Atos 9
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Sọlu anọdukwaduru l'eyeshi ndu etso ụzo Jisọsu egvu ike; l'eseshikwa iya phụ ike tẹ ya gbushia ẹphe. Yọ tụgbua jekfu eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja;
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 je asụ iya t'o deru ẹkwo nụ iya, ya e-koshije l'ụlo-ndzuko ndu Ju teke ya ruru Damásukọsu; k'ọphu bụ; ya -phụa onye etsoje Ụzo Nnajiufu l'ẹke ono; ya akpụta iya kpụru bya Jerúsalemu: m'ọ bụ nwoke m'ọ bụ nwanyi.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Yọ tụgbua; byadẹlephu oru Damásukọsu; iphoro, shi l'imigwe achalẹphu vịi; chaphee ya mgburumgburu.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Yọ daa l'alị mbụ Sọlu; bya anụa olu, sụru iya: “Sọlu! Sọlu! ?Bụ ngụnu meru iphe ịikpa iya ẹhu?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Sọlu ajị iya: “?Bụ onye b'ị bụ; Nnajiufu?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Gbeshi; bahụ lẹ mkpụkpu ono; aa-karu ngu-a iphe ii-me.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Yọ kpọkpoo ndu ẹphe lẹ Sọlu yị okfu; kẹ l'ẹphe anụ olu ono; ẹphe ẹ-ba phụhunu onye ekfu iya nụ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sọlu egbeshi bya amụsaa ẹnya; ọphu ọophuhedu ụzo. Ẹphe egude iya ẹka; duru iya duba lẹ Damásukọsu.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Yọ nọkota abalị ẹto phuu; tọ phụ ụzo; to ri nri; to nwe iphe-angụngu, shiru iya ọnu.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Yo nweru onye etsoje ụzo Jisọsu, bu lẹ Damásukọsu, aza Ananáyasu. Yọ phụa àphụ̀; Nnajiufu abyakfuta iya; bya asụ iya: “Ananáyasu!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Yọ sụ iya: “Kwakọbe jeshia l'ụzo ono, eekuje Ụzo-Vudo-Ntụmu ono. I -rua l'ụlo Júdasu; nggu ajịa ajị onye Tásọsu, eeku Sọlu. Ọ nọ l'ẹke ono ekfu anụ Nchileke;
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 bya aphụa àphụ̀; phụa nwoke, eeku Ananáyasu ẹke ọ byaru bya ebyibe iya ẹka l'ishi; k'ọphu ọo-wata ọphu ụzo.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananáyasu asụ iya: “Nnajiufu; a dụwa l'igwe kfuaru iya okfu nwoke ono; kfukotaru iya ẹjo iphe, o meru ndu nke ngu lẹ Jerúsalemu.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 A sụru lẹ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja ziru iya t'ọ bya bya akpụta iphe, bụ onye sụru l'ọo nggu bụ Nnajiufu iya.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Nnajiufu asụ iya: “T'o jeru; l'ọo yẹbedua fọtaru Sọlu t'o jeeru iya ozi; mee tẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju; mẹ iphe bụ ndu bụ eze; mẹkpo ndu Ízurẹlu maru onye ya bụ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Lẹ ya e-koshi iya iphe-ẹhuka, oo-jekota l'okfu ẹka iya.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Tọ dụ iya bụ; Ananáyasu atụgbua bya erua; bya abahụ l'ụlo ọbu; bya ebyibe Sọlu ẹka; sụ iya: “Nwunne iya Sọlu; l'ọ kwa Nnajiufu, bụ Jisọsu bẹ sụru tẹ ya bya. Ọ bụ Jisọsu ono bụ onye koshiru ngu onwiya l'ụzo teke i shi abya ẹke-a. Ọ sụru tẹ ya bya emee t'ị phụlahaa ụzo ọdo; mẹ t'ị nata Ume-dụ-Nsọ.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Teke ono teke onophu; iphe dụ l'ọ bụ ẹkiri eshi Sọlu l'ẹnya phẹ ẹbo daa; yọ wata ọphu ụzo. Yo gbeshi; e mee ya baputizimu.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Yọ bya eria nri; ike adụ iya.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Yọ wata ojephe l'ụlo-ndzuko ndu Ju; l'ekfuru ẹphe l'ọo Jisọsu bụ Nwatibe Nchileke ono.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Yọ dụ ndu nụru iya nụ biribiri. Ẹphe asụ: “?Tọ bụdunua nwoke-wa bẹ shi egbushi ndu sụru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe-wa lẹ Jerúsalemu? Iphe o gude bya ẹke-a kwa tẹ ya bya akpụtatsua ẹphe kpụ-jeru ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Sọlu ekfulee okfu Nchileke ekfushi iya ike atụgbu. Yoo koshi l'ọo Jisọsu bụ Onye Ndzọta ono, Nchileke kweru ụkwa iya ono; l'eyetsuaru iya ẹphe l'ẹnya iya l'ẹnya iya iphe kparu iphe ọ dụ ẹge ono; k'ọphu ndu Ju, nọ lẹ Damásukọsu te nwehedu ọnu-okfu.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 A nọkpowaru-o; jeye ndu Ju abya achịa idzu kẹ ogbu Sọlu.