Daniel 6

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eze, bụ Dariyọsu elegee ya ẹnya; yọ dụ iya mma. Yọ bya afọta ụkporo madzụ ishingu t'ọ bụru ẹphe a-nọdu anọ-chi ẹnya iya l'ẹke, dụ iche iche l'alị-eze iya ono.
1 E pareceu bem a Dario constituir sobre o reino a cento e vinte presidentes, que estivessem sobre todo o reino;
2 Yọ bya afọta ụmadzu ẹto t'ẹphe bụru ishi ndu ono, achịtsua alị-eze ono. Onye lanụ lẹ ndu ishi ono bụ Dánẹlu. Ndu ono, achị achịchi ono a-nọduje akọru madzụ ẹto ono, e meru ndu ishi ẹphe ono ẹge ẹphe gude achị; k'ọphu ẹ-tọ dụdu iphe e-yita eze.
2 e sobre eles três príncipes, dos quais Daniel era um, aos quais esses presidentes dessem conta, para que o rei não sofresse dano.
3 Ya ndono; Dánẹlu abya akakọta iphe bụ ndu ono, e meru ẹphe l'iya ishi ono; jeye lẹ ndu ọphu achị mkpụkpu, hatsụa nwanshị. Ishi iya abụru l'ọ maru o me iphe; ume, nọ iya l'ẹhu akpọo akpọo lẹ k'ọma. Eze emelahaa tẹ ya mee ya ishi l'alị-eze ono gbaa mgburumgburu.
3 Então, o mesmo Daniel se distinguiu desses príncipes e presidentes, porque nele havia um espírito excelente; e o rei pensava constituí-lo sobre todo o reino.
4 Tọ dụ iya bụ; ndu e meru yẹle ẹphe ishi ono; mẹ ndu ono, achịtsua mkpụkpu ono achọlahaa iphe ẹphe e-kobe Dánẹlu l'o meru l'ọchichi ono, ẹphe achị ono. Tọ dụ iphe ẹphe maru ẹphe a-sụ l'o meru. Tọ dụ iphe dụ ẹji, ẹphe chọ-vuru, o meru; kẹ l'ọ bụ onye e gude ire iya ẹka; ọphu oomedu iphe dụ ẹji; ọphu ọopadu ozi iya ẹkalanu.
4 Então, os príncipes e os presidentes procuravam achar ocasião contra Daniel a respeito do reino; mas não podiam achar ocasião ou culpa alguma; porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum vício nem culpa.
5 Tọ dụ iya bụ; ndu ono asụ: “Ẹ tọ dụkwa iphe ayi e-gudeghe kfugude nwoke-a, bụ Dánẹlu; gụfukwaphu l'ayi shi l'ụzo k'ekemu Nchileke iya.”
5 Então, estes homens disseram: Nunca acharemos ocasião alguma contra este Daniel, se não a procurarmos contra ele na lei do seu Deus.
6 Ya ndono; ndu ono, e meru yẹle ẹphe ishi ono; mẹ ndu ono, achịtsua mkpụkpu hatsụa nwanshị ono abya wụru jekfube eze sụ iya: “Nggụbe eze, bụ Dariyọsu; tẹ ndzụ bụkwaru nke ngu gbururu jeye lẹ tutu yoyo!
6 Então, estes príncipes e presidentes foram juntos ao rei e disseram-lhe assim: Ó rei Dario, vive eternamente!
7 Iphe bụ ndu ishi l'alị-eze ngu-a; ndu ọkwa ẹphe hatsụa nshinu l'amị; ndu ọphu achịtsua mkpụkpu ọphu hatsụa nwanshị; ndu nchị-zi; mẹ ndu gọvano; bẹ chịru idzu sụ t'ayi byakfuta nggụbe eze t'a tụa ekemu kfushia ya ike; sụ: t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-rọ Nchileke iphe; m'ọ bụ madzụ ọdo; gụfu nggụbedua. T'e mee ya ẹge ono ụkporo abalị l'abalị iri. Onye -dakaru iya nụ t'e chee ya l'iduma-agụ.
7 Todos os príncipes do reino, os prefeitos e presidentes, capitães e governadores tomaram conselho, a fim de estabelecerem um edito real e fazerem firme este mandamento: que qualquer que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem e não a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.
8 Eze byiko; nta-a bụkwa t'i tụa ekemu ọbu; de ya edede; nggu ebyia ẹka l'ẹkwo iya; k'ọphu ẹ ta agbanwedu iya agbanwe; bụ iya bụ ẹge ekemu ndu Mídiya; mẹ kẹ ndu Peshiya adụje, ẹ ta dụdu onye agbanweje iya agbanwe.”
