Atos 8
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Sọlu eshi ekwe l'ishi l'ishi teke e shi egbu Sutívinu.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Ụphodu lẹ ndu, Nchileke dụru lẹ nsọ abya araa ẹkwa Sutívinu rashia ya ike; pata iya je elia.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Sọlu ekebekpelephu ẹhu tẹ ya chikaa chọchi ọbu; bya etsoru l'ejephe l'ufu l'ufu; l'akpụko ụnwanyi; mẹ unwoke eye l'ụlo-mkpọro.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Tọ dụ iya bụ; ndu ono, kweru nụ ono, a chịkashiru; ẹphe edzuru ẹkemeke ọbule ono ezilee ozi-ọma kẹ Jisọsu.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Fílipu ejeshia Samériya je ekfukashiaru ndu ẹke ono l'ọo Jisọsu bụ Onye Ndzọta ono, Nchileke kweru ụkwa iya ono.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Ndu ẹke ono anụlephu iphe ookfu bya aphụkwaaphu iphe dụ biribiri oomeshi; gebekotaru iya nchị.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Ẹphe aphụa ẹke ọgvu echitsua oke mkpu alụfutatsua l'ẹhu ndu o bu l'ẹhu; phụkwaaphu l'igweligwe ndu ibe-ẹhu ẹphe nwụhutsuaru anwụhu; mẹ ndu ngvụru b'e mekotaru: ẹhu adụ ẹphe mma.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Ẹhu-ọtso-ẹna kẹ iphe ono edzuru mkpụkpu ono.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Yo nweru nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Sáyịmonu, bu lẹ mkpụkpu ono, anọduje eme amamanshi. Yọo nọduje eme iphe dụgbaa ndu Samériya biribiri; sụ l'ẹ to nwehedu onye ha l'ọ bụ iya.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Ndu mkpụkpu ono l'ẹphe ha; azafụje l'awụ awụ-kfuta iya: nwata mẹ ọgurenya; sụ: “L'ọo ya bụ ike Nchileke ono, eekuje Eze Ike ono.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 O shi-wa teke teru etete meta amamanshi; k'ọphu onyemonye ọbule tụko gụbe-wa iya ọkpobe madzụ.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Ya ndono; Fílipu abyalẹphu bya ezia ẹphe ozi-ọma kẹ l'ọo Nchileke bụ eze; mẹ kẹ l'ọo Jisọsu bụ Onye Ndzọta ono; ẹphe ekweta woru onwẹphe ye Jisọsu l'ẹka. A bya emeshia ẹphe baputizimu: ụnwanyi mẹ unwoke.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Sáyịmonu l'onwiya ekwetakwaphu. E mekwaa ya phụ baputizimu; yọ nọlahaa Fílipu ntse-ntse. Yoo ghechajewaa ọnu nwandoo teke ọ phụru eze iphe-ọphulenya, dụgbaa biribiri, Fílipu emeshi.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Ndu ishi-ozi, nọ Jerúsalemu anụa lẹ ndu Samériya natawaru okfu Nchileke. Ẹphe ezi Pyita yẹle Jọnu t'ẹphe je ẹke ono.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Ẹphe abyaruta bya ekfuru nụ Nchileke tẹ ndu ono, yewaru onwẹphe l'ẹka Jisọsu ono nata Ume-dụ-Nsọ.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Kẹle teke ono bẹ bụkwadua l'ẹpha Nnajiufu, bụ Jisọsu b'e meru ẹphe baputizimu; tọ dụ-wa onye ọphu natawaru Ume-dụ-Nsọ.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ya ndono; Pyita yẹle Jọnu abya ebyibe ẹphe ẹka; ẹphe anata Ume-dụ-Nsọ ono.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Sáyịmonu aphụa l'ẹphe nataru Ume Nchileke lẹ ndu ishi-ozi ono byibetsuaru ẹphe ẹka ono; bya ekwe Pyita yẹle Jọnu okpoga;
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 sụ: “T'ẹphe menua tẹ ya nweru egbe ike ono; k'ọphu ọo-bụje: onye ya byibejeru ẹka; yọ nata Ume-dụ-Nsọ.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Pyita asụ iya: “Nggu l'okpoga ngu lakwaa l'iyi. ?I tubesu l'ịi-zụta iphe Nchileke nụru kẹ mmakanụ azụta?
