Atos 23

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pọlu abya atakobe ndu ọgbo ikpe ono ẹnya l'ifu; sụ ẹphe: “Ụnwunna iya; ẹ to nwekpodua iphe ya maru, ya mejeru byeye nta-a, bụ iphe ya a-sụ l'ọ bụ iya awa iya obu l'ifu Nchileke.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ya ndono; Ananáyasu, bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja agbalihulephu sụ tẹ ndu vudonyabe Pọlu chia ya ẹka l'ọnu.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pọlu asụ iya: “Ọ kwaphu ẹge ono bẹ Nchileke e-chi ngu iphe nggụbe oshi-ẹpoto ono, e teru ndzu l'eli iya ono. Nta-a; b'ị nọ l'ẹke-a eme t'i gude ekemu kpee ya ikpe; l'emebyikwaphu ekemu ọbu emebyi; keshinu ị sụru t'e chia ya iphe.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ndu vudonyabe Pọlu asụ iya: “Chaa! ?Tị madu l'ọo eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja bẹ ịiko ọnu ẹge ono?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pọlu asụ: “Aa; wakwa ẹka-l'alị; ụnwunna iya. Ya te shikwa maru l'ọ bụ iya bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja. L'e dekwaru l'ẹkwo okfu Nchileke; sụ: ‘T'ẹ b'i kfukwaru ndu achị ndibe unu ẹjo okfu.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Tọ dụ iya bụ; Pọlu amawarụphu lẹ ndzuko ndu ọgbo ikpe ono dụ ụzo ẹbo: l'ọgbo ndu Sádusii nọ iya; ọgbo ndu Fárisii anọdu iya. Yọ rashịa: “Ụnwunna iya; ya yịkwa l'ọgbo ndu Fárisii. Ndu mụru iya nụ eshikwaphu l'ọgbo ndu Fárisii. Iphe e gude ekpe iya ikpe bụkwa lẹ ya ele ẹnya lẹ ndu nwụhuru anwụhu bẹ Nchileke e-me ujiku lanụ t'ẹphe teta nọdu ndzụ.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ekfutsuta, ookfutsuta iphe ono; ndu ọgbo kẹ Fárisii; mẹ ndu ọgbo kẹ Sádusii awata ọswo ụswo. Ọgbo ikpe ono ekekahu onwẹphe ẹbo;
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 kẹle ndu kẹ Sádusii sụru lẹ Nchileke t'emedu ndu nwụhuru anwụhu t'ẹphe teta nọdu ndzụ ọdo; sụ l'ụnwu ojozi-imigwe ta nọdu; to nwe ndu ọdo, ẹ te egudejedu ẹnya phụa, nọnu. Obenu lẹ ndu kẹ Fárisii tụko iphe ono kwetakota.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ndu ọphu atụlee wọwowo aka nshinu eje. Ndu ezije ekemu; ndu ọphu bụ ọgbo kẹ ndu Fárisii aharu gbeshi ekfushi iya ike: “L'ẹ to nwedu iphe dụ ẹji, ẹphe maru, nwoke-wa meru! ?A maru bụ maa; tọo ojozi-imigwe kfujewaru nụ iya?”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 A nọnyaa; ụswo ọbu akaria ẹka; k'ọphu eze onye ishi ndu sọja ono tubesu l'ẹphe alakashịwa Pọlu nanụ nanụ. Yọ sụ tẹ ndu sọja iya ye ishi je akpụfuta Pọlu; kpụbata lẹ mbareke ndu sọja ọdo.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Yo be l'ẹnyashi iya; Nnajiufu, bụ Jisọsu abya evudonyabe Pọlu; sụ iya: “Gudekpelekwa iya phụ ẹge iigude iya; Pọlu! Ọ kwa ẹge ị gbaru ọdzori iya lẹ Jerúsalemu l'ẹke-a bụ ẹge i jefutaje je agbaaru iya ẹya lẹ Rómu.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Nchi abọhulephu; ndu Ju abya edzukobe; ria nte l'ẹphe te eridu nri; to nwe iphe ẹphe a-ngụ; ẹ ba bụ l'ẹphe gburu Pọlu.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ẹphe karikwaru ụkporo madzụ labụ; mbụ ndu ono, chịru idzu ono.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ẹphe abyakfutashia ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya ndu Ju; bya asụ ẹphe: “Ẹphe riakwaru nte l'ẹphe ta akpadu nri l'ọnu; ọphu ẹphe 'etsudu okoro l'ọnu; ẹ ba bụ l'ẹphe gburu Pọlu.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ọo ya bụ; t'unu lẹ ndu ọgbo ikpe zia eze onye ishi ndu sọja Rómu t'o dutaru unu Pọlu. Unu mee ya t'o tubesu l'unu eme t'unu jịfua ya ajị. Ẹphe a-kwabẹe; gbua ya l'ụzo tẹmanu yo rua ẹke-a.