Jeremias 40
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje abya ekfuru yeru Jeremáya lẹ Nebuzaradanu, bụ onye ishi ndu amị, eche eze ndu Bábyilọnu nche tụfutsuaru iya lẹ mkpọro lẹ Ráma. Kẹ l'ọ byaru bya aphụ Jeremáya l'ẹke a tụru iya mkpakọbe yẹle ndu a kpụru lẹ ndzụ; shi Jerúsalemu; mẹ Júda l'ala Bábyilọnu.
1 O Senhor Deus falou comigo outra vez depois que o comandante-geral Nebuzaradã me havia posto em liberdade na cidade de Ramá. Eu tinha sido acorrentado, junto com todo o povo de Jerusalém e de Judá que estava sendo levado como prisioneiro para a Babilônia.
2 Onye ishi ndu sọja ono aphụa Jeremáya; bya asụ iya: “Ojejoje, bụ Nchileke ngu kfukwaru lẹ ya e-me alị-a t'ọ bụru kpuru-pyata.
2 O comandante-geral me chamou de lado e disse: — O
3 Nta-a bẹ Ojejoje mewaru iphe o kfuru. Iphe ono mekotaru; okfu l'unu meru iphe dụ ẹji l'ẹke Ojejoje nọ; unu te eme iphe ọ sụru t'unu mee.
3 e agora fez o que tinha dito. Tudo isso aconteceu porque o seu povo pecou contra o Senhor e não lhe obedeceu.
4 Ọle ntanụ-a bẹ ya atụfuwa ngu mkpakọbe ono, a tụru ngu l'ẹka ono. Ọ -bụru l'ọ dụ ngu mma; nggu etsoru iya t'ayi la Bábyilọnu; ọ bụ yẹbedua a-nọdu eleta ngu ẹnya. Teke bụkwanu l'ẹ tọ dụdu ngu mma ẹge ono; nggu ahaa abyabya. Lekwa! Iphe bụkpoo ẹke dụ ngu mma l'alị-a gbaa mgburumgburu; nggu echebe ifu; jejekpelephu ẹke dụ ngu mma!
4 Agora, estou tirando as correntes dos seus pulsos e pondo você em liberdade. Se quiser vir comigo para a Babilônia, venha, e eu cuidarei bem de você. Mas, se não quiser, não venha. Você pode ficar em qualquer lugar deste país. Vá para onde quiser e achar melhor.
5 Teke bụkwanu l'ọ dụ ngu t'ị nọdu l'ẹke-a; nggu alaphu azụ jekfu Gedaliya Ahikamu Shafanu, bụ onye, eze ndu Bábyilọnu sụru t'ọ chịa mkpụkpu, nọgbaa l'alị ndu Júda kpamukpamu. Je tẹ nggu lẹ Gedaliya buru l'ẹke ndu ono bu. Teke ẹ t'ọ dụdu; nggu ejelephu je eburu l'ẹke dụ ngu mma.”
5 Mas, como eu estava demorando a me decidir, Nebuzaradã me disse: — Volte e fique com Gedalias, filho de Aicã e neto de Safã. O rei da Babilônia colocou Gedalias como governador das cidades de Judá. Você pode ficar com ele e viver no meio do povo ou então ir para onde achar melhor. Nebuzaradã me deu mantimentos e um presente e deixou que eu fosse embora.
6 Yọ bụru iya bụ lẹ Jeremáya alakfushia Gedaliya Ahikamu lẹ Mízupa yẹle iya eburu l'ẹke ndu ọdo, bụ ndu a haru l'alị ẹke ono bu.
6 Então fui e fiquei com Gedalias, em Mispa. E ali passei a viver no meio do povo que tinha ficado na terra de Judá.
7 Ya ndono; ndu ishi ndu sọja ndu Ízurẹlu l'ẹphe ha; ẹphe lẹ ndu nk'ẹphe, bụ ndu, shi nọdugbaa l'ẹgbudu abya anụa l'eze ndu Bábyilọnu fọfutawaru Gedaliya Ahikamu t'ọ gọvano; l'o wowaru unwoke; mẹ ụnwanyi; mẹ ụnwegirima, bụ ndu katsụa ọ bụ ndu ụkpa l'alị ono; mbụ ndu ọphu ẹ ta kpụdu lẹ ndzụ laa Bábyilọnu; ye iya l'ẹka;
7 Alguns oficiais de Judá e os seus soldados, que estavam no campo, não haviam se entregado. Eles ouviram falar que o rei da Babilônia tinha posto Gedalias, filho de Aicã, como governador do país e como responsável por todos aqueles que não haviam sido levados como prisioneiros para a Babilônia. Só os mais pobres ficaram no país.
8 ẹphe awụfuta wụ-kfuta Gedaliya lẹ Mízupa. Ndu byaru nụ bụ Ishimẹlu Netanaya; Johananu mẹ Jonátanu, bụ ụnwu Kareya. Ndu ọdo bụ: Seráya Tanuhumetu yẹle ụnwu Efaya onye Netofatu; mẹ Jezanaya, bụ nwatibe onye Maaka yẹle ndu nk'ẹphe.
