Jeremias 37
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Yọ bụru Zedekaya Josáya bẹ Nebukadineza, bụ eze ndu Bábyilọnu meru eze ndu Júda. Yọ bụru iya achị l'ọnodu Jehoyakinu Jehoyakimu.
1 O rei Nabucodonosor, da Babilônia, pôs Zedequias, filho de Josias, como rei na terra de Judá, no lugar de Joaquim, filho de Jeoaquim.
2 Obekwanu lẹ Zedekaya l'onwiya; mẹ ndu ejeru iya ozi; mẹ ndu alị ono l'ẹphe ha ta dụdu onye ngaru nchị l'okfu ono, Ojejoje shi l'ọnu Jeremáya, bụ onye nkfuchiru kfua ono.
2 Mas nem Zedequias, nem as autoridades, nem o povo obedeceram à mensagem de Deus, que eu, o profeta Jeremias, lhes entreguei.
3 Eze, bụ Zedekaya abya ezia Jéhukalu Shelemíya yẹle onye achịjeru Nchileke ẹja, bụ Zefanaya Maseya t'ẹphe jekfu Jeremáya, bụ onye nkfuchiru je ezia ya ozi-a; sụ iya: “Byiko; t'o kfua okfu ẹhu ẹphe nụ Ojejoje, bụ Nchileke ẹphe.”
3 O rei Zedequias mandou que Jucal, filho de Selemias, e o sacerdote Sofonias, filho de Maaseias, fossem falar comigo. Eles disseram: — Por favor, Jeremias, ore ao
4 Teke ono bẹ Jeremáya nwekwaduru onwiya; kẹ l'ẹ ta atụdua ya mkpọro teke ono.
4 Eu ainda não tinha sido preso e andava livremente no meio do povo.
5 Teke ono bẹ ndu sọja ndu Bábyilọnu yechiru Jerúsalemu. Ẹphe anụa lẹ ndu sọja Fero bẹ shiwa Íjiputu wụfuta l'awụ abya; ẹphe awụfu; paru Jerúsalemu haa.
5 Nesse tempo, o exército egípcio havia saído do Egito. E, quando os babilônios que estavam cercando Jerusalém souberam disso, foram embora. Então o Senhor , o Deus de Israel, me mandou dizer o seguinte a Zedequias, rei de Judá: — O exército egípcio, que vem vindo para socorrer você, vai voltar para o Egito.
6 Tọ dụ iya bụ; Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu abya ekfuru yeru Jeremáya, bụ onye nkfuchiru; sụ iya:
6 — ausente —
7 Ojejoje, bụ Nchileke kẹ ndu Ízurẹlu sụru: T'e kfuru eze ndu Júda, bụ iya ziru unu t'unu bya ọkpata ishi-a: Lẹ ndu sọja Fero-a, zefuru t'ẹphe byaru unu oyeru ẹka-a a-lakwa.
7 — ausente —
8 Ono teke ndu Bábyilọnu a-laphuta azụ bya etso mkpụkpu-a ọgu; mekputa iya. Ẹphe a-tụ iya ọku; ọku etsufu iya.
8 Aí os babilônios voltarão para atacar esta cidade. Eles vão conquistá-la e pôr fogo nela.
9 “Ọwaa iphe Ojejoje ekfu. Ọ sụru: T'unu be emekwa onwunu eswe; l'arị lẹ ndu Bábyilọnu ta alatahẹdu azụ. Ẹphe a-latakwaa azụ!
9 Eu, o Senhor , lhes dou este aviso: não se enganem, pensando que os babilônios não vão voltar. Eles voltarão.
10 T'a sụkwaru l'unu e-mekputakota ndu sọja ndu Bábyilọnu l'ẹphe ha, bụ ndu etso unu ọgu; mbụ t'ọ bụleruphu ndu e mekaru iphe bẹ phọduru nụ lẹ mkpu, ẹphe tụshiru; bẹ ẹphe a-lụfutale-ẹ bya akpọo mkpụkpu-a ọku.”
10 Ainda que vocês derrotassem todo o exército da Babilônia, que está atacando, e ainda que desse exército sobrassem apenas homens feridos, deitados nas suas barracas, isso não adiantaria nada. Pois mesmo assim esses homens se levantariam e poriam fogo nesta cidade.
11 Ndu sọja Bábyilọnu awụfutsulephu lẹ Jerúsalemu; okfu lẹ ndu sọja Fero abya;
11 As tropas dos babilônios se retiraram de Jerusalém porque o exército egípcio estava chegando.
12 Jeremáya egbeshi lẹ Jerúsalemu jeshia alị ndu Bénjaminu t'o je etsoru ndu ẹke ono keta òkè-iphe iya.
12 Nesse tempo, eu resolvi sair de Jerusalém e ir ao território da tribo de Benjamim para receber certa propriedade, que era parte de uma herança.
