Neemias 2
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Yo be l'ọnwa Nisanu l'afa, kwe Atakusakusesu ụkporo afa; k'ọphu ọ dụberu bụru eze; a pata mẹe bya edoberu iya. Mu apata mẹe ono gbalahaaru iya. Ọphu eze 'aphụbukwanua mu l'ẹke mu tanwụberu ifu.
1 O que vou contar aconteceu quatro meses mais tarde, no vigésimo ano do reinado de Artaxerxes . Um dia, quando o rei estava jantando, eu peguei vinho e o servi. O rei nunca me havia visto triste
2 Ya ndono; eze ajị mu iphe, meru iphe mu doberu ifu ẹge ono; l'ẹbe abụ l'iphe eme mu? Sụ l'ẹ to nwedu iphe ọdo; gbahaa l'obu ta atsọdu mu ẹna.
2 e por isso perguntou: — Por que você está triste? Você não está doente; portanto, deve estar se sentindo infeliz. Então eu fiquei com muito medo
3 Mu abya asụ eze: “Ndzụ eze; ndzụ ogologo gbururu jeyewaru. ?Bụ ngụnu kparu iphe ifu ta adụdu mu dzụdzudzu; lẹ mụbe onye mkpụkpu mu dakpọshihuru adakpọshihu; ọku etsukotawa edukfu ayi; mbụ ẹke ono, e liru nna mu oche phẹ ono?”
3 e respondi: — Que o rei viva para sempre! Como posso deixar de parecer triste, quando a cidade onde os meus antepassados estão sepultados está em ruínas, e os seus portões estão queimados?
4 Tọ dụ iya bụ; eze ajị mu: “?Bụ ngụnu b'ọ dụ mu tẹ ya meeru mu?”
4 O rei perguntou: — O que é que você quer? Eu orei ao Deus do céu
5 bya asụ eze: “Ọ -bụru l'ọ dụ nggụbe eze mma; mbụ; ọ -bụru lẹ mụbe nwozi ngu nọ ngu l'obu; hanụa mu tẹ mu je alị Júda; lẹ mkpụkpu ono, e liru nna mu oche phẹ ono; je akpụkwaa ya.”
5 e depois disse ao rei: — Se o senhor está contente comigo e quiser atender um pedido meu, deixe que eu vá para a terra de Judá a fim de reconstruir a cidade onde os meus antepassados estão sepultados.
6 L'eze-nwanyi nọnyabe eze; bẹ eze jịru mu; sụ: “?Nanu ẹge mu a-nọ-bebe l'ije mu ọbu? ?Bụ teke ole bẹ mu a-lata?” Mu abya atụaru eze ọnu teke mu a-alata; yọ sụ mu tẹ mu je.
6 Aí o rei, tendo a rainha sentada ao seu lado, concordou com o meu pedido. Ele perguntou quanto tempo eu ficaria fora e quando voltaria. E eu disse.
7 Mu asụkwa iya phụ: “Ọ -bụru l'ọ dụ nggụbe eze mma; denuru ẹkwo nụ mu tẹ mu je anụ ndu gọvano azụ Ẹnyimu Yufurétusu; k'ọphu ẹphe a-ha mu tẹ mu sweta jeshia Júda.
7 Então pedi ao rei um favor: que me desse cartas para os governadores da província do Eufrates-Oeste , com instruções para que me deixassem passar até chegar à região de Judá.
8 Nggu edekwaaphu ẹkwo ọphu mu a-nụ Ásafu, bụ onye eleta ọswa eze ẹnya; t'ọ nụ mu oshi, mu e-gude rụa ọnu-ọguzo a-gbabe-a-dzụru l'iku eze-ụlo Nchileke; mẹ oshi, mu e-gude kpụ-kwazi ụpho-mkpuma mkpụkpu ono; mẹ ọphu mu e-gude mee ụlo ọphu mu e-buru.” Eze emekotaru mu iphemiphe ọbule, mu rọru iya; kẹ l'ẹka-ọma kẹ Nchileke mu; bẹ nọ swiru mu nụ.
8 Também pedi uma carta para Asafe, o guarda florestal do rei, mandando que me desse madeira para fazer os portões da fortaleza que protege o Templo e para fazer as muralhas da cidade e a casa onde eu iria morar. E o rei me deu tudo o que pedi, porque Deus estava comigo.
9 Mu erua; bya eworu ẹkwo ono, eze deru ono keeru ndu gọvano azụ Ẹnyimu Yufurétusu. Eze bẹ duru ndu ishi ndu sọja; mẹ ndu ịnya-ọgu yeru mu; tẹ mu l'ẹphe yịru.
9 O rei mandou que fossem comigo alguns oficiais do exército e uma tropa da cavalaria. Então eu viajei para a província do Eufrates-Oeste e ali entreguei aos governadores as cartas do rei.
10 Teke Sambálatu, bụ onye Họronu; mẹ Tobaya, bụ onye ishi l'alị Amọnu nụleruphu l'o nweru onye byaru ọcho ẹge ee-shi t'iphe dụru ndu Ízurẹlu lẹ mma; yọ dụa ẹphe ẹji dụshia ya ẹphe ike.
10 Mas Sambalate, da cidade de Bete-Horom, e Tobias, um oficial do país de Amom, ficaram muito zangados quando souberam que alguém tinha vindo para ajudar o povo de Israel.
