Josué 22

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ya ndono; Jóshuwa abya ekukoo ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ;
1 Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés
2 sụ ẹphe: “Nta-a bẹ unu mekotawaru iphe, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje tụru unu ekemu t'unu mee; bya anụkotaru yẹbe Jóshuwa okfu l'iphe, bụ iphe, ya ziru unu l'ọ ha.
2 e lhes disse: — Vocês fizeram tudo o que Moisés, servo do
3 Eshinu ime teke ono jeye ntanụ-a bẹ unu ta gbadobua ụnwunna unu; ẹnya erua unu alị; unu ejee ozi, Ojejoje ziru unu.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos; pelo contrário, tiveram o cuidado de guardar o mandamento do Senhor , seu Deus.
4 Nta-a, nchị dụwa ụnwunna unu ndoo, bụ iphe, Ojejoje, bụ Nchileke unu kweru unu ụkwa iya; bụkwa t'unu lashiwaru l'ufu unu l'alị ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje nụru unu l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu ono.
4 Agora o Senhor , seu Deus, já concedeu repouso aos irmãos de vocês, como lhes havia prometido. Voltem, pois, agora, e vão para as suas tendas, à terra que lhes pertence, que Moisés, servo do Senhor , deu a vocês do outro lado do Jordão.
5 Ọlobu; unu letakwa ẹnya meje ekemu ono, Mósisu, bụ nwozi Ojejoje tụru nụ unu ono, bụ iya bụ t'unu yeru Ojejoje, bụ Nchileke unu obu; tsoje ụzo iya; chịkoje ekemu iya l'ọ ha l'eme. Unu achịru ụkfu kwẹe ya; gudeje obu unu l'ọ ha l'ejeru iya ozi; gude ndzụ unu l'ọ ha l'abaru iya ẹja.”
5 Mas tenham o maior cuidado em guardar o mandamento e a lei que Moisés, servo do Senhor , lhes ordenou: que vocês amem o Senhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, sejam fiéis a ele e o sirvam de todo o coração e de toda a alma.
6 Jóshuwa abya agọoru ẹphe ọnu; sụ ẹphe t'ẹphe lawaru. Ẹphe awụkahu lashia l'ufu ẹphe.
6 Assim, Josué os abençoou e os despediu. E eles foram para as suas tendas.
7 Nkere-ẹbo ikfu Manásẹ bẹ Mósisu wẹhawaru alị lẹ Báshanu. Nkere-ẹbo ọphu; ẹphe l'ụnwunna ẹphe b'ọ wẹru alị l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu azụ iya ọphu l'ụzo ẹnyanwu-arịba. Jóshuwa asụ ẹphe t'ẹphe lawaru; bya agọoru ẹphe ọnu;
7 Ora, Moisés tinha dado herança em Basã à meia tribo de Manassés; porém à outra metade da tribo Josué deu herança entre os seus irmãos, deste lado do Jordão, para o oeste. E Josué, ao despedi-los para as suas tendas, os abençoou
8 sụ ẹphe: “Iphe, unu vu l'ala hakwa nshinu; yeru elu; mkpọla-ọcha; mkpọla-ododo; ope; ígwè; mẹwaru ẹkwa unu, zaru ntụmatu. Tẹ unu l'ụnwunna unu kekwaa iphe ono, unu kwaru l'ọkwata ono.”
8 e lhes disse: — Voltem para as suas tendas com grandes riquezas, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam com os seus irmãos o despojo que tomaram dos inimigos.
9 Tọ dụ iya bụ; ndu Rúbẹnu; mẹ ndu Gádu; ẹphe lẹ nkere-ẹbo ndu Manásẹ ahaa ndu Ízurẹlu lẹ Sháyilo l'alị Kénanu; wụfu lashia alị Gíledu, bụ alị nk'ẹphe, bụ iya bụ alị ono, Ojejoje tụru ekemu; sụ Mósisu t'ọ bụru nk'ẹphe ono.
9 Assim, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e se retiraram dos filhos de Israel em Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua propriedade, de que foram feitos possuidores, segundo o mandado do Senhor , por meio de Moisés.
10 Ya ndono; ẹphe ejee bya erua Gelilotu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'alị Kénanu; ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ abya eworu ẹnya-ngwẹja, ha ẹjo nshinu kpụa l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'ẹke ono.
