Daniel 6

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Eze, bụ Dariyọsu elegee ya ẹnya; yọ dụ iya mma. Yọ bya afọta ụkporo madzụ ishingu t'ọ bụru ẹphe a-nọdu anọ-chi ẹnya iya l'ẹke, dụ iche iche l'alị-eze iya ono.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Yọ bya afọta ụmadzu ẹto t'ẹphe bụru ishi ndu ono, achịtsua alị-eze ono. Onye lanụ lẹ ndu ishi ono bụ Dánẹlu. Ndu ono, achị achịchi ono a-nọduje akọru madzụ ẹto ono, e meru ndu ishi ẹphe ono ẹge ẹphe gude achị; k'ọphu ẹ-tọ dụdu iphe e-yita eze.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 Ya ndono; Dánẹlu abya akakọta iphe bụ ndu ono, e meru ẹphe l'iya ishi ono; jeye lẹ ndu ọphu achị mkpụkpu, hatsụa nwanshị. Ishi iya abụru l'ọ maru o me iphe; ume, nọ iya l'ẹhu akpọo akpọo lẹ k'ọma. Eze emelahaa tẹ ya mee ya ishi l'alị-eze ono gbaa mgburumgburu.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Tọ dụ iya bụ; ndu e meru yẹle ẹphe ishi ono; mẹ ndu ono, achịtsua mkpụkpu ono achọlahaa iphe ẹphe e-kobe Dánẹlu l'o meru l'ọchichi ono, ẹphe achị ono. Tọ dụ iphe ẹphe maru ẹphe a-sụ l'o meru. Tọ dụ iphe dụ ẹji, ẹphe chọ-vuru, o meru; kẹ l'ọ bụ onye e gude ire iya ẹka; ọphu oomedu iphe dụ ẹji; ọphu ọopadu ozi iya ẹkalanu.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Tọ dụ iya bụ; ndu ono asụ: “Ẹ tọ dụkwa iphe ayi e-gudeghe kfugude nwoke-a, bụ Dánẹlu; gụfukwaphu l'ayi shi l'ụzo k'ekemu Nchileke iya.”
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Ya ndono; ndu ono, e meru yẹle ẹphe ishi ono; mẹ ndu ono, achịtsua mkpụkpu hatsụa nwanshị ono abya wụru jekfube eze sụ iya: “Nggụbe eze, bụ Dariyọsu; tẹ ndzụ bụkwaru nke ngu gbururu jeye lẹ tutu yoyo!
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Iphe bụ ndu ishi l'alị-eze ngu-a; ndu ọkwa ẹphe hatsụa nshinu l'amị; ndu ọphu achịtsua mkpụkpu ọphu hatsụa nwanshị; ndu nchị-zi; mẹ ndu gọvano; bẹ chịru idzu sụ t'ayi byakfuta nggụbe eze t'a tụa ekemu kfushia ya ike; sụ: t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-rọ Nchileke iphe; m'ọ bụ madzụ ọdo; gụfu nggụbedua. T'e mee ya ẹge ono ụkporo abalị l'abalị iri. Onye -dakaru iya nụ t'e chee ya l'iduma-agụ.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Eze byiko; nta-a bụkwa t'i tụa ekemu ọbu; de ya edede; nggu ebyia ẹka l'ẹkwo iya; k'ọphu ẹ ta agbanwedu iya agbanwe; bụ iya bụ ẹge ekemu ndu Mídiya; mẹ kẹ ndu Peshiya adụje, ẹ ta dụdu onye agbanweje iya agbanwe.”
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Eze ekweta bya atụa ekemu ọbu; de ya edede.
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Tọ dụ iya bụ; yo be teke Dánẹlu bya amaru l'ekemu ono b'a rawaru arara; yọ lashia l'ufu. Yo rua bya abahụ l'ụlo-eli iya; nyikobe imeli iya; bahu lẹ mkpura ọphu windo iya gharu ifu l'ụzo Jerúsalemu. Yo gbushi ikpere; nọdu l'ẹke ono kfulahaa l'anụ Nchileke ugbo ẹto l'ụboku; l'ekele Nchileke iya ekele, bụ iya bụ ẹge o shi emeje.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Ya ndono; ndu ono awụru jeshia ụlo Dánẹlu; rua yo kfuwa anụ Nchileke t'ọ gbaaru iya mkpu.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 Ẹphe awụ-lashia azụ; wụ-kfube eze k'ekemu ono, ọ tụru ono; sụ iya: “Nggụbe eze! ?Ọ kwa l'ị tụnarua ekemu; raa ya arara t'ẹ b'ọ dụkwa onye a-rọ Nchileke iphe; ọphu 'arọkwa iya madzụ ọdo; gụfu nggụbedua; sụ t'e mee ya ẹge ono ụkporo abalị l'abalị iri. Onye dakaru iya nụ; bẹ ee-che l'iduma-agụ?”
