Josué 14
Bayịburu Ikwo (IQW) vs BKJ
1 Ọwaa ẹge e shi keeru ndu Ízurẹlu alị ndu Kénanu t'ọ bụru òkè-iphe ẹphe. Ndu, keshiru iya ẹphe bụ Eliyéza, bụ onye achịjeru Nchileke ẹja; Jóshuwa Nunu; mẹ ndu ishi ikfu ikfu ndu Ízurẹlu.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Alị ono bụ ẹnwa b'a tụshiru; gude keeru iya ndu ikfu tete lẹ nkere-ẹbo ya phụ; bụ iya bụ ẹge Ojejoje sụru Mósisu t'e mee ya phụ.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 Mósisu wẹhawaru ikfu labụ ọphu lẹ nkere-ẹbo ya phụ alị nk'ẹphe l'ụzo ẹnyanwu-ahata Ẹnyimu Jọ́danu. Obenu l'ikfu kẹ Lívayi ta dụdu ọphu ọ wẹru ẹphe ẹge ọ wẹru ndu ọphu.
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 Ikfu Jósẹfu bẹ dụwa ikfu labụ. Ikfu labụ ono bụ ndu ikfu Manásẹ; mẹ ndu ikfu Ífuremu. Ndu Lívayi b'ẹ ta wẹdu alị. Ẹke a nụru ẹphe bụlephu mkpụkpu ẹke ẹphe e-buru eburu, bụ ẹke elu ẹphe a-kpajẹ nri.
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Tọ dụ iya bụ; ndu Ízurẹlu eworu alị ono keshia ẹge Ojejoje sụru Mósisu t'e keshia ya.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Ya ndono; yo nweru unwoke, shi l'ikfu Júda wụ-kfuta Jóshuwa lẹ Gíligalu. Kálẹbu Jefune, bụ onye Kenazu asụ Jóshuwa: “?Ọ kwa l'ị marua iphe, Ojejoje kfuru nwozi iya, bụ Mósisu l'okfu-ẹhu nggụbe Jóshuwa; mẹ kẹ yẹbe Kálẹbu lẹ Kadẹ́shi-Baníya?
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Iphe, ya gbaru bụ ụkporo afa labụ teke nwozi Ojejoje; mbụ Mósisu zifuru yẹbe Kálẹbu; ya eshi lẹ Kadẹ́shi-Baníya bya ngge l'alị-a. Ya ejegee bya egude obu iya kọkotaru iya iphe, ya phụru.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Obenu l'ụnwunna iya; ndu ẹphe l'iya yị je bẹ lataru bya emee; meji atọfu ndu Ízurẹlu. Ọle yẹbedua gudelephu obu iya l'ọ ha etso ụzo Ojejoje, bụ Nchileke iya.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Tọ dụ iya bụ; Mósisu anọdu mbọku ono gẹdegede kwee ya ụkwa; riru angụ yeru iya ẹya: ‘L'alị ono ẹke, ya dzọru ọkpa a-bụru nk'iya; bụru k'ụnwu iya jeye lẹ tutu yoyo; kẹle yẹbe Kálẹbu gude obu iya l'ọ ha etso Ojejoje, bụ Nchileke yẹbe Mósisu.’
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 “Yọ bụleruphu ẹge ono, Ojejoje kweru yẹbe Kálẹbu ụkwa ono bụ ẹge o meru: bya edobe yẹbe Kálẹbu ndzụ jeye ya anọo ụkporo afa labụ l'afa ise; keshinu teke ono, o kfuru Mósisu iphe ono; mbụ teke ono, ndu Ízurẹlu shi awụ-phe l'echi-ẹgu ono. Ọwaa yẹbe Kálẹbu ntanụ-a; ya nọwaru ụkporo afa ẹno l'afa ise!
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 Ọkpu shihukwaduru iya-a ike l'ẹhu ẹge o shihuru iya ẹya mbọku ono, Mósisu ziru iya ozi ono. Ọ kwa ẹge ike dụ-be iya mbọku ono; bụ ẹge ọ dụ iya ntanụ: k'ọphu bụ l'ẹ t'o nwedu m'ọ -dataru kẹ oje ọgu nta-a; ya te ejedu iya; jee lata.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Ọ kwa iya bụ t'ị nụ iya alị ugvu-a, Ojejoje kweru iya ụkwa iya mbọku ono ono. Ị nụru-a lẹ ndu Anaku bu l'ẹke ono teke ono; nụkwaaphu lẹ mkpụkpu ẹphe hatsụa nshinu; e gudekota ọkpo-mgbinyiku ụpho-mkpuma kpụ-phetakota mkpụkpu ẹphe mgburumgburu. Obenu lẹ Ojejoje a-gbaru mu-a mkpu; mu achịfu ẹphe; nata ẹphe alị ono ẹge ono, Ojejoje kfuru iya ono.”
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Tọ dụ iya bụ; Jóshuwa abya agọoru Kálẹbu Jefune ọnu; bya eworu Hẹ́buronu nụ iya t'ọ bụru òkè-iphe iya.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Tọ dụ iya bụ; alị Hẹ́buronu adụbe teke ono bụru kẹ Kálẹbu Jefune, bụ onye Kenazu; kẹ l'o gude obu iya l'ọ ha tsoo Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Hẹ́buronu b'e shi ekuje Kiriyatu Arụba. Arụba ono bụ nwoke, bụ iya shi katsụa nshinu l'eri Anaku.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.