Atos 9
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Sọlu anọdukwaduru l'eyeshi ndu etso ụzo Jisọsu egvu ike; l'eseshikwa iya phụ ike tẹ ya gbushia ẹphe. Yọ tụgbua jekfu eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja;
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 je asụ iya t'o deru ẹkwo nụ iya, ya e-koshije l'ụlo-ndzuko ndu Ju teke ya ruru Damásukọsu; k'ọphu bụ; ya -phụa onye etsoje Ụzo Nnajiufu l'ẹke ono; ya akpụta iya kpụru bya Jerúsalemu: m'ọ bụ nwoke m'ọ bụ nwanyi.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Yọ tụgbua; byadẹlephu oru Damásukọsu; iphoro, shi l'imigwe achalẹphu vịi; chaphee ya mgburumgburu.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Yọ daa l'alị mbụ Sọlu; bya anụa olu, sụru iya: “Sọlu! Sọlu! ?Bụ ngụnu meru iphe ịikpa iya ẹhu?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Sọlu ajị iya: “?Bụ onye b'ị bụ; Nnajiufu?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Gbeshi; bahụ lẹ mkpụkpu ono; aa-karu ngu-a iphe ii-me.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Yọ kpọkpoo ndu ẹphe lẹ Sọlu yị okfu; kẹ l'ẹphe anụ olu ono; ẹphe ẹ-ba phụhunu onye ekfu iya nụ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sọlu egbeshi bya amụsaa ẹnya; ọphu ọophuhedu ụzo. Ẹphe egude iya ẹka; duru iya duba lẹ Damásukọsu.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Yọ nọkota abalị ẹto phuu; tọ phụ ụzo; to ri nri; to nwe iphe-angụngu, shiru iya ọnu.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Yo nweru onye etsoje ụzo Jisọsu, bu lẹ Damásukọsu, aza Ananáyasu. Yọ phụa àphụ̀; Nnajiufu abyakfuta iya; bya asụ iya: “Ananáyasu!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Yọ sụ iya: “Kwakọbe jeshia l'ụzo ono, eekuje Ụzo-Vudo-Ntụmu ono. I -rua l'ụlo Júdasu; nggu ajịa ajị onye Tásọsu, eeku Sọlu. Ọ nọ l'ẹke ono ekfu anụ Nchileke;
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 bya aphụa àphụ̀; phụa nwoke, eeku Ananáyasu ẹke ọ byaru bya ebyibe iya ẹka l'ishi; k'ọphu ọo-wata ọphu ụzo.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananáyasu asụ iya: “Nnajiufu; a dụwa l'igwe kfuaru iya okfu nwoke ono; kfukotaru iya ẹjo iphe, o meru ndu nke ngu lẹ Jerúsalemu.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 A sụru lẹ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja ziru iya t'ọ bya bya akpụta iphe, bụ onye sụru l'ọo nggu bụ Nnajiufu iya.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Nnajiufu asụ iya: “T'o jeru; l'ọo yẹbedua fọtaru Sọlu t'o jeeru iya ozi; mee tẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju; mẹ iphe bụ ndu bụ eze; mẹkpo ndu Ízurẹlu maru onye ya bụ.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Lẹ ya e-koshi iya iphe-ẹhuka, oo-jekota l'okfu ẹka iya.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Tọ dụ iya bụ; Ananáyasu atụgbua bya erua; bya abahụ l'ụlo ọbu; bya ebyibe Sọlu ẹka; sụ iya: “Nwunne iya Sọlu; l'ọ kwa Nnajiufu, bụ Jisọsu bẹ sụru tẹ ya bya. Ọ bụ Jisọsu ono bụ onye koshiru ngu onwiya l'ụzo teke i shi abya ẹke-a. Ọ sụru tẹ ya bya emee t'ị phụlahaa ụzo ọdo; mẹ t'ị nata Ume-dụ-Nsọ.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Teke ono teke onophu; iphe dụ l'ọ bụ ẹkiri eshi Sọlu l'ẹnya phẹ ẹbo daa; yọ wata ọphu ụzo. Yo gbeshi; e mee ya baputizimu.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Yọ bya eria nri; ike adụ iya.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Yọ wata ojephe l'ụlo-ndzuko ndu Ju; l'ekfuru ẹphe l'ọo Jisọsu bụ Nwatibe Nchileke ono.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Yọ dụ ndu nụru iya nụ biribiri. Ẹphe asụ: “?Tọ bụdunua nwoke-wa bẹ shi egbushi ndu sụru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe-wa lẹ Jerúsalemu? Iphe o gude bya ẹke-a kwa tẹ ya bya akpụtatsua ẹphe kpụ-jeru ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Sọlu ekfulee okfu Nchileke ekfushi iya ike atụgbu. Yoo koshi l'ọo Jisọsu bụ Onye Ndzọta ono, Nchileke kweru ụkwa iya ono; l'eyetsuaru iya ẹphe l'ẹnya iya l'ẹnya iya iphe kparu iphe ọ dụ ẹge ono; k'ọphu ndu Ju, nọ lẹ Damásukọsu te nwehedu ọnu-okfu.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 A nọkpowaru-o; jeye ndu Ju abya achịa idzu kẹ ogbu Sọlu.