Josué 22

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ya ndono; Jóshuwa abya ekukoo ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ;
1 Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste
2 sụ ẹphe: “Nta-a bẹ unu mekotawaru iphe, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje tụru unu ekemu t'unu mee; bya anụkotaru yẹbe Jóshuwa okfu l'iphe, bụ iphe, ya ziru unu l'ọ ha.
2 e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,
3 Eshinu ime teke ono jeye ntanụ-a bẹ unu ta gbadobua ụnwunna unu; ẹnya erua unu alị; unu ejee ozi, Ojejoje ziru unu.
3 Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .
4 Nta-a, nchị dụwa ụnwunna unu ndoo, bụ iphe, Ojejoje, bụ Nchileke unu kweru unu ụkwa iya; bụkwa t'unu lashiwaru l'ufu unu l'alị ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje nụru unu l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu ono.
4 Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.
5 Ọlobu; unu letakwa ẹnya meje ekemu ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje tụru nụ unu ono, bụ iya bụ t'unu yeru Ojejoje, bụ Nchileke unu obu; tsoje ụzo iya; chịkoje ekemu iya l'ọ ha l'eme. Unu achịru ụkfu kwẹe ya; gudeje obu unu l'ọ ha l'ejeru iya ozi; gude ndzụ unu l'ọ ha l'abaru iya ẹja.”
5 Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.
6 Jóshuwa abya agọoru ẹphe ọnu; sụ ẹphe t'ẹphe lawaru. Ẹphe awụkahu lashia l'ufu ẹphe.
6 Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.
7 Nkere-ẹbo ikfu Manásẹ bẹ Mósisu wẹhawaru alị lẹ Báshanu. Nkere-ẹbo ọphu; ẹphe l'ụnwunna ẹphe b'ọ wẹru alị l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu l'ụzo ẹnyanwu-arịba. Jóshuwa asụ ẹphe t'ẹphe lawaru; bya agọoru ẹphe ọnu;
7 Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os
8 sụ ẹphe: “Iphe, unu vu l'ala hakwa nshinu; yeru elu; mkpọla-ọcha; mkpọla-ododo; ope; ígwè; mẹwaru ẹkwa unu, zaru ntụmatu. Tẹ unu l'ụnwunna unu kekwaa iphe ono, unu kwaru l'ọkwata ono.”
8 e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.
9 Tọ dụ iya bụ; ndu Rúbẹnu; mẹ ndu Gádu; ẹphe lẹ nkere-ẹbo ndu Manásẹ ahaa ndu Ízurẹlu lẹ Sháyilo l'alị Kénanu; wụfu lashia alị Gíledu, bụ alị nk'ẹphe, bụ iya bụ alị ono, Ojejoje tụru ekemu; sụ Mósisu t'ọ bụru nk'ẹphe ono.
9 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.
10 Ya ndono; ẹphe ejee bya erua Gelilotu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'alị Kénanu; ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ abya eworu ẹnya-ngwẹja, ha ẹjo nshinu kpụa l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'ẹke ono.
10 Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.
11 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu anụlephu l'ẹphe kpụru ẹnya-ngwẹja lẹ Gelilotu, bụ ókè-alị Kénanu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'azụ iya kẹ ndu Ízurẹlu;
11 Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!
12 ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha abya edzukobe lẹ Sháyilo t'ẹphe je etso ẹphe ọgu.
12 Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.
13 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya ezia Finehasu Eliyéza t'o je Gíledu; je aphụ ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ. Eliyéza phụ bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
13 Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.
14 Ẹphe eyeru iya ndu ishi iri. Ụmadzu iri ono shitsua l'ikfu ndu Ízurẹlu iche iche. Ẹphe l'ẹphe ha bụkota ishi l'ọnu-ufu, dụgbaa iche iche lẹ Ízurẹlu.
14 Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.
