Salmos 18
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs VC
1 Þennan sálm orti Davíð eftir að Drottinn hafði frelsað hann undan óvinum hans, þeirra á meðal Sál konungi.
1 Ao mestre de canto. De Davi, servo do Senhor, que dirigiu as palavras deste cântico ao Senhor, no dia em que ficou livre de todos os seus inimigos e das mãos de Saul. Disse: Eu vos amo, Senhor, minha força!
2 Drottinn – ég elska þig! Þú hefur gert stórkostlega hluti fyrir mig!
2 O Senhor é o meu rochedo, minha fortaleza e meu libertador. Meu Deus é a minha rocha, onde encontro o meu refúgio, meu escudo, força de minha salvação e minha cidadela.
3 Drottinn er vígi mitt, þar er ég öruggur. Enginn getur veitt mér eftirför og unnið á mér. Hann er felustaður minn, frelsari og varðborg, kletturinn þar sem enginn getur náð mér! Hann er skjöldur minn. Styrkur hans er eins og uxans sem mundar horn sín í vígahug!
3 Invoco o Senhor, digno de todo louvor, e fico livre dos meus inimigos.
4 Mér nægir að ákalla hann – lof sé Guði! – og ég frelsast undan öllum óvinum mínum.
4 Circundavam-me os vagalhões da morte, torrentes devastadoras me atemorizavam,
5 Ég var bundinn hlekkjum dauðans og holskeflur óguðlegra risu ógnandi gegn mér.
5 enlaçavam-se as cadeias da habitação dos mortos, a própria morte me prendia em suas redes.
6 Umkringdur og hjálparvana barðist ég um í netinu sem dró mig niður í djúp dauðans.
6 Na minha angústia, invoquei o Senhor, gritei para meu Deus: do seu templo ele ouviu a minha voz, e o meu clamor em sua presença chegou aos seus ouvidos.
7 Þá hrópaði ég til Drottins. – Hróp mitt náði eyrum hans á himnum!
7 A terra vacilou e tremeu, os fundamentos das montanhas fremiram, abalaram-se, porque Deus se abrasou em cólera:
8 Þá lyftist jörðin og nötraði og undirstöður fjallanna skulfu vegna bræði hans. Hvílíkur landskjálfti! Já, Drottinn reiddist.
8 suas narinas exalavam fumaça; sua boca, fogo devorador, brasas incandescentes.
9 Eldsblossar gengu út af munni hans svo að jörðin sviðnaði og reykur streymdi um nasir hans.
9 Ele inclinou os céus e desceu, calcando aos pés escuras nuvens.
10 Hann sveigði himininn og steig niður mér til bjargar! Skýjasorti var undir fótum hans.
10 Cavalgou sobre um querubim e voou, planando nas asas do vento.
11 Hann steig á bak kerúbi og sveif til mín með hraða vindsins.
11 Envolveu-se nas trevas como se fossem véu, fez para si uma tenda das águas tenebrosas, densas nuvens.
12 Hann skýldi sér með myrkri, leyndi komu sinni með regnsorta og dimmu skýi.
12 Do esplendor de sua presença suas nuvens avançaram: saraiva e centelhas de fogo.
13 En svo birtist hann í skýjunum! Hvílík hátign! Eldingar leiftruðu og haglið dundi!
13 Dos céus trovejou o Senhor, o Altíssimo fez ressoar a sua voz.
14 Himnarnir nötruðu í þrumugný Drottins. Guð allra guða hafði talað!
14 Lançou setas e dispersou os inimigos, fulminou relâmpagos e os desbaratou.
15 Hann sendi út eldingar sínar sem örvar og tvístraði óvinum mínum. Sjá, hvernig þeir flýðu!
15 E apareceu descoberto o leito do mar, ficaram à vista os fundamentos da terra, ante a vossa ameaçadora voz, ó Senhor, ante o furacão de vossa cólera.
16 Þá hljómaði skipun Drottins – og hafið hopaði og það sá í mararbotn!
16 Do alto estendeu a sua mão e me pegou, e retirou-me das águas profundas,
17 Þá seildist Drottinn niður frá himnum, greip mig og frelsaði mig úr neyðinni. Hann bjargaði mér úr hyldýpi dauðans.
17 livrou-me de inimigo poderoso, dos meus adversários mais fortes do que eu.
18 Hann frelsaði mig frá ofurafli óvinarins, úr höndum þeirra sem hötuðu mig, því í greipum þeirra mátti ég mín einskis.
18 Investiram contra mim no dia do meu infortúnio, mas o Senhor foi o meu arrimo;
19 Þeir réðust á mig þegar ég mátti mín einskis, en Drottinn studdi mig.
19 pôs-me a salvo e livrou-me, porque me ama.
20 Hann leiddi mig í öruggt skjól, því að hann hefur velþóknun á mér.
20 O Senhor me tratou segundo a minha inocência, retribuiu-me segundo a pureza de minhas mãos,
21 Drottinn launaði mér réttlæti mitt og hreinleika.
21 porque guardei os caminhos do Senhor e não pequei separando-me do meu Deus.
22 Því að ég hef hlýtt boðorðum hans og ekki syndgað með því að snúa í hann baki.
22 Tenho diante dos olhos todos os seus preceitos e não me desvio de suas leis.
23 Ég gætti lögmáls hans í hvívetna og lítilsvirti enga grein þess.
23 Ando irrepreensivelmente diante dele, guardando-me do meu pecado.
24 Ég lagði mig fram við að halda það og forðaðist ranglæti.
