Atos 4

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ẹphe akpụkwaduru-a okfu ono, ẹphe ekfuru ndu Ju ono l'ọnu; ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Sádusii; mẹ onye ishi ọgbogu eze-ụlo Nchileke awukfuta ẹphe.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Ẹhu eghulahaa ẹphe eghughu; okfu l'ụmadzu ẹbo ono, ezi iphe ono l'ara iya arara; lẹ keshinu Jisọsu tetaru nọdu ndzụ bẹ ee-mekochaa shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Ẹphe akpụta ẹphe je atuchishia; kẹle nchi jihuwaru. Ẹphe anọo jeye lẹ nchi-ta-abọhu iya.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Obenu l'igweligwe ndu, nụru ozi Pyita phẹ ono woru onwẹphe ye Jisọsu l'ẹka. Ndu, bụ unwoke lẹ ndu ono bẹ rukwaru ụnu madzụ ugbo iri l'ẹbo lẹ ụkporo madzụ iri.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ndu ishi ndu Ju; ndu bụ ọgurenya ẹphe; mẹ ndu ezije ekemu abya edzukoo lẹ Jerúsalemu.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Nwoke, eeku Ánasu, bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja nọkwaphu l'ẹke ono; mẹ Káyafasu; mẹ Jọnu; mẹ Alẹguzánda; mẹwaru iphe bụ ndu shigbaa l'eri ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ẹphe abya akpụru ndu ishi-ozi ono dobe ẹphe l'ifu; jịlahaa ẹphe ike onye ẹphe gude eme iphemiphe ọbule ono; mẹ onye ziru iya ẹphe.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ume Nchileke abya eji Pyita ẹhu; yọ sụ ẹphe: “Unubẹ ndu ishi; mẹ ndu bụ ọgurenya Ízurẹlu;
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 teke bụ l'iphe unu ekpe ẹphe ikpe iya ntanụ bụ k'iphe, dụ mma, ẹphe meru onye nọ l'iphe-ẹhuka; bụ iya bụ ẹge e gude mee nwoke ngvụru-wa t'o jee ije;
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 tọ dụ iya bụ t'unubẹ ndu nọ l'ẹke-a; mẹ iphe bụ ndu Ízurẹlu mgburumgburu makwaru l'ọ bụ ike kẹ Jisọsu Kuráyisutu kẹ Názarẹtu bẹ meru iphe nwoke-wa dụwa mma; vudo unu l'ifu ẹge-a. Jisọsu bụ onye ono, unu kpọpyaberu l'oshi-osweru l'onwunu ono; Nchileke emegekwanu-a bya emee ya; yo shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Ọ bụ Jisọsu ono b'e deru nk'iya l'ẹkwo okfu Nchileke; sụ:
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ẹ to nwekwa onye ọdo, a-dụ ike dzọta ayi; gbahaa Jisọsu Kuráyisutu nkịnyi iya. Ọphu tọ dụkwa ẹpha onye ọdo lẹ mkpuli igwe ọwaa, Nchileke meru t'a maru, bụ ẹpha, a-dụ ike dzọta madzụ; gbahaa kẹ Jisọsu ono nkịnyi iya.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ẹphe anụebelephu ẹge Pyita yẹle Jọnu asa okfu ono kpaa kpaa; l'ẹke ẹphe bụkwa madzụ mmanu, ẹ-ta bụdu l'ẹphe gụru ẹkwo; yo ji ẹphe ẹnya. Ẹnya eje agbarua ẹphe lẹ Pyita phẹ bẹ ẹphe lẹ Jisọsu shi ayị.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Yọ kpọo ẹphe okfu; l'ẹke nwoke ọbu, e meru t'ọ dụ mma ọbu vudokwaa l'ẹke ono.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ẹphe asụ Pyita phẹ t'ẹphe lụfu l'ụlo-ikpe ono t'ẹphe chịa idzu. Ẹphe alụfulephu; ẹphe awata ọchi idzu.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Ẹphe asụ: “?Bụ ngụnu bẹ ẹphe e-me ndu-a? Iphe bụ Jerúsalemu mgburumgburu makọtaakwaru l'ọo ẹphe; bẹ Nchileke shi l'ẹka; mee tẹ nwoke-wa kọrohu. Ẹ te egbe atụdu iya ẹgo.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Iphe ẹphe e-me t'a haa okfukashi iphe-a l'alị Ju bụ t'ẹphe yeshia ẹphe egvu ike: t'ẹphe be ekfuhekwa kẹ Jisọsu ono ọdo.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ẹphe ekua Pyita phẹ; bya anmashiaru ẹphe ọkwa ike t'ẹphe be ephotabahẹkwaa kẹ Jisọsu; m'ọ kwanu gude ẹpha iya zia iphe l'edzudzu ọhodo.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Pyita yẹle Jọnu asụ ẹphe: “Unu ghanụa hata: ?Bụ ole ka mma l'ifu Nchileke: ?bụ t'ayi nụjeru Nchileke okfu; tọo t'ayi nụjeru unubẹdua okfu.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 L'ẹphe ta ahakwa okfu iphe ẹphe phụru l'ẹnya bya anụa ya lẹ nchị.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Ẹphe abya akfụbe ọswa yeshia Pyita phẹ egvu ike; paru ẹphe haa; ẹphe atụgbua. Tọ dụ iphe ẹphe maru, ẹphe a-dzọbe ọkpa hụ̀a ẹphe àhụ̀hù; kẹle ndiphe aja Nchileke ajaja k'iphe ono, meru nụ ono;
