Atos 23

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pọlu abya atakobe ndu ọgbo ikpe ono ẹnya l'ifu; sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; ẹ to nwekpodua iphe ya maru, ya mejeru byeye nta-a, bụ iphe ya a-sụ l'ọ bụ iya awa iya obu l'ifu Nchileke.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Ya ndono; Ananáyasu, bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja agbalihulephu sụ tẹ ndu vudonyabe Pọlu chia ya ẹka l'ọnu.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Pọlu asụ iya: “Ọ kwaphu ẹge ono bẹ Nchileke e-chi ngu iphe nggụbe oshi-ẹpoto ono, e teru ndzu l'eli iya ono. Nta-a; b'ị nọ l'ẹke-a eme t'i gude ekemu kpee ya ikpe; l'emebyikwaphu ekemu ọbu emebyi; keshinu ị sụru t'e chia ya iphe.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Ndu vudonyabe Pọlu asụ iya: “Chaa! ?Tị madu l'ọo eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja bẹ ịiko ọnu ẹge ono?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Pọlu asụ: “Aa; wakwa ẹka-l'alị; ụnwunna iya. Ya te shikwa maru l'ọ bụ iya bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja. L'e dekwaru l'ẹkwo okfu Nchileke; sụ: ‘T'ẹ b'i kfukwaru ndu achị ndibe unu ẹjo okfu.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Tọ dụ iya bụ; Pọlu amawarụphu lẹ ndzuko ndu ọgbo ikpe ono dụ ụzo ẹbo: l'ọgbo ndu Sádusii nọ iya; ọgbo ndu Fárisii anọdu iya. Yọ rashịa: “Ụnwunna iya; ya yịkwa l'ọgbo ndu Fárisii. Ndu mụru iya nụ eshikwaphu l'ọgbo ndu Fárisii. Iphe e gude ekpe iya ikpe bụkwa lẹ ya ele ẹnya lẹ ndu nwụhuru anwụhu bẹ Nchileke e-me ujiku lanụ t'ẹphe teta nọdu ndzụ.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Ekfutsuta, ookfutsuta iphe ono; ndu ọgbo kẹ Fárisii; mẹ ndu ọgbo kẹ Sádusii awata ọswo ụswo. Ọgbo ikpe ono ekekahu onwẹphe ẹbo;
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 kẹle ndu kẹ Sádusii sụru lẹ Nchileke t'emedu ndu nwụhuru anwụhu t'ẹphe teta nọdu ndzụ ọdo; sụ l'ụnwu ojozi-imigwe ta nọdu; to nwe ndu ọdo, ẹ te egudejedu ẹnya phụa, nọnu. Obenu lẹ ndu kẹ Fárisii tụko iphe ono kwetakota.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ndu ọphu atụlee wọwowo aka nshinu eje. Ndu ezije ekemu; ndu ọphu bụ ọgbo kẹ ndu Fárisii aharu gbeshi ekfushi iya ike: “L'ẹ to nwedu iphe dụ ẹji, ẹphe maru, nwoke-wa meru! ?A maru bụ maa; tọo ojozi-imigwe kfujewaru nụ iya?”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 A nọnyaa; ụswo ọbu akaria ẹka; k'ọphu eze onye ishi ndu sọja ono tubesu l'ẹphe alakashịwa Pọlu nanụ nanụ. Yọ sụ tẹ ndu sọja iya ye ishi je akpụfuta Pọlu; kpụbata lẹ mbareke ndu sọja ọdo.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Yo be l'ẹnyashi iya; Nnajiufu, bụ Jisọsu abya evudonyabe Pọlu; sụ iya: “Gudekpelekwa iya phụ ẹge iigude iya; Pọlu! Ọ kwa ẹge ị gbaru ọdzori iya lẹ Jerúsalemu l'ẹke-a bụ ẹge i jefutaje je agbaaru iya ẹya lẹ Rómu.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Nchi abọhulephu; ndu Ju abya edzukobe; ria nte l'ẹphe te eridu nri; to nwe iphe ẹphe a-ngụ; ẹ ba bụ l'ẹphe gburu Pọlu.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ẹphe karikwaru ụkporo madzụ labụ; mbụ ndu ono, chịru idzu ono.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ẹphe abyakfutashia ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya ndu Ju; bya asụ ẹphe: “Ẹphe riakwaru nte l'ẹphe ta akpadu nri l'ọnu; ọphu ẹphe 'etsudu okoro l'ọnu; ẹ ba bụ l'ẹphe gburu Pọlu.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ọo ya bụ; t'unu lẹ ndu ọgbo ikpe zia eze onye ishi ndu sọja Rómu t'o dutaru unu Pọlu. Unu mee ya t'o tubesu l'unu eme t'unu jịfua ya ajị. Ẹphe a-kwabẹe; gbua ya l'ụzo tẹmanu yo rua ẹke-a.