11 Ya ndono; mu abya abata lẹ Jerúsalemu; nọo ya abalị ẹto.
11 Eu cheguei a Jerusalém e durante três dias
12 Yo be l'ẹnyashi; mu agbalihu; mu l'unwoke olemole; tụgbua. Ọphu ọ dụdu onye mu kfuwaru iphe, Nchileke mu yeru mu l'obu tẹ mu meeru Jerúsalemu. Ọphu ọ dụkwaphu anụ ọdo, mu gude ọdo; gbahaa nkakfụ-ịgara-wa, mu agba agbagba-wa.
12 não contei a ninguém o que pensava fazer pela cidade de acordo com o que Deus havia posto no meu coração. Eu me levantei no meio da noite e saí, junto com alguns dos meus companheiros. Só levei um animal, o jumento que eu montava.
13 Ọ bụ l'echi-abalị bẹ mu gude tụgbua. Ẹke mu shiru bụ Ọnu-ọguzo Nsụda lụfuta lẹ Wẹlu Nkụta-ọswa; shia ono lụfuta lẹ Ọnu-ọguzo Ikpọzu. Mu ejekpelephu l'agbaphe ụpho-mkpuma Jerúsalemu ono, e tsukposhiru etsukposhi ono yẹle edukfu iya ono, ọku tsukotaru ono.
13 Era noite quando eu saí da cidade pelo Portão do Vale, no oeste, e fui para o sul, passando pela Fonte do Dragão, até o Portão do Lixo. Conforme andava, eu ia examinando as muralhas da cidade que haviam sido derrubadas e os portões que haviam sido destruídos pelo fogo.
14 Mu abya eshi l'ẹke ono tụgbua shia ụzo Ọnu-ọguzo Ẹnya-nwogvu; waa Okpuru Eze. Ọle nkakfụ-ịgara, mu agba agbagba te nwedu ẹke oo-shi sweta.
14 Então virei para o norte e fui para o Portão da Fonte e para a Represa do Rei. Mas o jumento não pôde encontrar lugar para passar pelo entulho.
15 Tọ dụ iya bụ; mu egude ẹnyashi ono tụgbua kwasẹru ụzo nsụda; l'agbaphe ụpho-mkpuma ono. Mu agbaphegee ya; bya alaphuta azụ; shia Ọnu-ọguzo Nsụda bahụ l'ime mkpụkpu.
15 Por isso, fui até o vale do Cedrom e passei por ele, sempre olhando para as muralhas. Então voltei pelo mesmo caminho pelo qual tinha ido e entrei de novo na cidade pelo Portão do Vale.
16 Ọphu ndu ishi te nwedu onye maru ẹke mu jeru; tọ dụ onye maru iphe, mu meru. Ishi iya abụru lẹ jeyekpo teke ono; b'ẹ t'ọ dụdu iphe, mu kfuwaru ndu Júda; ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu a maru ẹpha ẹphe; ndu ishi; mẹwaru ndu ọdo, bụ ndu e-mekochaa eje ozi ono.
16 Nenhuma das autoridades da cidade ficou sabendo aonde eu tinha ido, nem o que tinha feito. Até ali, eu não tinha contado nada a nenhum dos judeus — aos sacerdotes, às autoridades, aos oficiais ou a qualquer outra pessoa que iria tomar parte no trabalho.
17 Tọ dụ iya bụ; mu asụ ẹphe: “Unu phụwaru egbe iphe-ẹhuka, ayi nọ l'ime iya; mbụ ẹge Jerúsalemu gude dakpọshihu; ọku etsukota edukfu iya. Unu byakwa t'ayi kpụkwaa ụpho-mkpuma Jerúsalemu; k'ọphu ayi e-mefu onwayi iphere l'ifu.”
17 Mas aí eu lhes disse: — Vejam como é difícil a nossa situação! A cidade de Jerusalém está em ruínas, e os seus portões foram destruídos. Vamos construir de novo as muralhas da cidade e acabar com essa vergonha.
18 Mu abya ekfukwaaruphu ẹphe ẹge ẹka-ọma kẹ Nchileke mu gude dụ-be mu l'ẹhu; mẹ k'iphe, eze kfukotaru mu. Ẹphe asụ: “Ngwaa; t'ayi wata iya akpụkpu.” Ẹphe akwakọbelahaa k'ọru ono.
18 Então contei a eles como Deus havia me abençoado e me ajudado. E também contei o que o rei me tinha dito. Eles disseram: — Vamos começar a reconstrução! E se aprontaram para começar o trabalho.
19 Sambálatu, bụ onye Họronu yẹle Tobaya, bụ onye ishi l'alị Amọnu; mẹ Gẹshemu, bụ onye Arabu anụlephu iphe ono, ayi chịru idzu k'ememe ono; ẹphe achịlahaa ayi ọchi; jalahaa ayi ewena; sụ: “?Bụ ngụnu bẹ ayi eme ẹge ono? ?Bụ íkè bẹ ayi ekwefuru eze tọo?”
19 Porém Sambalate, Tobias e um árabe chamado Gesém souberam do que estávamos fazendo. Eles começaram a rir e a caçoar de nós. E disseram: — O que é que vocês estão fazendo? Vocês vão se revoltar contra o rei?
20 Mu abya eyeeru ẹphe ọnu; sụ ẹphe: “Lẹ Nchileke k'imigwe e-me-e t'ọru ayi gaa werewere. Ayịbe ndu ozi iya a-wata ọkpu-kwazi ụpho-mkpuma ono; ọbu l'unubẹdua te enwekwa òkè lẹ Jerúsalemu; to nwe iphe e-rube unu ẹka; to nwe iphe ee-gude anyata unu.”
20 Eu respondi: — O Deus do céu nos dará sucesso. Nós somos
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.