Atos 9
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC
1 Mɨ taka ɨi aiirarɨn Sol siir kwoɨnɨn mɨiyɨk bɨri nwokɨn. Siya kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nɨsomsom aowam tɨrkɨn. Mɨ siya prismi bɨikɨ bɨiyan yaowae adɨn saɨka inɨ boɨnɨu.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Sol siya siir srɨiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kariirɨn wɨ yokwo kɨra wɨn hauugi mɨ wɨ kara hainami Juda sɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn om Damaskas hɨr nwowɨn siiram. Mɨ siya yokwowa, ha wɨn dɨgiya mɨ ɨna kwauugiya siir. Taka yokwowa siir kɨrɨe aeyaɨrga. Siirɨn saeyar kɨnsiis haigɨnɨuwi Jisɨs siir isidɨn saɨkar nap mɨriiyɨm sɨmiirɨn wɨ saeyar kiyɨtnɨmnɨr hainami, omaka sɨma hɨugrɨpkɨikikaiya om komii Jerusalem hɨr nwowa saiirɨm saiir kiyɨtkaigaikiyam.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Mɨ Sol siya ha napamɨn om Damaskas kingiin hɨr mɨ bɨ kɨmɨmɨnkikɨn parid komii whɨrɨn nɨnomor kou hɨrankɨ nɨkiinainiyɨn, ɨni Sol siirar kaigɨkɨunainiyɨn, hɨnda hɨnda bɨ namkɨn.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Mɨ siya ɨna yakainamɨn nua hɨriir. Mɨ siya ɨna wakaekiyɨn, yai kwɨra siiram nɨkɨugiya, Sol! Sol! Kɨra kariir dirɨraerarbumbuam dimusi tɨrkɨn?
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Mɨ Sol siya boɨnki, tɨ inkam komiiyɨn kɨra yɨpɨkɨn? Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kara Jisɨskɨn, inkamɨn kɨra dirɨraerar bumbukiyɨn siyaɨrgɨn.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Kɨra dɨnsiin apnam mɨpi om komiiya hɨriir dam. Mɨ kɨra pɨ kariirɨmar dɨdwo hirgɨugɨu.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Kamɨm Sol saɨka napnamɨm sɨma ɨni kakakar ywokiyɨm. Mɨ sɨma ɨni yai kaonɨs boɨnam yankabguguwɨm. Mɨ sɨma yaiya saiirar wakaekɨm sɨma inkamɨn siir bɨri kɨgɨm. Nɨɨngaka.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sol siya ɨna yɨnsiin okwokiyɨn. Mɨ siir nhwoɨn ɨni waugɨwauga yɨigiyɨn, bɨ sɨbgu kɨgomokɨn. Nɨɨngaka. Mɨ sɨma siir ɨɨna saiir yɨnkikwona apnam om Damaskasa hɨriir.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Mɨ ɨiyɨm kwoɨm, Sol siir nhwoɨn nhwokwɨs nhwokwɨs nwokiyɨm. Siya naeisɨm bɨri naekɨn mɨ opisɨm bɨri kwiyaekɨn. Nɨɨngaka.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Inkam nwɨrɨn Adi Komii siir mɨi kɨgna mɨriiyɨn, om Damaskas hɨr nwowɨn, siir inɨgɨn Ananaiskɨn. Mɨ siyar whɨn kɨg mɨmɨkwɨn, Jisɨs siya siir boɨnki. Ananais! Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kara tɨsi tɨrar nwowɨn. Kɨra dimuam nɨkɨuwi?
