Atos 9

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɨ taka ɨi aiirarɨn Sol siir kwoɨnɨn mɨiyɨk bɨri nwokɨn. Siya kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nɨsomsom aowam tɨrkɨn. Mɨ siya prismi bɨikɨ bɨiyan yaowae adɨn saɨka inɨ boɨnɨu.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Sol siya siir srɨiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kariirɨn wɨ yokwo kɨra wɨn hauugi mɨ wɨ kara hainami Juda sɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn om Damaskas hɨr nwowɨn siiram. Mɨ siya yokwowa, ha wɨn dɨgiya mɨ ɨna kwauugiya siir. Taka yokwowa siir kɨrɨe aeyaɨrga. Siirɨn saeyar kɨnsiis haigɨnɨuwi Jisɨs siir isidɨn saɨkar nap mɨriiyɨm sɨmiirɨn wɨ saeyar kiyɨtnɨmnɨr hainami, omaka sɨma hɨugrɨpkɨikikaiya om komii Jerusalem hɨr nwowa saiirɨm saiir kiyɨtkaigaikiyam.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Mɨ Sol siya ha napamɨn om Damaskas kingiin hɨr mɨ bɨ kɨmɨmɨnkikɨn parid komii whɨrɨn nɨnomor kou hɨrankɨ nɨkiinainiyɨn, ɨni Sol siirar kaigɨkɨunainiyɨn, hɨnda hɨnda bɨ namkɨn.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Mɨ siya ɨna yakainamɨn nua hɨriir. Mɨ siya ɨna wakaekiyɨn, yai kwɨra siiram nɨkɨugiya, Sol! Sol! Kɨra kariir dirɨraerarbumbuam dimusi tɨrkɨn?
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Mɨ Sol siya boɨnki, tɨ inkam komiiyɨn kɨra yɨpɨkɨn? Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kara Jisɨskɨn, inkamɨn kɨra dirɨraerar bumbukiyɨn siyaɨrgɨn.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Kɨra dɨnsiin apnam mɨpi om komiiya hɨriir dam. Mɨ kɨra pɨ kariirɨmar dɨdwo hirgɨugɨu.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Kamɨm Sol saɨka napnamɨm sɨma ɨni kakakar ywokiyɨm. Mɨ sɨma ɨni yai kaonɨs boɨnam yankabguguwɨm. Mɨ sɨma yaiya saiirar wakaekɨm sɨma inkamɨn siir bɨri kɨgɨm. Nɨɨngaka.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sol siya ɨna yɨnsiin okwokiyɨn. Mɨ siir nhwoɨn ɨni waugɨwauga yɨigiyɨn, bɨ sɨbgu kɨgomokɨn. Nɨɨngaka. Mɨ sɨma siir ɨɨna saiir yɨnkikwona apnam om Damaskasa hɨriir.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Mɨ ɨiyɨm kwoɨm, Sol siir nhwoɨn nhwokwɨs nhwokwɨs nwokiyɨm. Siya naeisɨm bɨri naekɨn mɨ opisɨm bɨri kwiyaekɨn. Nɨɨngaka.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Inkam nwɨrɨn Adi Komii siir mɨi kɨgna mɨriiyɨn, om Damaskas hɨr nwowɨn, siir inɨgɨn Ananaiskɨn. Mɨ siyar whɨn kɨg mɨmɨkwɨn, Jisɨs siya siir boɨnki. Ananais! Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kara tɨsi tɨrar nwowɨn. Kɨra dimuam nɨkɨuwi?
