Daniel 6

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Eze, bụ Dariyọsu elegee ya ẹnya; yọ dụ iya mma. Yọ bya afọta ụkporo madzụ ishingu t'ọ bụru ẹphe a-nọdu anọ-chi ẹnya iya l'ẹke, dụ iche iche l'alị-eze iya ono.
1 O rei Dario resolveu dividir o reino em 120 províncias e nomeou um alto funcionário para governar cada uma delas.
2 Yọ bya afọta ụmadzu ẹto t'ẹphe bụru ishi ndu ono, achịtsua alị-eze ono. Onye lanụ lẹ ndu ishi ono bụ Dánẹlu. Ndu ono, achị achịchi ono a-nọduje akọru madzụ ẹto ono, e meru ndu ishi ẹphe ono ẹge ẹphe gude achị; k'ọphu ẹ-tọ dụdu iphe e-yita eze.
2 O rei também escolheu como administradores Daniel e outros dois homens, para que supervisionassem os altos funcionários e protegessem os interesses do rei.
3 Ya ndono; Dánẹlu abya akakọta iphe bụ ndu ono, e meru ẹphe l'iya ishi ono; jeye lẹ ndu ọphu achị mkpụkpu, hatsụa nwanshị. Ishi iya abụru l'ọ maru o me iphe; ume, nọ iya l'ẹhu akpọo akpọo lẹ k'ọma. Eze emelahaa tẹ ya mee ya ishi l'alị-eze ono gbaa mgburumgburu.
3 Em pouco tempo, Daniel se mostrou mais capaz que todos os outros administradores e altos funcionários. Por causa da grande capacidade de Daniel, o rei planejava colocá-lo à frente de todo o reino.
4 Tọ dụ iya bụ; ndu e meru yẹle ẹphe ishi ono; mẹ ndu ono, achịtsua mkpụkpu ono achọlahaa iphe ẹphe e-kobe Dánẹlu l'o meru l'ọchichi ono, ẹphe achị ono. Tọ dụ iphe ẹphe maru ẹphe a-sụ l'o meru. Tọ dụ iphe dụ ẹji, ẹphe chọ-vuru, o meru; kẹ l'ọ bụ onye e gude ire iya ẹka; ọphu oomedu iphe dụ ẹji; ọphu ọopadu ozi iya ẹkalanu.
4 Os outros administradores e altos funcionários começaram a procurar falhas no modo como Daniel conduzia as questões de governo, mas nada encontraram para criticar ou condenar. Ele era leal, sempre responsável e digno de confiança.
5 Tọ dụ iya bụ; ndu ono asụ: “Ẹ tọ dụkwa iphe ayi e-gudeghe kfugude nwoke-a, bụ Dánẹlu; gụfukwaphu l'ayi shi l'ụzo k'ekemu Nchileke iya.”
5 Por isso, concluíram: “Nossa única chance de encontrar algum motivo para acusar Daniel será em relação às leis de seu Deus”.
6 Ya ndono; ndu ono, e meru yẹle ẹphe ishi ono; mẹ ndu ono, achịtsua mkpụkpu hatsụa nwanshị ono abya wụru jekfube eze sụ iya: “Nggụbe eze, bụ Dariyọsu; tẹ ndzụ bụkwaru nke ngu gbururu jeye lẹ tutu yoyo!
6 Então os administradores e os altos funcionários foram até o rei e lhe disseram: “Que o rei Dario viva para sempre!
7 Iphe bụ ndu ishi l'alị-eze ngu-a; ndu ọkwa ẹphe hatsụa nshinu l'amị; ndu ọphu achịtsua mkpụkpu ọphu hatsụa nwanshị; ndu nchị-zi; mẹ ndu gọvano; bẹ chịru idzu sụ t'ayi byakfuta nggụbe eze t'a tụa ekemu kfushia ya ike; sụ: t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-rọ Nchileke iphe; m'ọ bụ madzụ ọdo; gụfu nggụbedua. T'e mee ya ẹge ono ụkporo abalị l'abalị iri. Onye -dakaru iya nụ t'e chee ya l'iduma-agụ.
7 Nós administradores, oficiais, altos funcionários, conselheiros e governadores estamos todos de acordo que o rei deve decretar uma lei a ser cumprida rigorosamente. Dê ordens para que, nos próximos trinta dias, qualquer pessoa que orar a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, seja lançada na cova dos leões.
8 Eze byiko; nta-a bụkwa t'i tụa ekemu ọbu; de ya edede; nggu ebyia ẹka l'ẹkwo iya; k'ọphu ẹ ta agbanwedu iya agbanwe; bụ iya bụ ẹge ekemu ndu Mídiya; mẹ kẹ ndu Peshiya adụje, ẹ ta dụdu onye agbanweje iya agbanwe.”
