyɨn siir inɨg whɨrɨn hɨnɨɨngɨn. Ɨtmwoyɨn, siya boɨn, kam nhɨrɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir, humbae nɨmbi nami inkamɨn nowowarkaiyɨuwiyɨn saɨkar mɨ krɨma pɨ saɨkar nwokɨ aonamɨm. Ɨriig.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mɨ Jisɨs siya ha nɨtɨn mɨ siirɨn hɨran kam ɨma boɨnwɨn, Lasaras siya naonama ɨiyɨm kwiiya yamki. Mɨ krɨma siirɨn ɨni siyano whɨrɨn siir inɨ wokaigigɨn.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Mɨ om Betaniyɨn, yɨo ɨni om komii Jerusalem siir kingiinar kwowɨn 3 kiromita nanaɨrgɨn.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Mɨ iikam whɨekakɨm Isrel hɨranɨm ɨna yɨtɨm om Betaniya tɨriir, Mata mɨ Maria sowiir kɨgnakiyam mɨ sowiir ninɨ kɨnsiis haigɨnɨuniyam. Dimusi rani, sowiir pomouwɨn Lasarasɨn bɨdi yaonamɨn.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mɨ Mata saeya hɨriinan wakaewɨna, Jisɨs siya ɨni nɨtɨn mɨ saeya ha nama, siirɨn siyɨu hɨr yapyɨskaiwɨn. Mɨ Maria saeya ɨni omaka hɨrar ywokiya.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mɨ Mata saeya Jisɨs siir boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra bɨiya wakaewɨna saiirar nɨtkɨswo mɨ tɨrar ninɨ onikɨswo mɨ kariir pomouwɨn, wɨ di yaowi. Nɨɨngaka.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Mɨ kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn, Adi Komii siya dimɨn taemɨnɨm kɨra srɨii siiram, siya wa hauugii kɨriirɨn.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, kɨriir pomouwɨn siya wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankar mɨ wɨ omwaiyar swokɨ waiyayokiyokɨii.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mɨ saeya ɨna yowarkɨi boɨna, kara ɨna nɨnoknɨnkɨna, ɨiya dɨg nwokii, ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana, siya wɨ omwaiyar swokɨ waiyai.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Mɨ Jisɨs siya saiir boɨnki, karaɨrgɨn iikamɨm ɨeyankɨ nɨnsiin ɨdwowiyɨm mɨ omwai ha waiyayokiyokɨiiyɨm sɨmiir bwamkɨ bwamɨn. Mɨ iikamɨm omwai swokɨ waiyayokiyokɨii, sɨma wɨ yaeya kwoɨn wɨn haii. Mɨ yɨpɨkɨ kariir yai aiir wakaeyoknaɨm, sɨma wa naonami mɨ mhoɨiya sɨma wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankar. Mɨ sɨma wɨ omwaiyar swokɨ waiyayokiyokɨii.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mɨ yɨpɨkɨ omwaiyar nikɨ waiyai mɨ siya kariiramɨn ha naɨngwo tɨbmii kɨɨni, sɨma wɨ yaeya kwoɨn mɨiyɨk haii mɨ sɨma wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨigiyami. Mɨ kɨra tɨ yai ɨmiiramɨn ɨna naɨngwo tɨbmii kɨɨna?