10 Quando chegaram à região próxima ao Jordão, na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar junto ao Jordão, altar grande e vistoso.
11 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu anụlephu l'ẹphe kpụru ẹnya-ngwẹja lẹ Gelilotu, bụ ókè-alị Kénanu l'iku Ẹnyimu Jọ́danu l'azụ iya kẹ ndu Ízurẹlu;
11 Os filhos de Israel ouviram dizer: — Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar diante da terra de Canaã, perto do Jordão, do lado dos filhos de Israel.
12 ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha abya edzukobe lẹ Sháyilo t'ẹphe je etso ẹphe ọgu.
12 Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para fazer guerra contra eles.
13 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu abya ezia Finehasu Eliyéza t'o je Gíledu; je aphụ ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ. Eliyéza phụ bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
13 E os filhos de Israel enviaram Fineias, filho do sacerdote Eleazar, aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés.
14 Ẹphe eyeru iya ndu ishi iri. Ụmadzu iri ono shitsua l'ikfu ndu Ízurẹlu iche iche. Ẹphe l'ẹphe ha bụkota ishi l'ọnu-ufu, dụgbaa iche iche lẹ Ízurẹlu.
14 Com ele foram dez chefes, um de cada tribo de Israel, sendo cada um deles chefe da casa de seus pais entre os grupos de milhares de Israel.
15 Ẹphe erua Gíledu je jekfu ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ bya asụ ẹphe:
15 Eles se dirigiram à terra de Gileade, onde estavam os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés, e lhes falaram, dizendo:
16 “Ndibe Ojejoje l'ẹphe ha sụkwaru: ‘?Nanụ ẹge ọ dụ bẹ unu mebyiru ekemu, Nchileke tụru? Mbụ; ?bụ ngụnu kparu iphe unu gharu Ojejoje azụ je akpụaru onwunu ẹnya-ngwẹja; shi ẹge ono kwefuru iya íkè?
16 — Assim diz toda a congregação do Senhor : Que infidelidade é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir o Senhor , edificando um altar para vocês, para se rebelarem contra o Senhor ?
17 ?Iphe ono, ẹphebe ndu Ízurẹlu meru lẹ Peyọ ono te edzudua tọo? Keshinu ono jeye nta-a bẹ ẹphe te nwefukwaa onwẹphe l'iphe, dụ ẹji ono. Ọ bụ iphe, dụ ẹji ono kparu iphe iphe-ẹhuka-wa byakfutaru ndu Ízurẹlu.
17 Será que não nos bastou a iniquidade de Peor, de que até hoje ainda não nos purificamos, apesar de ter vindo uma praga sobre a congregação do Senhor ,
18 ?Unu tọwaru nwẹhu alụfu Ojejoje l'ẹhu tọo?
18 para que hoje vocês deixem de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se rebelam contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com toda a congregação de Israel.
19 Ọ -bụru l'ọ dụ unu l'alị nk'unu b'e merushiru emerushi; unu alakfuta ayi l'alị kẹ Ojejoje l'azụ iya-a; l'ẹke ụlo-ẹ́kwà kẹ Ojejoje nọ t'ayi l'unu chịko buru. Unu ba kpụshiru onwunu ẹnya-ngwẹja, ẹ ta bụdu ẹnya-ngwẹja Ojejoje, bụ Nchileke ayi; shi ẹge ono kwefuru Ojejoje; mẹ ayịbedua íkè.
19 Se a terra que vocês receberam por herança é imunda, passem para a terra que pertence ao Senhor , onde está o tabernáculo do Senhor , e tomem posse entre nós. Porém não se rebelem contra o Senhor , nem se rebelem contra nós, edificando para vocês um altar que não é o altar do Senhor , nosso Deus.
20 Teke ono, Ekanu Zera mebyiru ekemu, Ojejoje tụru lẹ k'iphe, dụru iya nsọ ono; ?Ojejoje ta nụbeduru ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha oke ẹhu-eghughu iya tọo? Ẹ tọ bụkwa yẹbedua nwẹnkinyi iya bẹ nwụhuru nụ l'okfu iphe ono.’ ”
20 Não cometeu Acã, filho de Zera, infidelidade no que diz respeito às coisas condenadas? E não veio ira sobre toda a congregação de Israel? Pois aquele homem não morreu sozinho na sua iniquidade.