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Bɨiyan Inkam Komii siya siir boɨnki, kɨra dɨnsiingi! Mɨpi tɨkɨ siyɨuɨn nap wrɨeyok karamae nwowiyɨn pɨ siir dapnam. Tɨkɨ siyɨuɨn, siir inɨgɨn bɨri nap wrɨeyokɨn. Mɨ kɨra pɨ Judas siir omaka saiir dap iiyam. Mɨ inkam nwɨrɨn om Tasas hɨranɨn mɨpi siirɨm tinɨ srɨiyɨu. Siir inɨgɨn Solkɨn. Siya ɨni nhwo hɨrar kwɨsɨn.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Mɨ siya nhwowa nikɨ kwɨsɨn mɨ ɨni siyar kwɨskɨgmɨmɨkwɨnɨn inkam nwɨrɨn, Ananaias nɨkɨuwiyɨn, siya Sol siiramar swokɨ ɨti mɨ siir ɨɨna siir ninɨ onkwoni mɨ siir nhwoɨn pɨ nwokɨ nanaokɨgɨmokiyɨm. Bɨiyan Inkam Komii siya Ananaias siirɨn nhwo hɨnɨɨna nɨkɨumauugɨn.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Mɨ Ananais siya wakae boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, kara bɨdi wakaeyɨn iikam whɨekakɨm sɨma siirsiira haigirɨrɨr boɨnɨnaei. Mɨ siya kɨriir isidɨn om komii Jerusalem hɨranɨm, sɨmiirɨn siyɨu mɨiyɨk mɨiyɨknan bɨri tɨrkɨn.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Prismi yaowae adɨm sɨma siirɨn inɨgak bɨdi yowaigɨnɨuwɨm yokwo hɨrɨn tɨ hɨriinan siyɨu ɨiir tɨrɨm. Siya mɨnam nɨtkɨn iikamɨm kɨriir yai aiiram naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiirɨn uridni nombɨru kiyɨtnɨmnɨrnainamɨm, omaka hɨugrɨpkɨikikaiya saiir ninɨ kiyɨtkaigaigikɨm.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Mɨ Adi Komii siya boɨnki Ananais siirɨn, kɨra ta kariir yaiya saiira tɨ wakaeyoknanam. Sol siirɨn kara bɨdi yɨmbingiyɨn. Mhoɨiya siya wɨ hɨnda tɨnda nami mɨ wɨ kariir yaiya saiir nap boɨnmɨmauuwami iikam whɨekakɨm Judami isid nwo karamaeyɨm sɨmiir. Mɨ siya Juda sɨmiir iikamɨm sɨmiirɨn wɨ wara nɨnkɨn boɨnmɨmauuwi mɨ inkam komiiyɨm nu kɨgrɨraowiyɨm sɨmiirɨn wɨ wara nɨnkɨn boɨnmɨmauuwi.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Siirɨn wɨ kara nɨisiimauuwi mɨ siya hɨkpai hɨkpaiyɨm, wɨ kariir mɨi aiirsi hai.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Mɨ siya Adi Komii siir yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna yamɨn Judas siir omaka. Mɨ siir ɨɨna ɨni Sol siir pɨu aiir inɨ onkwoɨuɨn. Mɨ siya siir boɨnki, nomiiyau Sol! Tɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Jisɨsɨn siyɨu kɨra kɨgni kariirɨn siya nɨkropkikɨn kɨriirɨmɨn. Kara kɨriir nhwoɨna ɨiir haiswonɨskɨiyam nɨtkɨn. Mɨ Adi Komii siir naeyɨuɨn wɨ kɨriir pɨu nikɨ anɨkɨnɨuniyɨm.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Mɨ dimɨnɨn Sol siir nhwonau hɨr nwokaiya, opsu srananka. Mɨ saeya bɨri kɨmɨmɨnkika. Saeya nhwonau bɨri nwokaiga. Nɨɨngaka. Siir nhwonaɨn ɨni bɨimiya kɨnkiyɨn. Mɨ siya ha nɨnsiin apnamɨn mɨ siirɨn op ɨna tɨbaigɨnɨuɨn.