Daniel 4
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Ọwaa bụ ozi, eze, bụ Nebukadineza ziru t'e zikota iphe bụ mbakeshi; mẹ ndu ekfu okfu-alị, dụ iche l'iche lẹ mgboko gbaa mgburumgburu:
1 Do rei Nabucodonosor a todos os povos, nações e pessoas de todas as línguas que habitam a terra, felicidade e prosperidade!
2 Ọotso yẹbe Nebukadineza ẹna tẹ ya dooru unu iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri, Nchileke, bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ meru iya.
2 Pareceu-me bom fazer-vos conhecer os milagres e prodígios que o Deus Altíssimo operou em mim.
3 Iphe-ọphulenya Nchileke paru ẹka.
3 Oh! como são grandes seus milagres e como são poderosos seus prodígios! Seu reinado é um reinado eterno, e sua dominação perdura de geração em geração.
4 Yẹbe Nebukadineza nọ l'ẹhu-gudangu l'ufu iya; ẹku l'abyaru iya kẹ kụbukubu.
4 Eu, Nabucodonosor, vivia tranqüilo em minha casa e próspero em meu palácio.
5 Ya arọtsua nrọ, ya rọru; egvu abya iya l'ẹhu. Lẹ ya zẹ l'oshi-azẹe ya; bẹ iphe byalẹru iya phụ l'obu; mẹ àphụ̀, ya phụru yeru iya egvu.
5 Tive um sonho que me assustou; os pensamentos que perpassavam pelo meu espírito quando no meu leito, bem como minhas visões, perturbaram-me.
6 Tọ dụ iya bụ; ya abya atụa ekemu sụ t'a jịko ndu mmamiphe, nọkota l'alị Bábyilọnu-a kuaru iya t'ẹphe kọoru iya iphe nrọ ono bụ.
6 Dei ordem para que fizessem vir à minha presença todos os sábios de Babilônia, a fim de que me dessem a interpretação de meu sonho.
7 Yo be teke ndu amamanshi; ndu agwọgwo; ndu edzeje mkpọ-kpodo; mẹ ndu njibya byaru; ya abya ezeeru ẹphe nrọ ono; ọphu ẹphe adụdu ike kọoru iya iphe ọ bụ.
7 Então acudiram os magos, os mágicos, os caldeus e os astrólogos, aos quais contei esse sonho, sem que eles todavia pudessem indicar-me o sentido.
8 E megee; Dánẹlu abyatashia. Yọ bya ezeeru iya nrọ ono. Dánẹlu ono b'a gụru Beluteshaza, bụ iya bụ agwa yẹbe eze; ume k'agwa ọphu dụ nsọ anọdu iya l'ẹhu.
8 Finalmente apresentou-se diante de mim Daniel, cognominado Baltazar, segundo o nome de meu deus, e em quem reside o espírito dos deuses santos. Narrei-lhe o sonho:
9 Ya asụ iya: “Beluteshaza; onye ishi ndu amamanshi. Ya mawaru l'ume k'agwa, dụ nsọ; bẹ nọ ngu l'ẹhu; ọphu ọ dụdu iphe e domiru edomi, atsụje ngu l'ẹhu amaru. Ọwaa nrọ, ya rọru. Byiko kọoru iya iphe ọ bụ.
9 Baltazar, disse-lhe, chefe dos magos, sei que reside em ti o espírito dos deuses santos e que nenhum mistério te confunde. Dize-me então as visões que tive em sonho; dá-me a explicação.
10 Ọwaa iphe ya phụru l'ẹke ya zẹ l'oshi-azẹe ya ndọ-ọ: Ya abya elee ẹnya; oshi, evudowa l'echi mgboko gẹdegede. Oshi ọbu etsee ẹringe-ẹringe ẹringe-ẹringe.
10 Tais eram as visões do meu espírito, quando no meu leito: eu via, no meio da região, uma árvore de alto porte.
11 Oshi ọbu jaru rikarika; shihu ike; dukfuru l'igwe. Mgboko gba mgburumgburu aphụkota iya.
11 Esta árvore cresceu, era vigorosa. O cimo tocava o céu, era avistada até nos confins da terra.
12 Mkpẹkwo iya amakọta ntụmatu; yọ mịa wọkfuru; akpụru iya abụru nri ndu mgboko mgburumgburu. Ọ bụ lẹ mkpuli iya; bẹ ụnwu-anụ-ẹgu anọduje l'atụta ume; ụnwenu, ephe l'eli abụru l'ẹkali iya; bẹ ẹphe akpajẹ ẹkfuna. Iphe, bụ iphe, nọ ndzụ lẹ mgboko-a bụ akpụru iya bụ nri ẹphe.