21 Tọ dụ iya bụ; ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ lẹ nkere-ẹbo ndu ikfu Manásẹ asụ ndu ishi ndu Ízurẹlu:
21 Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam aos cabeças dos grupos de milhares de Israel:
22 “Ọkaribe, bụ Nchileke; bya abụru Ojejoje! Ọkaribe, bụ Nchileke; bya abụru Ojejoje! Ọ makọtaru iphemiphe ọbule. T'unubẹ ndu Ízurẹlu makwarụphu! Ọ -bụru l'ọo t'ayi kwefuru Ojejoje íkè; m'ọ bụ ẹge ee-me t'ayi ba nụru iya okfu bẹ ayi gude kpụa ẹnya-ngwẹja-a; unu be edobekwa ayi ndzụ ntanụ.
22 — O Poderoso, Deus, o Senhor ! O Poderoso, Deus, o Senhor , ele sabe, e Israel mesmo o saberá. Se foi em rebeldia ou por infidelidade contra o Senhor que fizemos isso, não nos poupem a vida no dia de hoje.
23 Ọdo bụ; ọ -bụru l'iphe, ayi gude kpụa ẹnya-ngwẹja k'ẹka ayi bụ t'ayi shi ẹge ono lụfu Ojejoje l'ẹhu; wata ọgba ngwẹja-ukfuru; ngwẹja-nri; mẹ lẹ ngwẹja-ẹhu-agu; tẹ Ojejoje l'onwiya jịkwaa ayi ịyeregede!”
23 Se edificamos um altar para deixarmos de seguir o Senhor , ou para, sobre ele, oferecermos holocausto e oferta de cereais, ou, sobre ele, fazermos oferta pacífica, que o Senhor mesmo nos responsabilize por isso.
24 “Wawakwa! Iphe, kparu iphe ayi jeru ọkpu ẹnya-ngwẹja ono kwa l'ayi tsụhuru egvu; l'ayi ta madụ: ?ụnwu unu ta egbeshidu nụ ujiku lanụ; sụ l'ẹ to nwedu iphe, jikoru ayi lẹ Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu?
24 Pelo contrário, fizemos isso por causa da seguinte preocupação: amanhã talvez os filhos de vocês dirão aos nossos filhos: “O que é que vocês têm a ver com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Ụnwegirima unu; ?ta asụdunu lẹ Ojejoje mewaru; ókè ayi l'unu abụru lẹ Ẹnyimu Jọ́danu; l'ayibẹ ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu ta gbakwa lẹ Ojejoje. E shi ẹge ono; ụnwu unu emee; ụnwu nk'ayi ababuhuru Ojejoje ẹja.
25 Porque o Senhor pôs o Jordão por limite entre nós e vocês, ó filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm nada a ver com o Senhor !” E, assim, bem poderiam os filhos de vocês afastar os nossos filhos do temor do Senhor .
26 “L'ọ kwa iya kparu iphe, ayi sụru: ‘T'ayi kpụle-e ẹnya-ngwẹja. Ọle ẹ tọ bụkwanu ẹke ee-gwoje ngwẹja-ukfuru; m'ọ bụ ngwẹja ọdo.’
26 Por isso dissemos: “Vamos edificar um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,
27 Iphe, ayi gbe kpụa ya kwa t'ọ bụru iphe, a-bụru ekebe ayi l'unu; mẹ ọgbo ọphu nọ l'ifu; l'ayi e-gudeje ngwẹja-ukfuru; ngwẹja-ẹhu-agu; mẹ lẹ ngwẹja ọdo; baaru Ojejoje ẹja l'ụlo iya, dụ nsọ. T'ẹ b'ọ dụkwanu teke a nọnyaa; ụnwegirima unu asụ l'ụnwegirima nk'ayi ta gbadu lẹ Ojejoje.
27 mas para que entre nós e vocês e entre as nossas gerações depois de nós nos sirva de testemunho, e possamos servir o Senhor na presença dele com os nossos holocaustos, os nossos sacrifícios e as nossas ofertas pacíficas.” E também para que, no futuro, os filhos de vocês não digam aos nossos filhos: “Vocês não têm nada a ver com o Senhor .”