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Bɨiyan Inkam Komii siya siir boɨnki, kɨra dɨnsiingi! Mɨpi tɨkɨ siyɨuɨn nap wrɨeyok karamae nwowiyɨn pɨ siir dapnam. Tɨkɨ siyɨuɨn, siir inɨgɨn bɨri nap wrɨeyokɨn. Mɨ kɨra pɨ Judas siir omaka saiir dap iiyam. Mɨ inkam nwɨrɨn om Tasas hɨranɨn mɨpi siirɨm tinɨ srɨiyɨu. Siir inɨgɨn Solkɨn. Siya ɨni nhwo hɨrar kwɨsɨn.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Mɨ siya nhwowa nikɨ kwɨsɨn mɨ ɨni siyar kwɨskɨgmɨmɨkwɨnɨn inkam nwɨrɨn, Ananaias nɨkɨuwiyɨn, siya Sol siiramar swokɨ ɨti mɨ siir ɨɨna siir ninɨ onkwoni mɨ siir nhwoɨn pɨ nwokɨ nanaokɨgɨmokiyɨm. Bɨiyan Inkam Komii siya Ananaias siirɨn nhwo hɨnɨɨna nɨkɨumauugɨn.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Mɨ Ananais siya wakae boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, kara bɨdi wakaeyɨn iikam whɨekakɨm sɨma siirsiira haigirɨrɨr boɨnɨnaei. Mɨ siya kɨriir isidɨn om komii Jerusalem hɨranɨm, sɨmiirɨn siyɨu mɨiyɨk mɨiyɨknan bɨri tɨrkɨn.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Prismi yaowae adɨm sɨma siirɨn inɨgak bɨdi yowaigɨnɨuwɨm yokwo hɨrɨn tɨ hɨriinan siyɨu ɨiir tɨrɨm. Siya mɨnam nɨtkɨn iikamɨm kɨriir yai aiiram naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiirɨn uridni nombɨru kiyɨtnɨmnɨrnainamɨm, omaka hɨugrɨpkɨikikaiya saiir ninɨ kiyɨtkaigaigikɨm.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Mɨ Adi Komii siya boɨnki Ananais siirɨn, kɨra ta kariir yaiya saiira tɨ wakaeyoknanam. Sol siirɨn kara bɨdi yɨmbingiyɨn. Mhoɨiya siya wɨ hɨnda tɨnda nami mɨ wɨ kariir yaiya saiir nap boɨnmɨmauuwami iikam whɨekakɨm Judami isid nwo karamaeyɨm sɨmiir. Mɨ siya Juda sɨmiir iikamɨm sɨmiirɨn wɨ wara nɨnkɨn boɨnmɨmauuwi mɨ inkam komiiyɨm nu kɨgrɨraowiyɨm sɨmiirɨn wɨ wara nɨnkɨn boɨnmɨmauuwi.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Siirɨn wɨ kara nɨisiimauuwi mɨ siya hɨkpai hɨkpaiyɨm, wɨ kariir mɨi aiirsi hai.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Mɨ siya Adi Komii siir yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna yamɨn Judas siir omaka. Mɨ siir ɨɨna ɨni Sol siir pɨu aiir inɨ onkwoɨuɨn. Mɨ siya siir boɨnki, nomiiyau Sol! Tɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Jisɨsɨn siyɨu kɨra kɨgni kariirɨn siya nɨkropkikɨn kɨriirɨmɨn. Kara kɨriir nhwoɨna ɨiir haiswonɨskɨiyam nɨtkɨn. Mɨ Adi Komii siir naeyɨuɨn wɨ kɨriir pɨu nikɨ anɨkɨnɨuniyɨm.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Mɨ dimɨnɨn Sol siir nhwonau hɨr nwokaiya, opsu srananka. Mɨ saeya bɨri kɨmɨmɨnkika. Saeya nhwonau bɨri nwokaiga. Nɨɨngaka. Siir nhwonaɨn ɨni bɨimiya kɨnkiyɨn. Mɨ siya ha nɨnsiin apnamɨn mɨ siirɨn op ɨna tɨbaigɨnɨuɨn.