Jonas 4
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Obenu l'iphe ono dụ Jona ẹji; ẹhu eghulahaa ya eghughu.
1 Por causa disso, Jonas ficou com raiva e muito aborrecido.
2 Yọ bya ekfuru nụ Ojejoje; sụ iya: “Nggụbe Ojejoje; ?tọ bụdu iphe ya kfuru teke ya nọkwaduru l'ufu-a ndọ. Ọ kwa iya meru iphe ya gbeshiru; gbaru lashia Tashishi. Ya mahawaru l'ị bụ Nchileke, emejeru madzụ eze-iphe-ọma; bụru onye obu-imiko; bụru onye iphe ẹ-te ghujedu eghughu ẹgwegwa; n-yemobu ngu nyịberu anyịbe. Ị bụ Nchileke, eleje pashia; haa ome madzụ iphe ị sụru l'ii-me iya.
2 Então orou assim: — Ó
3 Nta-a; nggụbe Ojejoje bu t'i wofu ndzụ iya; kẹ l'ọ karu iya mma lẹ ya nwụhuru; karia ọnodu ndzụ.”
3 Agora, ó Senhor , acaba com a minha vida porque para mim é melhor morrer do que viver.
4 Ojejoje ajị iya: “?Ọ gbaru kẹ t'ẹhu l'eghu ngu eghughu tọo?”
4 O Senhor respondeu: — Jonas, você acha que tem razão para ficar com tanta raiva assim?
5 Jona atụgbua je anọdu l'ụzo ẹnyanwu-ahata mkpụkpu ono. Yọ tụaru onwiya mkpu l'ẹke ono; nọdu; ngabe t'ọ maru iphe e-mekochaa mee mkpụkpu ono.
5 Aí Jonas saiu de Nínive, foi para o lado onde o sol nasce e sentou-se. Depois, construiu um abrigo e sentou-se na sombra, esperando para ver o que ia acontecer com a cidade.
6 Ojejoje, bụ Nchileke emewaphu t'oshi vayịnu futa l'iku eke ono bya evulihu tẹ agu iya kpuchijee Jona; k'ọphu ẹhu a-dụje iya agu. Ẹhu atsọo Jona ẹna kẹ oshi vayịnu ono.
6 Então o Senhor Deus fez crescer uma planta por cima de Jonas, para lhe dar um pouco de sombra, de modo que ele se sentisse mais confortável. E Jonas ficou muito satisfeito com a planta.
7 Yo be l'ụtsu echile iya; Nchileke ewota ụnwehu tụa l'oshi ono; k'ọphu bụ l'oshi ono tsufuru ẹkwo; nwụhu.
7 Mas no dia seguinte, quando o sol ia nascer, por ordem de Deus um bicho atacou a planta, e ela secou.
8 Yo be teke anwụ hataru; Nchileke emee tẹ ẹjo phẹrephere, ẹkpo ọku shi l'ụzo ẹnyanwu-ahata wata ophe l'ẹke Jona nọ; anwụ echilahaa ya; k'ọphu oose avẹhu. Yọ dụ iya t'a sụ l'ọ nwụhuru. Yọ sụ: “L'ọ ka kwa iya mma lẹ ya nwụhuru; karia lẹ ya nọ egbe ndzụ ọwaa.”
8 Depois que o sol nasceu, Deus mandou um vento quente vindo do leste. E Jonas quase desmaiou por causa do calor do sol, que queimava a sua cabeça. Então quis morrer e disse: — Para mim é melhor morrer do que viver!
9 Nchileke ajị iya: “?Ọ gbaru t'ẹhu ghua ngu eghughu; l'okfu vayịnu ono tọo?”
9 Mas Deus perguntou: — Jonas, você acha que está certo ficar com raiva por causa dessa planta? Jonas respondeu: — É claro que tenho razão para estar com raiva e, com tanta raiva, que até quero morrer!
10 Ojejoje asụ ya: “I phụrua ẹge o ruru ngu l'ẹhu mbụ kẹ vayịnu ono. Ọ bụ oswi-okfu l'ẹ tọ bụdu nggu; bẹ kụru iya nụ; l'o futaru l'ẹnyashi; nwụhu l'ẹnyashi ọphu tso iya nụ.
10 Então o Senhor Deus disse: — Essa planta cresceu numa noite e na noite seguinte desapareceu. Você nada fez por ela, nem a fez crescer, mas mesmo assim tem pena dela!
11 ?Iikfu tẹ okfu ẹhu Nínive; be eru iya l'ẹhu tọo; mbụ ndu Nínive ono, kariru ụkporo ụnu madzụ ugbo iri l'ise ono; nweru elu l'igwe; l'ẹphe ẹ-ba ma iche, dụ l'iphe dụ mma; l'ọphu dụ ẹji.”
11 Então eu, com muito mais razão, devo ter pena da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil crianças inocentes e também muitos animais!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.