28 “Ọ bụ iya meru iphe ayi sụru: ‘A makwaru ama; l'ẹphe -nọnyaaru; kfuaru ayịbedua; m'ọ bụ ụnwegirima ayi ẹge ono; t'ayi sụkwanu ẹphe: T'ẹphe phụkwa l'ẹnya-ngwẹja ọphu yẹle kẹ Ojejoje bụkwa nanụ; mbụ ọphu nna ayi oche phẹ kpụru l'onwẹphe. L'ẹphe ta kpụkwa iya t'ẹphe gwojeru iya Ojejoje ngwẹja-ukfuru; m'ọ bụ ngwẹja ọdo; l'ọ kwa t'ọ bụru iphe, a-nọdu agbaru ayi l'unu ekebe.’
28 Por isso dissemos: Se, no futuro, disserem algo assim a nós ou aos nossos descendentes, responderemos: “Vejam o modelo do altar do Senhor que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício, mas para testemunho entre nós e vocês.”
29 “Tẹ Nchileke be ekwekwa t'ayi kwefuru Ojejoje íkè; ghaaru iya azụ; je akpụa ẹnya-ngwẹja-ukfuru ọdo; ngwẹja-nri; m'ọ bụ ngwẹja ọdo; gbe haa ẹnya-ngwẹja Ojejoje, bụ Nchileke ayi ono, nọ l'ifu ụlo-ẹ́kwà iya ono.”
29 Longe de nós a intenção de nos rebelarmos contra o Senhor e deixarmos hoje de seguir o Senhor , edificando um altar para holocausto, oferta de cereais ou sacrifício, altar que não é o altar do Senhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo.
30 Tọ dụ iya bụ; Finehasu, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ndu Ízurẹlu, bụ ẹphe bụ ndu ishi, shitsua l'ụnwunna ndu Ízurẹlu anụebe iphe ono, ndu ikfu Rúbẹnu; ndu ikfu Gádu; mẹ ndu ikfu Manásẹ kfuru ono; ẹhu atsọo ẹphe ẹna.
30 Quando o sacerdote Fineias, os chefes da congregação e os cabeças dos grupos de milhares de Israel que estavam com ele ouviram as palavras que disseram os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés, deram-se por satisfeitos.
31 Ya ndono; Finehasu Eliyéza asụ ndu Rúbẹnu; ndu Gádu; mẹ ndu Manásẹ: “Ntanụ bẹ ayi maru lẹ Ojejoje nọo swiru ayi; kẹ l'unu te mebyidu ekemu Ojejoje. Nta-a bẹ unu dzọfuwaru ayịbe ndu Ízurẹlu t'ẹ b'ọ dụ iphe Ojejoje e-me ayi.” Eliyéza, bụ nna Finehasu bụ onye achịjeru Nchileke ẹja.
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: — Hoje sabemos que o
32 To dụ iya bụ; Finehasu Eliyéza, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ishi ono eshi l'alị Gíledu ẹke ẹphe lẹ ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu shi nọdu ndzuko ono lashia Kénanu; je akọoru ndu Ízurẹlu ẹge ẹphe jeru iya.
32 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os chefes, deixando os filhos de Rúben e os filhos de Gade, voltaram da terra de Gileade para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes deram relatório de tudo.
33 Ẹhu atsọo ndu Ízurẹlu ntụmatu; l'ẹphe nụtsuaru ẹge ẹphe jeru iya. Ndu Ízurẹlu abya ajaa Nchileke ajaja. Ẹphe ekfubuhu kẹ oje otso ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu ọgu; mbụ ọgu, ẹphe shi rụkota ẹhu t'ẹphe je emebyishia alị ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ kẹ ndu ikfu Gádu.
33 Com esta resposta os filhos de Israel se deram por satisfeitos e bendisseram a Deus. E não falaram mais de ir e fazer guerra contra eles, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.
34 Ndu ikfu Rúbẹnu; mẹ ndu ikfu Gádu abya eworu ẹpha gụa ẹnya-ngwẹja ono. Iphe, ẹphe gụru iya bụ: “Iphe, agbaru ayi ekebe lẹ Ojejoje bụ Nchileke.”
34 Os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram o altar de “Testemunho”, porque disseram: “É um testemunho entre nós de que o Senhor é Deus.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.