Atos 5
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Ya ndono; nwoke lanụ, eeku Ananáyasu yẹle nyee ya, bụ Safáyira abya erekwaaphu alị nk'ẹphe.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Ananáyasu ahaphodo aswa alị ono dobe; nyee ya amakwarụa. Yọ chịta-shiaru ndu ishi-ozi uwudu iya; bya asụ ẹphe l'ọwaa kwa mkpakọ iphe ẹphe retaru l'alị ẹphe ndọ-ọ.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ya ndono; Pyita asụ iya: “Ananáyasu; ?ngụnu kparu iphe i kweru tẹ Sétanu bata ngu l'obu bya emee t'ị dzụaru Ume-dụ-Nsọ ẹjo-ire; mbụ t'i kweta haphodo okpoga, i retaru l'alị ngu ono?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Teke ono, ẹ ti shidu ree alị ono; ?tọ bụdu nke ngu b'ọ bụ tọo? L'i retsuaru iya; ?tọ bụkwaphu nggu bẹ okpoga iya nọ l'ẹka; bụru nggu maru iphe, dụ ngu mma, ị ga e-gude iya mee? ?Bụ ngụnu meru iphe i kweru t'egbe iphe ono bata ngu l'obu? Ẹ tọ bụkwa madzụ b'ị dzụru ẹjo-ire. Ọ kwa Nchileke.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Anụnu, Ananáyasu anụ iphe ono; yọ ngabuhu daa gbaa; nwụhu. Iphe bụ ndu nụru iya nụ atsụlahaa egvu.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Ụnwu-okorọbya awụ-lihu bya akwaa ya; pafụ; pata iya je elia.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 A nọlephu iphe, ha l'ọ bụ awa ẹto; nyee ya abata; tọ mawa iphe meru nụ.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Pyita asụ iya: “?Bụphu iphe nggu lẹ nji ngu retaru l'alị unu ndọ-ọ?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Pyita asụ iya: “?Ngụnu kparu iphe nggu lẹ nji ngu chịru idzu t'unu data Ume Nchileke adata? Lekwa ndu jeru oli nji ngu ẹge ẹphe abata l'ọnu-ụzo. Ọo ẹphe a-pafụfukwaa ngu phụ.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ekfukfu, ookfukwadu iya-a; nwanyi ono angabuhukwaphu daa gbaa l'iku ọkpa Pyita l'ẹke ono; nwụhu. Ụnwu-okorọbya ono erutashia; yọ nwụhuwanu. Ẹphe apata iya je elinyabe nji iya.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Iphe bụ ndu chọchi mgburumgburu; mẹwaru ndu ọdo, bụ ndu nụru iphe ono atsụjee egvu ẹge-a; nmahu ruuruu.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Ndu ishi-ozi ono emeshiaru ẹphe igweligwe iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri l'ẹke ono. Ndu ono, kweru kẹ Nnajiufu ono l'ẹphe ha atụgbabe nanụ je anọkobe l'ẹkalanu lẹ Ọnu-ụzo Sólomọnu l'eze-ụlo Nchileke.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 To nwe ndu ẹ-ta yịdu l'ọgbo ono, jeru ọtu ama kẹ otsoru ẹphe; e gudekwaru l'iphe ẹphe eme kfụbe ọswa dụ ẹphe ugvu l'ẹnya.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Obenu l'igweligwe madzụ byalẹru-a bya eworu onwẹphe ye Nnajiufu l'ẹka: unwoke mẹ ụnwanyi.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ẹphe egude k'iphe ono, ndu ishi-ozi eme ono; pashia ndu iphe eme je edobegbaa l'iku esu-ụzo; nyobegbaa ẹphe l'oshi-azẹe; mẹ l'utute; k'ọphu ọo-bụru: Pyita -swetade tẹ nwonyonyo iya haru rua ẹphe l'ẹhu.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Igweligwe ndu, shi lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu, nọnyabetsua Jerúsalemu agbakodzua; patatsụaru ẹphe ndu nk'ẹphe, iphe eme; mẹ ndu ọgvu bu l'ẹhu. E mee; ẹphe adụkota mma.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu etsoje iya nụ, bụ iya bụ ndu tso l'ọgbo ndu Sádusii abya iya ọwaa mbụ ijimẹnya.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Ẹphe atụta ndu ishi-ozi ono je achịru ye lẹ mkpọro.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Yo be l'ẹnyashi; ojozi-imigwe, shi l'ẹka Nnajiufu abya agụhashia ụzo ụlo-mkpọro ono; bahụ je edufuta ndu ishi-ozi ono; bya asụ ẹphe:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Unu je evudo l'ime eze-ụlo Nchileke; kfuaru ndiphe okfu ndzụ, shi l'ẹka Kuráyisutu.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Ndu ishi-ozi ono ekwe iya. Yo be l'ụtsu iya; ẹphe eje anọdu l'eze-ụlo Nchileke; wata ozi iphe.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Ndu ono, e ziru ono erua; ẹphe ta phụhe ẹphe l'ụlo-mkpọro ono. Ẹphe alaphushia azụ; je asụ ndu ikpe ono:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “L'ẹphe shikwa rua; a tuchia ụlo-mkpọro atuchi; tuchikpoo ya gbagbaradịngu; ndu nche anọdu l'ọnu ụlo-mkpọro ono eche nche. Ẹphe abya atụhaa ụzo; to nwe onye ẹphe phụru l'ime iya.