Atos 28
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Ayi egvufutatsulephu eli nggodo; bya amaru l'ikfuli ono bụ Mọ́luta bẹ eeku iya.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ndu ẹke ono aphụaru ayi imiko nshinu. Ẹphe abya akpọberu ayi ọku t'ayi nyaru; l'ẹke igwe achịkwanu mini; oyi atsụ.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pọlu erubata nwa nkụ; eye l'ọku ono; agwọ eshiwa iya phụ wụfuta; l'okpomọku ọku ono ruru iya l'ẹhu. Yọ wụfuta bya atakfụru Pọlu l'ẹka.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ndu ẹke ono aphụa ẹge ẹjo agwọ ono takfụru Pọlu l'ẹka; l'atụ eregede; ẹphe ekfulahaa; sụ: “Lẹ nwoke-wa gbukwaru ọchi. Mini b'o gvuwaru gvufuta; ọbu l'alị te edobekwa iya ndzụ.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Obenu lẹ Pọlu phelerua ẹka kpalịng; pheta agwọ ono chee l'ọku; to nwekpoonu ẹke o mekaru Pọlu iphe lẹ phuu.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ẹphe achịru ẹnya ye; ele teke ẹka ono e-ko Pọlu ekoko; m'ọ bụ teke oo-behu daa gbaa; nwụhu; to nwe. A nọnyaa; ẹphe aphụa l'ẹ to nwedu iphe meru iya nụ; ẹphe aghawa iya nụ; sụ lẹ Pọlu bụ oke agwa.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Nwoke, achị ikfuli ono; bẹ alị iya nọru bya asukfuru l'ẹke ono. Ẹpha nwoke ono bụ Pubulusu. Pubulusu abya egbobe ẹka nata ayi; bya achịta ayi jeshia nk'iya; je akwaaru ayi ẹbyee abalị ẹto.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ayi eshi rua; nna iya azẹwaru l'ẹhu-ọku; mẹ l'ẹpho-atsụtsu. Pọlu abya abahụ l'ime ụlo iya; bya ekfuru nụ Nchileke; bya ebyibe iya ẹka; mee ya; yọ dụwaphu mma.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ya ndono; iphe ono emeebelephu; iphe bụ ndu iphe emetsua l'ikfuli ono awụru byatashia; e mee ẹphe; ẹphe adụkota mma.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ẹphe anyako ayi iphe nshinu; shi ẹge ono kwabẹ ayi ugvu. Yo rua l'ayi byadẹru atụgbu; ẹphe egwotakotakpelephu iphe bụ mkpa ayi; yejiaru ayi l'ụgbo.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ayi anọtsua ọnwa ẹto l'ẹke ono; tsoru ụgbo, shi Alẹguzándiriya tụgbua. Ụgbo ono; bẹ eekuje “Ụnwu Ejima”. Ụgbo ono; bẹ nọkotawaru oge winta ono l'ọdu-ụgbo ndu ikfuli ono.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ayi abya erua Sáyirakusu; bya anọo l'ẹke ono abalị ẹto.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ayi eshi ẹke ono kpọlephu mgburumgburu mgburumgburu jeye ayi erua Ríjiyọmu. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; phẹrephere eshi ayi l'ụzo azụ phelahaa. Yo be nwarechi iya; ayi erua Putiyóli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Yo nweru ndu kẹ Kuráyisutu, ayi phụru l'ẹke ono. Ẹphe arọo ayi t'ayi l'ẹphe nọo abalị ẹsaa; ayi ekweta; nọo ẹge ono. E meebe; ayi atụgbua jeshia Rómu.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ndu kẹ Kuráyisutu lẹ Rómu bụ ọwaa nụhawaru l'ayi abya; byatashia ayi ndzuta; byarutatsuaru aswa Ápyịyosu; mẹ mkpụkpu, eeku “Ụlo-nri-ẹto”. Pọlu aphụa ẹphe; bya ekele Nchileke; obu aka iya oshihu ike.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ayi abya erua Rómu; a paru Pọlu haa; yo buru l'onwiya. E ye onye sọja; yoo che iya nche.