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Mɨ mhoɨiya siir nhwoɨn wadɨe ha nwowɨn mɨ siya nae mɨnɨm ɨna yaeyɨm. Mɨ siir pɨua ɨni kɨrɨeya ywokiya. Sol siya ɨi nhɨrɨm Jisɨs siir isidɨn sɨmakar ywo om Damaskas hɨr.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Mɨ siya ha napamɨn mɨ sɨmiir omaka komiiya yai nɨdwokai wakaeiya saiir yapnɨnopkainam. Mɨ Jisɨs siir yaiyɨm sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuɨu. Mɨ siya boɨn, Adi Komii siir yɨnisɨm tɨpmwokɨ tɨpmwo ɨeyarɨgɨn.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siir yaiya saiir wakaekiya sɨma ɨna yɨnsiin whrɨewhrɨekiyɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨm, tɨkɨ inkamɨn, siya yɨpɨkɨ inkamkɨn? Tɨkɨ inkamɨn, iikamɨm bɨiya Adi Komii siir inɨgɨn siir nikɨ hainanɨm mɨ siya nikɨ tɨrbumbunɨnkɨn haigɨnɨugɨm siyɨu bibiyɨeyɨm om komii Jerusalem hɨrɨn. Mɨ tariinanɨn tɨsi mɨ ɨmbiniyɨn krɨmiir tɨriir. Mɨ krɨmiirɨn wɨ siya kiyɨtkaigaigi, omaka hɨuyokiyokaiya saiir. Mɨ krɨmiirɨn prismi yaowa adɨm sɨmiiramɨn wa mɨ ɨkɨunamɨm.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Mɨ Sol siir yaiya bɨri kiyɨkrɨkɨukika. Mɨ Juda iikamɨm om Damaskas hɨr nwowɨm, sɨma ɨni siir yaiya saiirar wakaeyoknam. Mɨ sɨma ɨna yɨnsiin whrɨewhrɨe boɨnɨm tɨkɨ inkamɨn Jisɨs Adi Komii siya nɨmbingiyɨn siya Mesaiakɨn.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ɨi nhɨrɨm kasa rani, namkiyɨm. Mɨ ɨigwɨra sɨma maeyau kwɨruwa yɨdwo boɨnai, sɨma mɨnam nɨdwo boɨnaigɨm, Sol siir nɨsom aokiyɨm.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Mɨ Sol siya Juda sɨmiir ɨoyaiya sɨma saowa hira saiir anowɨn om komii hɨr nwowa saiir hɨr waikaowam boɨna, nɨi nabɨe nɨi nabɨe, siir nɨsomao ni siyɨuam, siya bɨdi wakaewɨnɨn kam nhɨrɨm sɨma naboɨnmauuniya siir.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Mɨ ɨigwɨr nɨiyaka Sol siir isidɨn ɨna iiyamwɨiyɨm, ta siiya hira om komii siir nɨdyokiyokaiya saiir. Mɨ sɨma hɨr namɨ ii okwowɨm mɨ Sol siirɨn nɨbni yami kikaiyɨugi. Mɨ uridɨn ɨna yɨmborugiyɨn nɨb ɨiir. Mɨ sɨma ɨna yonkwo kikiraraokiyɨn siirɨn, nua hɨriir mɨ siya ɨna iwɨskɨi ɨdamamɨn. Ɨriig.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Mhoɨiya Sol siya om komii Jerusalem hɨriir yam, siir kwoɨnɨn mɨnam naɨngwokɨn, Jisɨs siir mɨi kɨgna mɨriiyɨm kamɨm siya sɨmiir isid mɨ owɨm. Iikam whɨekakɨm sɨma saɨka bɨri nɨdwo boɨnaigɨm, ɨni siirsi yɨdidɨm. Sɨmiir kwoɨnɨm ha pɨ naɨngwokɨn, Jisɨs siir isidɨn sɨmiir inkam nwɨrkɨn. Nɨɨngaka. Sol siyaɨrgɨn.