8 Agora, ó rei, decrete e assine essa lei para que não possa ser mudada, como lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada”.
9 Eze ekweta bya atụa ekemu ọbu; de ya edede.
9 E o rei Dario assinou a lei.
10 Tọ dụ iya bụ; yo be teke Dánẹlu bya amaru l'ekemu ono b'a rawaru arara; yọ lashia l'ufu. Yo rua bya abahụ l'ụlo-eli iya; nyikobe imeli iya; bahu lẹ mkpura ọphu windo iya gharu ifu l'ụzo Jerúsalemu. Yo gbushi ikpere; nọdu l'ẹke ono kfulahaa l'anụ Nchileke ugbo ẹto l'ụboku; l'ekele Nchileke iya ekele, bụ iya bụ ẹge o shi emeje.
10 Quando Daniel soube que a lei tinha sido assinada, foi para casa e, como de costume, ajoelhou-se no quarto no andar de cima, com as janelas abertas na direção de Jerusalém. Orava três vezes por dia e dava graças a seu Deus.
11 Ya ndono; ndu ono awụru jeshia ụlo Dánẹlu; rua yo kfuwa anụ Nchileke t'ọ gbaaru iya mkpu.
11 Os oficiais foram juntos à casa de Daniel e o encontraram orando e pedindo ajuda a Deus.
12 Ẹphe awụ-lashia azụ; wụ-kfube eze k'ekemu ono, ọ tụru ono; sụ iya: “Nggụbe eze! ?Ọ kwa l'ị tụnarua ekemu; raa ya arara t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-rọ Nchileke iphe; ọphu 'arọkwa iya madzụ ọdo; gụfu nggụbedua; sụ t'e mee ya ẹge ono ụkporo abalị l'abalị iri. Onye dakaru iya nụ; bẹ ee-che l'iduma-agụ?”
12 Então foram diretamente ao rei e o lembraram da lei: “O rei não assinou um decreto ordenando que qualquer um que orasse a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, fosse lançado na cova dos leões?”. “Sim”, respondeu o rei. “Essa decisão está em vigor; é uma lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.”
13 Ẹphe anọdu eze l'ifu; sụ: “Dánẹlu ono, yị lẹ ndu a kpụtaru lẹ ndzụ l'alị Júda ono; ta ngakwaru nggụbe eze nchị; ọphu ọokpakwa ishi l'ị tụru ekemu; ye ẹka l'ẹkwo; o kfujelekwa anụ Nchileke iya ugbo ẹto mbọku-mbọku.”
13 Então disseram ao rei: “Aquele homem, Daniel, um dos exilados de Judá, não dá importância ao rei nem à sua lei. Continua a orar ao Deus dele três vezes por dia”.
14 Eze anụlephu iphe ono; ẹhu adaa ya kọo. Yọ chọlahaa ẹge ya e-me dzọo Dánẹlu. Yọ chọo ege oo-me iya jeye nchi-ejihu; tọ dụ.
14 Quando o rei ouviu isso, ficou muito angustiado e procurou uma forma de salvar Daniel. Passou o resto do dia pensando num modo de livrá-lo dessa situação.
15 Ndu ono abyakwa bya awụru jekfube eze ọdo; je asụ iya: “Nggụbe eze; nyatakwa ẹge ekemu ndu Mídiya yẹle ndu Peshiya dụ; l'eze -tụwa ekemu b'ẹ ta mịngajekwa iya amịnga.”
15 À noite, os homens foram juntos ao rei e disseram: “Ó rei, o senhor sabe que, conforme a lei dos medos e dos persas, nenhum decreto que o rei assina pode ser revogado”.
16 Tọ dụ iya bụ; Eze ezinua; e je egude Dánẹlu kpụru je echee l'iduma-agụ. Eze asụ Dánẹlu: “Tẹ Nchileke ngu, bụ onye ịibaru ẹja mkpụrumkpuru dzọkwaa ngu!”
16 Por fim, o rei deu ordens para que Daniel fosse preso e lançado na cova dos leões. O rei lhe disse: “Que seu Deus, a quem você serve fielmente, o livre”.
17 A bya eswita eze mkpuma gude swichia ọnu ọgba ọbu. Eze abya ebyia ya echi-ẹka iya; bya ebyia ya echi-ẹka ndu a maru ẹpha ẹphe l'alị-eze iya; t'ẹ b'a gbanweshi ọnodu Dánẹlu.
