Neemias 13
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Mbọku ono b'a gụru ndu Ízurẹlu iphe, e deru l'ẹkwo Mósisu; ẹphe anụkota iya. A bya agụa gụ-vu ẹke, e deru t'ẹ b'ọ dụkwa onye Amọnu; m'ọ bụ onye Móabu, ee-kwe t'ọ bata l'ẹke ndu kẹ Nchileke dzuru.
1 Naquele mesmo dia, enquanto o Livro de Moisés era lido para o povo, encontrou-se escrito nele que jamais se deveria permitir que amonitas ou moabitas fizessem parte da comunidade de Deus,
2 Ishi iya abụru l'ẹphe te gudedu nri; ẹphe te gude mini bya ndu Ízurẹlu ndzuta. Ephe egbe butachia Bélamu; t'ọ bya atụa ẹphe ọnu. Ọ bụ lẹ Nchileke ayi; gharu ọnu ono ighafu; yọ ghọo ọnu-ọma.
2 pois não tinham dado aos israelitas alimento e água no deserto. Em vez disso, tinham contratado Balaão para amaldiçoá-los. Nosso Deus, porém, transformou a maldição em bênção.
3 Ndu Ízurẹlu anụlephu iphe, ekemu ono kfuru; bufukota ndu ọhodo l'ẹke ndu Ízurẹlu nọ.
3 Quando o povo ouviu esse trecho da Lei, mandou embora todos os descendentes de estrangeiros.
4 Tẹmanu iphe ono emee bẹ Eliyashibu, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mbụ onye a fọtaru t'ọ bụru onye ishi ẹke eedobeje iphe l'eze-ụlo Nchileke; bẹ yẹle Tobaya dụ lẹ mma nshinu.
4 Antes disso, o sacerdote Eliasibe havia sido nomeado para supervisionar os depósitos no templo de nosso Deus. Ele era parente de Tobias
5 Eze ime-ụlo ono, e shi edobeje ngwẹja-nri; ínsẹnsu; ngwa, e gude eje ozi l'eze-ụlo Nchileke; mẹ òkè lanụ l'ụzo iri kẹ witu; kẹ mẹe; kẹ manụ, aasụje t'e wotaru ndu Lívayi; mẹ ndu egvu; mẹ ndu nche Ọnu-ọguzo; mbụ ime-ụlo ono, e shi edobeje iphe, a tụru ụtu nụ ndu achịjeru Nchileke ẹja ono bẹ Eliyashibu nụru Tobaya.
5 e tinha colocado à disposição dele uma grande sala junto ao templo. Anteriormente, esse lugar era usado para armazenar as ofertas de cereal, o incenso, diversos utensílios do templo e os dízimos dos cereais, do vinho novo e do azeite (prescritos para os levitas, os cantores e os guardas das portas), e também as ofertas para os sacerdotes.
6 Teke ono, iphe ono eme ono bẹ mu ta nọdu lẹ Jerúsalemu; kẹ l'afa, kwe Atakusakusesu ụkporo afa l'afa iri l'ẹbo, ọ wataru ọbu eze ndu Bábyilọnu; bẹ mu jeru k'eze. A nọta nwanshị; mu arọo eze t'ọ haa mu tẹ mu la.
6 Nesse tempo, eu não estava em Jerusalém, pois tinha voltado a Artaxerxes, rei da Babilônia, no trigésimo segundo ano de seu reinado. Mais tarde, porém, pedi sua permissão para regressar.
7 Mu abya alaruta Jerúsalemu bya aphụ iphe, dụ ẹji ono, Eliyashibu meru l'okfu ẹhu Tobaya ono; mbụ anụnu ono, ọ nụru iya mkpura l'eze-ụlo Nchileke ono.
7 Quando cheguei a Jerusalém, soube da maldade que Eliasibe havia feito ao providenciar para Tobias uma sala nos pátios do templo de Deus.
