Josué 22
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF
1 Ya ndono; Jóshuwa abya ekukoo ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ;
1 Então Josué chamou os rubenitas, e os gaditas, e a meia tribo de Manassés.
2 sụ ẹphe: “Nta-a bẹ unu mekotawaru iphe, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje tụru unu ekemu t'unu mee; bya anụkotaru yẹbe Jóshuwa okfu l'iphe, bụ iphe, ya ziru unu l'ọ ha.
2 E disse-lhes: Tudo quanto Moisés, o servo do Senhor, vos ordenou, guardastes; e à minha voz obedecestes em tudo quanto vos ordenei.
3 Eshinu ime teke ono jeye ntanụ-a bẹ unu ta gbadobua ụnwunna unu; ẹnya erua unu alị; unu ejee ozi, Ojejoje ziru unu.
3 A vossos irmãos por todo este tempo, até ao dia de hoje, não desamparastes; antes tivestes cuidado de guardar o mandamento do Senhor vosso Deus.
4 Nta-a, nchị dụwa ụnwunna unu ndoo, bụ iphe, Ojejoje, bụ Nchileke unu kweru unu ụkwa iya; bụkwa t'unu lashiwaru l'ufu unu l'alị ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje nụru unu l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu ono.
4 Agora o Senhor vosso Deus deu repouso a vossos irmãos, como lhes tinha prometido; voltai-vos, pois, agora, e ide-vos às vossas tendas, à terra da vossa possessão, que Moisés, o servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 Ọlobu; unu letakwa ẹnya meje ekemu ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje tụru nụ unu ono, bụ iya bụ t'unu yeru Ojejoje, bụ Nchileke unu obu; tsoje ụzo iya; chịkoje ekemu iya l'ọ ha l'eme. Unu achịru ụkfu kwẹe ya; gudeje obu unu l'ọ ha l'ejeru iya ozi; gude ndzụ unu l'ọ ha l'abaru iya ẹja.”
5 Tão-somente tende cuidado de guardar com diligência o mandamento e a lei que Moisés, o servo do Senhor, vos mandou: que ameis ao Senhor vosso Deus, e andeis em todos os seus caminhos, e guardeis os seus mandamentos, e vos achegueis a ele, e o sirvais com todo o vosso coração, e com toda a vossa alma.
6 Jóshuwa abya agọoru ẹphe ọnu; sụ ẹphe t'ẹphe lawaru. Ẹphe awụkahu lashia l'ufu ẹphe.
6 Assim Josué os abençoou, e despediu-os; e foram-se às suas tendas.
7 Nkere-ẹbo ikfu Manásẹ bẹ Mósisu wẹhawaru alị lẹ Báshanu. Nkere-ẹbo ọphu; ẹphe l'ụnwunna ẹphe b'ọ wẹru alị l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu l'ụzo ẹnyanwu-arịba. Jóshuwa asụ ẹphe t'ẹphe lawaru; bya agọoru ẹphe ọnu;
7 Ora, Moisés dera herança em Basã à meia tribo de Manassés, porém à outra metade Josué deu herança entre seus irmãos aquém do Jordão para o ocidente; e enviando-os Josué também às suas tendas os abençoou;
8 sụ ẹphe: “Iphe, unu vu l'ala hakwa nshinu; yeru elu; mkpọla-ọcha; mkpọla-ododo; ope; ígwè; mẹwaru ẹkwa unu, zaru ntụmatu. Tẹ unu l'ụnwunna unu kekwaa iphe ono, unu kwaru l'ọkwata ono.”
8 E falou-lhes, dizendo: Voltai-vos às vossas tendas com grandes riquezas, e com muitíssimo gado, com prata, e com ouro, e com metal, e com ferro, e com muitíssimas roupas; e com vossos irmãos reparti o despojo dos vossos inimigos.
9 Tọ dụ iya bụ; ndu Rúbẹnu; mẹ ndu Gádu; ẹphe lẹ nkere-ẹbo ndu Manásẹ ahaa ndu Ízurẹlu lẹ Sháyilo l'alị Kénanu; wụfu lashia alị Gíledu, bụ alị nk'ẹphe, bụ iya bụ alị ono, Ojejoje tụru ekemu; sụ Mósisu t'ọ bụru nk'ẹphe ono.
9 Assim os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés voltaram, e separaram-se dos filhos de Israel, de Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, de que foram feitos possuidores, conforme a ordem do Senhor pelo ministério de Moisés.
