Daniel 4
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Ọwaa bụ ozi, eze, bụ Nebukadineza ziru t'e zikota iphe bụ mbakeshi; mẹ ndu ekfu okfu-alị, dụ iche l'iche lẹ mgboko gbaa mgburumgburu:
1 O rei Nabucodonosor mandou aos povos de todas as nações, raças e línguas a seguinte mensagem: — Felicidade e paz para todos!
2 Ọotso yẹbe Nebukadineza ẹna tẹ ya dooru unu iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri, Nchileke, bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ meru iya.
2 Quero que todos saibam dos maravilhosos milagres que o Deus Altíssimo fez em meu favor.
3 Iphe-ọphulenya Nchileke paru ẹka.
3 Grandes são os seus milagres, e as coisas que ele fez são espantosas! Pois ele é o Rei eterno e reinará para sempre.
4 Yẹbe Nebukadineza nọ l'ẹhu-gudangu l'ufu iya; ẹku l'abyaru iya kẹ kụbukubu.
4 E continuou: — Eu, Nabucodonosor, vivia sossegado no meu palácio, e tudo ia muito bem.
5 Ya arọtsua nrọ, ya rọru; egvu abya iya l'ẹhu. Lẹ ya zẹ l'oshi-azẹe ya; bẹ iphe byalẹru iya phụ l'obu; mẹ àphụ̀, ya phụru yeru iya egvu.
5 Mas certa noite tive um sonho que me deixou preocupado. Enquanto dormia, ideias e visões horrorosas tomaram conta de mim.
6 Tọ dụ iya bụ; ya abya atụa ekemu sụ t'a jịko ndu mmamiphe, nọkota l'alị Bábyilọnu-a kuaru iya t'ẹphe kọoru iya iphe nrọ ono bụ.
6 Por isso, mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que eles me explicassem o sonho.
7 Yo be teke ndu amamanshi; ndu agwọgwo; ndu edzeje mkpọ-kpodo; mẹ ndu njibya byaru; ya abya ezeeru ẹphe nrọ ono; ọphu ẹphe adụdu ike kọoru iya iphe ọ bụ.
7 Vieram então os sábios, os adivinhos, os astrólogos e os feiticeiros, e eu lhes contei o sonho, mas nenhum deles pôde explicá-lo.
8 E megee; Dánẹlu abyatashia. Yọ bya ezeeru iya nrọ ono. Dánẹlu ono b'a gụru Beluteshaza, bụ iya bụ agwa yẹbe eze; ume k'agwa ọphu dụ nsọ anọdu iya l'ẹhu.
8 Finalmente, apresentou-se Daniel, conhecido também como Beltessazar, nome que recebeu em honra do meu deus. O espírito dos santos deuses está nele, e por isso eu lhe contei o meu sonho. Eu disse:
9 Ya asụ iya: “Beluteshaza; onye ishi ndu amamanshi. Ya mawaru l'ume k'agwa, dụ nsọ; bẹ nọ ngu l'ẹhu; ọphu ọ dụdu iphe e domiru edomi, atsụje ngu l'ẹhu amaru. Ọwaa nrọ, ya rọru. Byiko kọoru iya iphe ọ bụ.
9 “Beltessazar, chefe dos adivinhos, eu sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que você não possa explicar. Por isso vou lhe contar o sonho e quero que você explique o que ele quer dizer.
10 Ọwaa iphe ya phụru l'ẹke ya zẹ l'oshi-azẹe ya ndọ-ọ: Ya abya elee ẹnya; oshi, evudowa l'echi mgboko gẹdegede. Oshi ọbu etsee ẹringe-ẹringe ẹringe-ẹringe.
10 Eu estava deitado na cama e, de repente, tive uma visão. Nela vi uma árvore muito alta, plantada no centro da terra.
11 Oshi ọbu jaru rikarika; shihu ike; dukfuru l'igwe. Mgboko gba mgburumgburu aphụkota iya.
11 A árvore cresceu e cresceu até tocar o céu e era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
12 Mkpẹkwo iya amakọta ntụmatu; yọ mịa wọkfuru; akpụru iya abụru nri ndu mgboko mgburumgburu. Ọ bụ lẹ mkpuli iya; bẹ ụnwu-anụ-ẹgu anọduje l'atụta ume; ụnwenu, ephe l'eli abụru l'ẹkali iya; bẹ ẹphe akpajẹ ẹkfuna. Iphe, bụ iphe, nọ ndzụ lẹ mgboko-a bụ akpụru iya bụ nri ẹphe.
