Neemias 2
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Yo be l'ọnwa Nisanu l'afa, kwe Atakusakusesu ụkporo afa; k'ọphu ọ dụberu bụru eze; a pata mẹe bya edoberu iya. Mu apata mẹe ono gbalahaaru iya. Ọphu eze 'aphụbukwanua mu l'ẹke mu tanwụberu ifu.
1 No vigésimo ano do rei Artaxerxes, no mês de Nisã, estando o vinho diante de mim, tomei-o e o ofereci ao rei. Ora, jamais em outra ocasião, eu estivera triste em sua presença.
2 Ya ndono; eze ajị mu iphe, meru iphe mu doberu ifu ẹge ono; l'ẹbe abụ l'iphe eme mu? Sụ l'ẹ to nwedu iphe ọdo; gbahaa l'obu ta atsọdu mu ẹna.
2 Disse-me o rei: Por que tens a face sombria? Não estás doente! Tens no entanto algum dissabor!
3 Mu abya asụ eze: “Ndzụ eze; ndzụ ogologo gbururu jeyewaru. ?Bụ ngụnu kparu iphe ifu ta adụdu mu dzụdzudzu; lẹ mụbe onye mkpụkpu mu dakpọshihuru adakpọshihu; ọku etsukotawa edukfu ayi; mbụ ẹke ono, e liru nna mu oche phẹ ono?”
3 Muito conturbado respondi ao rei: Viva o rei para sempre! Como não haveria eu de estar pesaroso, desde que a cidade onde se encontram os túmulos de meus pais está devastada e suas portas consumidas pelo fogo?
4 Tọ dụ iya bụ; eze ajị mu: “?Bụ ngụnu b'ọ dụ mu tẹ ya meeru mu?”
4 Disse-me o rei: Que tens a me pedir?
5 bya asụ eze: “Ọ -bụru l'ọ dụ nggụbe eze mma; mbụ; ọ -bụru lẹ mụbe nwozi ngu nọ ngu l'obu; hanụa mu tẹ mu je alị Júda; lẹ mkpụkpu ono, e liru nna mu oche phẹ ono; je akpụkwaa ya.”
5 Então, fazendo uma prece ao Deus do céu, eu disse ao rei: Se aprouver ao rei, e se o teu servo te é agradável, permite-me ir para a terra de Judá, à cidade onde se encontram os túmulos de meus pais, para reconstruí-la.
6 L'eze-nwanyi nọnyabe eze; bẹ eze jịru mu; sụ: “?Nanu ẹge mu a-nọ-bebe l'ije mu ọbu? ?Bụ teke ole bẹ mu a-lata?” Mu abya atụaru eze ọnu teke mu a-alata; yọ sụ mu tẹ mu je.
6 O rei, junto de quem estava sentada a rainha, perguntou-me: Quanto tempo durará tua viagem? Quando voltarás? Ele consentiu que eu partisse, logo que lhe fixei certo prazo.
7 Mu asụkwa iya phụ: “Ọ -bụru l'ọ dụ nggụbe eze mma; denuru ẹkwo nụ mu tẹ mu je anụ ndu gọvano azụ Ẹnyimu Yufurétusu; k'ọphu ẹphe a-ha mu tẹ mu sweta jeshia Júda.
7 Prossegui: Se o rei achar bom, que me dêem missivas para os governadores de além do rio, a fim de que me deixem passar para Judá;
8 Nggu edekwaaphu ẹkwo ọphu mu a-nụ Ásafu, bụ onye eleta ọswa eze ẹnya; t'ọ nụ mu oshi, mu e-gude rụa ọnu-ọguzo a-gbabe-a-dzụru l'iku eze-ụlo Nchileke; mẹ oshi, mu e-gude kpụ-kwazi ụpho-mkpuma mkpụkpu ono; mẹ ọphu mu e-gude mee ụlo ọphu mu e-buru.” Eze emekotaru mu iphemiphe ọbule, mu rọru iya; kẹ l'ẹka-ọma kẹ Nchileke mu; bẹ nọ swiru mu nụ.
8 e uma outra carta para Asaf, o intendente da floresta real, para que ele me forneça a madeira para a viga das portas da fortaleza vizinha ao templo, para as muralhas da cidade e para a casa em que eu habitar. O rei concordou com o meu pedido, porque a mão favorável de meu Deus estava comigo.
9 Mu erua; bya eworu ẹkwo ono, eze deru ono keeru ndu gọvano azụ Ẹnyimu Yufurétusu. Eze bẹ duru ndu ishi ndu sọja; mẹ ndu ịnya-ọgu yeru mu; tẹ mu l'ẹphe yịru.
9 Fui ter com os governadores de além do rio e entreguei-lhes as cartas do rei; ora, o rei fizera-me escoltar por alguns chefes militares e cavaleiros.
10 Teke Sambálatu, bụ onye Họronu; mẹ Tobaya, bụ onye ishi l'alị Amọnu nụleruphu l'o nweru onye byaru ọcho ẹge ee-shi t'iphe dụru ndu Ízurẹlu lẹ mma; yọ dụa ẹphe ẹji dụshia ya ẹphe ike.
10 Mas, quando Sanabalat, o horonita, e Tobias, o servo amonita, foram informados disso, ficaram grandemente despeitados por ter chegado um homem que procurava o bem dos filhos de Israel.