13 Yo rulephu ọnu-ọguzo, aza Ọnu-Ọguzo Bénjaminu; onye ishi ndu nche, aza Irija Shelemíya Hananíya egude iya sụ l'ọogbalawa l'agbakfu ndu Bábyilọnu.
13 Ao chegar ao Portão de Benjamim, o chefe da guarda, chamado Jerias, que era filho de Selemias e neto de Hananias, me fez parar e disse: — Você está fugindo para o lado dos babilônios!
14 Jeremáya asụ iya: “L'ọo ẹjo-ire. Lẹ ya ta agbalakwa agbakfu ndu Bábyilọnu.” Ọphu Irija 'angaduru iya nchị. Iphe gbe mechia bụ l'ọ Jeremáya kpụ-jeru ndu ishi, achị nụ.
14 — Isso é mentira! — respondi. — Eu não estou fugindo para o lado dos babilônios! Mas Jerias não quis me ouvir. Ele me prendeu e me levou às autoridades.
15 Ẹhu eghulahaa ndu ishi ono eghughu l'okfu ẹhu Jeremáya. Ẹphe ezia; e chia ya iphe; je eworu iya tụ-chia l'ụlo Jonátanu, bụ o-de-ẹkwo, bụ ẹke ẹphe meru; yọ bụru ụlo-mkpọro.
15 Elas ficaram furiosas comigo e me deram uma surra. Em seguida, me prenderam na casa de Jônatas, escrivão do rei. Essa casa tinha sido transformada em prisão.
16 A kpụru Jeremáya ye lẹ mkpọro l'ime-alị; yọ nọo anọno nshinu l'ẹke ono.
16 Aí me puseram numa cela cavada na terra, e eu fiquei ali muito tempo.
17 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Zedekaya abya ezia; e je edutaru iya Jeremáya l'ufu-eze. Yọ jịa ya lẹ mpya m'o nweru ozi, ọ nụtaru l'ọnu Ojejoje.
17 Depois, o rei Zedequias mandou me buscar. Quando cheguei ao palácio, ele me perguntou em segredo: — Jeremias, você recebeu alguma mensagem de Deus, o — Sim! Recebi! O senhor, ó rei, será entregue nas mãos do rei da Babilônia.
18 Ya ndono; Jeremáya abya ajị eze, bụ Zedekaya: “?Bụ ngụnu bụ iphe dụ ẹji, ya meru ngu; m'ọ bụ ndu ejeru ngu ozi; m'ọ bụ ndu-a l'ẹphe ha, meru iphe ị tụru iya mkpọro?
18 Então aproveitei para perguntar a Zedequias: — Qual foi o crime que cometi contra o senhor, ó rei, ou contra as autoridades, ou contra este povo, para que me pusessem na cadeia?
19 ?Nanụ ndu nkfuchiru ngu ono, bụ ndu shi; sụ: ‘L'eze ndu Bábyilọnu te etsokwa ngu ọgu; ọphu ẹphe 'etsokwa alị-a ọgu?’
19 Onde estão os seus profetas que lhe diziam que o rei da Babilônia não ia atacar nem o senhor nem este país?
20 Nta-a; nggụbe eze, bụ onye nwe mu nụ; ngabẹkpoduaphu nchị l'arọro, ya arọ ngu. Byiko b'e duphuhekwa iya azụ lẹ kẹ Jonátanu, bụ o-de-ẹkwo; ọdumeka bẹ ya a-nwụhukwa l'ẹke ono.”
20 Portanto, ó rei, meu senhor, agora peço que faça o que vou pedir. Por favor, não me mande de volta para a casa do seu escrivão Jônatas, pois, se eu voltar, vou acabar morrendo ali.
21 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Zedekaya abya eworu ekemu tụa; sụ t'e woru Jeremáya dobe l'ogbodufu ẹke ndu nche anọje; t'a nụje iya ishi buredi mbọku-mbọku. Mbụ t'e shi lẹ buredi, ndu egheje buredi gheru l'anụ iya ẹya jeye teke buredi, nọ lẹ mkpụkpu a-gvụebe. Tọ dụ iya bụ l'e woru Jeremáya dobe l'ogbodufu ẹke ndu nche anọje; yọ nọdu l'ẹke ono.
21 Então o rei Zedequias ordenou que me pusessem no pátio da guarda. Todos os dias me davam um pão de padaria, até que acabou todo o pão que havia na cidade. E assim fiquei no pátio da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.