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Onye ishi ndu ọgbogu eze-ụlo Nchileke ono; mẹ ndu ishi, achịjeru Nchileke ẹja anụa iphe ono; yo ji ẹphe ẹnya. Ẹphe arịlahaa iphe e-me nụ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Nwoke lanụ agbabata bya asụ: “?Unu marua l'unwoke ono, unu tuchiru lẹ mkpọro ono bẹ nọ l'eze-ụlo Nchileke ezi ndu nọ l'ẹke ono iphe?”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Onye ishi ndu sọja ono eduta ndu sọja iya; ẹphe l'iya ayịru je achịta ndu ishi-ozi ono; chị-phuta azụ. Ẹphe te gudekwa ike chịta ẹphe; kẹ l'ẹphe atsụ egvu: e -menyaa; ndiphe egude mkpuma tugbushia ẹphe.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Ẹphe akpụta ndu ishi-ozi ono bya edobe l'ifu ndzuko ndu ọgbo ikpe ono. Eze onye ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono ajịlahaa ẹphe ajị; sụ ẹphe:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “?Ọ kwa l'ẹphe nmaru unu ọkwa nmashiaru iya unu ike t'unu be egudehe ẹpha nwoke ono zia iphe ọdo? Unu egude iphe ono, unu ezi ono zigbaru Jerúsalemu. Iphe unu emelephu bụ t'unu tukobe ẹphe ọchi nwoke ono l'ishi.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Pyita phẹ asụ ẹphe: “Ọ kwa iphe Nchileke sụru t'ẹphe mee bẹ ẹphe e-meje. Ẹ tọ kwa ọphu madzụ kfuru.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Ọ kwa Nchileke kẹ nna ẹphe oche phẹ bẹ meru tẹ Jisọsu shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ l'unu kpọpyabetsuaru iya l'oshi-osweru; yọ nwụhu.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Nchileke ewolia ya dobe l'ẹka-ụtara iya; mee ya Nnajiọha mẹ Onye Ndzọta; k'ọphu oo-shi ẹge ono koshi ndu Ízurẹlu ụzo, ẹphe e-shi taa onwẹphe ụta iphe dụ ẹji, ẹphe meru; ghaa umere lakfuta Nchileke t'ọ gụaru ẹphe nvụ l'iphe dụ ẹji, ẹphe meshiru.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Ọ kwa iphe ono bẹ ẹphe atụ ọnu iya. Ọ kwa phụ ẹge ono bẹ Ume-dụ-Nsọ ọphu Nchileke anụje onye emeje iphe o kfuru atụkwaphu ọnu iya.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Ndu ikpe ono anụtsule iya phụ; vọru ọku ghua ẹhu; sụ l'ẹphe e-gbushi ndu ishi-ozi ono.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Onye lanụ l'ime ẹphe, eeku Gaméliyelu egbeshi t'o yee ọnu. Gaméliyelu ono tso l'ọkpa ndu Fárisii; bụkwaruphu onye ezije ekemu; mbụ onye ndiphe akwabẹru ugvu. Yọ sụ t'a chịta ndu ishi-ozi ono chịfu ogbodufu.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 A chịfutsua ẹphe ogbodufu; yọ sụ ndu ikpe ono: “Unubẹ ndu Ízurẹlu! Unu gebe-o! Unu kwabẹkwa ẹnya l'iphe unu abya ome ndu-wa.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 L'unu marua l'o nwehawaru teke nwoke, eeku Tiyúdasu sụjeru lẹ ya bụ onye ha nshinu. Ndu ruru ụnu madzụ etsolahaa ya. E gbua ya. Ndu ono, shi etso iya nụ ono agbakashịhu. Ọgbo ono, ọ wataru ono alaa.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 E meebe; teke phụ, a gụjeru ọgu phụ; Júdasu, bụ onye Gálili alụfutakwa; zakọtakwaphu ndu ọphu tsolahaaru iya nụ. E gbukwaa ya phụ; ndu ono, shi etso iya nụ ono atụko gbakashịhu.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ọ bụ ẹge ono bẹ kẹ ndu-a abya adụdu nta-a. Tẹ ya kfuru unu: t'ẹ b'ọ dụkwa iphe unu e-me ndu-a. Unu pakwaru ẹphe haa. Ọ -bụru l'iphe-a, ẹphe eme-wa bẹ shi l'ẹka madzụ bẹ ọo-lakwaa.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Teke bụkwanu l'ọo Nchileke b'o shi l'ẹka bẹ unu ta akpọshi-ghekwa iphe ẹphe eme. L'o -shi Nchileke l'ẹka bẹ unu e-mekochakwaa gbe bya amaru l'ọo Nchileke l'onwiya bẹ unu etso ọgu!”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ndu ikpe ono ekwe; mee iphe Gaméliyelu kfuru. Ẹphe ekua ndu ishi-ozi ono; chia ẹphe iphe; bya asụ ẹphe t'ẹ b'ọ dụhekwa mbọku, ẹphe e-gudekwadu ẹpha Jisọsu ekfu okfu ọdo. Ephe emeebe; paru ẹphe haa.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ndu ishi-ozi ono eshi l'ifu ndzuko ndu ọgbo ikpe ono lụfuta; ẹhu atsọshi ẹphe lẹ Nchileke gụru ẹphe lẹ ndu dụ mma kẹ oje iphe-ẹhuka l'okfu ẹhu Jisọsu.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ẹphe ta ha ozi iphe l'eze-ụlo Nchileke; mẹ l'ufu l'ufu mbọku-mbọku; l'ara ozi-ọma ono arara: l'ọo Jisọsu bụ Onye Ndzọta ọbu, Nchileke kweru ụkwa iya ọbu.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.