8 Agora, pois, ó rei, confirma o edito e assina a escritura, para que não seja mudada, conforme a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
9 Eze ekweta bya atụa ekemu ọbu; de ya edede.
9 Por esta causa, o rei Dario assinou esta escritura e edito.
10 Tọ dụ iya bụ; yo be teke Dánẹlu bya amaru l'ekemu ono b'a rawaru arara; yọ lashia l'ufu. Yo rua bya abahụ l'ụlo-eli iya; nyikobe imeli iya; bahu lẹ mkpura ọphu windo iya gharu ifu l'ụzo Jerúsalemu. Yo gbushi ikpere; nọdu l'ẹke ono kfulahaa l'anụ Nchileke ugbo ẹto l'ụboku; l'ekele Nchileke iya ekele, bụ iya bụ ẹge o shi emeje.
10 Daniel, pois, quando soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa (ora, havia no seu quarto janelas abertas da banda de Jerusalém), e três vezes no dia se punha de joelhos, e orava, e dava graças, diante do seu Deus, como também antes costumava fazer.
11 Ya ndono; ndu ono awụru jeshia ụlo Dánẹlu; rua yo kfuwa anụ Nchileke t'ọ gbaaru iya mkpu.
11 Então, aqueles homens foram juntos e acharam Daniel orando e suplicando diante do seu Deus.
12 Ẹphe awụ-lashia azụ; wụ-kfube eze k'ekemu ono, ọ tụru ono; sụ iya: “Nggụbe eze! ?Ọ kwa l'ị tụnarua ekemu; raa ya arara t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-rọ Nchileke iphe; ọphu 'arọkwa iya madzụ ọdo; gụfu nggụbedua; sụ t'e mee ya ẹge ono ụkporo abalị l'abalị iri. Onye dakaru iya nụ; bẹ ee-che l'iduma-agụ?”
12 Então, se apresentaram e disseram ao rei: No tocante ao mandamento real, porventura não assinaste o edito pelo qual todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem, por espaço de trinta dias, e não a ti, ó rei, seria lançado na cova dos leões? Respondeu o rei e disse: Esta palavra é certa, conforme a lei dos medos e dos persas, que se não pode revogar.
13 Ẹphe anọdu eze l'ifu; sụ: “Dánẹlu ono, yị lẹ ndu a kpụtaru lẹ ndzụ l'alị Júda ono; ta ngakwaru nggụbe eze nchị; ọphu ọokpakwa ishi l'ị tụru ekemu; ye ẹka l'ẹkwo; o kfujelekwa anụ Nchileke iya ugbo ẹto mbọku-mbọku.”
13 Então, responderam e disseram diante do rei: Daniel, que é dos transportados de Judá, não tem feito caso de ti, ó rei, nem do edito que assinaste; antes, três vezes por dia faz a sua oração.
14 Eze anụlephu iphe ono; ẹhu adaa ya kọo. Yọ chọlahaa ẹge ya e-me dzọo Dánẹlu. Yọ chọo ege oo-me iya jeye nchi-ejihu; tọ dụ.
14 Ouvindo, então, o rei o negócio, ficou muito penalizado e a favor de Daniel propôs dentro do seu coração livrá-lo; e até ao pôr do sol trabalhou por salvá-lo.
15 Ndu ono abyakwa bya awụru jekfube eze ọdo; je asụ iya: “Nggụbe eze; nyatakwa ẹge ekemu ndu Mídiya yẹle ndu Peshiya dụ; l'eze -tụwa ekemu b'ẹ ta mịngajekwa iya amịnga.”
15 Então, aqueles homens foram juntos ao rei e disseram ao rei: Sabe, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum edito ou ordenança, que o rei determine, se pode mudar.
16 Tọ dụ iya bụ; Eze ezinua; e je egude Dánẹlu kpụru je echee l'iduma-agụ. Eze asụ Dánẹlu: “Tẹ Nchileke ngu, bụ onye ịibaru ẹja mkpụrumkpuru dzọkwaa ngu!”
16 Então, o rei ordenou que trouxessem a Daniel, e o lançaram na cova dos leões. E, falando o rei, disse a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, ele te livrará.
17 A bya eswita eze mkpuma gude swichia ọnu ọgba ọbu. Eze abya ebyia ya echi-ẹka iya; bya ebyia ya echi-ẹka ndu a maru ẹpha ẹphe l'alị-eze iya; t'ẹ b'a gbanweshi ọnodu Dánẹlu.