12 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, as aves faziam ninhos nos seus galhos, e todos os seres vivos se alimentavam das suas frutas.
13 “L'àphụ̀ ono, ya phụru lẹ ya zẹ azẹe ono; bẹ ya bya ele ẹnya; ojozi ọbu, bụ onye dụ nsọ eshi l'igwe bụru phẹrekete.
13 Eu ainda estava sonhando, quando, de repente, vi um anjo-vigia que descia do céu
14 Yọ raa ya arara rashia ya ike; sụ: ‘Gbutsua oshi ono; nggu akwashịa ya ẹkali; nyịshia ẹkwo iya. Akpụru iya; bẹ ii-chịkashi; tụa nanụ nanụ. Chịkashia ụnwu-anụ, kụru lẹ mkpuli iya; nggu emee t'ụnwenu, betsuaru l'ẹkali iya phekashihu!
14 e dizia em voz muito alta: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus galhos, tirem as folhas e joguem fora as frutas. Espantem os animais que estão descansando na sua sombra e as aves que estão nos seus galhos.
15 Ọle haa ukfu iya yẹle ọ́gbaragba iya l'alị; t'e gude gwọgirigwo ígwè; mẹ gwọgirigwo ope rụ-phee mkpirikpi ukfu iya ono mgburumgburu yẹle akwara iya; t'ọ kwaa l'alị l'ime ẹgbudu ẹke ono.
15 Mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse toco — esse homem —, e ele comerá capim como os animais.
16 T'e wofu iya egomunggo kẹ madzụ; mee ya t'ọ bụru egomunggo k'anẹgu-ẹgbudu a-nọ iya l'ẹhu gbururu jeye t'afa ẹsaa swee.
16 Ele perderá o juízo e começará a pensar como animal; sete anos viverá assim.
17 “ ‘Ndu tụru ekemu-a bụ ndu ojozi. Yọ bụru ndu dụ nsọ sụru l'ọo ẹge ọo-dụ ndono. Ọo ya bụ k'ọphu iphe madzụ nwigbaleke-ọma amaru l'ọo Ọkaribe-Kakọta-Nụ bụ onye, ndu eze, achị mgboko gbaa mgburumgburu nọ l'ẹka; l'ọo onye, Nchileke chịru obu iya l'ọo-nụ eze b'ọ nụje iya; m'o -ruhuduru ọ bụru onye ẹnya katsụkpo alala l'iphe bụ madzụ.’
17 Esta é a sentença dada pelos anjos, pelos anjos-vigias do céu, a fim de que todos saibam que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo. Ele dá esses reinos a quem quer, mesmo ao mais humilde de todos os homens.’ ”
18 “Ọ bụ nrọ ọbu, mụbe Nebukadineza rọru ọbu ndono. Nta-a; Beluteshaza bụ t'i kọoru mu iphe nrọ ono bụ; kẹ l'ẹ tọ dụdu m'ọo onye lanụ lẹ ndu mmamiphe nọ l'alị-eze mu, dụru ike kọoru mu iphe ọ bụ. Obenu lẹ nggụbedua a-dụ-a ike kọo ya; kẹ l'ume k'agwa ọphu dụ nsọ; bẹ nọ ngu l'ẹhu.”
18 E Nabucodonosor terminou, dizendo: — Foi esse o sonho que eu tive, e nenhum dos meus sábios pôde me explicar o que ele quer dizer. Mas você, Beltessazar, pode dar a explicação porque o espírito dos santos deuses está em você. Portanto, explique o que o sonho quer dizer.
19 Ya ndono; Dánẹlu akpọo beru. Dánẹlu bụ onye ono, a gụru Beluteshaza. Eze asụ iya: “Beluteshaza; tẹ nrọ ọbu; m'ọ bụ iphe ọ bụ ba atọfukwa ngu meji!”
19 Ao ouvir isso, Daniel, também conhecido como Beltessazar, ficou espantado e por alguns instantes não sabia o que pensar. O rei lhe disse: — Beltessazar, não se preocupe com o sonho nem com o que ele quer dizer. Mas Daniel respondeu: — Ó rei, quem dera que o sonho e a sua mensagem não fossem a respeito do senhor, mas a respeito dos seus inimigos!
20 Nggụbe eze; oshi ono, ị phụru, vuru; jaa ajaja; shihu ike; ọnungonu iya l'achị l'akpamigwe; iphe bụ mgboko aphụkota iya;
20 O senhor viu uma árvore que cresceu e cresceu até tocar o céu e que era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
21 ẹkwo iya l'ama ntụmatu; yọ mịa wọkfuru; bụru nri dzuru ndiphe mgburumgburu; bụru agu ẹke ụnwu-anụ-ẹgu anọduje atụta ume; nwetsuaru ẹke ụnwenu, ephe l'eli akpajẹ ẹkfuna l'ẹkali iya;
21 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, e as aves faziam ninhos nos seus galhos.