10 Ya ndono; ẹphe ejee bya erua Gelilotu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'alị Kénanu; ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ abya eworu ẹnya-ngwẹja, ha ẹjo nshinu kpụa l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'ẹke ono.
10 E, chegando eles aos limites do Jordão, ainda na terra de Canaã, ali os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés edificaram um altar junto ao Jordão, um altar de grande aparência.
11 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu anụlephu l'ẹphe kpụru ẹnya-ngwẹja lẹ Gelilotu, bụ ókè-alị Kénanu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'azụ iya kẹ ndu Ízurẹlu;
11 E ouviram os filhos de Israel dizer: Eis que os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés edificaram um altar diante da terra de Canaã, nos limites do Jordão, do lado dos filhos de Israel.
12 ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha abya edzukobe lẹ Sháyilo t'ẹphe je etso ẹphe ọgu.
12 Ouvindo isso os filhos de Israel, reuniu-se toda a congregação dos filhos de Israel em Siló, para saírem em guerra contra eles.
13 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya ezia Finehasu Eliyéza t'o je Gíledu; je aphụ ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ. Eliyéza phụ bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
13 E enviaram os filhos de Israel, aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e à meia tribo de Manassés, na terra de Gileade, a Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote,
14 Ẹphe eyeru iya ndu ishi iri. Ụmadzu iri ono shitsua l'ikfu ndu Ízurẹlu iche iche. Ẹphe l'ẹphe ha bụkota ishi l'ọnu-ufu, dụgbaa iche iche lẹ Ízurẹlu.
14 E a dez príncipes com ele, de cada casa paterna um príncipe, de todas as tribos de Israel; e cada um era cabeça da casa de seus pais entre os milhares de Israel.
15 Ẹphe erua Gíledu je jekfu ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ bya asụ ẹphe:
15 E, indo eles aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e à meia tribo de Manassés, à terra de Gileade, falaram-lhes, dizendo:
16 “Ndibe Ojejoje l'ẹphe ha sụkwaru: ‘?Nanụ ẹge ọ dụ bẹ unu mebyiru ekemu, Nchileke tụru? Mbụ; ?bụ ngụnu kparu iphe unu gharu Ojejoje azụ je akpụaru onwunu ẹnya-ngwẹja; shi ẹge ono kwefuru iya íkè?
16 Assim diz toda a congregação do Senhor: Que transgressão é esta, que cometestes contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao Senhor, edificando-vos um altar, para vos rebelardes contra o Senhor?
17 ?Iphe ono, ẹphebe ndu Ízurẹlu meru lẹ Peyọ ono te edzudua tọo? Keshinu ono jeye nta-a bẹ ẹphe te nwefukwaa onwẹphe l'iphe, dụ ẹji ono. Ọ bụ iphe, dụ ẹji ono kparu iphe iphe-ẹhuka-wa byakfutaru ndu Ízurẹlu.
17 Foi-nos pouco a iniqüidade de Peor, de que ainda até o dia de hoje não estamos purificados, mesmo que tenha havido castigo na congregação do Senhor,
18 ?Unu tọwaru nwẹhu alụfu Ojejoje l'ẹhu tọo?
18 Para que hoje deixais de seguir o Senhor? Será que rebelando-vos hoje contra o Senhor, amanhã ele se irará contra toda a congregação de Israel.
19 Ọ -bụru l'ọ dụ unu l'alị nk'unu b'e merushiru emerushi; unu alakfuta ayi l'alị kẹ Ojejoje l'azụ iya-a; l'ẹke ụlo-ẹ́kwà kẹ Ojejoje nọ t'ayi l'unu chịko buru. Unu ba kpụshiru onwunu ẹnya-ngwẹja, ẹ ta bụdu ẹnya-ngwẹja Ojejoje, bụ Nchileke ayi; shi ẹge ono kwefuru Ojejoje; mẹ ayịbedua íkè.
19 Se é, porém, que a terra da vossa herança é imunda, passai-vos para a terra da possessão do Senhor, onde habita o tabernáculo do Senhor, e tomai possessão entre nós; mas não vos rebeleis contra o Senhor, nem tampouco vos rebeleis contra nós, edificando-vos um altar, além do altar do Senhor nosso Deus.
