Josué 9
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; ndu eze, bukota l'ụzo ẹnyanwu-arịba Ẹnyimu Jọ́danu; ndu butsua l'alị ugvu; ndu ọphu butsua lẹ nsụda nsụda l'ụzo ẹnyanwu-arịba yẹle ndu ọphu bu l'iku Oke Ẹnyimu je akpaa lẹ Lébanọnu; mbụ ndu Hetu; ndu Amọru; ndu Kénanu; ndu Pẹ́rezu; ndu Hevu yẹle ndu Jebusu anụkota iphe, meru nụ;
1 Todos os reis que viviam a oeste do rio Jordão, tanto os das montanhas como os das planícies, e também os reis de todo o litoral do mar Mediterrâneo até o Líbano ficaram sabendo disso. Estes eram os reis dos heteus, dos amorreus, dos cananeus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
2 je achịkobe t'ẹphe je etso Jóshuwa yẹle ndu Ízurẹlu ọgu.
2 E todos eles se reuniram para guerrear contra Josué e o povo de Israel.
3 Ndu Gíbiyọnu anụlephu iphe, Jóshuwa meru ndu Jériko; mẹ ndu Eyayi;
3 Quando os moradores da cidade de Gibeão, que eram heveus, ouviram falar do que Josué tinha feito com Jericó e com Ai,
4 je eworu ẹregede gbaa; wata ome umere l'ọ bụ ndu nweru ndu, ẹphe nọ-chiru ẹnya ẹphe; je eworu nkaraba ẹda-ukpo; mẹ akahụ ẹda akpọ, eeyeje mẹe, lakashịhutsuaru alakashịhu, a dzụkwatsuaru adzụkwa doo l'eli nkakfụ-ịgara ẹphe.
4 resolveram enganá-lo. Pegaram comida e carregaram os seus jumentos com sacos velhos e com odres rasgados e remendados, cheios de vinho.
5 Ẹphe abya achịta nkaraba akpọkpa; mẹ nkaraba uwe; yeshia. Buredi, ẹphe gude, ẹphe a-ta kpọshihuwaru nkụ; tsụshia evu.
5 Calçaram sandálias velhas e remendadas e vestiram roupas bem gastas. E levaram para comer pão seco e bolorento.
6 Ya ndono; ẹphe ejekfushia Jóshuwa; mẹ ndu Ízurẹlu ndu ọphu l'ọdu ẹphe lẹ Gíligalu; je asụ ẹphe: “L'ẹphe shikwa mba, teru ẹnya bya t'unu l'ẹphe gbaa ndzụ.”
6 Eles foram até o acampamento de Gilgal e disseram a Josué e a todos os homens de Israel: — Nós estamos chegando de um país que fica bem longe daqui. Façam um
7 Ndu Ízurẹlu asụ ndu Hevu ono: “Ọ -bụkwanuru l'unu bua l'iku ẹke-a; ?nanụ ẹge unu l'ẹphe e-shi gbaa ndzụ?”
7 Porém os homens de Israel disseram: — Pode ser que vocês morem aqui por perto. Como é que podemos fazer um acordo de paz com vocês?
8 Ẹphe asụ Jóshuwa l'ẹphe bụkwa ndu ozi iya. Jóshuwa asụ ẹphe: “?Unu bụ ndu ole? ?Bụ awe bẹ unu shi?”
8 — Estamos prontos para ser seus empregados! — responderam eles. — Quem são vocês? De onde vêm? — perguntou Josué.
9 Ẹphe asụ iya l'ẹphe kwa ndu ozi iya, shi mba, teru ẹnya. L'ẹphe nụwaru ẹge Ojejoje, bụ Nchileke unu ede ude; nụkotawa ọtu-ọnu iphe, o meru lẹ Íjiputu;
9 Os gibeonitas responderam: — Nós, os seus criados, somos de um país que fica muito longe e viemos até aqui porque ouvimos falar do
10 mẹ iphe, o meru eze labụ ono, achị ndu Amọru, bu l'ụzo ẹnyanwu-ahata Ẹnyimu Jọ́danu ono; mbụ Sihọnu, bụ eze Hẹ́shibonu; mẹ Ọgu, bụ eze ndu Báshanu, achị mkpụkpu Ashụtarotu.