12 Sua folhagem era bela, e seus abundantes frutos forneciam a todos o que comer. À sua sombra abrigavam-se os animais terrestres, nos seus ramos permaneciam os pássaros do céu e toda criatura tirava dela seu sustento!
13 “L'àphụ̀ ono, ya phụru lẹ ya zẹ azẹe ono; bẹ ya bya ele ẹnya; ojozi ọbu, bụ onye dụ nsọ eshi l'igwe bụru phẹrekete.
13 Nas visões de meu espírito, quando no meu leito, vi {também} um santo vigilante que descia do céu,
14 Yọ raa ya arara rashia ya ike; sụ: ‘Gbutsua oshi ono; nggu akwashịa ya ẹkali; nyịshia ẹkwo iya. Akpụru iya; bẹ ii-chịkashi; tụa nanụ nanụ. Chịkashia ụnwu-anụ, kụru lẹ mkpuli iya; nggu emee t'ụnwenu, betsuaru l'ẹkali iya phekashihu!
14 e começou a gritar com voz possante; derrubai a árvore, desgalhai-a; fazei cair as folhas e dispersai seus frutos. Que os animais fujam de debaixo dela, que os pássaros abandonem seus ramos.
15 Ọle haa ukfu iya yẹle ọ́gbaragba iya l'alị; t'e gude gwọgirigwo ígwè; mẹ gwọgirigwo ope rụ-phee mkpirikpi ukfu iya ono mgburumgburu yẹle akwara iya; t'ọ kwaa l'alị l'ime ẹgbudu ẹke ono.
15 Entretanto, deixai permanecer na terra o tronco e as raízes, mas atados por correntes de ferro e de bronze. Que seja molhado pelo orvalho do céu e tenha seu quinhão de erva com os animais terrestres.
16 T'e wofu iya egomunggo kẹ madzụ; mee ya t'ọ bụru egomunggo k'anẹgu-ẹgbudu a-nọ iya l'ẹhu gbururu jeye t'afa ẹsaa swee.
16 Que se mude seu espírito; que em lugar de um espírito humano lhe seja dado um espírito animal e sete tempos passem sobre ele!
17 “ ‘Ndu tụru ekemu-a bụ ndu ojozi. Yọ bụru ndu dụ nsọ sụru l'ọo ẹge ọo-dụ ndono. Ọo ya bụ k'ọphu iphe madzụ nwigbaleke-ọma amaru l'ọo Ọkaribe-Kakọta-Nụ bụ onye, ndu eze, achị mgboko gbaa mgburumgburu nọ l'ẹka; l'ọo onye, Nchileke chịru obu iya l'ọo-nụ eze b'ọ nụje iya; m'o -ruhuduru ọ bụru onye ẹnya katsụkpo alala l'iphe bụ madzụ.’
17 Esta sentença é um decreto dos vigilantes, esta resolução é uma ordem dos santos, a fim de que os vivos saibam que o Altíssimo domina sobre a realeza humana, e a confere a quem lhe apraz e pode a ela elevar o mais abjeto dos mortais.
18 “Ọ bụ nrọ ọbu, mụbe Nebukadineza rọru ọbu ndono. Nta-a; Beluteshaza bụ t'i kọoru mu iphe nrọ ono bụ; kẹ l'ẹ tọ dụdu m'ọo onye lanụ lẹ ndu mmamiphe nọ l'alị-eze mu, dụru ike kọoru mu iphe ọ bụ. Obenu lẹ nggụbedua a-dụ-a ike kọo ya; kẹ l'ume k'agwa ọphu dụ nsọ; bẹ nọ ngu l'ẹhu.”
18 Eis o sonho que tive, eu, o rei Nabucodonosor. Portanto tu, Baltazar, dá-me a interpretação dele, porque nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de fazê-lo. Tu o podes, porque em ti habita o espírito dos deuses santos.
19 Ya ndono; Dánẹlu akpọo beru. Dánẹlu bụ onye ono, a gụru Beluteshaza. Eze asụ iya: “Beluteshaza; tẹ nrọ ọbu; m'ọ bụ iphe ọ bụ ba atọfukwa ngu meji!”
19 Então Daniel {cognominado Baltazar} permaneceu alguns instantes perdido no tumulto de seus pensamentos, e o rei prosseguiu: Baltazar, este sonho e sua significação não devem perturbar-te! Meu senhor, replicou Daniel, possa o sonho ser para teus inimigos, e sua significação para teus adversários!