8 Iphe ono eghushikpoo mu eghughu ike; mu achịtakota ngwa ụlo, bụ kẹ Tobaya, nọ lẹ mkpura ono; tufashia l'etezi.
8 Fiquei extremamente indignado e joguei todos os pertences de Tobias para fora da sala.
9 Mu abya atụa iwu; a bya emeshia ime-ụlo ono emeshi; mu abya egwotakota ngwa, eegudeje eje ozi l'ụlo Nchileke bya edobephu azụ l'ẹke ono; mẹ ngwẹja-nri; mẹ ínsẹnsu.
9 Em seguida, ordenei que as salas fossem purificadas e trouxe de volta os utensílios do templo de Deus, as ofertas de cereal e o incenso.
10 Yọ byakwaphu bya edoo mu ẹnya l'ẹ taa nụjehedu ndu Lívayi iphe, ruberu ẹphe. Yo mee k'ọphu bụ lẹ ndu Lívayi; mẹ ndu egvu, l'eje ozi l'eze-ụlo Nchileke ono bẹ gbakashịhuru nụ; onyenọnu alashia je akọlahaa okfu iya.
10 Descobri também que os levitas não haviam recebido as porções de alimento que lhes eram devidas, de modo que eles e os cantores responsáveis pelos cultos de adoração tinham todos voltado a trabalhar em seus campos.
11 Tọ dụ iya bụ; mu abaaru ndu ishi mba; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu meru; a paru eze-ụlo Nchileke gbado ẹge-a?” Mu abya achịkobe ndu Lívayi; mẹ ndu ono, agụje egvu ono dobephu azụ l'ọnodu ẹphe.
11 De imediato, confrontei as autoridades e lhes perguntei: “Por que o templo de Deus foi abandonado?”. Então chamei de volta todos os levitas e os coloquei de novo em seus postos.
12 Yọ bụru teke ono bẹ ndu Júda l'ẹphe ha wobatalahaaru òkè lanụ l'ụzo iri, shi l'akpụru iphe ẹphe kpataru; mẹ mẹe; mẹ manụ l'ụlo-ẹku.
12 Assim, mais uma vez, todo o povo de Judá começou a trazer para os depósitos do templo os dízimos dos cereais, do vinho novo e do azeite.
13 Ndu mu tụru ẹka t'ẹphe bụru ndu ishi ụlo ono, eedobeje iphe ono bụ: Shelemíya, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ Zédọku, bụ o-de-ẹkwo; mẹ onye Lívayi, aza Pedaya. Onye mu fọtaru swibe ẹphe t'o yejeru ẹphe ẹka bụ Hananu Zakuru Mataníya; kẹle ndu ono b'a gụru lẹ ndu e gude ire ẹphe ẹka. Ozi ẹphe abụru t'ẹphe kejeeru ụnwunna ẹphe iphe.
13 Nomeei supervisores para os depósitos: o sacerdote Selemias, o escriba Zadoque e o levita Pedaías. Designei Hanã, filho de Zacur e neto de Matanias, para ser seu ajudante. Eles eram homens de confiança e ficaram encarregados de repartir as provisões entre seus colegas levitas.
14 Nggụbe Nchileke mu; nyatakwa mu lẹ k'iphe-wa. Be efuchafukwa iphe, dụ mma, mu mekotaru l'okfu eze-ụlo nggụbe Nchileke mu mẹ l'okfu ozi ono, eeje l'ẹke ono.
14 Lembra-te desta boa obra, ó meu Deus, e não te esqueças de tudo que tenho feito com fidelidade pelo templo de meu Deus e pelo culto ali prestado.
15 Ọ bụ teke ono bẹ mu phụru ndu nọ lẹ Júda l'adzọshi mẹe l'akpụru vayịnu mbọku ọtu-ume; gude ịnya-ivu evubatagbaa akpụru oshi; mẹ mẹe; akpụru vayịnu; akpụru figu; mẹ ngwa ọdo, dụ iche iche. Ẹphe evu iya ala Jerúsalemu l'ọtu-ume. Mu alọo ẹphe ẹka lẹ nchị t'ẹphe be erejehe nri mbọku ono.