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Mɨ saeya ɨna yowarkɨi boɨna, ɨhɨ, Bɨiyan Inkam Komii, kara kɨriir yai ɨmiiramɨn ɨna naɨngwo tɨbmii kɨɨna. Kara kɨriiramɨn dimusi naɨngwo tɨbmii kɨɨn tani, kara ɨna nɨnoknɨnkɨna, kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn, inkamɨn Adi Komii siya nɨmbingiyɨn tɨ nu ɨiir nɨtam. Ɨriig.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mɨ Mata saeya hɨriinan boɨnkiya mɨ saeya ɨna swokɨ ama. Mɨ saeya kɨmɨdiniya saiir nomousɨma Maria saiiram yɨkɨugi. Mɨ sowa sowa ha nwowo mɨ saeya saiir boɨn, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya ɨni nɨtɨn mɨ siya kariir boɨnkikɨn, kɨriir ninɨ boɨnmauuniyam hɨnɨɨn, siya ɨni papi nwowɨn. Mɨ ta saeya boɨnkiya hɨriinan, saiir mhoɨiyaɨn, saeya ɨna yama tɨ dimɨn ɨiir tɨram.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Mɨ Maria saeya tɨ yai ɨmiir wakae dɨgiya mɨ saeya bɨ kɨmɨmɨnkika, ɨna iwɨtnam sasaua Jisɨs siir kɨgɨuam.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 [Jisɨs siya oma hɨriir bɨ nikɨ ɨmbiyamkɨn, siya ɨni maeyauwa Mata saeya napyɨskaiwɨna siir, ɨni hɨrar nikɨ owɨn.]
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Mɨ Isrel sɨmiir iikamɨm Maria saɨka omaka hɨr nwowɨm saiir whɨnkɨnsiisɨm, sɨma hɨriinan kɨgiyɨm saeya nɨnsiin iwɨtnaniyama mɨ sɨma bɨ kɨmɨmɨnkikɨm, ɨni saiir mhoɨiyar yamɨm. Sɨma hɨnɨɨna naɨngwokikɨm, saeya ɨeyɨn siir wokaigikɨn hɨriir nami, hɨr ninɨ ouwouwam.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɨ Maria saeya maeyaua Jisɨs siya nwowa hɨriir nɨmbiyama mɨ saeya siir kɨga mɨ saeya ɨni siir ɨgmiigar inɨ akai hɨuɨua. Mɨ saeya siir inɨg ɨiir ha hainana mɨ saeya ɨna boɨnkiya, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra bɨiyar nɨtkɨswo tɨriirɨn mɨ kariir pomouwɨn wɨ di naowi.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mɨ Jisɨs siya saiir kɨgiyɨn, saeya noua mɨ iikamɨm saɨka nɨtɨm sɨmiir mɨ kɨgiyɨm sɨma mɨ ouɨm mɨ Jisɨs siya hɨk prasae bɨ nwokɨn siir pɨua ɨni warar yɨnkɨn whɨridgiyɨn. Mɨ siya maɨrgɨmaɨrga bɨ nwokɨn.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnkiyɨn, kɨma siirɨn ɨni papi haɨngikaiyɨn? Mɨ sɨma siirɨn ɨna boɨnɨm, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra unkɨnɨ kɨgni.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mɨ Jisɨs siya ɨni hindara iyɨsrɨmsrɨpugiyɨn.
35 Jesus chorou.
36 Mɨ siya ha nouwɨn mɨ Isrel sɨmiir iikam ɨma boɨn, siir kaoki, siya siiramɨn, pranae pranae mɨ aɨngwokwowi.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Mɨ kam nhɨrɨm sɨma boɨnki, bɨiya siya inkam nhwokwɨsaeyɨn siir nhwonaɨn, siya nikɨ tɨrkiyɨn mɨ siya bɨ kɨgɨmokikɨn aniya, ɨhɨ mɨ siya tɨ inkamɨn Lasaras nɨkɨuwiyɨn mɨ siya siirɨn wɨ naonamsi nɨkɨdu rani, aniya? Ɨriig.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jisɨs siir kwoɨnɨn ɨni hindara wrɨeyɨmyokiyɨn mɨ siya ɨna yamɨn ɨeyɨn sɨma kikaigiyɨn siir, siiram. Mɨ tɨ siyanoɨn sɨma wokaigiyɨn siir, siir ɨiiyɨn siiyani sɨma bɨdi warkɨntopokgigɨn.