11 Ya ndono; mu abya abata lẹ Jerúsalemu; nọo ya abalị ẹto.
11 Cheguei a Jerusalém e, depois de ter passado ali três dias,
12 Yo be l'ẹnyashi; mu agbalihu; mu l'unwoke olemole; tụgbua. Ọphu ọ dụdu onye mu kfuwaru iphe, Nchileke mu yeru mu l'obu tẹ mu meeru Jerúsalemu. Ọphu ọ dụkwaphu anụ ọdo, mu gude ọdo; gbahaa nkakfụ-ịgara-wa, mu agba agbagba-wa.
12 levantei-me durante a noite acompanhado de um pequeno grupo de homens, sem dizer a ninguém o que o meu Deus me inspirara fazer por Jerusalém. Não tinha comigo outro animal, senão aquele em que montava.
13 Ọ bụ l'echi-abalị bẹ mu gude tụgbua. Ẹke mu shiru bụ Ọnu-ọguzo Nsụda lụfuta lẹ Wẹlu Nkụta-ọswa; shia ono lụfuta lẹ Ọnu-ọguzo Ikpọzu. Mu ejekpelephu l'agbaphe ụpho-mkpuma Jerúsalemu ono, e tsukposhiru etsukposhi ono yẹle edukfu iya ono, ọku tsukotaru ono.
13 Saí à noite pela porta do Vale, e dirigi-me à fonte do Dragão e à porta da Esterqueira; verifiquei que as muralhas de Jerusalém estavam arruinadas e que as portas estavam consumidas pelo fogo.
14 Mu abya eshi l'ẹke ono tụgbua shia ụzo Ọnu-ọguzo Ẹnya-nwogvu; waa Okpuru Eze. Ọle nkakfụ-ịgara, mu agba agbagba te nwedu ẹke oo-shi sweta.
14 Prossegui rumo à porta da Fonte e à piscina do Rei; mas não havia ali lugar para passagem com a minha montaria.
15 Tọ dụ iya bụ; mu egude ẹnyashi ono tụgbua kwasẹru ụzo nsụda; l'agbaphe ụpho-mkpuma ono. Mu agbaphegee ya; bya alaphuta azụ; shia Ọnu-ọguzo Nsụda bahụ l'ime mkpụkpu.
15 Subi então à noite ao barranco, examinei a muralha, retomei em seguida o mesmo caminho e reentrei pela porta do Vale.
16 Ọphu ndu ishi te nwedu onye maru ẹke mu jeru; tọ dụ onye maru iphe, mu meru. Ishi iya abụru lẹ jeyekpo teke ono; b'ẹ t'ọ dụdu iphe, mu kfuwaru ndu Júda; ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu a maru ẹpha ẹphe; ndu ishi; mẹwaru ndu ọdo, bụ ndu e-mekochaa eje ozi ono.
16 Os magistrados ignoravam onde eu tinha ido e o que queria fazer. Até aquele momento, eu nada havia deixado transparecer, nem aos Judeus, nem aos sacerdotes, nem aos homens importantes, nem aos magistrados, nem às demais pessoas do povo que se ocupavam dos trabalhos.
17 Tọ dụ iya bụ; mu asụ ẹphe: “Unu phụwaru egbe iphe-ẹhuka, ayi nọ l'ime iya; mbụ ẹge Jerúsalemu gude dakpọshihu; ọku etsukota edukfu iya. Unu byakwa t'ayi kpụkwaa ụpho-mkpuma Jerúsalemu; k'ọphu ayi e-mefu onwayi iphere l'ifu.”
17 Disse-lhes então: Vede a miséria em que estamos; Jerusalém devastada, suas portas consumidas pelo fogo! Vinde; reconstruamos as muralhas da cidade e ponhamos termo a esta humilhante situação.
18 Mu abya ekfukwaaruphu ẹphe ẹge ẹka-ọma kẹ Nchileke mu gude dụ-be mu l'ẹhu; mẹ k'iphe, eze kfukotaru mu. Ẹphe asụ: “Ngwaa; t'ayi wata iya akpụkpu.” Ẹphe akwakọbelahaa k'ọru ono.
18 Contei-lhes em seguida como a mão de meu Deus me favorecera e narrei-lhes tudo o que dissera o rei. Gritaram todos: Vamos! Reconstruamos! E com coragem puseram-se a trabalhar nessa boa obra.
19 Sambálatu, bụ onye Họronu yẹle Tobaya, bụ onye ishi l'alị Amọnu; mẹ Gẹshemu, bụ onye Arabu anụlephu iphe ono, ayi chịru idzu k'ememe ono; ẹphe achịlahaa ayi ọchi; jalahaa ayi ewena; sụ: “?Bụ ngụnu bẹ ayi eme ẹge ono? ?Bụ íkè bẹ ayi ekwefuru eze tọo?”
19 Quando Sanabalat, o horonita, Tobias, o servo amonita, e Gossem, o árabe, souberam disso, zombaram de nós e diziam num tom de desprezo: Que estais fazendo? Quereis revoltar-vos contra o rei?
20 Mu abya eyeeru ẹphe ọnu; sụ ẹphe: “Lẹ Nchileke k'imigwe e-me-e t'ọru ayi gaa werewere. Ayịbe ndu ozi iya a-wata ọkpu-kwazi ụpho-mkpuma ono; ọbu l'unubẹdua te enwekwa òkè lẹ Jerúsalemu; to nwe iphe e-rube unu ẹka; to nwe iphe ee-gude anyata unu.”
20 Respondi-lhes: O próprio Deus do céu é quem nos fará triunfar. Nós somos seus servos, e vamos reconstruir. Quanto a vós, não tendes parte, nem direito, nem lembrança em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.