Neemias 5
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Ya ndono; unwoke ndu Ju mẹ unyomu ẹphe awata ochi mkpu iphe, ndu Júda ibe ẹphe eme ẹphe.
1 Então se levantou grande clamor do povo e de suas mulheres contra os judeus, seus irmãos.
2 O nweru ndu ọphu sụru: L'ẹphe l'ụnwegirima ha igwe. Ọo ya bụ t'a hanụa ẹphe t'ẹphe kpata nri ria nọdu ndzụ.
2 Porque havia os que diziam: — Somos muitos, nós, os nossos filhos e as nossas filhas. Precisamos conseguir trigo, para que possamos comer e continuar vivos.
3 O nwekwaruphu ndu ọphu sụru: “L'ẹphe yeru alị ẹphe l'itumo; jeye lẹ mgbo vayịnu ẹphe; mẹ ụlo ẹphe ẹge ee-shi t'ẹphe phụa nri ria teke phụ ẹgu shi eme phụ.”
3 Também houve os que diziam: — Nós tivemos de hipotecar as nossas terras, as nossas vinhas e as nossas casas, para conseguirmos trigo em meio a esta fome.
4 O nwekwaruru ndu ọphu sụru: “L'ẹphe jiwaru jia ụgwo nụ eze; gude tụa ụtu alị ẹphe; mẹ ụtu mgbo vayịnu ẹphe.
4 Houve ainda os que diziam: — Pegamos dinheiro emprestado até para pagar ao rei o tributo sobre as nossas terras e as nossas vinhas.
5 A makwaru-a l'ẹphe lẹ ndu Ju ibe ẹphe bụ ndu lanụ. Ọ bụ ẹge ụnwegirima ẹphe ama mma; bẹ ụnwegirima nk'ayi amakwaphu. Obenu l'ụnwegirima ayi b'e dobewaru l'ọnodu ndu bụ ohu. Ụphodu ụnwegirima ayi ndu kẹ ụnwanyi nwekwaru ndu ọphu gbe bụwaru nụ ohu nta-a; ayi ta ma ẹge ayi e-me gbafụta ẹphe; kẹ l'alị ayi; mẹ mgbo vayịnu ayi bụkotawa kẹ ndu ọdo.”
5 Nós somos da mesma carne que os nossos compatriotas, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, eis que sujeitamos os nossos filhos e as nossas filhas para serem escravos. Algumas de nossas filhas já estão reduzidas à escravidão. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas vinhas já são de outros.
6 Teke mu nụru mkpu ono, ẹphe echi ono yẹle iphe ono, ẹphe ekfushi ono; ẹhu agbanwuhu mu ọku.
6 Fiquei muito irritado ao ouvir estas palavras e o clamor deles.
7 Mu abya arịebe iphe ono l'ime onwomu; bobe iya ndu a maru ẹpha ẹphe; mẹ ndu ishi. Mu asụ ẹphe: “?Nanụ ẹge unu e-shi ana ndu Júda ibe unu ọ-mụru-nwa?” Mu abya ekua ndzuko, ha shinu t'a chịa ẹge ee-shi meshia ẹphe ike.
7 Depois de ter pensado bem a respeito disso, repreendi os nobres e magistrados e lhes disse: — Vocês são exploradores, cada um para com o seu irmão! E convoquei uma grande assembleia contra eles.
8 Mu asụ ẹphe: “Ayi sewaru jeye teke ayi gbafụtaru unwunne ayi, bụ ndu Júda, e shi reshia ndu ọhodo. Nta-a bẹ unu byaru bya ereshilahaa unwunne unu ono ọdo tẹ ayi zụ-phulahaa ẹphe azụ.” Mu ekfuebe ẹge ono; ẹphe adaa shịkongu; ẹphe ta amahẹ iphe, ẹphe e-kfu.
8 Disse-lhes: — Nós, de acordo com as nossas posses, resgatamos os judeus, nossos compatriotas, que foram vendidos aos gentios. E agora vocês estão querendo vender os seus compatriotas, para que tenhamos de comprá-los outra vez? Então eles se calaram e não acharam o que responder.
9 Mu asụkwaphu ẹphe: “L'iphe, unu eme ta dụkwa mma. ?Tọ gbadụ t'unu tsụa Nchileke ayi egvu; k'ọphu ndu ọhodo, bụ ndu ọhogu ayi ẹ ta watadu ayi ọja ewena?
9 Disse mais: — Não é bom o que vocês estão fazendo. Não é fato que vocês deviam andar no temor do nosso Deus, para evitar a vergonha diante de nossos inimigos, os gentios?
10 Mbẹdua; unwunne mu phẹ; mẹ ndu ozi mu phẹ ejejekwaa ndibe ayi ụgwo okpoga mẹ ụgwo nri. Ọlobu; tẹ kẹ ọ-mụru-nwa lakwaa!
10 Também eu, os meus companheiros e os meus servos lhes demos dinheiro emprestado e trigo. Mas, por favor, vamos parar com esta exploração.
11 Unu nụ-phukota ẹphe alị ẹphe azụ ntanụ-a; mẹ mgbo vayịnu ẹphe; mgbo olivu ẹphe; mẹ ụlo ẹphe. Unu eworu ọ-mụru-nwa, unu nataru ẹphe l'okpoga; lẹ nri; lẹ mẹe; mẹ lẹ manụ nụ-phukota ẹphe azụ.”