20 Nggụbe eze; oshi ono, ị phụru, vuru; jaa ajaja; shihu ike; ọnungonu iya l'achị l'akpamigwe; iphe bụ mgboko aphụkota iya;
20 A árvore que viste crescer e tornar-se bela, cujo cimo tocava o céu e era avistada dos confins da terra,
21 ẹkwo iya l'ama ntụmatu; yọ mịa wọkfuru; bụru nri dzuru ndiphe mgburumgburu; bụru agu ẹke ụnwu-anụ-ẹgu anọduje atụta ume; nwetsuaru ẹke ụnwenu, ephe l'eli akpajẹ ẹkfuna l'ẹkali iya;
21 esta árvore de bela folhagem, de frutos abundantes que a todos dava o que comer, sob a qual viviam os animais terrestres, e em cujos ramos abrigavam-se os pássaros do céu,
22 bẹ bụkwa nggụbedua l'onwongu bụ oshi ono; eze. I vuwaru; nweru ike; ụ́dù ngu eruwa ẹke igwe beru; alị eberu.
22 esta árvore, és tu senhor, que te tornaste grande e poderoso, cuja altura crescente atingiu os astros, cuja dominação estende-se até os confins da terra.
23 “Nggụbe eze; i phụru nwozi, dụ nsọ, shi l'imigwe bụru phẹrekete; sụ: ‘T'i gbutsua oshi ono; mebyishia ya; ọlobu; hakwaa ukfu iya t'o gvuru; ọ́gbaragba iya akwaa l'alị; t'a rụ-phee ya gwọgirigwo ígwè; mẹ gwọgirigwo ope mgburumgburu t'ọ nọdu l'ime ẹgbudu l'ẹgu ẹke ono.
23 Por outro lado, o rei viu um santo vigilante descer do céu e exclamar: derrubai a árvore, desgalhai-a; mas deixai na terra o tronco e as raízes, se bem que atadas por correntes de ferro e de bronze no meio da erva do campo. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais terrestres até que sete tempos hajam passado sobre ele. Eis o que isto significa:
24 “Eze; ọwaa iphe nrọ ono bụ ndọ-ọ: Ọ kwa iphe Nchileke, bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ sụru l'oo-me l'ẹhu nggụbe nnajiufu mu b'ị phụru ono.
24 trata-se aí, ó rei, de um decreto do Altíssimo concernente ao rei, meu senhor:
25 Aa-chịfu ngu l'ẹke madzụ nọ; nggu eje eburu l'ẹgbudu l'ọ bụ anụ-ẹgu-ẹgbudu; l'ata ẹgbudu l'ọ bụ eswi. Nggu angụlahaa iji, shi l'igwe; ngụ-guhu angụ-guhu. Ịi-nọ l'ẹgbudu ono afa ẹsaa jeye teke ịi-maru l'ọo Ọkaribe-Kakọta-Nụ bụ onye alị-eze ndu eze, achịtsua mgboko gbaa mgburumgburu nọ l'ẹka; l'ọ bụ onye, ọ chịru obu iya l'ọo-nụ iya b'ọ nụje iya.
25 Expulsar-te-ão de entre os homens para te fazer habitar com os animais do campo; pastarás ervas como os bois e serás molhado pelo orvalho do céu. Sete tempos passarão sobre ti, até que reconheças o domínio do Altíssimo sobre a realeza humana o qual a confere a quem lhe apraz.
26 Mkpirikpi ukfu oshi ono yẹle ọ́gbaragba iya ono, ọ tụru ekemu t'a haa ono bụ iphe ọ bụ bụ l'alị-eze ngu a-nọkwa-ziru ngu teke ị malẹruphu l'ọo Nchileke achị.
26 Se foi ordenado deixar intatos o tronco da árvore e suas raízes, é que tua realeza te será restituída logo que reconheças a soberania do céu.
27 Ọo ya bụ; nggụbe eze; kwekwa mee iphe-a, mu abyaru ngu ekfurua: Wata ome iphe dụ nhamụnha gude dokwazi ẹke, i meswehawaru emeswe; nggu awata omeru ndu, aakpa ẹhu ọhuma gude nwefu akirishi akirishi ono, i shi eme ono. T'a maru; mẹ ịi-dụ ike chịkobe onwongu; kpọo nwụkfu.”
27 Queiras então, ó rei, aceitar meu conselho: resgata teu pecado pela justiça, e tuas iniqüidades pela piedade para com os infelizes; talvez com isso haja um prolongamento de tua prosperidade.
28 Iphe ono l'ọ ha mekotaru Nebukadineza.
28 Tudo isso aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 A nọtsulephu ọnwa iri l'ẹbo; k'ọphu ọ rọru nrọ ono; yọ nọdu l'eli obu-eze iya lẹ Bábyilọnu l'akpaphe.
29 Doze meses mais tarde, o rei, passeando {nos terraços} do palácio real,
30 A nọnyalephu; yọ sụ: “?Unu phụrua ẹge Bábyilọnu habe nshinu, bụ yẹbedua gude ike k'ẹka iya mee ya; t'o koshi ẹge ọdu-biribiri iya habe?”