8 Então Ismael, filho de Netanias, e Joanã, filho de Careá, e Seraías, filho de Tanumete, e os filhos de Efai, da cidade de Netofa, e Jezanias, de Maacá, foram com os seus homens até Mispa a fim de falar com Gedalias.
9 Gedaliya Ahikamu Shafanu abya ekfuaru iya ẹphe; kfushiaru iya ẹphe ike; sụ t'ẹphe ba tsụkwa egvu ọnodu ndu Bábyilọnu l'ẹka. “Unu wozita obu buru l'alị-a; nọdu eze ndu Bábyilọnu l'ẹka ẹge ọo-dụru unu lẹ mma.
9 E Gedalias lhes disse: — Eu dou a minha palavra que vocês não precisam ter medo de serem dominados pelos babilônios. Fiquem morando nesta terra, trabalhem para o rei da Babilônia, e tudo correrá bem para vocês.
10 Yẹbedua l'onwiya a-nọdu lẹ mkpụkpu Mízupa nọ-chije ẹnya unu l'ifu ndu Bábyilọnu, bụ ndu-a, byakfutaru ayi-a. Obenu l'unu a-nọdu akụta mẹe; l'awọ akpụru oshi ọnanwu yẹle manụ woru kwachia l'ẹke, unu edobeje iya; unu eburu lẹ mkpụkpu-a, unu natagbaaru-a.”
10 Eu mesmo vou ficar em Mispa e, quando os babilônios chegarem, serei o representante de vocês. Vocês podem colher e guardar frutas, armazenar vinho e azeite e morar nas cidades que vocês conquistaram.
11 Yo be teke iphe bụkpo ndu Júda, nọ l'alị Móabu; mẹ ndu ọphu nọ l'alị Amọnu; mẹ l'alị Édọmu; mẹkpo ndu ọphu nọgbaa lẹ mba ọdowaru; nụru l'eze ndu Bábyilọnu nweru nwa ndu ọ haru haa lẹ Júda; bya eworu Gedaliya Ahikamu Shafanu meeru ẹphe gọvano;
11 Da mesma forma, todos os judeus que estavam em Moabe, Amom, Edom e em outros países ouviram dizer que o rei da Babilônia tinha deixado que alguns judeus ficassem vivendo em Judá. Souberam também que ele havia posto Gedalias como governador deles.
12 ẹphe atụko shi ẹke ẹphe shi latakọta azụ lẹ Júda; lakfuta Gedaliya lẹ Mízupa. Ẹphe akwatakpọo kụa mẹe kụa k'etsutsu iya; bya awọo akpụru oshi ọnanwu; wọshia ya ike.
12 Aí os judeus saíram de todos os lugares onde estavam espalhados e voltaram para a terra de Judá. Eles foram até Mispa, onde vivia Gedalias, e fizeram muito vinho e colheram muitas frutas.
13 A nọtalephu nwanshị; Johananu Kareya yẹle ndu ishi ndu amị, ndu ọphu nọkwadu l'ẹgbudu abyakfuta Gedaliya lẹ Mízupa;
13 Depois disso, Joanã, filho de Careá, e os chefes dos soldados que não se haviam entregado aos babilônios foram a Mispa, onde Gedalias estava,
14 bya ajị iya: “?M'ọ marua lẹ Balisu, bụ eze ndu Amọnu zikwaru Ishimẹlu Netenáya t'ọ bya egbua ya?” Ọle Gedaliya Ahikamu te ekwetadu iphe ẹphe ekfu.
14 e lhe disseram: — Sabe que Baalis, rei de Amom, mandou Ismael, filho de Netanias, matar o senhor? Mas Gedalias não acreditou.
15 Tọ dụ iya bụ; Johananu Kareya abya ejekfu Gedaliya lẹ mpya lẹ Mízupa je asụ iya: “Tẹ ya jenu je egbua Ishimẹlu Netenáya t'ẹ b'ọ dụ onye a-ma nụ. ?Nanụ ẹge ee-shi haa ya t'o gbua ngu; mee ndu Júda l'ẹphe ha, bụ ndu nọ-pheru ngu mgburumgburu t'ẹphe gbakashịhu; mee tẹ nwa ndu Júda ndu ọphu phọduru nụ laa l'iyi?”
15 Então Joanã lhe disse o seguinte, em particular: — Deixe que eu mate Ismael, e ninguém vai ficar sabendo quem o matou. Por que deixar que ele mate o senhor? Se isso acontecer, todos os judeus que se ajuntaram em volta do senhor se espalharão, e isso será uma desgraça para todo o povo que ficou em Judá.
16 Obenu lẹ Gedaliya Ahikamu sụru Johananu: “Be ejekwa ome iphe dụ ẹge ono. L'iphe ono, iikfu l'okfu ẹhu Ishimẹlu ono ta bụkwa oswi-okfu.”
16 Mas Gedalias respondeu: — Não mate Ismael! O que você está dizendo a respeito dele é mentira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.