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Ẹphe anọdu eze l'ifu; sụ: “Dánẹlu ono, yị lẹ ndu a kpụtaru lẹ ndzụ l'alị Júda ono; ta ngakwaru nggụbe eze nchị; ọphu ọokpakwa ishi l'ị tụru ekemu; ye ẹka l'ẹkwo; o kfujelekwa anụ Nchileke iya ugbo ẹto mbọku-mbọku.”
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 Eze anụlephu iphe ono; ẹhu adaa ya kọo. Yọ chọlahaa ẹge ya e-me dzọo Dánẹlu. Yọ chọo ege oo-me iya jeye nchi-ejihu; tọ dụ.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Ndu ono abyakwa bya awụru jekfube eze ọdo; je asụ iya: “Nggụbe eze; nyatakwa ẹge ekemu ndu Mídiya yẹle ndu Peshiya dụ; l'eze -tụwa ekemu b'ẹ ta mịngajekwa iya amịnga.”
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Tọ dụ iya bụ; Eze ezinua; e je egude Dánẹlu kpụru je echee l'iduma-agụ. Eze asụ Dánẹlu: “Tẹ Nchileke ngu, bụ onye ịibaru ẹja mkpụrumkpuru dzọkwaa ngu!”
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 A bya eswita eze mkpuma gude swichia ọnu ọgba ọbu. Eze abya ebyia ya echi-ẹka iya; bya ebyia ya echi-ẹka ndu a maru ẹpha ẹphe l'alị-eze iya; t'ẹ b'a gbanweshi ọnodu Dánẹlu.
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Eze atụgbua; yọ bụru iya ọla l'ufu iya. Yọ nọkota ẹnyashi ono; ọphu o ridu nri; ọphu ọ dụdu onye kụru nkwa kpengu l'ifu iya kẹ l'eeme iya ẹhu-ọtso-ẹna. Ọphu ọ dụdu ike kuru mgbẹnya.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Yo be l'oswi ngguge; eze ekwolihu gbaru jeshia l'ọnu ọka-agụ ono.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Yọ byarutadelephu ọka-agụ ono, e cheru Dánẹlu ono ntse; gude olu-aphụ kua Dánẹlu: “Dánẹlu; nwozi Nchileke, nọ ndzụ. Nchileke ngu ono, ịibaru ẹja mbọku-mbọku ono; ?ọ dụru-a ike dzọo ngu l'ẹka agụ?”
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 Dánẹlu asụ eze: “Nggụbe eze; ndzụ dzukwaa ngu gbururu jeye lẹ gbururu!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 Nchileke mụbe Dánẹlu yekwaru ojozi iya; yọ bya apyichishia agụ ẹka l'ọnu; tọ dụ ọphu leru iya m'ọ bụ nvọ; kẹ l'ẹ tọ dụdu iphe ọo-sụ lẹ ya mejeru iya; ọphu ọ dụdu iphe ya mejeru nggụbe eze.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 Ẹhu egbe bya teke ono bya atsọshilaha eze ẹna ike. Yo zia t'e je edufuta Dánẹlu l'ọgba ono. A bya edufuta Dánẹlu l'ọgba ono; ọphu ọ dụdu ẹke iphe mekaru iya; kẹle Dánẹlu bụ onye dakoberu Nchileke iya.
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Eze atụa ekemu; e je achịta ndu ono, boberu Dánẹlu ibo ono; chịru ye l'iduma-agụ; ẹphe l'unyomu ẹphe; mẹ l'ụnwu ẹphe. Ọphu agụ ono 'ekwedu t'ẹphe rua alị; mbụ vụa ẹphe avụvu; taa taa ọkpu ẹphe.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Tọ dụ iya bụ; eze, bụ Dariyọsu abya edeeru iphe bụ ndu nọnu; mẹ mbakeshi nọnu; mẹ l'iphe bụ ndu ekfu okfu-alị, dụtsua iche l'iche l'alị ono gba mgburumgburu ẹkwo; sụ:
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 “Nta-a; bẹ mu tụakwaru ekemu sụ-agha: T'onyemonye ọbule; l'ẹkemeke ọbule l'alị-eze-a, mu tsụjekwa Nchileke Dánẹlu egvu; kwabẹ iya ugvu!
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Ọonafutaje madzụ;
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 Ya ndono; Dánẹlu abya abalahaa ụba teke ono, Dariyọsu bụ eze; mẹ teke Sáyịrosu kẹ Peshia bụkwaphu eze.
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.