Neemias 4
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 Ya ndono; Sambálatu anụlephu l'ayi akpụkwawa ụpho-mkpuma ono; ẹhu agbangahu iya; yọ vọru ọku ghụa ẹhu wata ọja ndu Ju ewena.
1 Quando Sambalate ouviu que nós estávamos reconstruindo a muralha, ficou irado e indignado, e começou a zombar dos judeus.
2 Yọ nọdu l'ifu ndu otu iya; mẹ l'ifu ndu sọja Samériya kfulahaa; sụ: “?Bụ ngụnu bẹ ndu Ju-wa, ụvo ta nọdu-a etu onwẹphe? ?Ẹphe arị l'ẹphe e-gude ujiku lanụ kpụkwaa ụpho-mkpuma ono; nọdu iya gwoo ngwẹja mbọku ono tọo? ?Ẹphe a-dụ ike mee tẹ mkpuma ono dụbaa mma ọdo; mbụ mkpuma ono, ẹphe vọshiru lẹ mkpọkpo ụpho-mkpuma ono, ọku mebyishiru emebyishi ono tọo?”
2 Na presença de seus irmãos e do exército de Samaria ele disse: — O que é que esses judeus fracos estão fazendo? Vocês vão permitir que eles continuem? Será que vão oferecer sacrifícios? Pensam que podem acabar a obra num só dia? Será que as pedras que foram queimadas poderão renascer daqueles montões de pó?
3 Tobaya, bụ onye Amọnu, nọnyabe iya nụ asụ: “Ụpho-mkpuma ọbu, ẹphe akpụ ọbu; ?o nweru ishi? Iphe bụ; agụ-ụlo -gbakobe iya; yọ dakpọshihu!”
3 Tobias, o amonita, estava com Sambalate e disse: — Mesmo que reconstruam, se vier uma raposa, derrubará aquela muralha de pedras!
4 Mu abya ekfuru nụ Nchileke; sụ iya: “Byiko Nchileke ayi; ngabẹnuru ayi nchị; kẹ l'ẹ tọ dụdu iphe, a gụberu ayi. Menua tẹ ewena-a, ẹphe aja ayi-a tukoru ẹphe l'ishi. Nggu emee t'a lụta ẹphe l'ọgu lashia alị ọdo.
4 “Ouve, ó nosso Deus, pois estamos sendo desprezados. Faze com que o seu desprezo recaia sobre a cabeça deles, e faze com que sejam despojo numa terra de cativeiro.
5 Ba agụkwaru ẹphe nvụ l'ẹge ẹphe gude katọshia ndu ono, akpụkwa ụpho-mkpuma ono; shi iya kpatsua ngu iwe ono.”
5 Não encubras a sua iniquidade, e que o pecado deles não seja apagado diante de ti, pois te provocaram à ira na presença dos construtores.”
6 Ya ndono; ayi abya akpụa ụpho-mkpuma ono jeye yo rua nkere-ẹbo l'ẹge eli iya shi hahawa; kẹ lẹ ndu ono fuberu ifu jee ozi ono.
6 Assim, reconstruímos a muralha. E toda a muralha foi acabada até a metade da sua altura, porque o povo tinha ânimo para trabalhar.
7 Sambálatu; Tobaya; ndu Arabu; ndu Amọnu; mẹ ndu Ashudọdu anụlephu lẹ ndu akpụkwa ụpho-mkpuma Jerúsalemu ono akpụ l'iya-a l'eje; yeru l'ẹke ụzo nọtsua ya bẹ ẹphe emechishitsua; ẹhu agbanwushihu ẹphe ọku.
7 Mas, quando Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os asdoditas ouviram que a reparação das muralhas de Jerusalém ia adiante e que já se começavam a fechar-lhe as brechas, ficaram muito irados.
8 Ẹphe abya achịa idzu t'ẹphe bya ọgu lẹ Jerúsalemu; kụru utsu kpua ya.
8 Todos se ajuntaram de comum acordo para virem atacar Jerusalém e criar confusão ali.
9 Tọ dụ iya bụ; ayi abya ekfuru nụ Nchileke ayi; woru ndu nche ye t'ẹphe cheje mkpụkpu ono nche: eswe l'ẹnyashi; t'e gude nọ-chia ẹphe ụzo abyabya.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e, como proteção, pusemos guarda contra eles, de dia e de noite.
10 Yọ bụru teke ono bẹ ndu Júda wataru okfu; sụ: “L'ike gvụakwaru ndu l'eje ozi ọbu; yefuaru lẹ mkpọkpo ụpho-mkpuma ọphu ghataru aghata; k'ọphu bụ l'ẹphe ta adụhedu ike ọkpukwa ụpho-mkpuma ọbu.”
10 Então os que estavam em Judá disseram: — Os carregadores já não têm mais forças, e os escombros são muitos. Nós mesmos não seremos capazes de reconstruir a muralha.
11 Ndu ọhogu ayi l'ekfukwaphu l'ayi bya amaru; mbụ l'ayi bya aphụ ẹphe; bẹ ẹphe nọwa ayi l'echi; gbushia ayi; kẹ ọru ono ebuhu.
11 Os nossos inimigos diziam entre si: “Eles não ficarão sabendo nem verão nada, até que entremos no meio deles e os matemos. E assim vamos fazer com que a obra pare.”
12 Ugbo olemole bẹ ndu Ju, bunyabe ẹphe byawaru ayi okfuru l'iphe bụ ẹke ayi shiru bẹ ndu ọhogu ayi ono e-tsokwaruphu ayi bya.