11 Peço que hoje mesmo vocês lhes restituam as suas terras, as suas vinhas, os seus olivais e as suas casas, bem como a porcentagem do dinheiro, do trigo, do vinho e do azeite, que vocês exigiram deles.
12 Ẹphe atụko sụ: “L'ẹphe a-nụ-phukota iphe ono azụ. Ẹ tọ dụdu iphe, ẹphe a-sụba t'a nụ ẹphe ọdo. Ọ bulẹphu ege mu sụru t'ephe mee bẹ ẹphe e-me.”
12 Eles responderam: — Vamos restituir e nada pediremos deles. Faremos o que você está dizendo. Então chamei os sacerdotes e, na presença destes, fiz com que jurassem que fariam o que prometeram.
13 Mu abya ajịa uwe mu kpaphungu; sụ: “T'ọ bụkwaru ẹge ono bẹ Nchileke a-jịfu iphe, bụ onye ẹ-te medu iphe-a, o kweru ụkwa-a; mbụ jịfu iya l'ụlo iya; mẹ l'iphe, onye ọbu nweru enweru. T'ọ bụkwaru ẹge ono bụ ẹge aa-jịfu onye ono; gbabẹ iya ẹka ọtu!”
13 Também sacudi o meu manto e disse: — Que Deus faça o mesmo, sacudindo para fora de sua casa e de seu trabalho todo aquele que não cumprir esta promessa! Que assim seja sacudido e despojado. E toda a congregação respondeu: — Amém! E louvaram o
14 Tsube lẹ teke e meru mu gọvano ndu Júda; mbụ l'afa, kwe Atakusakusesu ụkporo afa jeye l'afa, kwe iya ụkporo afa l'afa iri l'ẹbo, ọ wataru ọbu eze; l'ime afa iri l'ẹbo ono; bẹ mbẹdua; mẹ ụnwunna mu ta dụdu onye ọphu rijeru nri, gbaru gọvano.
14 Também desde o dia em que fui nomeado governador na terra de Judá, desde o vigésimo ano até o trigésimo segundo ano do reinado de Artaxerxes, doze anos, nem eu nem os meus companheiros comemos o pão que me cabia como governador.
15 Obenu lẹ ndu gọvano ọphu vu mu ụzo chịa bẹ shi bo ndu Júda ivu-ẹra: shi ana ẹphe nri; mẹ mẹe; yeru shẹkelu mkpọla-ọcha ụkporo labụ, ẹphe shi atụje l'ụboku. Ọ kwaphụ ẹge ono bẹ ndu shi ejeru ẹphe ozi shi akpa ndu Ju ẹhu. Ọle mbẹdua gude ọtsu egvu Nchileke; mu te me ẹge ono.
15 Mas os primeiros governadores, que estiveram antes de mim, oprimiram o povo e tomaram dele pão e vinho, além de quarenta moedas de prata. Até os seus servos dominavam sobre o povo. Eu, porém, não fiz assim, por causa do temor de Deus.
16 Mu gbe yechiaru ẹhu lẹ k'ọkpu ụpho-mkpuma ono; ọphu ọ dụdu alị, ayi zụru m'ọo nanụ. Ndu ozi mu l'ẹphe ha achịkotaleruphu ẹka wụa l'ozi ono.
16 Pelo contrário, também trabalhei na reconstrução da muralha, sem comprar nenhuma terra. E todos os meus servos se ajuntaram ali para a obra.
17 Ọdo abụru l'ụkporo ndu Júda ẹsaa l'ụmadzu iri; mẹ ndu bụ ndu ishi bẹ shi abyajẹ ori nri lẹ nke mu; yeru ndu eshije iphe, bụ mbakeshi, nọ-pheru ayi mgburumgburu byakfuta ayi.
17 Também hospedei cento e cinquenta homens dos judeus e dos magistrados, além daqueles das nações vizinhas que vinham até nós.
18 Mbọku-mbọku bẹ eegbuje oke-eswi lanụ; waa atụru ishingu, ẹhu dụ mma; mẹ ọku; gude shiaru mu nri. Iphe bụ abalị iri, sweru esweswe bẹ eevutajeru mu mẹe, dụ iche iche; vuta iya k'etsutsu iya. A makwaru-a l'iphemiphe ọbule ono nọkota; ọbu lẹ mu ta asụbukwaa t'a nụ mu oke-nri, ruberu gọvano. Ishi iya abụru lẹ ivu-ẹra ndu Júda vu bẹ hawa nshinu.
18 O que se preparava para cada dia era um boi e seis ovelhas escolhidas. Também à minha custa eram preparadas aves e, de dez em dez dias, muito vinho de todos os tipos. Nem por isso exigi o pão devido ao governador, porque a servidão deste povo era grande.
19 Mu abya ekfuru nụ Nchileke; sụ iya t'ọ nyatakwa mu rụ lẹ k'iphemiphe ọbule ono, mu mekotaru ndu-wa ono.
19 “Lembra-te de mim para meu bem, ó meu Deus, e de tudo o que fiz por este povo.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.