22 bẹ bụkwa nggụbedua l'onwongu bụ oshi ono; eze. I vuwaru; nweru ike; ụ́dù ngu eruwa ẹke igwe beru; alị eberu.
22 — Aquela árvore, ó rei, é o senhor. Pois o senhor se tornou poderoso, e o seu poder aumentou tanto, que chegou até o céu, e o seu domínio se estendeu pelo mundo inteiro.
23 “Nggụbe eze; i phụru nwozi, dụ nsọ, shi l'imigwe bụru phẹrekete; sụ: ‘T'i gbutsua oshi ono; mebyishia ya; ọlobu; hakwaa ukfu iya t'o gvuru; ọ́gbaragba iya akwaa l'alị; t'a rụ-phee ya gwọgirigwo ígwè; mẹ gwọgirigwo ope mgburumgburu t'ọ nọdu l'ime ẹgbudu l'ẹgu ẹke ono.
23 E o senhor viu também um anjo-vigia descendo do céu e dizendo: “Derrubem a árvore e quebrem todos os seus galhos, mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, para que fique no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse homem, e ele terá de comer o que os animais comem. Sete anos ele viverá assim.”
24 “Eze; ọwaa iphe nrọ ono bụ ndọ-ọ: Ọ kwa iphe Nchileke, bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ sụru l'oo-me l'ẹhu nggụbe nnajiufu mu b'ị phụru ono.
24 E Daniel continuou: — E agora vou dar a explicação. Este sonho trata da sentença do Deus Altíssimo contra o senhor, ó rei.
25 Aa-chịfu ngu l'ẹke madzụ nọ; nggu eje eburu l'ẹgbudu l'ọ bụ anụ-ẹgu-ẹgbudu; l'ata ẹgbudu l'ọ bụ eswi. Nggu angụlahaa iji, shi l'igwe; ngụ-guhu angụ-guhu. Ịi-nọ l'ẹgbudu ono afa ẹsaa jeye teke ịi-maru l'ọo Ọkaribe-Kakọta-Nụ bụ onye alị-eze ndu eze, achịtsua mgboko gbaa mgburumgburu nọ l'ẹka; l'ọ bụ onye, ọ chịru obu iya l'ọo-nụ iya b'ọ nụje iya.
25 O senhor será expulso do meio dos seres humanos e ficará morando com os animais selvagens. O senhor comerá capim como os bois, dormirá ao ar livre e ficará molhado pelo sereno. Isso durará sete anos, até que o senhor reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei o homem que ele quer.
26 Mkpirikpi ukfu oshi ono yẹle ọ́gbaragba iya ono, ọ tụru ekemu t'a haa ono bụ iphe ọ bụ bụ l'alị-eze ngu a-nọkwa-ziru ngu teke ị malẹruphu l'ọo Nchileke achị.
26 A ordem do anjo para que deixassem ficar o toco da árvore com as raízes quer dizer que o senhor será rei de novo, mas só quando confessar que Deus domina o mundo inteiro.
27 Ọo ya bụ; nggụbe eze; kwekwa mee iphe-a, mu abyaru ngu ekfurua: Wata ome iphe dụ nhamụnha gude dokwazi ẹke, i meswehawaru emeswe; nggu awata omeru ndu, aakpa ẹhu ọhuma gude nwefu akirishi akirishi ono, i shi eme ono. T'a maru; mẹ ịi-dụ ike chịkobe onwongu; kpọo nwụkfu.”
27 Ó rei, aceite o meu conselho. Deixe de pecar e faça o que é certo; acabe com as suas maldades e ajude os pobres. Assim talvez o senhor possa continuar a viver em paz e felicidade.
28 Iphe ono l'ọ ha mekotaru Nebukadineza.
28 E, de fato, tudo isso aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 A nọtsulephu ọnwa iri l'ẹbo; k'ọphu ọ rọru nrọ ono; yọ nọdu l'eli obu-eze iya lẹ Bábyilọnu l'akpaphe.
29 Doze meses mais tarde, ele estava passeando no terraço do seu palácio na cidade de Babilônia
30 A nọnyalephu; yọ sụ: “?Unu phụrua ẹge Bábyilọnu habe nshinu, bụ yẹbedua gude ike k'ẹka iya mee ya; t'o koshi ẹge ọdu-biribiri iya habe?”