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Mɨ mhoɨiya siir nhwoɨn wadɨe ha nwowɨn mɨ siya nae mɨnɨm ɨna yaeyɨm. Mɨ siir pɨua ɨni kɨrɨeya ywokiya. Sol siya ɨi nhɨrɨm Jisɨs siir isidɨn sɨmakar ywo om Damaskas hɨr.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Mɨ siya ha napamɨn mɨ sɨmiir omaka komiiya yai nɨdwokai wakaeiya saiir yapnɨnopkainam. Mɨ Jisɨs siir yaiyɨm sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuɨu. Mɨ siya boɨn, Adi Komii siir yɨnisɨm tɨpmwokɨ tɨpmwo ɨeyarɨgɨn.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siir yaiya saiir wakaekiya sɨma ɨna yɨnsiin whrɨewhrɨekiyɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨm, tɨkɨ inkamɨn, siya yɨpɨkɨ inkamkɨn? Tɨkɨ inkamɨn, iikamɨm bɨiya Adi Komii siir inɨgɨn siir nikɨ hainanɨm mɨ siya nikɨ tɨrbumbunɨnkɨn haigɨnɨugɨm siyɨu bibiyɨeyɨm om komii Jerusalem hɨrɨn. Mɨ tariinanɨn tɨsi mɨ ɨmbiniyɨn krɨmiir tɨriir. Mɨ krɨmiirɨn wɨ siya kiyɨtkaigaigi, omaka hɨuyokiyokaiya saiir. Mɨ krɨmiirɨn prismi yaowa adɨm sɨmiiramɨn wa mɨ ɨkɨunamɨm.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Mɨ Sol siir yaiya bɨri kiyɨkrɨkɨukika. Mɨ Juda iikamɨm om Damaskas hɨr nwowɨm, sɨma ɨni siir yaiya saiirar wakaeyoknam. Mɨ sɨma ɨna yɨnsiin whrɨewhrɨe boɨnɨm tɨkɨ inkamɨn Jisɨs Adi Komii siya nɨmbingiyɨn siya Mesaiakɨn.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Ɨi nhɨrɨm kasa rani, namkiyɨm. Mɨ ɨigwɨra sɨma maeyau kwɨruwa yɨdwo boɨnai, sɨma mɨnam nɨdwo boɨnaigɨm, Sol siir nɨsom aokiyɨm.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Mɨ Sol siya Juda sɨmiir ɨoyaiya sɨma saowa hira saiir anowɨn om komii hɨr nwowa saiir hɨr waikaowam boɨna, nɨi nabɨe nɨi nabɨe, siir nɨsomao ni siyɨuam, siya bɨdi wakaewɨnɨn kam nhɨrɨm sɨma naboɨnmauuniya siir.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Mɨ ɨigwɨr nɨiyaka Sol siir isidɨn ɨna iiyamwɨiyɨm, ta siiya hira om komii siir nɨdyokiyokaiya saiir. Mɨ sɨma hɨr namɨ ii okwowɨm mɨ Sol siirɨn nɨbni yami kikaiyɨugi. Mɨ uridɨn ɨna yɨmborugiyɨn nɨb ɨiir. Mɨ sɨma ɨna yonkwo kikiraraokiyɨn siirɨn, nua hɨriir mɨ siya ɨna iwɨskɨi ɨdamamɨn. Ɨriig.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Mhoɨiya Sol siya om komii Jerusalem hɨriir yam, siir kwoɨnɨn mɨnam naɨngwokɨn, Jisɨs siir mɨi kɨgna mɨriiyɨm kamɨm siya sɨmiir isid mɨ owɨm. Iikam whɨekakɨm sɨma saɨka bɨri nɨdwo boɨnaigɨm, ɨni siirsi yɨdidɨm. Sɨmiir kwoɨnɨm ha pɨ naɨngwokɨn, Jisɨs siir isidɨn sɨmiir inkam nwɨrkɨn. Nɨɨngaka. Sol siyaɨrgɨn.