15 Naqueles dias, vi homens de Judá trabalhando nas prensas de uvas no sábado. Também ajuntavam cereais, que colocavam sobre jumentos, e traziam vinho, uvas, figos e produtos de toda espécie a Jerusalém para vendê-los no sábado. Então os repreendi por venderem seus produtos nesse dia.
16 Ndu Táya, bụ ndu bụkwaphu lẹ Jerúsalemu evubataje ẹma; mẹ ngwa-aswa ọdo, dụ iche iche l'ere ndu Júda lẹ Jerúsalemu mbọku ọtu-ume.
16 Alguns homens de Tiro que moravam em Jerusalém traziam peixes e mercadorias de todo tipo. No sábado, vendiam para o povo de Judá, e isso em Jerusalém!
17 Tọ dụ ya bụ; mu abaaru ndu a maru ẹpha ẹphe lẹ Júda mba; sụ ẹphe: “?Ẹjo iphe-a, unu eme-a bụ ngụnu; mbụ kẹ t'unu emerushi mbọku ọtu-ume emerushi?
17 Assim, confrontei os nobres de Judá e lhes perguntei: “Por que fazem tamanho mal profanando o sábado?
18 ?Tọ bụdu egbe iphe ono bẹ nna unu phẹ meru, meru iphe, Nchileke ayi meru te ẹjo iphe-ẹhuka-a dakfuta ayi; dakfutakwaphu mkpụkpu-a? Unu abyakwa nta-a bya awata omerushi mbọku ọtu-ume; shi ege ono eme te oke ẹhu-eghughu Nchileke kabaa ọdakfu ndu Ízurẹlu.”
18 Acaso nossos antepassados não cometeram o mesmo erro, fazendo nosso Deus trazer toda esta desgraça sobre nós e sobre nossa cidade? Agora vocês trazem ainda mais ira contra Israel ao permitir que o sábado seja profanado desse modo!”.
19 Yo be l'urẹnyashi mbọku nchi-ta-abọhu iya a-bụru mbọku ọtu-ume; mu atụa ekemu sụ t'a gbachishikota ọnu-ụzo Jerúsalemu; sụkwaphu t'ẹ b'a gụhakwa iya agụha jeye teke mbọku ọtu-ume ono a-gvụ. Mu abya aharu ndu ozi mu dokatsua l'ọnu-ụzo ono t'ẹ b'ọ dụshi ngwa, ee-vubataje mbọku ọtu-ume ono.
19 Em seguida, ordenei que as portas de Jerusalém fossem fechadas no dia antes do sábado, assim que começasse a escurecer, e só fossem abertas depois que o sábado tivesse terminado. Enviei alguns de meus servos para guardar as portas, a fim de que não entrasse nenhuma mercadoria no sábado.
20 Iphe ono emee; ndu nghọ; mẹ ndu ere ngwa-aswa, dụ iche iche aharu radụ l'azụ Jerúsalemu ugbo lanụ; m'ọ bụ ugbo ẹbo.
20 Os comerciantes e vendedores de vários produtos acamparam do lado de fora de Jerusalém uma ou duas vezes,
21 Mu abya alọoru ẹphe ẹka lẹ nchị; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu meru; unu aradụje l'azụ ụpho-mkpuma ono? Unu -mee ya ọdo bẹ mu a-dakwa unu ẹka.” Tsube teke ono kwasẹru bẹ ẹphe byabuhuru mbọku ọtu-ume.
21 mas falei duramente com eles: “O que fazem aqui, acampados ao redor do muro? Se fizerem isso de novo, mandarei prendê-los!”. E essa foi a última vez que vieram no sábado.
22 Mu asụ ndu Lívayi t'ẹphe sachaa onwẹphe asacha je anọdu cheje nche l'ọnu-ọguzo ono; k'ọphu ee-dobe mbọku ọtu-ume ono nsọ.
22 Então ordenei que os levitas se purificassem e guardassem as portas, para manter o sábado como um dia sagrado. Lembra-te também desta boa obra, ó meu Deus! Tem compaixão de mim de acordo com teu grande amor leal!