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Ya ndono; nwata okorọbya lanụ, bụ nwunne Pọlu kẹ nwanyi bẹ mụru iya nụ anụa k'ẹjo idzu ono; kwe bahụ lẹ mbareke l'ẹke ono je ekfuaru iya Pọlu.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Pọlu abya ekua onye ishi ndu sọja lanụ; sụ iya: “T'o duta onye-wa jekfu eze onye ishi ndu sọja. L'o nweru iphe, oo-kfuru iya.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Onye ishi ndu sọja ono eduta iya jekfushia eze onye ishi ndu sọja ono; je asụ iya: “L'ọ bụ onye mkpọro ono; mbụ Pọlu; bẹ kuru iya nụ; sụ t'e dutaru ngu nwokorọbya-a; l'o nweru iphe dụ mkpa, oo-kfuru ngu.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Eze onye ishi ndu sọja ono abya eduta iya je anọdu iche; jịa ya l'edomi: “?Nanụ ẹge ọ dụ?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Yọ sụ iya: “Lẹ ndu Ju chịru idzu l'ẹphe a-sụ ngu t'i duta Pọlu dufutaru ndu ọgbo ikpe echile; lẹ ndzuko ọgbo ikpe achọ t'ẹphe jịfua ya ajị.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Ọlobu; ba angakwa nchị; l'o nwekwaru ndu, kariru ụkporo unwoke labụ, e-ke l'ụzo; kwabẹru iya. Ẹphe riakwaru nte l'ẹphe te eridu nri; to nwe iphe ẹphe a-ngụ; ẹ ba bụ l'ẹphe gburu Pọlu. Nta-a bẹ ẹphe kwabẹekwaru akwabẹ; t'ẹphe nụa olu ngu lẹ ee-duta iya-a bya.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Eze onye ishi ndu sọja ono asụ nwata-okoro ono t'ẹ b'ọ dụkwa onye ọo-kfuru lẹ ya dowaru iya ẹya; sụ iya t'ọ lawaru. Yọ lashia.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Eze onye ishi ndu sọja ono abya ekua ndu ishi sọja iya ẹbo; sụ ẹphe: “Unu gụta ụkporo ndu sọja iri; unu agụtakwaphu ụkporo ndu ịnya ẹto lẹ ndu ịnya iri; mẹ ụkporo ndu arwa iri ọdo, bụ ndu a-chịru ara. Unu kwakọbe ẹphe k'oje Sizaríya l'ori nri-ẹnyashi ntanụ-a.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Unu hakwaruphu ịnya mekwaaru Pọlu, ọo-nọdu agba t'unu duru iya je anụ nnajiọha, bụ Fílikusu lẹ chịriri werere.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Eze onye ishi ndu sọja ono abya edee ẹkwo; sụ:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Kulọ́diyosu Lị́siyasu ede iya anụ Nnajiọha, bụ Fílikusu. Ya ekele ngu.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 L'ọo bụ ndu Ju guderu nwoke-wa l'eme t'ẹphe gbua ya. A nọnyaa; ama abya agbaaru iya l'ọ bụ nwa Rómu. Ya egude ndu sọja iya je anafụ iya ẹphe.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Ya emelahaa tẹ ya maru iphe o meru, kparu iphe ẹphe guderu iya. Ya eduru iya jekfu ndzuko ndu ọgbo ikpe ẹphe.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ya aphụa l'iphe o meru ta bụdu iphe dụ kẹ t'a kfụ-gbua ya akfụ-gbu; ọphu ọ dụkpoduanu kẹ t'a tụa ya mkpọro. Iphe ẹphe ekfu l'o meru bụ okfu kẹ ekemu alị ndu Ju.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Ya anụa lẹ ndu Ju chịru idzu t'ẹphe gbua ya l'ụzo; sụ t'e gude iya byakfuta ngu-wa. Ya asụ ndu ọbu, ekfu iphe o meru ọbu t'ẹphe byakfuta ngu bya ekfu iya l'ifu ngu.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Ndu sọja ono abya emee ẹge e ziru ẹphe. Ẹphe egude Pọlu jee l'ẹnyashi ono jeye lẹ Antipátirisu.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Yo be echile iya; ndu sọja ndu ọphu gude ọkpa alaphushia azụ lẹ mbareke. Ndu onanu, gude ịnya ono eduru iya jeshia.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Ẹphe edurua ya Sizaríya; bya eworu ẹkwo ono nụ gọvano; duru Pọlu ye iya l'ẹka.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Gọvano agụebe ẹkwo ono; bya ajị Pọlu ẹke, a mụru iya. Yọ nụlephu l'ọ bụ onye Silísiya;
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 sụ iya: “L'ii-yewaru ọnu teke ndu ebo ngu ibo rutaru.” Yọ sụ t'e je edobe Pọlu l'ufu-eze Hérọdu; che iya nche.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.