Jeremias 20
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Pashọ Ima bụ onye achịjeru Nchileke ẹja bya abụru onye ishi ndu ishi eze-ụlo Nchileke. Teke ọ nụru iphe ono, Jeremáya ekfushi ono;
1 Tendo o sacerdote Fassur, filho de Emer, que era superintendente do templo, ouvido o profeta Jeremias pronunciar esse oráculo,
2 yo zi; e chia Jeremáya, bụ onye nkfuchiru ono ẹchachi; woru iya tụ-chia l'ụlo-mkpọro, nọ l'iku ọnu eze-ụlo Nchileke ọphu aza Ọnu-abata Bénjaminu k'eli.
2 mandou espancá-lo e pô-lo em grilhões na porta superior de Benjamim, que se encontra no templo do Senhor.
3 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; Pashọ atụfuta iya l'ụlo-mkpọro ono. Jeremáya asụ iya: “Iphe Ojejoje gụru ngu ta bụhekwa Pashọ. Iphe ọ gụru ngu kwa ‘Égvù l'ẹkemeke’;
3 No dia seguinte, quando Fassur mandou libertá-lo, disse-lhe Jeremias: Não é mais Fassur que te chama o Senhor, mas sim Magor-Missabib.
4 kẹ l'ọwaa kwa iphe Ojejoje ekfu: Lẹ ya e-me ngu t'ị tsụlahaa onwongu egvu; ndu yeru ngu obu l'ẹphe ha a-tụko atsụ ngu egvu. Ii-gude ẹnya ngu gẹdegede phụ teke ndu ọhogu ẹphe e-gude ogu mbeke l'egbushi ẹphe. Ndu Júda mgburumgburu bẹ ya e-woru ye l'ẹka eze ndu Bábyilọnu, bụ onye a-kpụ ẹphe lẹ ndzụ lashia Bábyilọnu; gude ogu-mbeke gbushia ẹphe.
4 Pois assim diz o Senhor: vou fazer de ti objeto de pavor, para ti mesmo e teus amigos, os quais, sob teu olhar, perecerão à espada de seus inimigos. Entregarei Judá nas mãos do rei de Babilônia, que os deportará para Babilônia, onde os ferirá à espada.
5 Iphe bụ ẹku ndu mkpụkpu-a; bẹ ya e-woru yekota l'ẹka ndu ọhogu ẹphe; mbụ iphe bụkotakpo iphe ẹphe setaru l'akanya iya; mẹkpo iphe bụ iphe vu oke aswa, nọkota l'ime iya; mẹkpo iphe bụ ẹku, eze ndu Júda kpataru. Iphemiphe ono bẹ ẹphe e-vukota l'ọgu lashia Bábyilọnu.
5 E entregarei todas as riquezas desta cidade, todo o produto de seu trabalho, todas as suas reservas preciosas e todos os tesouros dos reis de Judá, nas mãos de seus inimigos, que os tomarão como presa, e os levarão para Babilônia.
6 Nggụbedua, bụ Pashọ yẹle iphe bụ ndu bukota lẹ nke ngu bẹ aa-kpụkota lẹ ndzụ laa Bábyilọnu. Yọ bụru l'ẹke ono; bẹ ịi-nọdu nwụhu; e lia ngu l'ẹke ono; nggụbedua; mẹ ndu ono, yeru ngu obu, ị kfuru iphe Nchileke ẹ-te kfudu ono.”
6 E tu, Fassur, serás arrastado, com tua família, para o cativeiro. Irás a Babilônia para lá morrerem e serem enterrados tu e teus amigos, aos quais proferiste falsos oráculos.
7 Nggụbe Ojejoje;
7 Seduzistes-me, Senhor; e eu me deixei seduzir! Dominastes-me e obtivestes o triunfo. Sou objeto de contínua irrisão, e todos zombam de mim.
8 Tekenteke, mu ekfu okfu;
8 Cada vez que falo é para proclamar a aproximação da violência e devastação. E dia a dia a palavra do Senhor converte-se para mim em insultos e escárnios.
9 Mu -sụ lẹ mu te ekubahedua
9 E, a mim mesmo, eu disse: Não mais o mencionarei e nem falarei em seu nome. Mas em meu seio havia um fogo devorador que se me encerrara nos ossos. Esgotei-me em refreá-lo, e não o consegui.
10 Mu anụkwa taphu-taphu,
10 Ouço as invectivas da multidão: Cerca-nos o terror! Denunciai-o! Vamos denunciá-lo! Os que eram meus amigos espiam-me agora os passos. Se cair em abusos, tiraremos vantagem, e dele nos vingaremos.
11 Obenu lẹ Ojejoje nọ swiru
11 O Senhor, porém, está comigo, qual poderoso guerreiro. Por isso, longe de triunfar, serão esmagados meus perseguidores. Sua queda os mergulhará na confusão. Será, então, a vergonha eterna, inesquecível.
12 Nggụbe Ojejoje,
12 Senhor, Deus dos exércitos, vós que sondais o justo, e que escrutais os rins e os corações, concedei-me o poder de contemplar a vingança que deles ides tirar! Pois em vossas mãos depositei a minha causa.
13 Unu gụa egvu nụ Ojejoje!
13 Cantai ao Senhor, glorificai-o, porque salvou a vida do miserável das mãos do mau.
14 Tẹ mbọku, a mụru mu
14 Maldito o dia em que nasci! Nem abençoado seja o dia em que minha mãe me deu à luz.
15 T'onye byaru bya ezia ya
15 Maldito o homem que levou a notícia a meu pai e que o cumulou de felicidade ao dizer-lhe: Nasceu-te um menino!
16 Tẹ nwoke ono dụkwa l'ọ
16 A ele suceda o que às cidades aconteceu, que o Senhor sem piedade aniquilou! Desde o alvorecer ouça os gritos de alarme e o fragor da batalha ao meio-dia.
17 Kẹ l'ọ tọ pyị-gbudu mu teke mu nọ l'ẹpho;
17 Por que não me matou, antes de eu sair do ventre materno?! Minha mãe teria sido meu túmulo e eu ficaria para sempre guardado em suas entranhas!
18 ?Bụnua ngụnu meru
18 Por que saí do seu seio? Para só contemplar tormentos e misérias, e na vergonha consumir meus dias?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.