10 E também soubemos o que fez com os dois reis amorreus a leste do rio Jordão; a Seom, rei de Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que vivia em Astarote.
11 “Ọo ya kparu iphe ndu, bụ ọgurenya ayi; mẹ iphe, bụ ndu alị ayi l'ẹphe ha sụru t'ayi kwakọta iphe, ayi e-ri l'esu-ụzo; bya unu ndzuta. Ayi ekfuru unu l'ayi bụakwa ndu ozi unu. T'ayi l'unu gbanua ndzụ.
11 Os nossos líderes e toda a nossa gente nos mandaram preparar comida para viajar. Eles nos mandaram encontrar com vocês e dizer: “Estamos prontos para ser seus empregados! Façam um acordo de paz com a gente.”
12 Lewaru buredi, ayi gude, ayi a-ta l'ụzo. Teke ayi egbeshi; b'o vo ọku. Ọbu; lewaru ẹge ọ kpọshihuru nkụ; tsụshiwa evu; dụ.
12 E vejam só o nosso pão! Estava quentinho quando saímos de casa no começo da viagem. Mas olhem! Agora está seco e bolorento.
13 Ẹda-mẹe-wa shikwa bụru k'ọphungu teke ayi yeru iya mẹe. Ọlobu; phụwaru ẹge ọ lakashịhuru. Uwe ayi; mẹ akpọkpa ayi bụ l'esu-ụzo b'ọ chịko kashịhukota; kẹ l'ẹke ayi shi teru ẹnya.”
13 Quando enchemos de vinho estes odres, eles eram novos. Mas vejam! Agora estão rasgados. As nossas roupas e as nossas sandálias estão gastas por causa da longa viagem que fizemos.
14 Ndu Ízurẹlu abya etsoru ẹphe ria nri ono; ọphu ẹphe ejehedu ọkpata Ojejoje ishi iya.
14 Os homens de Israel aceitaram a comida deles, porém não pediram conselho a Deus, o Senhor .
15 Ẹphe lẹ Jóshuwa abya agbaa ndzụ. Yo kwe ẹphe ụkwa l'ẹ t'ọ dụdu iphe oome ẹphe; lẹ ndzụ a-bụru-a nk'ẹphe. Ndu ishi Ízurẹlu abya eriaru ẹphe angụ iya.
15 Josué fez um acordo de paz com os gibeonitas, prometendo que não seriam mortos. E os líderes do povo de Israel juraram que cumpririam a sua palavra.
16 Ya ndono; a nọlephu ujiku ẹto, ẹphe lẹ ndu Gíbiyọnu gbaru ndzụ ono; ndu Ízurẹlu anụa l'ẹphe bụ ndu ẹphe l'ẹphe bu-a obutobu l'ẹke ono.
16 Três dias depois de feito o acordo, descobriram que aquela gente morava perto.
17 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya atụgbua ije; jee ije abalị ẹbo; yo be lẹ k'ẹto ya; ẹphe erua Gíbiyọnu; mẹ Kefira; Berotu; mẹ Kiriyatu-Jerimu.
17 Tanto assim que os israelitas saíram do acampamento e três dias depois chegaram às cidades onde os gibeonitas viviam, isto é, Gibeão, Cefira, Beerote e Quiriate-Jearim.
18 Obenu lẹ ndu Ízurẹlu te tsodu ẹphe ọgu; kẹle ndu ishi ẹphe gudewa ẹpha Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu riaru ẹphe angụ iya.