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Ẹ tị yịkwa l'ozi-wa; kẹ l'ọkpoma ngu ta dụdu mma l'ifu Nchileke.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Taa onwongu ụta ẹjo ọriri ngu ono; kfuru nụ Nchileke t'a maru; ?ọo-gụru ngu nvụ k'ẹjo ọriri ono, ị rịru ono.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Lẹ ya maru l'ọ bụ ẹnya-kfụrukfuru jiru ngu ẹhu; ome ẹjo iphe ekewa ngu ẹgbu.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Sáyịmonu asụ Pyita phẹ: “Byiko; unu kfuru nụ Nchileke t'ẹ b'ọ dụ iphe ono, unu kfuru ono ọphu e-me iya nụ.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Ya ndono; Pyita yẹle Jọnu akọtsulephu akọ iphe Jisọsu meru; ziebe ozi-ọma Nchileke l'ẹke ono; laphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Teke ẹphe ala bẹ ẹphe tsoru ezi ozi-ọma ono lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu lẹ Samériya.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Ojozi Nnajiufu abyakfuta Fílipu bya asụ iya: “Kwakọbe jeshia ụzo ọhuda. Tụgbua l'ị -lụfu ụzo ono, shi lẹ Jerúsalemu dabua echi-ẹgu jeshia Gáza ono.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Fílipu akwakọta; yọ bụru iya ejeje. Yo rulephu esu-ụzo ono; phụa onye Itiyópiya, kfụbekpo bụru oke amadụ. Nwoke ono b'a haru àháhá. Yọ bụru iya eletaru Kandési, bụ eze-nwanyi Itiyópiya ẹnya l'ẹku iya. O shi jee ọbaru Nchileke ẹja lẹ Jerúsalemu. Fílipu yẹle onye Itiyópiya|src="lb00331c.tif" size="col" loc="ACT 8:27" copy="Knowles" ref="Ndu 8:27"
27 — ausente —
28 Yọ nọdu l'ụgbo-ịnya agba ala; l'agụ okfu Nchileke l'ẹkwo, Azáya, bụ onye nkfuchiru Nchileke deru.
28 — ausente —
29 Ume Nchileke asụ Fílipu t'o je l'ụgbo-ịnya ono je anọnyabe iya.
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Fílipu ejenyabe iya ntse bya anụa ẹke ọogu ẹkwo Azáya; jị iya: “?O doru ngu-a ẹnya mbụ iphe ịigu?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Nwoke ono asụ iya: “?Nanu ẹge oo-shi doo ya ẹnya m'o nwedu onye akpọziru iya ẹya?” Sụ Fílipu t'o nyibata tẹ yẹle iya nọdu l'ime ụgbo-ịnya ono.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Ẹke ono, ọogu l'ẹkwo okfu Nchileke ono bụ ẹke ono, Azáya deru; sụ:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 E meru iya iphe-iphere;
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Nwoke ono ajị Fílipu; sụ iya: “Byiko; ?bụ onye bẹ onye nkfuchiru Nchileke ono ekfuru? ?Ookfu okfu ẹhu onwiya; tẹ ookfu okfu ẹhu onye ọdo?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Fílipu awata iya ozi iphe; shiwaphu l'iphe ono, ọogu ono wata iya ozi ozi-ọma kẹ Jisọsu.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Ẹphe ejenyaa; bya erua ẹke mini nọ. Nwoke ono asụ Fílipu: “?Tọ bụdu mini ndọ-ọ? ?Bụ ngụnu kparu iphe ẹ tii medu iya baputizimu l'ẹke-a?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Fílipu asụ iya: “I -gudewaa obu ngu l'ọ ha kweta bẹ ee-mekwa ngu-a baputizimu.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Nwoke ono asụ onye anga ụgbo-ịnya ono t'o vudo. Yọ bya evudo. Fílipu yẹle nwoke ono ayịru je eruba lẹ mini. Fílipu emee ya baputizimu.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Ẹphe erufutalephu lẹ mini ono; Ume Nchileke emee Fílipu; yo mihu; nwoke ono ta phụhe iya ọdo. Onye Itiyópiya ono atụgbua jeshia iphe ooje; ẹhu atsọshi iya ẹna.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Ẹke a phụru Fílipu ọdo abụwaruru lẹ Azótọsu. Yoo je; l'ekfukashi okfu Nchileke l'ẹkemeke ọbule, o swetakpooru jeye yo rua Sizaríya.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.