20 Teke ono, Ekanu Zera mebyiru ekemu, Ojejoje tụru lẹ k'iphe, dụru iya nsọ ono; ?Ojejoje ta nụbeduru ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha oke ẹhu-eghughu iya tọo? Ẹ tọ bụkwa yẹbedua nwẹnkinyi iya bẹ nwụhuru nụ l'okfu iphe ono.’ ”
20 Não cometeu Acã, filho de Zerá, transgressão no tocante ao anátema? Não veio ira sobre toda a congregação de Israel, de modo que aquele homem não morreu só, na sua iniqüidade?
21 Tọ dụ iya bụ; ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ asụ ndu ishi ndu Ízurẹlu:
21 Então responderam os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés, e disseram aos cabeças dos milhares de Israel:
22 “Ọkaribe, bụ Nchileke; bya abụru Ojejoje! Ọkaribe, bụ Nchileke; bya abụru Ojejoje! Ọ makọtaru iphemiphe ọbule. T'unubẹ ndu Ízurẹlu makwarụphu! Ọ -bụru l'ọo t'ayi kwefuru Ojejoje íkè; m'ọ bụ ẹge ee-me t'ayi ba nụru iya okfu bẹ ayi gude kpụa ẹnya-ngwẹja-a; unu be edobekwa ayi ndzụ ntanụ.
22 O Senhor Deus dos deuses, o Senhor Deus dos deuses, ele o sabe, e Israel mesmo o saberá. Se foi por rebeldia, ou por transgressão contra o Senhor, hoje não nos preserve;
23 Ọdo bụ; ọ -bụru l'iphe, ayi gude kpụa ẹnya-ngwẹja k'ẹka ayi bụ t'ayi shi ẹge ono lụfu Ojejoje l'ẹhu; wata ọgba ngwẹja-ukfuru; ngwẹja-nri; mẹ lẹ ngwẹja-ẹhu-agu; tẹ Ojejoje l'onwiya jịkwaa ayi ịyeregede!”
23 Se nós edificamos um altar para nos desviarmos do Senhor, ou para sobre ele oferecer holocausto e oferta de alimentos, ou sobre ele apresentar oferta pacífica, o Senhor mesmo de nós o requeira.
24 “Wawakwa! Iphe, kparu iphe ayi jeru ọkpu ẹnya-ngwẹja ono kwa l'ayi tsụhuru egvu; l'ayi ta madụ: ?ụnwu unu ta egbeshidu nụ ujiku lanụ; sụ l'ẹ to nwedu iphe, jikoru ayi lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu?
24 E, se antes o não fizemos por receio disto, dizendo: Amanhã vossos filhos virão a falar a nossos filhos, dizendo: Que tendes vós com o Senhor Deus de Israel?
25 Ụnwegirima unu; ?ta asụdunu lẹ Ojejoje mewaru; ókè ayi l'unu abụru lẹ Ẹnyimu Jọ́danu; l'ayibẹ ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu ta gbakwa lẹ Ojejoje. E shi ẹge ono; ụnwu unu emee; ụnwu nk'ayi ababuhuru Ojejoje ẹja.
25 Pois o Senhor pôs o Jordão por termo entre nós e vós, ó filhos de Rúben, e filhos de Gade; não tendes parte no Senhor; e assim bem poderiam vossos filhos fazer desistir a nossos filhos de temer ao Senhor.
26 “L'ọ kwa iya kparu iphe, ayi sụru: ‘T'ayi kpụle-e ẹnya-ngwẹja. Ọle ẹ tọ bụkwanu ẹke ee-gwoje ngwẹja-ukfuru; m'ọ bụ ngwẹja ọdo.’
26 Por isso dissemos: Preparemo-nos agora, e edifiquemos um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,
27 Iphe, ayi gbe kpụa ya kwa t'ọ bụru iphe, a-bụru ekebe ayi l'unu; mẹ ọgbo ọphu nọ l'ifu; l'ayi e-gudeje ngwẹja-ukfuru; ngwẹja-ẹhu-agu; mẹ lẹ ngwẹja ọdo; baaru Ojejoje ẹja l'ụlo iya, dụ nsọ. T'ẹ b'ọ dụkwanu teke a nọnyaa; ụnwegirima unu asụ l'ụnwegirima nk'ayi ta gbadu lẹ Ojejoje.
27 Mas para que, entre nós e vós, e entre as nossas gerações depois de nós, nos seja em testemunho, para podermos fazer o serviço do Senhor diante dele com os nossos holocaustos, e com os nossos sacrifícios, e com as nossas ofertas pacíficas; para que vossos filhos não digam amanhã a nossos filhos: Não tendes parte no Senhor.