15 Ẹphe erua Gíledu je jekfu ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ bya asụ ẹphe:
15 Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:
16 “Ndibe Ojejoje l'ẹphe ha sụkwaru: ‘?Nanụ ẹge ọ dụ bẹ unu mebyiru ekemu, Nchileke tụru? Mbụ; ?bụ ngụnu kparu iphe unu gharu Ojejoje azụ je akpụaru onwunu ẹnya-ngwẹja; shi ẹge ono kwefuru iya íkè?
16 — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?
17 ?Iphe ono, ẹphebe ndu Ízurẹlu meru lẹ Peyọ ono te edzudua tọo? Keshinu ono jeye nta-a bẹ ẹphe te nwefukwaa onwẹphe l'iphe, dụ ẹji ono. Ọ bụ iphe, dụ ẹji ono kparu iphe iphe-ẹhuka-wa byakfutaru ndu Ízurẹlu.
17 Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?
18 ?Unu tọwaru nwẹhu alụfu Ojejoje l'ẹhu tọo?
18 Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.
19 Ọ -bụru l'ọ dụ unu l'alị nk'unu b'e merushiru emerushi; unu alakfuta ayi l'alị kẹ Ojejoje l'azụ iya-a; l'ẹke ụlo-ẹ́kwà kẹ Ojejoje nọ t'ayi l'unu chịko buru. Unu ba kpụshiru onwunu ẹnya-ngwẹja, ẹ ta bụdu ẹnya-ngwẹja Ojejoje, bụ Nchileke ayi; shi ẹge ono kwefuru Ojejoje; mẹ ayịbedua íkè.
19 Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.
20 Teke ono, Ekanu Zera mebyiru ekemu, Ojejoje tụru lẹ k'iphe, dụru iya nsọ ono; ?Ojejoje ta nụbeduru ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha oke ẹhu-eghughu iya tọo? Ẹ tọ bụkwa yẹbedua nwẹnkinyi iya bẹ nwụhuru nụ l'okfu iphe ono.’ ”
20 Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”
21 Tọ dụ iya bụ; ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ asụ ndu ishi ndu Ízurẹlu:
21 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:
22 “Ọkaribe, bụ Nchileke; bya abụru Ojejoje! Ọkaribe, bụ Nchileke; bya abụru Ojejoje! Ọ makọtaru iphemiphe ọbule. T'unubẹ ndu Ízurẹlu makwarụphu! Ọ -bụru l'ọo t'ayi kwefuru Ojejoje íkè; m'ọ bụ ẹge ee-me t'ayi ba nụru iya okfu bẹ ayi gude kpụa ẹnya-ngwẹja-a; unu be edobekwa ayi ndzụ ntanụ.
22 — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.
23 Ọdo bụ; ọ -bụru l'iphe, ayi gude kpụa ẹnya-ngwẹja k'ẹka ayi bụ t'ayi shi ẹge ono lụfu Ojejoje l'ẹhu; wata ọgba ngwẹja-ukfuru; ngwẹja-nri; mẹ lẹ ngwẹja-ẹhu-agu; tẹ Ojejoje l'onwiya jịkwaa ayi ịyeregede!”
23 Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!
24 “Wawakwa! Iphe, kparu iphe ayi jeru ọkpu ẹnya-ngwẹja ono kwa l'ayi tsụhuru egvu; l'ayi ta madụ: ?ụnwu unu ta egbeshidu nụ ujiku lanụ; sụ l'ẹ to nwedu iphe, jikoru ayi lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu?
24 Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Ụnwegirima unu; ?ta asụdunu lẹ Ojejoje mewaru; ókè ayi l'unu abụru lẹ Ẹnyimu Jọ́danu; l'ayibẹ ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu ta gbakwa lẹ Ojejoje. E shi ẹge ono; ụnwu unu emee; ụnwu nk'ayi ababuhuru Ojejoje ẹja.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .
26 “L'ọ kwa iya kparu iphe, ayi sụru: ‘T'ayi kpụle-e ẹnya-ngwẹja. Ọle ẹ tọ bụkwanu ẹke ee-gwoje ngwẹja-ukfuru; m'ọ bụ ngwẹja ọdo.’
26 Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.
27 Iphe, ayi gbe kpụa ya kwa t'ọ bụru iphe, a-bụru ekebe ayi l'unu; mẹ ọgbo ọphu nọ l'ifu; l'ayi e-gudeje ngwẹja-ukfuru; ngwẹja-ẹhu-agu; mẹ lẹ ngwẹja ọdo; baaru Ojejoje ẹja l'ụlo iya, dụ nsọ. T'ẹ b'ọ dụkwanu teke a nọnyaa; ụnwegirima unu asụ l'ụnwegirima nk'ayi ta gbadu lẹ Ojejoje.
27 Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”
28 “Ọ bụ iya meru iphe ayi sụru: ‘A makwaru ama; l'ẹphe -nọnyaaru; kfuaru ayịbedua; m'ọ bụ ụnwegirima ayi ẹge ono; t'ayi sụkwanu ẹphe: T'ẹphe phụkwa l'ẹnya-ngwẹja ọphu yẹle kẹ Ojejoje bụkwa nanụ; mbụ ọphu nna ayi oche phẹ kpụru l'onwẹphe. L'ẹphe ta kpụkwa iya t'ẹphe gwojeru iya Ojejoje ngwẹja-ukfuru; m'ọ bụ ngwẹja ọdo; l'ọ kwa t'ọ bụru iphe, a-nọdu agbaru ayi l'unu ekebe.’
28 Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”
29 “Tẹ Nchileke be ekwekwa t'ayi kwefuru Ojejoje íkè; ghaaru iya azụ; je akpụa ẹnya-ngwẹja-ukfuru ọdo; ngwẹja-nri; m'ọ bụ ngwẹja ọdo; gbe haa ẹnya-ngwẹja Ojejoje, bụ Nchileke ayi ono, nọ l'ifu ụlo-ẹ́kwà iya ono.”
29 Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.
30 Tọ dụ iya bụ; Finehasu, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ndu Ízurẹlu, bụ ẹphe bụ ndu ishi, shitsua l'ụnwunna ndu Ízurẹlu anụebe iphe ono, ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ ndu ikfu Manásẹ kfuru ono; ẹhu atsọo ẹphe ẹna.
30 O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.
31 Ya ndono; Finehasu Eliyéza asụ ndu Rúbẹnu; ndu Gádu; mẹ ndu Manásẹ: “Ntanụ bẹ ayi maru lẹ Ojejoje nọo swiru ayi; kẹ l'unu te mebyidu ekemu Ojejoje. Nta-a bẹ unu dzọfuwaru ayịbe ndu Ízurẹlu t'ẹ b'ọ dụ iphe Ojejoje e-me ayi.” Eliyéza, bụ nna Finehasu bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o
32 To dụ iya bụ; Finehasu Eliyéza, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ono eshi l'alị Gíledu ẹke ẹphe lẹ ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu shi nọdu ndzuko ono lashia Kénanu; je akọoru ndu Ízurẹlu ẹge ẹphe jeru iya.
32 Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.
33 Ẹhu atsọo ndu Ízurẹlu ntụmatu; l'ẹphe nụtsuaru ẹge ẹphe jeru iya. Ndu Ízurẹlu abya ajaa Nchileke ajaja. Ẹphe ekfubuhu kẹ oje otso ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu ọgu; mbụ ọgu, ẹphe shi rụkota ẹhu t'ẹphe je emebyishia alị ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ kẹ ndu ikfu Gádu.
33 O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.
34 Ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu abya eworu ẹpha gụa ẹnya-ngwẹja ono. Iphe, ẹphe gụru iya bụ: “Iphe, agbaru ayi ekebe lẹ Ojejoje bụ Nchileke.”
34 E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.