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ẹphe awata oche nche: eswe l'ẹnyashi l'obu-edukfu mkpụkpu ono ẹge ee-shi phụa Sọlu; gbua. Obenu l'ama bya agbaaru iya.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Yo be l'ẹnyashi; ndu ọnya Sọlu eworu iya ye lẹ nkata, a tụru eri; pyoo ya l'ẹnu ụzo, e buru l'ụpho-mkpuma mkpụkpu ono; e shi ẹke ono pazita iya.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Sọlu atụgbua bya erua Jerúsalemu; jeshia tẹ ya jekfube ndu etsoje ụzo Jisọsu. Ẹphe atụko tsụhu Sọlu egvu; kẹ l'ẹphe te kwedu l'ọ bụwa onye etsoje ụzo Jisọsu.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ya ndono; Bánabasu abya eyeta ẹka; duru iya jekfushia ndu ishi; bya akọoru ẹphe ẹge Sọlu shi phụa Nnajiufu l'esu-ụzo; kọkwaaruphu ẹphe ẹge Nnajiufu l'onwiya shi kfuru yeru Sọlu. Yọ bya atụaru ẹphe ọnu ẹge Sọlu gude wata okfushi okfu ike lẹ Damásukọsu lẹ kẹ Jisọsu.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Tọ dụ iya bụ; ndu ishi-ozi ono ekweta t'o jeje ẹge dụ iya mma lẹ Jerúsalemu. Yo gude ẹpha Nnajiufu l'ekfukashi okfu Nchileke; yọ da kpaa kpaa.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Yẹle ndu Ju, atsụ Giríku elijeru lẹ ntụtego. A nọnyaa; ẹphe eselahaa t'ẹphe gbua ya.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ndu kẹ chọchi abya anụa ya; duta Sọlu dufu Sizaríya; bya eyeru iya ẹka; yo jeshia Tásọsu.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Yọ bụru iya bụ lẹ nchị adụ chọchi ndoo; kẹ nwa teke ono; bụ iya bụ ndu ọphu nọkota lẹ Judíya; mẹ Gálili; mẹ Samériya. Chọchi l'evu; l'aka oshihu ike eje. Ẹphe emekpelephu uche-obu Nchileke. Ume-dụ-Nsọ l'eyekwaru ẹphe madzụ; obu l'aka ẹphe oshihu ike.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pyita etsoru ẹkemeke ọbule l'eje. Yo be ujiku lanụ; yo jeshia tẹ yẹle ndu kẹ Nchileke, bu lẹ Lída jịa.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Yo rua ẹke ono; bya aphụa nwoke, eeku Eníyasu, iphe lọnwuru ibe-ẹhu lanụ; k'ọphu ọ tụru iya ye l'ụlo; yọ nọwa afa ẹsato; to gbeshibua egbeshi.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pyita eku iya: “Eníyasu! Gbeshi; lẹ Jisọsu mewaru t'ị ka mma. Shi l'ẹke ono, ịize ono lụfuta.” Iníyasu egbeshiwaphu.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Iphe bụ ndu bu lẹ Lída; mẹ lẹ Shẹ́ronu aphụa lẹ Iníyasu bẹ dụwa mma; l'ejephe; ẹphe ekweta l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Lẹ Jọ́pa b'o nweru nwanyi, bụ onye kẹ Kuráyisutu. Mkpụru-mkpụru bẹ ọonoduje eme ọhuma; l'eyekwaruphu ndu e-te nwedu ẹge ẹphe maru iya onwẹphe ẹka. Ẹpha nwanyi ono bụ Tabyíta, bụ iya bụ “Dọ́kasu” l'okfu Giríku; m'ọ bụ umoro.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 A nọnyaa l'ogege ono; iphe awata iya ememe. Yọ nwụhu. A bya aghụebe iya ẹhu; je enyobe iya l'ime ụlo k'eli eli.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Ya ndono; ndu etsoje ụzo Jisọsu, bu lẹ Jọ́pa anụa lẹ Pyita bẹ nọ lẹ Lída, dụkwaa ntse lẹ Jọ́pa ono. Tọ dụ iya bụ; ẹphe ezi ụmadzu labụ t'ẹphe je ekua Pyita ẹgwegwa.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Pyita akwakọbewaphu; tsoru ẹphe. Yo rua; e duru iya nyihu ime ụlo k'eli eli. Ụnwanyi, nji ẹphe ẹ-ta nọhedu adọ-phee Pyita mgburumgburu; tụko ara ẹkwa; l'ekoshitsua ya uwe, nwanyi ono kwashịru teke ọ nọ ndzụ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pyita achịkashia ẹphe l'ẹke ono; bya ebyishi ikpere; kfuru nụ Nchileke. Yọ bya aghaa ẹnya lee odzu ono; bya asụ: “Tabyíta; gbeshi!” Yọ mụsaa ẹnya; phụlephu Pyita; gbeshi dụgaru adụgaru.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pyita abya alọta iya l'ẹka; yeru iya ẹka; yo vudo evudo. Pyita abya ekua ndu chọchi l'ẹphe ha; mẹ ụnwanyi ono, nji ẹphe ẹ-ta nọhedu ono; bya eduru Tabyíta nụ ẹphe lẹ ndzụ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 E kfugbaru iphe ono, meru nụ ono lẹ Jọ́pa mgburumgburu. A dụ igwe kweta l'ọo Jisọsu bẹ bụ Nnajiufu.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pyita eburu l'ụlo Sáyịmonu; nọo anọno lẹ Jọ́pa. Sáyịmonu ono bụkwanu onye emekwaje akpọ-anụ t'ọ dụ k'ọphu ee-gude iya eme nka.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.