28 “Ọ bụ iya meru iphe ayi sụru: ‘A makwaru ama; l'ẹphe -nọnyaaru; kfuaru ayịbedua; m'ọ bụ ụnwegirima ayi ẹge ono; t'ayi sụkwanu ẹphe: T'ẹphe phụkwa l'ẹnya-ngwẹja ọphu yẹle kẹ Ojejoje bụkwa nanụ; mbụ ọphu nna ayi oche phẹ kpụru l'onwẹphe. L'ẹphe ta kpụkwa iya t'ẹphe gwojeru iya Ojejoje ngwẹja-ukfuru; m'ọ bụ ngwẹja ọdo; l'ọ kwa t'ọ bụru iphe, a-nọdu agbaru ayi l'unu ekebe.’
28 Por isso dissemos: Quando suceder que amanhã assim nos digam a nós e às nossas gerações, então diremos: Vede o modelo do altar do Senhor que fizeram nossos pais, não para holocausto nem para sacrifício, porém para ser testemunho entre nós e vós.
29 “Tẹ Nchileke be ekwekwa t'ayi kwefuru Ojejoje íkè; ghaaru iya azụ; je akpụa ẹnya-ngwẹja-ukfuru ọdo; ngwẹja-nri; m'ọ bụ ngwẹja ọdo; gbe haa ẹnya-ngwẹja Ojejoje, bụ Nchileke ayi ono, nọ l'ifu ụlo-ẹ́kwà iya ono.”
29 Nunca tal nos aconteça que nos rebelemos contra o Senhor, ou que hoje nós abandonássemos o Senhor, edificando altar para holocausto, oferta de alimentos ou sacrifício, fora do altar do Senhor nosso Deus, que está perante o seu tabernáculo.
30 Tọ dụ iya bụ; Finehasu, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ndu Ízurẹlu, bụ ẹphe bụ ndu ishi, shitsua l'ụnwunna ndu Ízurẹlu anụebe iphe ono, ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ ndu ikfu Manásẹ kfuru ono; ẹhu atsọo ẹphe ẹna.
30 Ouvindo, pois, Finéias, o sacerdote, e os príncipes da congregação, e os cabeças dos milhares de Israel, que com eles estavam, as palavras que disseram os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e os filhos de Manassés, pareceu bem aos seus olhos.
31 Ya ndono; Finehasu Eliyéza asụ ndu Rúbẹnu; ndu Gádu; mẹ ndu Manásẹ: “Ntanụ bẹ ayi maru lẹ Ojejoje nọo swiru ayi; kẹ l'unu te mebyidu ekemu Ojejoje. Nta-a bẹ unu dzọfuwaru ayịbe ndu Ízurẹlu t'ẹ b'ọ dụ iphe Ojejoje e-me ayi.” Eliyéza, bụ nna Finehasu bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
31 E disse Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote, aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e aos filhos de Manassés: Hoje sabemos que o Senhor está no meio de nós; porquanto não cometestes transgressão contra o Senhor; agora livrastes os filhos de Israel da mão do Senhor.
32 To dụ iya bụ; Finehasu Eliyéza, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ono eshi l'alị Gíledu ẹke ẹphe lẹ ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu shi nọdu ndzuko ono lashia Kénanu; je akọoru ndu Ízurẹlu ẹge ẹphe jeru iya.
32 E Finéias filho de Eleazar, o sacerdote, com os príncipes, deixando os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, voltaram da terra de Gileade à terra de Canaã, aos filhos de Israel, e trouxeram-lhes a resposta.
33 Ẹhu atsọo ndu Ízurẹlu ntụmatu; l'ẹphe nụtsuaru ẹge ẹphe jeru iya. Ndu Ízurẹlu abya ajaa Nchileke ajaja. Ẹphe ekfubuhu kẹ oje otso ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu ọgu; mbụ ọgu, ẹphe shi rụkota ẹhu t'ẹphe je emebyishia alị ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ kẹ ndu ikfu Gádu.
33 E pareceu a resposta boa aos olhos dos filhos de Israel, e os filhos de Israel louvaram a Deus; e não falaram mais em subir à guerra contra eles em exército, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.
34 Ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu abya eworu ẹpha gụa ẹnya-ngwẹja ono. Iphe, ẹphe gụru iya bụ: “Iphe, agbaru ayi ekebe lẹ Ojejoje bụ Nchileke.”
34 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade deram ao altar o nome de Ede; para que seja testemunho entre nós que o Senhor é Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.