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Ẹphe awata oche nche: eswe l'ẹnyashi l'obu-edukfu mkpụkpu ono ẹge ee-shi phụa Sọlu; gbua. Obenu l'ama bya agbaaru iya.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Yo be l'ẹnyashi; ndu ọnya Sọlu eworu iya ye lẹ nkata, a tụru eri; pyoo ya l'ẹnu ụzo, e buru l'ụpho-mkpuma mkpụkpu ono; e shi ẹke ono pazita iya.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Sọlu atụgbua bya erua Jerúsalemu; jeshia tẹ ya jekfube ndu etsoje ụzo Jisọsu. Ẹphe atụko tsụhu Sọlu egvu; kẹ l'ẹphe te kwedu l'ọ bụwa onye etsoje ụzo Jisọsu.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ya ndono; Bánabasu abya eyeta ẹka; duru iya jekfushia ndu ishi; bya akọoru ẹphe ẹge Sọlu shi phụa Nnajiufu l'esu-ụzo; kọkwaaruphu ẹphe ẹge Nnajiufu l'onwiya shi kfuru yeru Sọlu. Yọ bya atụaru ẹphe ọnu ẹge Sọlu gude wata okfushi okfu ike lẹ Damásukọsu lẹ kẹ Jisọsu.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Tọ dụ iya bụ; ndu ishi-ozi ono ekweta t'o jeje ẹge dụ iya mma lẹ Jerúsalemu. Yo gude ẹpha Nnajiufu l'ekfukashi okfu Nchileke; yọ da kpaa kpaa.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Yẹle ndu Ju, atsụ Giríku elijeru lẹ ntụtego. A nọnyaa; ẹphe eselahaa t'ẹphe gbua ya.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Ndu kẹ chọchi abya anụa ya; duta Sọlu dufu Sizaríya; bya eyeru iya ẹka; yo jeshia Tásọsu.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Yọ bụru iya bụ lẹ nchị adụ chọchi ndoo; kẹ nwa teke ono; bụ iya bụ ndu ọphu nọkota lẹ Judíya; mẹ Gálili; mẹ Samériya. Chọchi l'evu; l'aka oshihu ike eje. Ẹphe emekpelephu uche-obu Nchileke. Ume-dụ-Nsọ l'eyekwaru ẹphe madzụ; obu l'aka ẹphe oshihu ike.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pyita etsoru ẹkemeke ọbule l'eje. Yo be ujiku lanụ; yo jeshia tẹ yẹle ndu kẹ Nchileke, bu lẹ Lída jịa.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Yo rua ẹke ono; bya aphụa nwoke, eeku Eníyasu, iphe lọnwuru ibe-ẹhu lanụ; k'ọphu ọ tụru iya ye l'ụlo; yọ nọwa afa ẹsato; to gbeshibua egbeshi.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Pyita eku iya: “Eníyasu! Gbeshi; lẹ Jisọsu mewaru t'ị ka mma. Shi l'ẹke ono, ịize ono lụfuta.” Iníyasu egbeshiwaphu.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Iphe bụ ndu bu lẹ Lída; mẹ lẹ Shẹ́ronu aphụa lẹ Iníyasu bẹ dụwa mma; l'ejephe; ẹphe ekweta l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Lẹ Jọ́pa b'o nweru nwanyi, bụ onye kẹ Kuráyisutu. Mkpụru-mkpụru bẹ ọonoduje eme ọhuma; l'eyekwaruphu ndu e-te nwedu ẹge ẹphe maru iya onwẹphe ẹka. Ẹpha nwanyi ono bụ Tabyíta, bụ iya bụ “Dọ́kasu” l'okfu Giríku; m'ọ bụ umoro.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 A nọnyaa l'ogege ono; iphe awata iya ememe. Yọ nwụhu. A bya aghụebe iya ẹhu; je enyobe iya l'ime ụlo k'eli eli.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ya ndono; ndu etsoje ụzo Jisọsu, bu lẹ Jọ́pa anụa lẹ Pyita bẹ nọ lẹ Lída, dụkwaa ntse lẹ Jọ́pa ono. Tọ dụ iya bụ; ẹphe ezi ụmadzu labụ t'ẹphe je ekua Pyita ẹgwegwa.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Pyita akwakọbewaphu; tsoru ẹphe. Yo rua; e duru iya nyihu ime ụlo k'eli eli. Ụnwanyi, nji ẹphe ẹ-ta nọhedu adọ-phee Pyita mgburumgburu; tụko ara ẹkwa; l'ekoshitsua ya uwe, nwanyi ono kwashịru teke ọ nọ ndzụ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pyita achịkashia ẹphe l'ẹke ono; bya ebyishi ikpere; kfuru nụ Nchileke. Yọ bya aghaa ẹnya lee odzu ono; bya asụ: “Tabyíta; gbeshi!” Yọ mụsaa ẹnya; phụlephu Pyita; gbeshi dụgaru adụgaru.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pyita abya alọta iya l'ẹka; yeru iya ẹka; yo vudo evudo. Pyita abya ekua ndu chọchi l'ẹphe ha; mẹ ụnwanyi ono, nji ẹphe ẹ-ta nọhedu ono; bya eduru Tabyíta nụ ẹphe lẹ ndzụ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 E kfugbaru iphe ono, meru nụ ono lẹ Jọ́pa mgburumgburu. A dụ igwe kweta l'ọo Jisọsu bẹ bụ Nnajiufu.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pyita eburu l'ụlo Sáyịmonu; nọo anọno lẹ Jọ́pa. Sáyịmonu ono bụkwanu onye emekwaje akpọ-anụ t'ọ dụ k'ọphu ee-gude iya eme nka.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.