23 Ọ bụ teke ono; bẹ mu phụkwaruphu ndu Ju, lụshiru ụnwanyi Ashudọdu; ụnwanyi Amọnu; mẹ ụnwanyi Móabu.
23 Nessa mesma época, vi que alguns homens de Judá haviam se casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe.
24 Nkere-ẹbo l'ụnwegirima ẹphe l'anụkota okfu ndu Ashudọdu; m'ọ bụ okfu ndu ibyiya nk'ẹphe. Ẹphe ta ma okfu ndu Júda.
24 Além disso, a metade de seus filhos falava a língua de Asdode ou de algum outro povo, mas não sabia falar a língua de Judá.
25 Mu abaaru ẹphe mba; tụa ẹphe ọnu; nweru ndu ọphu mu chiru iphe; feshia ẹphe ẹgbushi l'ishi. Mu asụ ẹphe t'ẹphe gude ẹpha Nchileke ria nte l'ẹphe lẹ ndu ọhodo ta alụgbahedu nwanyi ọdo.
25 Por isso, confrontei esses homens e invoquei maldições sobre eles. Bati em alguns deles e arranquei seus cabelos. Também os fiz jurar em nome de Deus que não permitiriam que suas filhas se casassem com os filhos dos povos da terra, nem que as filhas deles se casassem com seus filhos ou com eles mesmos.
26 ?Tọ bụdunua k'ụnwanyi, dụ ẹge ono bẹ Sólomọnu, bụ eze ndu Ízurẹlu gude mee iphe, dụ ẹji tọo? L'iphe bụ mbakeshi b'ẹ t'ọ dụkwa eze ọdo, dụ l'ọ bụ yẹbedua. Ọ bụ onye Nchileke iya yeru obu; Nchileke emee ya t'ọ bụru eze ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha. Obenu l'ọo ụnwanyi ọhodo bẹ kparu iya ome iphe, dụ ẹji.
26 “Não foi exatamente isso que levou Salomão, rei de Israel, a pecar?”, perguntei-lhes. “Não havia nenhum rei igual a ele entre as nações, e Deus o amou e o fez rei sobre todo o Israel. Até mesmo ele, porém, foi levado a pecar por suas esposas estrangeiras.
27 ?Ọ dụ mma tẹ ayi gude nchị ayi nụa l'unu eme iphe, dụ ẹji, ha ẹge-a; mbụ l'unu lụshiru ụnwanyi ọhodo; shi ẹge ono bụru ndu mesweru Nchileke ayi tọo?
27 Como puderam ao menos pensar em cometer essa grande maldade e ser infiéis a Deus casando com mulheres estrangeiras?”
28 Onye lanụ l'ụnwu Joyada Eliyashibu, bụ onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja bẹ bụ ọgo Sambálatu, bụ onye Họronu. Mu achịfu iya t'o shi l'ẹke mu nọ lụfu.
28 Um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasibe, havia se casado com uma filha de Sambalate, o horonita, por isso o expulsei de minha presença.
29 Nyatakwa ẹphe; nggụbe Nchileke mu; kẹ l'ẹphe meruwaru ọkwa ndu achịjeru Nchileke ẹja; bya emerua ọgba-ndzụ, nggu lẹ ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Lívayi gbaru.
29 Lembra-te deles, ó meu Deus, pois profanaram o sacerdócio e a aliança dos sacerdotes e dos levitas.
30 Tọ dụ iya bụ; mu asafụkota ẹphe mmeru, ẹphe chitaru l'ẹhu ndu alị ọdo; bya ekeeru ẹphe ozi, gbaru ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Lívayi. Onyenọnu ejelahaa ozi, gbaru iya nụ.
30 Assim, eliminei tudo que era estrangeiro e designei tarefas específicas para os sacerdotes e os levitas.
31 Mu emekwaaphu t'e vutaje nkụ l'oge iya; yẹle akpụru iphe ọdungu.
31 Também me certifiquei de que a provisão de lenha para o altar e os primeiros frutos da colheita fossem trazidos nas datas estabelecidas. Lembra-te disso em meu favor, ó meu Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.