24 O Senhor retribuiu-me segundo a minha justiça, segundo a pureza de minhas mãos diante dos seus olhos.
25 Þess vegna hefur Drottinn launað mér með blessun, því að ég gerði það sem rétt var og gætti hreinleika hjarta míns. Allt þetta þekkti hann, enda vakir hann yfir hverju skrefi mínu.
25 Com quem é bondoso vos mostrais bondoso, com o homem íntegro vos mostrais íntegro;
26 Drottinn, þú miskunnar þeim sem auðsýna miskunn og ert góður við ráðvanda.
26 puro com quem é puro; prudente com quem é astuto.
27 Þú blessar hjartahreina en snýrð þér frá þeim sem yfirgefa þig.
27 Os humildes salvais, os semblantes soberbos humilhais.
28 Þú hlífir hinum hógværu, en ávítar stolta og hrokafulla.
28 Senhor, sois vós que fazeis brilhar o meu farol, sois vós que dissipais as minhas trevas.
29 Já, þú lætur lampa minn skína. Drottinn, Guð minn, hefur lýst upp myrkrið sem umlukti mig.
29 Convosco afrontarei batalhões, com meu Deus escalarei muralhas.
30 Með þinni hjálp stekk ég yfir múra og brýt niður borgarveggi óvinarins.
30 Os caminhos de Deus são perfeitos, a palavra do Senhor é pura. Ele é o escudo de todos os que nele se refugiam.
31 Drottinn, hann er mikill Guð! Fullkominn í öllum hlutum! Orð hans standast öll. Skjöldur er hann öllum þeim sem til hans leita.
31 Pois quem é Deus senão o Senhor? Quem é o rochedo, senão o nosso Deus?
32 Því hver er hinn sanni Guð nema Drottinn? Og hver er bjargið nema hann?
32 É Deus quem me cinge de coragem e aplana o meu caminho.
33 Hann styrkir mig og verndar hvar sem ég fer.
33 Torna os meus pés velozes como os das gazelas e me instala nas alturas.
34 Hann gerir fætur mína fima sem geitanna á fjöllunum. Hann tryggir mér fótfestu á hæstu tindum.
34 Adestra minhas mãos para o combate e meus braços para o tiro de arco.
35 Hann æfir hendur mínar til hernaðar og gerir mér kleift að spenna eirbogann.
35 Vós me dais o escudo que me salva. Vossa destra me sustém, e vossa bondade me engrandece.
36 Þú fékkst mér skjöld hjálpræðis þíns. Hægri hönd þín, Drottinn, styður mig, mildi þín hefur gert mig mikinn.
36 Alargais o caminho a meus passos, para meus pés não resvalarem.
37 Þú lagðir veg fyrir fætur mína og þar mun ég ekki hrasa.
37 Dou caça aos inimigos e os alcanço, e não volto sem que os tenha aniquilado.
38 Ég veitti óvinum mínum eftirför, elti þá uppi og eyddi þeim.
38 De tal sorte os despedaço, que não mais poderão levantar-se: eles ficam caídos a meus pés.
39 Ég tók þá einn af öðrum – þeir gátu enga vörn sér veitt – allir lágu í valnum að lokum.
39 Vós me cingis de coragem para a luta e ante mim dobrais os meus adversários.
40 Hjálpin frá þér var eins og brynja í bardaganum. Óvini mína beygðir þú undir mig.
40 Afugentais da minha presença os meus inimigos e reduzis ao silêncio os que me aborrecem.
41 Þú stökktir þeim á flótta og ég eyddi öllum þeim sem ofsóttu mig.
41 Gritam por socorro, mas não há quem os salve; clamam ao Senhor, mas não responde...
42 Þeir hrópuðu á hjálp, en fengu enga. Þeir æptu til Drottins, en hann ansaði ekki,
42 Eu os disperso como o pó que o vento leva, e os esmago como o barro das estradas.
43 en ég muldi þá mélinu smærra og dreifði þeim upp í vindinn. Ég fleygði þeim burt eins og rusli á haug.
43 Vós me livrais das revoltas do povo e me colocais à frente das nações; povos que eu desconhecia se tornaram meus servos.
44 — ausente —
44 Gente estranha me serve abnegadamente e me obedece à primeira intimação.
45 — ausente —
45 Gente estranha desfalece e sai tremendo de seus esconderijos.
46 — ausente —
46 Viva o Senhor e bendito seja o meu rochedo! Exaltado seja Deus, que me salva!
47 Guð lifir! Lofaður sé hann, klettur hjálpræðis míns.
47 Deus, que me proporciona a vingança e avassala nações a meus pés.
48 Hann er sá Guð sem endurgeldur þeim sem ofsækja mig og auðmýkir þjóðir fyrir augum mér.
48 Sois vós que me libertais dos meus inimigos, me exaltais acima dos meus adversários e me salvais do homem violento.
49 Hann frelsar mig frá óvinum mínum. Hann sér til þess að þeir ná ekki til mín og bjargar mér undan öflugum andstæðingum.
49 Por isso vos louvarei, ó Senhor, entre as nações e celebrarei o vosso nome.
50 Fyrir þetta, Drottinn minn, lofa ég þig í áheyrn þjóðanna.
50 Ele prepara grandes vitórias a seu rei e faz misericórdia a seu ungido, a Davi e a sua descendência para sempre.
51 Oftsinnis hefur þú frelsað mig – það var kraftaverk í öll skiptin! Þú gerðir mig að konungi, þú hefur elskað mig og auðsýnt mér gæsku og eins muntu gera við afkomendur mína.
51 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.