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 okfu lẹ nwoke ono, e gude ụzo, dụ biribiri mee; yọ dụ mma ono bẹ nọwaru iphe, kariru ụkporo afa ugbo ẹbo.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 A halẹphu Pyita phẹ; ẹphe atụgbua jekfushia ndu, ẹphe l'ẹphe ayịje; je akọkotaru ẹphe iphemiphe ọbule ono, ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya kfuru ẹphe ono.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Ẹphe anụebele iya phụ; bya egude obu lanụ kfụbe ọswa kfuru nụ Nchileke; sụ iya: “Nnajiufu, bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ. Ọ bụ nggu doberu igwe; dobe alị; dobe eze ẹnyimu; mẹ iphe, bu l'ime iya.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Nggụbe onye gude ike Ume-dụ-Nsọ mee onyiche ẹphe, bụ Dévidi, bụ onye shi ejeru ngu ozi; yo dee l'ẹkwo; sụ:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ndu eze, achị mgboko
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Ọ bụ oswi-okfu lẹ Hérọdu; Pọ́nchosu Páyileti; ẹphe lẹ ndu ọhodo; mẹ ndu Ízurẹlu dzukoru lẹ Jerúsalemu; chịa idzu t'ẹphe tso Nwatibe ngu ono, dụ nsọ ono ọgu; mbụ Jisọsu ono, i teru manụ ono.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Obenu l'iphe ono tụko bụru t'ẹphe mee iphe ị chịhawaru l'idzu l'ọo ẹge ono bẹ ee-me iya.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nta-a; Nnajiufu! Lewaru egbe ọnwu, ẹphe anmashịru ayi. Yenu ayịbe ndu ejeru ngu ozi ike l'ẹhu t'ayi ba atsụjeshi egvu lẹ phuu k'okfu okfu ngu ono.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Yeta nụ ẹka; mee ndu iphe eme t'ẹphe ka mma; mẹ t'ayi gude ẹpha Jisọsu, bụ Nwatibe ngu, dụ nsọ; meshia iphe-ọphulenya; mẹ iphe-ọhubama, dụgbaa biribiri.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Ẹphe ekfugelephu nụ Nchileke; ẹke ono, ẹphe nọ ono atụko nmahu jijiji. Ume Nchileke abya eji ẹphe ẹhu; ẹphe abya akwata ọswa zilahaa ozi-ọma Nchileke; ẹphe ta tsụhe egvu.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Tọ dụ iya bụ; ndu ono, kweru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe ono l'ẹphe ha atụko tụgbabe bụru nanụ. Obu ẹphe abụru nanụ. To nwe onye ọphu asụjekwadu l'iphe ya nweru bụ kẹ ẹka iya. Iphemiphe ọbule bẹ ẹphe tụko tụgbabe gbaru mgba.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ndu ishi-ozi egude ike asa iya l'edzudzu ọha t'o doo madzụ ẹnya lẹ Nnajiufu, bụ Jisọsu shiwa l'ọnwu teta nọdu ndzụ. Nchileke akfụbekpoo ọswa emeru ẹphe eze-iphe-ọma, ha nshinu l'ẹphe ha.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Iphe bụ l'ẹphe ha aphụkota iphe mkpa iya dụru ẹphe; l'ẹke ndu, nweru alị; m'ọ bụ ụlo reshiru iya; chịtakota okpoga, ẹphe retaru iya
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 chịta-shiaru ndu ishi-ozi ono. Ẹphe ewotaje iya keeru onyemonye ọbule l'ẹge mkpa iya ha.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ọ bụ ẹge ọ dụ ndono, kparu iphe Jósẹfu mekwaruphu nk'iya ẹge ono. Jósẹfu ono bụ onye Lívayi, a mụru lẹ Sáyipurọsu. Ndu ishi-ozi gụru iya Bánabasu; bụ iya bụ onye anụje onye ọdo ọkpu-ikike.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Yẹbedua bẹ woru alị, o nweru ree; bya achịta okpoga iya nụkota ndu ishi-ozi.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.