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jisɨs siya boɨnki, tɨ siiyaɨn tɨ warnam. Mɨ tɨ inkamɨn naonamɨn siir yokmana Mata saeya wakae boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, siya kwokiyaeya bɨ naokɨn, ɨiyɨm kwiiya yamki mɨ siya tariinanɨn pɨ nhami nhami whak rani. Kɨpi haiwaoki.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jisɨs siya saiir boɨnki, kara kɨriir boɨnkii, kɨra siir yai ɨmiiram naɨngwo tɨbmii kɨɨni, kɨra wa kɨgi Adi Komii siir kɨrɨe aiirɨn, saeya tɨrkii.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mɨ sɨma siiya ha warnama mɨ Jisɨs siya ha kɨgiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn, Adi, wadɨeka, kɨra bɨdi wakaeyɨm dimɨn taemɨnɨm kara kɨriiram srɨi boɨnkiyɨm.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn, kɨra ɨinokɨinokɨn kariir yai ɨmiirar wakaeikɨn. Mɨ kara tɨ siirɨn pɨ dimusi boɨnki rani, tɨ iikamɨm tɨ tɨr nwowɨm, sɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨnɨm kariirɨn kɨra nɨkropkikɨn nua tɨriirɨn.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mɨ tɨ dimɨnɨn siya kwɨsboɨnkiyɨn Adi Komii siiram, siir mhoɨiyan mɨ siya ɨni komiiyar kauwok boɨnkiyɨn, Lasaras, kɨra tɨriir idowɨiya wapnanini.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Mɨ tɨ inkamɨn yɨpɨkɨ nikɨ aonamɨn ɨna yapnaniniyɨn idowɨiya. Mɨ siir ɨga ɨɨnɨm yɨuɨsni sɨma bɨdi whrɨnkiyɨm ɨiya sɨma siir haɨngikaigiya. Mɨ yɨuɨsa siir whwonkam ɨiir bɨdi yɨtɨmwanɨugiya. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, warɨ yɨuɨsɨm siir nwowɨm haigi. Mɨpi siirarar kɨgnɨnkɨnki. Ɨriig.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Mɨ iikam whɨekakɨm, yɨpɨkɨ Maria saɨka namɨm, sɨma tɨ dimɨn ɨiir kɨgiyɨm, Jisɨs siya tɨrkiyɨn, sɨma ɨna yaɨngwo tɨbmii kɨɨngiyɨm siiram.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mɨ kam nhɨrɨm ha namɨm, kɨmɨdiniya sɨma inɨ boɨnmauuɨu Farisi kam ɨmiirɨn tɨ dimɨnɨn Jisɨs siya tɨrɨn.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mɨ mhoɨiya Farisi kamɨm mɨ prismi inkam komii komii ɨkɨm mɨ kaunsil inkam ɨkɨm, sɨma ɨrɨpa ha haɨngiriyɨu owɨm mɨ ɨna boɨnɨm, krɨma wɨ panɨɨn panɨɨna tɨri? Siya dimɨn komii kɨrɨe kɨrɨe kasa bɨ tɨrkɨn.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Mɨ krɨma siirɨn tɨ hɨriinan dɨmɨn ɨiirar kɨgnɨnkɨn tɨrkrɨpkaii mɨ iikam whɨekakɨm wɨ siiraramar nami. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siiraramar nami mɨ om komii Rom hɨran inkam komii komiiyɨm sɨma sɨmiir kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨmiir nɨkropkii mɨ ta omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiirɨn, wɨ sɨma ninɨ ɨipɨrgɨinii mɨ Isrel krɨmiir iikamɨm wɨ warar nɨnkɨn onkwobumbunɨnkɨngigi.