30 e disse: — Como é grande a cidade de Babilônia! Com o meu grande poder, eu a construí para ser a capital do meu reino, a fim de mostrar a todos a minha grandeza e a minha
31 Ya ndono; yọ kpụkwadurua okfu ono l'ọnu; olu e shi l'imigwe sụ iya: “Nggụbe eze, bụ Nebukadineza; ọwaa ẹge, a tụ-buwaru l'ọo-dụ: ike ono, i gude bụru eze ono b'a nafụakwaru ngu!
31 O rei ainda estava falando quando veio uma voz do céu, que disse: — Preste atenção, rei Nabucodonosor! Este reino não é mais seu.
32 Aa-chịfu ngu l'ẹke madzụ bu; nggu alashia l'ẹgbudu; nggu l'anẹgu-ẹgbudu eje eburu. Ịi-ta ẹgbudu l'ọ bụ eswi afa ẹsaa gbururu jeye teke ịi-maru l'ọ bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ bụ onye ndu eze, achị ndiphe mgburumgburu nọ l'ẹka. L'ọ bụ onye, ọ chịru obu iya t'ọ bụru eze b'ọ nụje iya.”
32 Você será expulso do meio dos seres humanos, ficará morando com os animais selvagens e comerá capim como os bois. Isso durará sete anos, até que você reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
33 Ekfukfu, ookfukwadu iya-a; yọ vụwaphu l'ẹhu Nebukadineza. A chịfu Nebukadineza l'ẹke madzụ nọ; yo je atalahaa ẹwu l'ọ bụ eswi. Iji adashịlahaa ya. Yọ nọdu l'ẹgbudu ono jeye ẹgbushi erua ya hatsụa ya l'ọ bụ ẹba ugo; nvọ ẹka iya erua gụpyishitsua ya l'ọ bụ nvọ nwẹnu.
33 Naquele mesmo instante, cumpriu-se a sentença contra Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio dos seres humanos e começou a comer capim como os bois. Dormia ao ar livre e ficava molhado pelo sereno. O seu cabelo ficou comprido, parecido com penas de águia, e as suas unhas cresceram tanto, que pareciam garras de um gavião.
34 A nọtsulephu afa ẹsaa ono; mụbe Nebukadineza anọdu l'ẹgbudu ono palia ẹnya lee igwe; egomunggo abya alata mu azụ. Mu abya etulahaa Ọkaribe-Kakọta-Nụ ẹpha; jalahaa ya ajaja; kwabẹlahaa ya ugvu; mbụ onye ono, anọ ndzụ gbururu jeye lẹ tutu yoyo ono.
34 O rei disse: — Depois de passados os sete anos, eu olhei para o céu, e o meu juízo voltou. Aí agradeci ao Deus Altíssimo e dei louvor e “O poder do Altíssimo é eterno; o seu
35 Ẹ tọ dụdu iphe ọ gụberu
35 Para ele, os seres humanos não têm nenhum valor; ele governa todos os anjos do céu e todos os moradores da terra. Não há ninguém que possa impedi-lo de fazer o que quer; não há ninguém que possa obrigá-lo a explicar o que faz.”
36 Ya ndono; mu abya enwetalephu onwomu; ugvu, e shi akwabẹje mu; mẹ ọdu-biribiri mu alaphutaru mu azụ. Yo mee; a wata mu ọkwaberu ugvu ẹge gbaru onye eze. Ndu shi akpọ-zijeru mu ụzo; mẹ ndu nweru ẹnya achọlahaa mu abya. A bya bya eworu eze ono, mu shi bụru ono nụ-phu mu azụ; mee; mu abya akabaa onweru ike; ma l'ẹge mu shi nweru iya.
36 — Logo que o meu juízo voltou — continuou Nabucodonosor —, eu recebi outra vez a minha honra, a minha majestade e a glória do meu reino. Os meus conselheiros e as altas autoridades do meu governo me receberam de volta. Fui rei de novo, com mais poder do que antes.
37 Nta-a; bẹ mụbe Nebukadineza etu eze k'igwe ẹpha; l'akwabẹ iya ugvu; l'ekutse iya; kẹ l'iphemiphe ọbule, o me adụkotaje mma; vudo nhamụnha. Ọdo bụ lẹ ndu eku onwẹphe ekuku; bẹ ọolo-tsutaje.
37 Portanto, eu, o rei Nabucodonosor, agradeço ao Rei do céu e lhe dou louvor e glória. Tudo o que ele faz é certo e justo, e ele pode humilhar qualquer pessoa orgulhosa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.