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Banabas siya Sol siirɨn ɨna yɨkɨunamɨn, aposel kamɨm sɨmiiram. Mɨ siya sɨmiir inɨ boɨnmauuɨu Sol siirɨn. Siya boɨn, siya Bɨiyan Inkam Komii siirɨn tɨ siyɨu ɨiir napiyɨskainikɨn. Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya siirar boɨnkikɨn mɨ Sol siya iikam ɨmiirɨn Jisɨs siir inɨgɨn om komii Damaskas hɨr boɨnmɨmauugɨn. Banabas siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Mɨ Sol siya aposel kamɨm sɨmaka asi nwokɨn om komii Jerusalem hɨrɨn. Siya bɨri naɨngwo ɨdidkɨn. Nɨɨngaka. Siya ɨni Jisɨs siir inɨgɨn siirar boɨnmɨmauuyokiyokɨiyɨn om komii Jerusalem hɨrɨn.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Sol siya ɨni Juda sɨmiir iikamɨm sɨmiir boɨnmɨmauuɨn. Mɨ sɨma Grik sɨmiir yaigɨna saiir bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm. Sol siya sɨmaka nɨnkɨnwamwarkɨi boɨnkɨn. Mɨ siirɨn pi sɨma pɨ kwɨsomaowɨn.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Mɨ kam nhɨrɨm naɨngwo tɨmiiyɨm, sɨma ta yai aiir wakaekiyɨm mɨ sɨma siirɨn ɨna yɨkɨunaniyɨm om Sisaria tɨriir. Mɨ sɨma siir boɨnki, kɨra om Tasas hɨriir dam. Mɨ siya sɨmiir yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna yamɨn.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Isid whɨrɨn tɨ Jisɨs siir isidɨn nu Judiyanɨm mɨ nu Gaririyanɨm mɨ nu Sameriyan ɨkɨm sɨmiirɨn dimɨn whɨrkɨn bɨ tɨrbugɨm. Nɨɨngaka. Sɨma ɨni wadɨeya ywowɨm. Mɨ sɨma ɨni Adi Komii siiraramar yaɨngwo ɨskiyɨm. Mɨ Adi Komii siir naeyɨuɨn siya yowomwarkai haigɨnɨu sɨmiirɨn. Mɨ sɨmiir isidɨn ɨni hɨriiyar yamiyokiyokɨiyamɨn mɨ ɨni komiiya yasae okiyɨn. Ɨriig.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Omom omomɨm hɨnda tɨnda nwowɨm, Pita siya bɨdi yapyokɨiyɨm. Mɨ siya Adi Komii siir isidɨn om Lidia hɨr nwowɨn, sɨmiir hɨriir yapnɨmbɨiyam.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Mɨ tɨkɨ omɨn inkam nwɨrɨn ɨni hɨr nwowɨn, siir inɨgɨn Iniaskɨn. Mɨ siir pɨu mɨnɨm bɨdi yɨnsɨmsɨrɨunakiyamɨm. Mɨ bɨewiyɨm omaka ara siya nwokaigiyɨm ɨriiyar whoɨm. Mɨ tɨ bɨewi ɨriiyar whoɨmɨm siya bɨ naprɨrɨrkɨn. Nɨɨngaka. Siya omaka hɨrɨra nwokaigigɨn.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pita siya Inias siir boɨnki, Jisɨs Krais siya kɨriirɨn wadɨe bɨdi ywowaigɨnɨugiyɨn. Mɨ kɨra dɨnsiingi maeyaua kɨra whwonkaiya sɨbgu dirɨraerargig. Mɨ siya ɨna yɨnsiin ɨdwosasaugiyɨn.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Iikamɨm tɨkɨ om whɨswo sowiir hɨrano Lida mɨ Saron sɨmar kɨgiyɨn Inias siya nɨnsiin okwokiyɨn mɨ siya ɨni wadɨeyar ywokiyɨn. Mɨ tɨkɨ iikamɨm sɨmiir kwoɨnɨm ɨna yaɨngwo tɨbmiigiyɨm. