Neemias 4

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ya ndono; Sambálatu anụlephu l'ayi akpụkwawa ụpho-mkpuma ono; ẹhu agbangahu iya; yọ vọru ọku ghụa ẹhu wata ọja ndu Ju ewena.
1 Tendo Sambalate ouvido que edificávamos o muro, ardeu em ira, e se indignou muito, e escarneceu dos judeus.
2 Yọ nọdu l'ifu ndu otu iya; mẹ l'ifu ndu sọja Samériya kfulahaa; sụ: “?Bụ ngụnu bẹ ndu Ju-wa, ụvo ta nọdu-a etu onwẹphe? ?Ẹphe arị l'ẹphe e-gude ujiku lanụ kpụkwaa ụpho-mkpuma ono; nọdu iya gwoo ngwẹja mbọku ono tọo? ?Ẹphe a-dụ ike mee tẹ mkpuma ono dụbaa mma ọdo; mbụ mkpuma ono, ẹphe vọshiru lẹ mkpọkpo ụpho-mkpuma ono, ọku mebyishiru emebyishi ono tọo?”
2 Então, falou na presença de seus irmãos e do exército de Samaria e disse: Que fazem estes fracos judeus? Permitir-se-lhes-á isso? Sacrificarão? Darão cabo da obra num só dia? Renascerão, acaso, dos montões de pó as pedras que foram queimadas?
3 Tobaya, bụ onye Amọnu, nọnyabe iya nụ asụ: “Ụpho-mkpuma ọbu, ẹphe akpụ ọbu; ?o nweru ishi? Iphe bụ; agụ-ụlo -gbakobe iya; yọ dakpọshihu!”
3 Estava com ele Tobias, o amonita, e disse: Ainda que edifiquem, vindo uma raposa, derribará o seu muro de pedra.
4 Mu abya ekfuru nụ Nchileke; sụ iya: “Byiko Nchileke ayi; ngabẹnuru ayi nchị; kẹ l'ẹ tọ dụdu iphe, a gụberu ayi. Menua tẹ ewena-a, ẹphe aja ayi-a tukoru ẹphe l'ishi. Nggu emee t'a lụta ẹphe l'ọgu lashia alị ọdo.
4 Ouve, ó nosso Deus, pois estamos sendo desprezados; caia o seu opróbrio sobre a cabeça deles, e faze que sejam despojo numa terra de cativeiro.
5 Ba agụkwaru ẹphe nvụ l'ẹge ẹphe gude katọshia ndu ono, akpụkwa ụpho-mkpuma ono; shi iya kpatsua ngu iwe ono.”
5 Não lhes encubras a iniquidade, e não se risque de diante de ti o seu pecado, pois te provocaram à ira, na presença dos que edificavam.
6 Ya ndono; ayi abya akpụa ụpho-mkpuma ono jeye yo rua nkere-ẹbo l'ẹge eli iya shi hahawa; kẹ lẹ ndu ono fuberu ifu jee ozi ono.
6 Assim, edificamos o muro, e todo o muro se fechou até a metade de sua altura; porque o povo tinha ânimo para trabalhar.
7 Sambálatu; Tobaya; ndu Arabu; ndu Amọnu; mẹ ndu Ashudọdu anụlephu lẹ ndu akpụkwa ụpho-mkpuma Jerúsalemu ono akpụ l'iya-a l'eje; yeru l'ẹke ụzo nọtsua ya bẹ ẹphe emechishitsua; ẹhu agbanwushihu ẹphe ọku.
7 Mas, ouvindo Sambalate e Tobias, os arábios, os amonitas e os asdoditas que a reparação dos muros de Jerusalém ia avante e que já se começavam a fechar-lhe as brechas, ficaram sobremodo irados.
8 Ẹphe abya achịa idzu t'ẹphe bya ọgu lẹ Jerúsalemu; kụru utsu kpua ya.
8 Ajuntaram-se todos de comum acordo para virem atacar Jerusalém e suscitar confusão ali.
9 Tọ dụ iya bụ; ayi abya ekfuru nụ Nchileke ayi; woru ndu nche ye t'ẹphe cheje mkpụkpu ono nche: eswe l'ẹnyashi; t'e gude nọ-chia ẹphe ụzo abyabya.
9 Porém nós oramos ao nosso Deus e, como proteção, pusemos guarda contra eles, de dia e de noite.
10 Yọ bụru teke ono bẹ ndu Júda wataru okfu; sụ: “L'ike gvụakwaru ndu l'eje ozi ọbu; yefuaru lẹ mkpọkpo ụpho-mkpuma ọphu ghataru aghata; k'ọphu bụ l'ẹphe ta adụhedu ike ọkpukwa ụpho-mkpuma ọbu.”
10 Então, disse Judá: Já desfaleceram as forças dos carregadores, e os escombros são muitos; de maneira que não podemos edificar o muro.
11 Ndu ọhogu ayi l'ekfukwaphu l'ayi bya amaru; mbụ l'ayi bya aphụ ẹphe; bẹ ẹphe nọwa ayi l'echi; gbushia ayi; kẹ ọru ono ebuhu.
11 Disseram, porém, os nossos inimigos: Nada saberão disto, nem verão, até que entremos no meio deles e os matemos; assim, faremos cessar a obra.
12 Ugbo olemole bẹ ndu Ju, bunyabe ẹphe byawaru ayi okfuru l'iphe bụ ẹke ayi shiru bẹ ndu ọhogu ayi ono e-tsokwaruphu ayi bya.