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ya ndono; nwata okorọbya lanụ, bụ nwunne Pọlu kẹ nwanyi bẹ mụru iya nụ anụa k'ẹjo idzu ono; kwe bahụ lẹ mbareke l'ẹke ono je ekfuaru iya Pọlu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pọlu abya ekua onye ishi ndu sọja lanụ; sụ iya: “T'o duta onye-wa jekfu eze onye ishi ndu sọja. L'o nweru iphe, oo-kfuru iya.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Onye ishi ndu sọja ono eduta iya jekfushia eze onye ishi ndu sọja ono; je asụ iya: “L'ọ bụ onye mkpọro ono; mbụ Pọlu; bẹ kuru iya nụ; sụ t'e dutaru ngu nwokorọbya-a; l'o nweru iphe dụ mkpa, oo-kfuru ngu.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Eze onye ishi ndu sọja ono abya eduta iya je anọdu iche; jịa ya l'edomi: “?Nanụ ẹge ọ dụ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Yọ sụ iya: “Lẹ ndu Ju chịru idzu l'ẹphe a-sụ ngu t'i duta Pọlu dufutaru ndu ọgbo ikpe echile; lẹ ndzuko ọgbo ikpe achọ t'ẹphe jịfua ya ajị.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ọlobu; ba angakwa nchị; l'o nwekwaru ndu, kariru ụkporo unwoke labụ, e-ke l'ụzo; kwabẹru iya. Ẹphe riakwaru nte l'ẹphe te eridu nri; to nwe iphe ẹphe a-ngụ; ẹ ba bụ l'ẹphe gburu Pọlu. Nta-a bẹ ẹphe kwabẹekwaru akwabẹ; t'ẹphe nụa olu ngu lẹ ee-duta iya-a bya.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Eze onye ishi ndu sọja ono asụ nwata-okoro ono t'ẹ b'ọ dụkwa onye ọo-kfuru lẹ ya dowaru iya ẹya; sụ iya t'ọ lawaru. Yọ lashia.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Eze onye ishi ndu sọja ono abya ekua ndu ishi sọja iya ẹbo; sụ ẹphe: “Unu gụta ụkporo ndu sọja iri; unu agụtakwaphu ụkporo ndu ịnya ẹto lẹ ndu ịnya iri; mẹ ụkporo ndu arwa iri ọdo, bụ ndu a-chịru ara. Unu kwakọbe ẹphe k'oje Sizaríya l'ori nri-ẹnyashi ntanụ-a.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Unu hakwaruphu ịnya mekwaaru Pọlu, ọo-nọdu agba t'unu duru iya je anụ nnajiọha, bụ Fílikusu lẹ chịriri werere.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Eze onye ishi ndu sọja ono abya edee ẹkwo; sụ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Kulọ́diyosu Lị́siyasu ede iya anụ Nnajiọha, bụ Fílikusu. Ya ekele ngu.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 L'ọo bụ ndu Ju guderu nwoke-wa l'eme t'ẹphe gbua ya. A nọnyaa; ama abya agbaaru iya l'ọ bụ nwa Rómu. Ya egude ndu sọja iya je anafụ iya ẹphe.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ya emelahaa tẹ ya maru iphe o meru, kparu iphe ẹphe guderu iya. Ya eduru iya jekfu ndzuko ndu ọgbo ikpe ẹphe.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ya aphụa l'iphe o meru ta bụdu iphe dụ kẹ t'a kfụ-gbua ya akfụ-gbu; ọphu ọ dụkpoduanu kẹ t'a tụa ya mkpọro. Iphe ẹphe ekfu l'o meru bụ okfu kẹ ekemu alị ndu Ju.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ya anụa lẹ ndu Ju chịru idzu t'ẹphe gbua ya l'ụzo; sụ t'e gude iya byakfuta ngu-wa. Ya asụ ndu ọbu, ekfu iphe o meru ọbu t'ẹphe byakfuta ngu bya ekfu iya l'ifu ngu.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ndu sọja ono abya emee ẹge e ziru ẹphe. Ẹphe egude Pọlu jee l'ẹnyashi ono jeye lẹ Antipátirisu.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Yo be echile iya; ndu sọja ndu ọphu gude ọkpa alaphushia azụ lẹ mbareke. Ndu onanu, gude ịnya ono eduru iya jeshia.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ẹphe edurua ya Sizaríya; bya eworu ẹkwo ono nụ gọvano; duru Pọlu ye iya l'ẹka.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gọvano agụebe ẹkwo ono; bya ajị Pọlu ẹke, a mụru iya. Yọ nụlephu l'ọ bụ onye Silísiya;
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 sụ iya: “L'ii-yewaru ọnu teke ndu ebo ngu ibo rutaru.” Yọ sụ t'e je edobe Pọlu l'ufu-eze Hérọdu; che iya nche.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.