30 fazia esta reflexão: eis aí verdadeiramente a grande Babilônia, que construí para fazer dela uma mansão real por meu poder soberano, e para servir à glória de minha majestade!
31 Ya ndono; yọ kpụkwadurua okfu ono l'ọnu; olu e shi l'imigwe sụ iya: “Nggụbe eze, bụ Nebukadineza; ọwaa ẹge, a tụ-buwaru l'ọo-dụ: ike ono, i gude bụru eze ono b'a nafụakwaru ngu!
31 Falava ainda, quando uma voz baixou do céu: anunciam a ti, rei Nabucodonosor, que teu reino te foi arrebatado.
32 Aa-chịfu ngu l'ẹke madzụ bu; nggu alashia l'ẹgbudu; nggu l'anẹgu-ẹgbudu eje eburu. Ịi-ta ẹgbudu l'ọ bụ eswi afa ẹsaa gbururu jeye teke ịi-maru l'ọ bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ bụ onye ndu eze, achị ndiphe mgburumgburu nọ l'ẹka. L'ọ bụ onye, ọ chịru obu iya t'ọ bụru eze b'ọ nụje iya.”
32 Vão expulsar-te dentre os homens para te fazer viver entre os animais dos campos; pastarás ervas como os bois. Sete tempos passarão sobre ti, até que reconheças que o Altíssimo domina sobre a realeza humana e que a confere a quem lhe apraz.
33 Ekfukfu, ookfukwadu iya-a; yọ vụwaphu l'ẹhu Nebukadineza. A chịfu Nebukadineza l'ẹke madzụ nọ; yo je atalahaa ẹwu l'ọ bụ eswi. Iji adashịlahaa ya. Yọ nọdu l'ẹgbudu ono jeye ẹgbushi erua ya hatsụa ya l'ọ bụ ẹba ugo; nvọ ẹka iya erua gụpyishitsua ya l'ọ bụ nvọ nwẹnu.
33 No mesmo momento, o oráculo pronunciado sobre Nabucodonosor cumpriu-se; ele foi expulso dentre os homens e pastou ervas como os bois; seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu. Seu pêlo cresceu como penas de águia e suas unhas, como unhas de pássaro.
34 A nọtsulephu afa ẹsaa ono; mụbe Nebukadineza anọdu l'ẹgbudu ono palia ẹnya lee igwe; egomunggo abya alata mu azụ. Mu abya etulahaa Ọkaribe-Kakọta-Nụ ẹpha; jalahaa ya ajaja; kwabẹlahaa ya ugvu; mbụ onye ono, anọ ndzụ gbururu jeye lẹ tutu yoyo ono.
34 Ao terminar os dias marcados, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos para o céu. A razão voltou-me e eu bendisse o Altíssimo; louvei e glorifiquei aquele que vive eternamente, cuja dominação é perpétua, cujo reino subsiste de idade em idade.
35 Ẹ tọ dụdu iphe ọ gụberu
35 Diante dele nenhum habitante da terra tem importância; age como quer tanto em se tratando do exército celestial quanto em relação aos habitantes terrenos. Ninguém pode bater-lhe na mão e perguntar-lhe: Que fazeis aí?
36 Ya ndono; mu abya enwetalephu onwomu; ugvu, e shi akwabẹje mu; mẹ ọdu-biribiri mu alaphutaru mu azụ. Yo mee; a wata mu ọkwaberu ugvu ẹge gbaru onye eze. Ndu shi akpọ-zijeru mu ụzo; mẹ ndu nweru ẹnya achọlahaa mu abya. A bya bya eworu eze ono, mu shi bụru ono nụ-phu mu azụ; mee; mu abya akabaa onweru ike; ma l'ẹge mu shi nweru iya.
36 Nesse mesmo instante a razão me foi restituída, com o brilho de minha realeza, minha majestade e meu esplendor. Meus conselheiros e meus nobres vieram procurar-me; fui reintegrado à frente do meu reino e meu poder achou-se aumentado.
37 Nta-a; bẹ mụbe Nebukadineza etu eze k'igwe ẹpha; l'akwabẹ iya ugvu; l'ekutse iya; kẹ l'iphemiphe ọbule, o me adụkotaje mma; vudo nhamụnha. Ọdo bụ lẹ ndu eku onwẹphe ekuku; bẹ ọolo-tsutaje.
37 Agora, eu, Nabucodonosor, louvo, exalto e glorifico o rei do céu, cujas obras são todas justas e cujos caminhos são retos, e que tem o poder de humilhar aqueles que procedem com orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.