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 A nọlephu abalị ẹto; Pọlu abya ekua ndu bụ ndu ishi ndu Ju ndzuko. Ẹphe edzulephu; yọ sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; a tụru iya mkpọro lẹ Jerúsalemu; kpụru iya nụ ndu Rómu; l'ẹ-be nwe iphe ya meru ndibe ayi; to nwe iphe ya mebyiru l'ome-l'alị, shi le nna ayi oche phẹ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ndu Rómu ajịebe iya ajị; bya emelahaa t'ẹphe haa ya; l'ẹke ẹphe phụru l'ẹ to nwedu iphe ya metaru k'akfugbu.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ndu Ju ajịka; e nwupyabe iya k'ẹhuka; ya asụ l'ikpe iya a-la l'ifu eze nnajiọha; l'ẹ bo nwe iphe ya e-bebekpo sụ l'ọo iphe ndibe ayi meru iya.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ọ bụ iya meru iphe ya kuru unu; kẹ l'ọ dụ iya tẹ yẹle unu kfugba. Iphe kparu iphe unu phụru iya lẹ mkpọro-a, a tụru iya l'ẹka-wa kwa lẹ ya ele ẹnya onye ono, ayịbe ndu Ju ele ẹnya iya ono.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ẹphe asụ iya: “L'ẹ tọ dụkwa ẹkwo, e shi lẹ Judíya detaru ẹphe, ekfu okfu ẹhu ngu. Ọphu tọ dụkwa nwanna ayi, byaru bya ekfua okfu ẹhu ngu k'ẹji; ọ dụdu bụru l'o nweru iphe dụ ẹji, i meru.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ọogukwa ẹphe t'ẹphe nụa olu ngu; okfu l'ẹphe maru l'ẹkemeke ọbule bẹ eekfulephu l'ọgbo-wa, ịigba-wa ta dụdu mma.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ẹphe atụaru Pọlu ọnu mbọku, ẹphe e-dzu. Yo be mbọku ono; ẹphe akfụbe ọswa zaa l'igwe bya ẹke Pọlu nọ. Pọlu eshi l'ụtsu kọoru ẹphe iphe ya phụru, bụ iya bụ ẹge Nchileke shiwa ekoshi l'ọo yẹbe Nchileke bụ eze. Yọ kọo ya t'o doo ẹphe ẹnya ọhuma; kọ-jia ya nchi. Yo gude iphe, e deru l'ẹkwo ekemu Mósisu mẹ l'ẹkwo ndu nkfuchiru Nchileke mee tẹ ya kfuta ẹphe yeru Jisọsu.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Yo nweru ndu ọphu gude iphe ookfu kweta l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe; nweru ndu ẹ-te kwedu nụ.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ẹphe egude k'iphe ono kekashia onwẹphe iche l'iche. Ẹphe abyadẹ atụgbu; Pọlu asụ ẹphe: “Aa; iphe-a, Ume-dụ-Nsọ shi l'ọnu onye nkfuchiru Nchileke, bụ Azáya kfuaru ndiche unu phẹ-wa bụkwa oswi-okfu.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “Ọ sụru:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Okfu l'ẹphe kpọ-chiwaru
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pọlu asụ ẹphe: “Iphe unu a-maru bụ l'ozi-ọma ndzọta ono, Nchileke kweru ụkwa iya ono b'o ziwaru t'e ezia ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju. E zia ya ẹphe; ẹphe anatawa iya.” Ono kwa olu Pọlu.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Yo kfuebe ẹge ono; ndu Ju ono atụlahaa ẹgo l'ime onwẹphe; wụkashihu.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pọlu ajịta ụlo buru; akfụ ụgwo iya. Yo bua l'ẹke ono afa labụ; l'anatajẹ iphe bụ onye byaru iya ajịji.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Yoo kfu ẹge Nchileke shi ekoshi l'ọo yẹbe Nchileke bụ eze; l'ezikwaphu iphemiphe ọbule lẹ kẹ Nnajiufu, bụ Jisọsu Kuráyisutu. Yọo sa iya ẹge dụ iya mma; tọo tsụ egvu; to nwe onye akpọshije iya ẹya nụ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.