12 Quando os judeus que habitavam na vizinhança deles, dez vezes, nos disseram: De todos os lugares onde moram, subirão contra nós,
13 Tọ dụ iya bụ; mu abya eye ndu nche l'azụ ụpho-mkpuma ono; t'ẹphe cheje nche l'ẹke a kpụ-beru ụpho-mkpuma ono ubele. Mu abya agbaa ndu nche ono l'ikfu l'ikfu; ẹphe apagbaaru ogu-mbeke; mẹ arwa; mẹ akfụ.
13 então, pus o povo, por famílias, nos lugares baixos e abertos, por detrás do muro, com as suas espadas, e as suas lanças, e os seus arcos;
14 Mu aphụtsua ẹge iphe dụ; bya ekfuaru ndu a maru ẹpha ẹphe; ndu ishi; mẹwaru ndu ọdo; sụ ẹphe: “Unu ba atsụkwa ndu-a egvu! Unu nyatakwa Nnajiufu ono, bụ onye paru ẹka apaa; bya abụru onye dụ egvu ono; gude iya lụa ọgu ẹhu ndibe unu; unyomu unu; ụnwu unu; mẹ ndu ufu unu.”
14 inspecionei, dispus-me e disse aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: não os temais; lembrai-vos do Senhor, grande e temível, e pelejai pelos vossos irmãos, vossos filhos, vossas filhas, vossa mulher e vossa casa.
15 Teke ndu ọhogu ayi nụru l'ẹjo idzu ono, ẹphe chịru ayi ono be ayi mawaru; mbụ lẹ Nchileke mebyiwaru iya; ayi l'ayi ha alaphu azụ je akpụlahaa ụpho-mkpuma ono ọdo. Onyenọnu emelahaa ẹka iya nk'iya l'ọru ono.
15 E sucedeu que, ouvindo os nossos inimigos que já o sabíamos e que Deus tinha frustrado o desígnio deles, voltamos todos nós ao muro, cada um à sua obra.
16 Tsube mbọku ono kwasẹru bẹ bụwaa nkere-ẹbo l'unwoke, ejeru mu ozi jelahaaru ozi ono; nkere-ẹbo ọphu anọdu lẹ nche; paru arwa; iphe, eegudeje egbobuta onwonye; akfụ; mẹ uwe-ọgu. Ndu ishi evudoshia ndu Júda ono l'ẹphe ha ike l'azụ;
16 Daquele dia em diante, metade dos meus moços trabalhava na obra, e a outra metade empunhava lanças, escudos, arcos e couraças; e os chefes estavam por detrás de toda a casa de Judá;
17 ẹphe akpụ ụpho-mkpuma ono. Ndu ọphu evu iphe, eegude eje ozi ono egude ẹka lanụ l'eje ozi ono; gude ẹka ọphu paru ngwa-ọgu.
17 os carregadores, que por si mesmos tomavam as cargas, cada um com uma das mãos fazia a obra e com a outra segurava a arma.
18 Ndu ọphu akpụ ụpho-mkpuma ono l'ẹhu l'ẹhu etugbaaru ogu-mbeke ẹphe l'ukfu. Onye kẹ ụpyoku evudonyabe mu.
18 Os edificadores, cada um trazia a sua espada à cinta, e assim edificavam; o que tocava a trombeta estava junto de mim.
19 Mu abya ekfuru yeru ndu ono, a maru ẹpha ẹphe ono; ndu ishi; mẹwaru ndu ọdowaru; sụ ẹphe: “L'ozi-a hakwa nshinu; gbasaa agbasa; shi ẹge ono mee; ayi anọdugbaa onwayi ote-ẹnya l'ụpho-mkpuma-wa.
19 Disse eu aos nobres, aos magistrados e ao resto do povo: Grande e extensa é a obra, e nós estamos no muro mui separados, longe uns dos outros.
20 Iphe, bụ ẹke unu nụru ọda ụpyoku ono; unu awụru byakfuta ayi l'ẹke ono. Nchileke ayi a-luchiru-a ayi ọgu!”
20 No lugar em que ouvirdes o som da trombeta, para ali acorrei a ter conosco; o nosso Deus pelejará por nós.
21 Ono ẹge ayi shi rụa ọru ono: nkere-ẹbo apajẹ arwa l'ẹka tsube lẹ nchi-abọhu jeye teke mkpọ-kpodo a-fụshi l'urẹnyashi
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade empunhava as lanças desde o raiar do dia até ao sair das estrelas.
22 Iphe ọdo, mu kfukwaruphu ndu ono teke ono bụ: “T'onyenọnu yẹle onye ejeru iya ozi nọdujekwa lẹ Jerúsalemu l'ẹnyashi; k'ọphu ẹphe a-bụru ayi ndu nche l'ẹnyashi; teke o beru l'eswe; ẹphe ejee ozi.”
22 Também nesse mesmo tempo disse eu ao povo: Cada um com o seu moço fique em Jerusalém, para que de noite nos sirvam de guarda e de dia trabalhem.
23 Lẹ ayi ha: mbẹdua; unwunne mu phẹ; ndu ozi mu phẹ; mẹ ndu nche mu l'ẹphe ha te nwedu onye eyefuje iphe, o yeru l'ẹhu eyefu. Onyenọnu apajẹru ngwa-ọgu iya; m'o -ruhuru; ọ bụru mini bẹ onye ọbu eje ekuta.
23 Nem eu, nem meus irmãos, nem meus moços, nem os homens da guarda que me seguiam largávamos as nossas vestes; cada um se deitava com as armas à sua direita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.