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Banabas siya Sol siirɨn ɨna yɨkɨunamɨn, aposel kamɨm sɨmiiram. Mɨ siya sɨmiir inɨ boɨnmauuɨu Sol siirɨn. Siya boɨn, siya Bɨiyan Inkam Komii siirɨn tɨ siyɨu ɨiir napiyɨskainikɨn. Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya siirar boɨnkikɨn mɨ Sol siya iikam ɨmiirɨn Jisɨs siir inɨgɨn om komii Damaskas hɨr boɨnmɨmauugɨn. Banabas siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Mɨ Sol siya aposel kamɨm sɨmaka asi nwokɨn om komii Jerusalem hɨrɨn. Siya bɨri naɨngwo ɨdidkɨn. Nɨɨngaka. Siya ɨni Jisɨs siir inɨgɨn siirar boɨnmɨmauuyokiyokɨiyɨn om komii Jerusalem hɨrɨn.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Sol siya ɨni Juda sɨmiir iikamɨm sɨmiir boɨnmɨmauuɨn. Mɨ sɨma Grik sɨmiir yaigɨna saiir bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm. Sol siya sɨmaka nɨnkɨnwamwarkɨi boɨnkɨn. Mɨ siirɨn pi sɨma pɨ kwɨsomaowɨn.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Mɨ kam nhɨrɨm naɨngwo tɨmiiyɨm, sɨma ta yai aiir wakaekiyɨm mɨ sɨma siirɨn ɨna yɨkɨunaniyɨm om Sisaria tɨriir. Mɨ sɨma siir boɨnki, kɨra om Tasas hɨriir dam. Mɨ siya sɨmiir yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna yamɨn.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Isid whɨrɨn tɨ Jisɨs siir isidɨn nu Judiyanɨm mɨ nu Gaririyanɨm mɨ nu Sameriyan ɨkɨm sɨmiirɨn dimɨn whɨrkɨn bɨ tɨrbugɨm. Nɨɨngaka. Sɨma ɨni wadɨeya ywowɨm. Mɨ sɨma ɨni Adi Komii siiraramar yaɨngwo ɨskiyɨm. Mɨ Adi Komii siir naeyɨuɨn siya yowomwarkai haigɨnɨu sɨmiirɨn. Mɨ sɨmiir isidɨn ɨni hɨriiyar yamiyokiyokɨiyamɨn mɨ ɨni komiiya yasae okiyɨn. Ɨriig.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Omom omomɨm hɨnda tɨnda nwowɨm, Pita siya bɨdi yapyokɨiyɨm. Mɨ siya Adi Komii siir isidɨn om Lidia hɨr nwowɨn, sɨmiir hɨriir yapnɨmbɨiyam.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Mɨ tɨkɨ omɨn inkam nwɨrɨn ɨni hɨr nwowɨn, siir inɨgɨn Iniaskɨn. Mɨ siir pɨu mɨnɨm bɨdi yɨnsɨmsɨrɨunakiyamɨm. Mɨ bɨewiyɨm omaka ara siya nwokaigiyɨm ɨriiyar whoɨm. Mɨ tɨ bɨewi ɨriiyar whoɨmɨm siya bɨ naprɨrɨrkɨn. Nɨɨngaka. Siya omaka hɨrɨra nwokaigigɨn.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pita siya Inias siir boɨnki, Jisɨs Krais siya kɨriirɨn wadɨe bɨdi ywowaigɨnɨugiyɨn. Mɨ kɨra dɨnsiingi maeyaua kɨra whwonkaiya sɨbgu dirɨraerargig. Mɨ siya ɨna yɨnsiin ɨdwosasaugiyɨn.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Iikamɨm tɨkɨ om whɨswo sowiir hɨrano Lida mɨ Saron sɨmar kɨgiyɨn Inias siya nɨnsiin okwokiyɨn mɨ siya ɨni wadɨeyar ywokiyɨn. Mɨ tɨkɨ iikamɨm sɨmiir kwoɨnɨm ɨna yaɨngwo tɨbmiigiyɨm. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm ɨni Adi Komii siiraramar yaɨngwo tɨbmiigiyɨm.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Wig ɨra Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiya, ɨni om Jopa hɨr nwowa saiir inɨgɨn Tabitaka. Grik sɨmiir yaigɨna hɨnɨɨna dapika, Dokas. Taka wiga saiir siyɨuɨn, bɨmbɨuwi rani, saeya tɨriyɨm iikamɨm sɨmiir. Pɨ sɨma nae digworaekwowɨm whaowae pɨ saeya mɨ hauuwi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Mɨ saeya taka wiga ɨi kwɨra maka niiga. Mɨ saeya ɨna yaowɨgusamkiya. Mɨ sɨma saiir pɨuɨs biyɨeya ɨna hɨisok hainanaiimɨm mɨ sɨma saiirɨn mowinau hɨr inɨ haigigig.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Om Lida ɨni om Jopa siir kingiinar kwowɨn. Mɨ kamɨm Jisɨs siir mɨi kɨgna mɨriiyɨm om hɨr mwowɨm, sɨma wakaeki, Pita siya om Lida hɨr nwowi. Mɨ sɨma inkamwo nwɨsa yɨkropki siiram. Mɨ sowa ha namwo mɨ Pita siir inɨ boɨnaki, hae! Kɨra ha wɨtsɨsau!
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Mɨ Pita siya ɨni tɨkɨ inkam nwɨso ɨni sowakar yɨto. Mɨ siya ɨna yɨmbiyamɨn om Jopa hɨriir mɨ sɨma siirɨn mouwiya hɨriir whɨniiyam. Mɨ tɨ wig igabaeyɨm, sɨma yokwo ouwɨn Pita siir whwonkam ɨdan. Mɨ tɨ yɨuɨsɨm Dokas saeya panɨm, sɨma Pita siir yɨisiimauu. Ɨiya saeya krɨmakar nwowa mɨ tɨ digworaekwowɨm saeya nonkwokwokɨm.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pita siya iikam whɨekakɨm sɨmiir nɨkrop ɨuungiyɨn mɨ siya ogmwo yamɨ hɨugi sɨmiir mhoɨiyan. Mɨ nhwo Adi Komii siiram yami kwɨsboɨnki. Mɨ Pita siir whwonkamɨn ɨni taka wiga saiir pɨu ɨs nhɨnga ɨni saiir swokɨ kwaimɨsyao kaowɨn. Mɨ siya boɨn, Tabita! Kɨra dɨnsiin ɨdwoki. Mɨ saiir nhwoɨn ɨna yanao kaowɨrɨrkiyɨn mɨ saeya ɨni Pita siirar yɨnsiin ɨdwo kaowɨrɨrkiya.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Mɨ Pita siya ta wiga saiir ɨɨna aiir inɨ kiyai mɨ ɨna kinɨnsiin okwokiya. Mɨ siya sɨmiir yɨkɨuna iikamɨm Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ wig igabaeyɨm sɨmiirɨn wara yɨkɨuna. Mɨ Dokas saeya ha nɨuunaiiniya mɨ ɨni sɨmiir whwonkam ɨda yaunɨ ɨuun okwoniya. Mɨ sɨma saiir kɨgɨm mɨ sɨma ɨna yaɨngwokiyɨm, saeya ɨni omwai swokɨ waiya.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Mɨ taka yaiya ɨna haigirɨrɨrkiya om Jopa siirar. Mɨ iikam whɨekakɨm ta yai aiir wakaewɨnɨm mɨ sɨma ɨna yaɨngwo tɨbmiigiyɨm Bɨiyan Inkam Komii siiram.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ɨi kasa rani, Pita siya om Jopa hɨr nwowɨn, Saimon siir omaka aiir. Saimon siir mɨiya ɨkɨ wraisupai wraisupaiyɨm, naeiyɨm sɨmiir ɨsɨm, sɨmiir dirɨraerar nonkwokwowikɨn. Ɨriig.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.