17 E foi trazida uma pedra e foi posta sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que se não mudasse a sentença acerca de Daniel.
18 Eze atụgbua; yọ bụru iya ọla l'ufu iya. Yọ nọkota ẹnyashi ono; ọphu o ridu nri; ọphu ọ dụdu onye kụru nkwa kpengu l'ifu iya kẹ l'eeme iya ẹhu-ọtso-ẹna. Ọphu ọ dụdu ike kuru mgbẹnya.
18 Então, o rei dirigiu-se para o seu palácio, e passou a noite em jejum, e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e fugiu dele o sono.
19 Yo be l'oswi ngguge; eze ekwolihu gbaru jeshia l'ọnu ọka-agụ ono.
19 E, pela manhã cedo, se levantou e foi com pressa à cova dos leões.
20 Yọ byarutadelephu ọka-agụ ono, e cheru Dánẹlu ono ntse; gude olu-aphụ kua Dánẹlu: “Dánẹlu; nwozi Nchileke, nọ ndzụ. Nchileke ngu ono, ịibaru ẹja mbọku-mbọku ono; ?ọ dụru-a ike dzọo ngu l'ẹka agụ?”
20 E, chegando-se à cova, chamou por Daniel com voz triste; e, falando o rei, disse a Daniel: Daniel, servo do Deus vivo! Dar-se-ia o caso que o teu Deus, a quem tu continuamente serves, tenha podido livrar-te dos leões?
21 Dánẹlu asụ eze: “Nggụbe eze; ndzụ dzukwaa ngu gbururu jeye lẹ gbururu!
21 Então, Daniel falou ao rei: Ó rei, vive para sempre!
22 Nchileke mụbe Dánẹlu yekwaru ojozi iya; yọ bya apyichishia agụ ẹka l'ọnu; tọ dụ ọphu leru iya m'ọ bụ nvọ; kẹ l'ẹ tọ dụdu iphe ọo-sụ lẹ ya mejeru iya; ọphu ọ dụdu iphe ya mejeru nggụbe eze.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem dano, porque foi achada em mim inocência diante dele; e também contra ti, ó rei, não tenho cometido delito algum.
23 Ẹhu egbe bya teke ono bya atsọshilaha eze ẹna ike. Yo zia t'e je edufuta Dánẹlu l'ọgba ono. A bya edufuta Dánẹlu l'ọgba ono; ọphu ọ dụdu ẹke iphe mekaru iya; kẹle Dánẹlu bụ onye dakoberu Nchileke iya.
23 Então, o rei muito se alegrou em si mesmo e mandou tirar a Daniel da cova; assim, foi tirado Daniel da cova, e nenhum dano se achou nele, porque crera no seu Deus.
24 Eze atụa ekemu; e je achịta ndu ono, boberu Dánẹlu ibo ono; chịru ye l'iduma-agụ; ẹphe l'unyomu ẹphe; mẹ l'ụnwu ẹphe. Ọphu agụ ono 'ekwedu t'ẹphe rua alị; mbụ vụa ẹphe avụvu; taa taa ọkpu ẹphe.
24 E ordenou o rei, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel e foram lançados na cova dos leões, eles, seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova quando os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Dariyọsu abya edeeru iphe bụ ndu nọnu; mẹ mbakeshi nọnu; mẹ l'iphe bụ ndu ekfu okfu-alị, dụtsua iche l'iche l'alị ono gba mgburumgburu ẹkwo; sụ:
25 Então, o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e gente de diferentes línguas, que moram em toda a terra: A paz vos seja multiplicada!
26 “Nta-a; bẹ mu tụakwaru ekemu sụ-agha: T'onyemonye ọbule; l'ẹkemeke ọbule l'alị-eze-a, mu tsụjekwa Nchileke Dánẹlu egvu; kwabẹ iya ugvu!
26 Da minha parte é feito um decreto, pelo qual em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; porque ele é o Deus vivo e para sempre permanente, e o seu reino não se pode destruir; o seu domínio é até ao fim.
27 Ọonafutaje madzụ;
27 Ele livra, e salva, e opera sinais e maravilhas no céu e na terra; ele livrou Daniel do poder dos leões.
28 Ya ndono; Dánẹlu abya abalahaa ụba teke ono, Dariyọsu bụ eze; mẹ teke Sáyịrosu kẹ Peshia bụkwaphu eze.
28 Este Daniel, pois, prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.