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Mɨ inkam nwɨrɨn Kaiafas nɨkɨuwiyɨn, yɨpɨkɨ tɨ bɨewi ɨiir nwowɨn prismi bɨigɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya sɨmiir boɨnki, kɨma, dimɨn sɨm whɨr swokɨ ɨnoknɨnkɨnmɨmɨn tani. Nɨɨngaka.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Kɨma tari ta saiir nɨnoknɨnkɨn tani, tɨ inkam nwɨruwan siya siyar mɨ aowi, yɨo ɨni mɨ owɨn. Mɨ Isrel krɨmiir pɨugana saiir iikamɨm yɨm wɨ wara nao rani.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Siya tɨ dimɨnɨn siir kwoɨn aɨrgɨ bɨ prɨinaɨngwo boɨnkɨn. Nɨɨngaka. Siya tɨ bɨewiyɨn siir bɨigɨ bɨiyan prismi inkam komii nwokɨn. Mɨ yaiyɨm siya boɨnkiyɨm, siya profet inkamnan boɨnkikɨn, siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn, Jisɨs siya wɨ sɨpi naowi Isrel sɨmiir iikamɨm sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Siya wɨ sɨmiiram ara nao rani. Nɨɨngaka. Siya wɨ ɨkɨ iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yɨnisɨsɨmnan nwowɨm, ɨkɨ hɨnda tɨnda nwowɨm, wɨ sɨmiir nɨnkiamasuwam warar naowi. Mɨ sɨma ɨrɨpar nahaɨngiriyɨu ɨuwi mɨ wɨ pɨugan komii kwɨruwar nwokii.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Mɨ taka ɨiya mɨ mhoɨiya ɨriipɨ hɨriinan, Isrel sɨmiir inkam komii komiiyɨm, wɨ Jisɨs siiram kɨnɨnankɨuwi siir nɨsomaowam.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Mɨ tɨ hɨriinan saiirsika, Jisɨs siya idowɨiya nu haɨmii Judia sɨmiir iikamɨm sɨmiir bopwonau panɨɨnsi yaprɨrɨrsi. Mɨ siya hɨr haiburgigɨn mɨ siya kɨmɨdiniya nu siiyɨn apa nɨɨngaɨn siir hɨriir yam, om komii whɨrɨn sɨma dapiyɨn, Ifrem. Mɨ hɨrɨn siya siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm, sɨmaka inɨ owou.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Mɨ ɨi komiiya Isrel sɨmiir iikamɨm ɨrɨpa sɨma haɨngiriyɨu owiya yaewou nae komiiya Pasova saiir nikwo aeiya ɨni kingiin nwowa. Mɨ bɨiya ta hɨriinan yaewou nae komiiya pɨ saeya yɨmbiyam mɨ ɨkɨ iikamɨm, sɨmiir yapa yapa om hɨrar nwowɨm, sɨma pɨ om komii Jerusalem hɨriirarar nami. Mɨ sɨmiir dimɨn taemɨnɨm sɨma nɨnkɨn ɨmiiyaeyanɨm Adi Komii siir pɨ prismi inkam ɨmiir ninɨ hauuɨuwi. Mɨ Adi Komii siya wɨ ha nikɨ boɨnɨm, sɨma dimɨn whɨrkɨ bɨ kɨmbugɨm. Moses siir siyɨu komii siir yai aeya boɨnkiya saiir hɨriinan.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Mɨ iikam whɨekakɨm ha nɨtɨm om komii Jerusalema hɨriir mɨ sɨma kɨmɨdiniya Jisɨs siiram inɨ hansɨrni. Mɨ sɨma omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir omaka yainau hɨrɨrar namwo ɨuwɨm mɨ sɨma ɨrni nwɨrniyɨn sɨma, sɨma sɨmar yɨnsrɨi ansrɨina, kɨma panɨɨna naɨngwowi Jisɨs siirɨn? Krɨma hɨnɨɨna naɨngwowi, siya wɨ nɨt rani, nae iikam krɨmaka ninɨ aeniyam.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mɨ prismi inkam komii komiiyɨm mɨ Farisi inkam ɨkɨm sɨma iikam ɨmiir boɨnki, yɨpɨkɨ Jisɨs siir kɨgi, siya ɨni papi nwowɨn mɨ sɨma wɨ sɨmiir winɨ boɨnmauuni. Mɨ bɨiyan inkam komii komiiyɨm, wa nwokɨ amɨm siir nonkwowam. Ɨriig.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.