17 Então trouxeram uma pedra e a colocaram sobre a abertura da cova. O rei selou a pedra com seu anel e com os anéis de seus nobres, para que ninguém pudesse resgatar Daniel.
18 Eze atụgbua; yọ bụru iya ọla l'ufu iya. Yọ nọkota ẹnyashi ono; ọphu o ridu nri; ọphu ọ dụdu onye kụru nkwa kpengu l'ifu iya kẹ l'eeme iya ẹhu-ọtso-ẹna. Ọphu ọ dụdu ike kuru mgbẹnya.
18 O rei voltou a seu palácio e passou a noite em jejum. Não quis nenhum dos divertimentos habituais e não conseguiu dormir a noite inteira.
19 Yo be l'oswi ngguge; eze ekwolihu gbaru jeshia l'ọnu ọka-agụ ono.
19 De manhã bem cedo, levantou-se e foi apressadamente à cova dos leões.
20 Yọ byarutadelephu ọka-agụ ono, e cheru Dánẹlu ono ntse; gude olu-aphụ kua Dánẹlu: “Dánẹlu; nwozi Nchileke, nọ ndzụ. Nchileke ngu ono, ịibaru ẹja mbọku-mbọku ono; ?ọ dụru-a ike dzọo ngu l'ẹka agụ?”
20 Quando chegou lá, gritou angustiado: “Daniel, servo do Deus vivo! O Deus a quem você serve tão fielmente pôde livrá-lo dos leões?”.
21 Dánẹlu asụ eze: “Nggụbe eze; ndzụ dzukwaa ngu gbururu jeye lẹ gbururu!
21 Daniel respondeu: “Que o rei viva para sempre!
22 Nchileke mụbe Dánẹlu yekwaru ojozi iya; yọ bya apyichishia agụ ẹka l'ọnu; tọ dụ ọphu leru iya m'ọ bụ nvọ; kẹ l'ẹ tọ dụdu iphe ọo-sụ lẹ ya mejeru iya; ọphu ọ dụdu iphe ya mejeru nggụbe eze.”
22 Meu Deus enviou seu anjo para fechar a boca dos leões de modo que não me fizessem mal, pois fui considerado inocente aos olhos de Deus. Também não fiz coisa alguma contra o senhor, ó rei”.
23 Ẹhu egbe bya teke ono bya atsọshilaha eze ẹna ike. Yo zia t'e je edufuta Dánẹlu l'ọgba ono. A bya edufuta Dánẹlu l'ọgba ono; ọphu ọ dụdu ẹke iphe mekaru iya; kẹle Dánẹlu bụ onye dakoberu Nchileke iya.
23 O rei ficou muito alegre e ordenou que tirassem Daniel da cova. Não havia sequer um arranhão nele, pois havia confiado em seu Deus.
24 Eze atụa ekemu; e je achịta ndu ono, boberu Dánẹlu ibo ono; chịru ye l'iduma-agụ; ẹphe l'unyomu ẹphe; mẹ l'ụnwu ẹphe. Ọphu agụ ono 'ekwedu t'ẹphe rua alị; mbụ vụa ẹphe avụvu; taa taa ọkpu ẹphe.
24 Em seguida, o rei ordenou que prendessem os homens que haviam acusado Daniel. Ordenou que fossem lançados na cova dos leões junto com suas esposas e seus filhos. Os leões os atacaram e os despedaçaram antes que chegassem ao fundo da cova.
25 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Dariyọsu abya edeeru iphe bụ ndu nọnu; mẹ mbakeshi nọnu; mẹ l'iphe bụ ndu ekfu okfu-alị, dụtsua iche l'iche l'alị ono gba mgburumgburu ẹkwo; sụ:
25 Então o rei Dario enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
26 “Nta-a; bẹ mu tụakwaru ekemu sụ-agha: T'onyemonye ọbule; l'ẹkemeke ọbule l'alị-eze-a, mu tsụjekwa Nchileke Dánẹlu egvu; kwabẹ iya ugvu!
26 “Decreto que todos em meu reino devem tremer de medo diante do Deus de Daniel. Pois ele é o Deus vivo e permanecerá para sempre. Seu reino jamais será destruído, e seu domínio não terá fim.
27 Ọonafutaje madzụ;
27 Ele livra e salva seu povo; realiza sinais e maravilhas nos céus e na terra. Foi ele que livrou Daniel do poder dos leões”.
28 Ya ndono; Dánẹlu abya abalahaa ụba teke ono, Dariyọsu bụ eze; mẹ teke Sáyịrosu kẹ Peshia bụkwaphu eze.
28 Assim, Daniel prosperou durante o reinado de Dario e durante o reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.