12 Os judeus que habitavam na vizinhança deles nos disseram dez vezes: “De todos os lugares onde moram, eles nos atacarão.”
13 Tọ dụ iya bụ; mu abya eye ndu nche l'azụ ụpho-mkpuma ono; t'ẹphe cheje nche l'ẹke a kpụ-beru ụpho-mkpuma ono ubele. Mu abya agbaa ndu nche ono l'ikfu l'ikfu; ẹphe apagbaaru ogu-mbeke; mẹ arwa; mẹ akfụ.
13 Então pus o povo, por famílias, nos lugares baixos e abertos, por detrás da muralha, com as suas espadas, as suas lanças e os seus arcos.
14 Mu aphụtsua ẹge iphe dụ; bya ekfuaru ndu a maru ẹpha ẹphe; ndu ishi; mẹwaru ndu ọdo; sụ ẹphe: “Unu ba atsụkwa ndu-a egvu! Unu nyatakwa Nnajiufu ono, bụ onye paru ẹka apaa; bya abụru onye dụ egvu ono; gude iya lụa ọgu ẹhu ndibe unu; unyomu unu; ụnwu unu; mẹ ndu ufu unu.”
14 Depois de fazer uma inspeção, levantei-me e disse aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: — Não tenham medo deles. Lembrem-se do Senhor, grande e temível, e lutem pelos seus irmãos, seus filhos, suas filhas, pelas mulheres e pela casa de vocês.
15 Teke ndu ọhogu ayi nụru l'ẹjo idzu ono, ẹphe chịru ayi ono be ayi mawaru; mbụ lẹ Nchileke mebyiwaru iya; ayi l'ayi ha alaphu azụ je akpụlahaa ụpho-mkpuma ono ọdo. Onyenọnu emelahaa ẹka iya nk'iya l'ọru ono.
15 Quando os nossos inimigos ouviram que nós já sabíamos disso e que Deus tinha frustrado o plano deles, voltamos todos nós para a muralha, cada um à sua obra.
16 Tsube mbọku ono kwasẹru bẹ bụwaa nkere-ẹbo l'unwoke, ejeru mu ozi jelahaaru ozi ono; nkere-ẹbo ọphu anọdu lẹ nche; paru arwa; iphe, eegudeje egbobuta onwonye; akfụ; mẹ uwe-ọgu. Ndu ishi evudoshia ndu Júda ono l'ẹphe ha ike l'azụ;
16 Daquele dia em diante, metade dos meus homens trabalhava na obra, e a outra metade empunhava lanças, escudos, arcos e couraças; e os chefes estavam por trás de toda a casa de Judá
17 ẹphe akpụ ụpho-mkpuma ono. Ndu ọphu evu iphe, eegude eje ozi ono egude ẹka lanụ l'eje ozi ono; gude ẹka ọphu paru ngwa-ọgu.
17 que reconstruía a muralha. Os carregadores, que por si mesmos tomavam as cargas, cada um com uma das mãos fazia a obra e com a outra segurava a arma.
18 Ndu ọphu akpụ ụpho-mkpuma ono l'ẹhu l'ẹhu etugbaaru ogu-mbeke ẹphe l'ukfu. Onye kẹ ụpyoku evudonyabe mu.
18 Os construtores, cada um trazia a sua espada na cintura, enquanto construíam. O que tocava a trombeta estava ao meu lado.
19 Mu abya ekfuru yeru ndu ono, a maru ẹpha ẹphe ono; ndu ishi; mẹwaru ndu ọdowaru; sụ ẹphe: “L'ozi-a hakwa nshinu; gbasaa agbasa; shi ẹge ono mee; ayi anọdugbaa onwayi ote-ẹnya l'ụpho-mkpuma-wa.
19 Eu disse aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: — Grande e extensa é a obra, e nós estamos espalhados na muralha, longe uns dos outros.
20 Iphe, bụ ẹke unu nụru ọda ụpyoku ono; unu awụru byakfuta ayi l'ẹke ono. Nchileke ayi a-luchiru-a ayi ọgu!”
20 No lugar em que ouvirem o som da trombeta, ali reúnam-se em volta de nós. O nosso Deus lutará por nós.
21 Ono ẹge ayi shi rụa ọru ono: nkere-ẹbo apajẹ arwa l'ẹka tsube lẹ nchi-abọhu jeye teke mkpọ-kpodo a-fụshi l'urẹnyashi
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade empunhava as lanças desde o raiar do dia até o anoitecer.
22 Iphe ọdo, mu kfukwaruphu ndu ono teke ono bụ: “T'onyenọnu yẹle onye ejeru iya ozi nọdujekwa lẹ Jerúsalemu l'ẹnyashi; k'ọphu ẹphe a-bụru ayi ndu nche l'ẹnyashi; teke o beru l'eswe; ẹphe ejee ozi.”
22 Também nesse mesmo tempo eu disse ao povo: — Cada um de vocês fique em Jerusalém com o seu servo, para que de noite nos sirvam de guarda e de dia trabalhem.
23 Lẹ ayi ha: mbẹdua; unwunne mu phẹ; ndu ozi mu phẹ; mẹ ndu nche mu l'ẹphe ha te nwedu onye eyefuje iphe, o yeru l'ẹhu eyefu. Onyenọnu apajẹru ngwa-ọgu iya; m'o -ruhuru; ọ bụru mini bẹ onye ọbu eje ekuta.
23 Nem eu, nem os meus irmãos, nem os meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam tirávamos as nossas roupas, nem mesmo para dormir; cada um se deitava com as armas à sua direita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.