18 Porém, por causa do juramento que os seus líderes tinham feito aos gibeonitas em nome do Senhor , o Deus de Israel, os israelitas não os mataram. E por isso todo o povo reclamou contra os líderes,
19 Obenu lẹ ndu ishi ẹphe sụru ẹphe: “L'ẹphe gudeekwaa Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu riaru ẹphe angụ. Lẹ nta-a bẹ ẹphe te edenyikwa ẹphe ẹka.
19 mas eles explicaram assim: — Nós juramos em nome do
20 Iphe, ayi e-me bụ l'ayi e-dobe ndu ono ndzụ; k'ọphu Ojejoje te medu ayi iphe l'ayi dakaru ndzụ, ayi l'ẹphe gbaru.”
20 Por causa da nossa promessa temos de deixá-los viver; se não, Deus nos castigará.
21 Ẹphe asụ: “T'ayi haa ẹphe t'ẹphe nọdu ndzụ; ọbule ẹphe a-nọduje awaru ayi nkụ; ekuru ayi mini.” Ndu ishi ono emee ụkwa ono, ẹphe kweru ẹphe ono.
21 Deixem que eles vivam; mas terão de cortar lenha e carregar água para nós. Foi isso o que os líderes disseram.
22 Tọ dụ iya bụ; Jóshuwa abya ekukobe ndu Gíbiyọnu; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu kparu iphe, unu dzụru ayi ẹjo-ire; l'unu bu ayi ote-ẹnya; l'ẹke ayi l'unu bua l'iku ẹke-a?
22 Então Josué chamou os gibeonitas e perguntou: — Por que vocês nos enganaram, afirmando que vinham de longe, quando vivem aqui mesmo?
23 Nta-a bẹ unu bụakwa ndu a tụru ọnu. Unu a-bụru ohu; l'awa nkụ; l'eku mini edobe l'ụlo Nchileke yẹbe Jóshuwa.”
23 E, já que vocês fizeram isso, de agora em diante vão viver debaixo do castigo de Deus. É do povo gibeonita que sairão sempre os escravos para cortar madeira e carregar água para a casa do meu Deus.
24 Ẹphe asụ Jóshuwa: “Ayịbe ụnwu ohu ngu b'a kọtsukwaaru ẹge Ojejoje, bụ Nchileke unu gude tụa ekemu nụ nwozi iya, bụ Mósisu; sụ t'ọ nụ unu alị-a l'ọ ha; mẹ t'ọ chịko ndu, bu l'alị-a gbushikotaru unu. Ọ kwa iya bẹ egvu unu guderu ayi. Yọ bụru iya kparu iphe ayi meru iphe ono, ayi meru ono.
24 Eles responderam: — Fizemos isso porque ficamos sabendo que o
25 Nta-a bẹ ayi nọokwa ngu l'ẹka. Ọ kwa t'i mee ayi ẹge dụkpelephu ngu phụ mma.”
25 Agora estamos nas suas mãos; faça de nós o que achar melhor.
26 Ọo ya bụ lẹ Jóshuwa adzọo ẹphe l'ẹka ndu Ízurẹlu; ẹphe te gbushihe ẹphe.
26 Josué protegeu os gibeonitas e não deixou que fossem mortos.
27 Yo woru ndu Gíbiyọnu mee ndu a-nọdu awaru ọha nkụ; l'ekuru ẹphe mini. Ẹge ono kwaphu bẹ ẹphe a-nọdu awa nkụ; l'eku mini, ee-gudeje eme iphe l'ẹke Ojejoje a-fọta t'ọ bụru ẹnya-ngwẹja iya. Yọ bụru iphe ono bẹ ẹphe bụ gbururu jeye ntanụ-a.
27 Mas, daquele dia em diante, ele os obrigou a serem carregadores de água e rachadores de lenha para o povo de Israel e para o altar de Deus, o Senhor . E até hoje eles continuam fazendo isso, trabalhando no lugar escolhido por Deus para a sua adoração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.