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm ɨni Adi Komii siiraramar yaɨngwo tɨbmiigiyɨm.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Wig ɨra Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiya, ɨni om Jopa hɨr nwowa saiir inɨgɨn Tabitaka. Grik sɨmiir yaigɨna hɨnɨɨna dapika, Dokas. Taka wiga saiir siyɨuɨn, bɨmbɨuwi rani, saeya tɨriyɨm iikamɨm sɨmiir. Pɨ sɨma nae digworaekwowɨm whaowae pɨ saeya mɨ hauuwi.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Mɨ saeya taka wiga ɨi kwɨra maka niiga. Mɨ saeya ɨna yaowɨgusamkiya. Mɨ sɨma saiir pɨuɨs biyɨeya ɨna hɨisok hainanaiimɨm mɨ sɨma saiirɨn mowinau hɨr inɨ haigigig.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Om Lida ɨni om Jopa siir kingiinar kwowɨn. Mɨ kamɨm Jisɨs siir mɨi kɨgna mɨriiyɨm om hɨr mwowɨm, sɨma wakaeki, Pita siya om Lida hɨr nwowi. Mɨ sɨma inkamwo nwɨsa yɨkropki siiram. Mɨ sowa ha namwo mɨ Pita siir inɨ boɨnaki, hae! Kɨra ha wɨtsɨsau!
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Mɨ Pita siya ɨni tɨkɨ inkam nwɨso ɨni sowakar yɨto. Mɨ siya ɨna yɨmbiyamɨn om Jopa hɨriir mɨ sɨma siirɨn mouwiya hɨriir whɨniiyam. Mɨ tɨ wig igabaeyɨm, sɨma yokwo ouwɨn Pita siir whwonkam ɨdan. Mɨ tɨ yɨuɨsɨm Dokas saeya panɨm, sɨma Pita siir yɨisiimauu. Ɨiya saeya krɨmakar nwowa mɨ tɨ digworaekwowɨm saeya nonkwokwokɨm.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita siya iikam whɨekakɨm sɨmiir nɨkrop ɨuungiyɨn mɨ siya ogmwo yamɨ hɨugi sɨmiir mhoɨiyan. Mɨ nhwo Adi Komii siiram yami kwɨsboɨnki. Mɨ Pita siir whwonkamɨn ɨni taka wiga saiir pɨu ɨs nhɨnga ɨni saiir swokɨ kwaimɨsyao kaowɨn. Mɨ siya boɨn, Tabita! Kɨra dɨnsiin ɨdwoki. Mɨ saiir nhwoɨn ɨna yanao kaowɨrɨrkiyɨn mɨ saeya ɨni Pita siirar yɨnsiin ɨdwo kaowɨrɨrkiya.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Mɨ Pita siya ta wiga saiir ɨɨna aiir inɨ kiyai mɨ ɨna kinɨnsiin okwokiya. Mɨ siya sɨmiir yɨkɨuna iikamɨm Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ wig igabaeyɨm sɨmiirɨn wara yɨkɨuna. Mɨ Dokas saeya ha nɨuunaiiniya mɨ ɨni sɨmiir whwonkam ɨda yaunɨ ɨuun okwoniya. Mɨ sɨma saiir kɨgɨm mɨ sɨma ɨna yaɨngwokiyɨm, saeya ɨni omwai swokɨ waiya.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Mɨ taka yaiya ɨna haigirɨrɨrkiya om Jopa siirar. Mɨ iikam whɨekakɨm ta yai aiir wakaewɨnɨm mɨ sɨma ɨna yaɨngwo tɨbmiigiyɨm Bɨiyan Inkam Komii siiram.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Ɨi kasa rani, Pita siya om Jopa hɨr nwowɨn, Saimon siir omaka aiir. Saimon siir mɨiya ɨkɨ wraisupai wraisupaiyɨm, naeiyɨm sɨmiir ɨsɨm, sɨmiir dirɨraerar nonkwokwowikɨn. Ɨriig.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.