Atos 22

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Unubẹ ụnwunna iya; mẹ nna iya phẹ: unu ngabẹ nchị tẹ ya dofu onwiya iphe-a l'ifu unu-o!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ẹphe anụa l'ookfu okfu Híburu; to nwehe onye mekwaduru m'ọo pyịmu. Pọlu awata oye ọnu l'okfu ono; sụ ẹphe:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Lẹ ya bụ onye Ju, a mụru lẹ Tásọsu Silísiya. Ẹke ya nọ vufuta bụ lẹ Jerúsalemu l'ẹke-a. Onye ziru iya ẹkwo bụ Gaméliyelu. Ọ kfụbe ọswa zishia ya ekemu ndiche ẹphe ike. Ọ kwa ẹge oovu unu ẹhu; mbụ iphe kẹ Nchileke ntanụ-a bụ ẹge o shi evu iya.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ndu etso Ụzo Nnajiufu ono bẹ ya shi akpashi ẹhu ike; mbụ shi egbutsujee ẹphe egbugbu. Ya shi egudeje unwoke ẹphe mẹ ụnwanyi ẹphe; tụa ẹphe mkpọro.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya ọgbo ikpe unu l'ẹphe ha bẹ a-gbakwa ekebe l'iphe-a, ya ekfu-wa bụ oswi-okfu. Ya jeru je anata ẹphe ẹkwo, e deru nụ ụnwunna ẹphe ndu Ju, bu lẹ Damásukọsu; bya ejeshia ẹke ono tẹ ya gudekota ndu kweru kẹ Jisọsu tụa ẹphe mkpọro; kpụta bya lẹ Jerúsalemu t'a hụ̀a ẹphe àhụ̀hù.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Ya ndono; ya atụgbua; rudelephu Damásukọsu l'ẹnyanwu abyawa ogvuru l'ishi; iphoro eshi l'igwe; bya enwua oswi kẹ vịii; nwuphee ya mgburumgburu.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ya adaa l'alị; nụa olu, eku iya nụ; sụ: ‘Sọlu! Sọlu! ?Bụ ngụnu meru iphe ịikpa iya ẹhu?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ya ajị iya: ‘?Bụ onye b'ị bụ; Nnajiufu?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ndu yẹle iya yị aphụkota iphoro ono. Obenu l'ẹphe ta nụdu okfu ono, onye ono ekfu anụ iya ono.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ya ajị iya: ‘Nnajiufu; ?bụ ngụnu bẹ ya e-me?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Iphoro ono emee; ya atsụlahaa ị̀shì. Ndu yẹle iya yị akpụru iya l'ẹka; ẹphe abahụ lẹ Damásukọsu.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Ẹphe erua ẹke ono; yo nweru nwoke, ẹpha iya bụ Ananáyasu, Nchileke dụru lẹ nsọ. Oomekota iphe ekemu kfuru; bụru onye ndu Ju, bukota l'ẹke ono akwabẹru ugvu.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Yọ byakfuta iya bya evudonyabe iya; sụ iya: ‘Sọlu nwunne iya; ngwa; wata ọphu ụzo ọdo!’ Teke onophu; ya awatawaphụ ọphu ụzo; bya aphụa ya.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Yọ sụ iya: ‘Lẹ Nchileke ndiche ẹphe; bẹ fọtawaru yẹbe Pọlu tẹ ya maru iphe, nọ yẹbe Nchileke l'uche; tẹ ya phụa onye ono, bụ iya nwẹnkinyi iya doberu ẹka ndoo ono; bya anụa iphe ookfu l'onwiya.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 L'iphe meru iphe ọ dụ ẹge ono bụ lẹ ya a-gbaru iya ọdzori l'ifu ndiphe mgburumgburu; kfuaru onyemonye ọbule iphe ono, ya phụru ono; mẹ ọphu ya nụru.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nta-a bụ; ?bụ ngụnu ọdo bẹ ya ngabẹru. Wo tẹ ya gbeshi t'e mee ya baputizimu; safu iya iphe dụ ẹji, ya meru; mẹ ya kfua lẹ ya natawaru Jisọsu; t'ọ bụru Nnajiufu iya.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Ya ndono; ya alaphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Ya anọdu l'eze-ụlo Nchileke ẹke ya ekfu anụ Nchileke; phụa àphụ̀;
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 phụa Nnajiufu; yọ sụ iya: ‘Tẹ ya mee ẹgwegwa lụfu lẹ Jerúsalemu; kẹle ndu ẹke-a ta angakwa nchị l'iphe iikfu k'ẹhu iya.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ya asụ iya: ‘Nnajiufu; ẹphe makọtaru ọhuma ọhuma ẹge ya shi ejeje l'ime ụlo-ndzuko ndu Ju je atụa ndu, woru onwẹphe ye ngu l'ẹka mkpọro; sụ t'e chia ẹphe iphe.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Teke e gburu onye ekebe ngu, bụ Sutívinu bẹ ya nọkwa l'ẹke ono; zụa mgbede l'egbugbu, e gburu iya dụ mma. Yọ bụru yẹbedua, bụ Pọlu nọ swiru uwe ndu, je je atụgbua ya nụ.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nnajiufu asụ iya tẹ ya tụgbua l'ije iya; lẹ ya e-zi yẹbe Pọlu ẹke teru ẹnya tẹ ya jekfu ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ndu ono adakpẹlephu nwanshị; gebe nchị l'iphe Pọlu ekfu; jeye yo kfulephu kẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju ono; ẹphe aswọ-lihu; sụ: “Unu wofu iya! Unu wofu iya! Unu gbua ya! Unu gbua ya! Ẹ tọ bụkwa onye gbaru k'ọno ndzụ!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ẹphe atụ wọwowo; gude uwe ẹphe l'ekpoka udzu agha l'imeli; ẹke ẹhu eghu ẹphe eghughu.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Eze onye ishi ndu sọja ono asụ tẹ ndu sọja kpụba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja l'ẹke ono. Yọ sụ ẹphe t'ẹphe chia ya ẹchachi t'a maru: ?m'oo-kfu iphe kparu iphe ndu Ju adaji ẹge ono.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 A bya ekeebe Pọlu ẹgbu t'e chia ya ẹchachi ono; yọ sụ onye ishi ndu sọja lanụ, vudo l'ẹke ono: “Ekemu ndu Rómu; ?ọ sụru t'eechijee onye Rómu iphe l'ẹ be ekpe iya ikpe; maru iphe o meru?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Onye ishi sọja ono anụa ya bya ejekfube eze onye ishi ndu sọja ono; je asụ iya: “?Ị marua iphe ịibya ememe? ?Ị marua lẹ nwoke-wa bụ onye Rómu?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Eze onye ishi ndu sọja ono abya ejekfushia Pọlu; je ajị iya: “?Ị bụ onye Rómu l'oswiya?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Eze onye ishi ndu sọja ono asụ lẹ ya kfụkwaru oke okpoga bẹ ya bụderu onye Rómu.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ndu ono, shi abya ọji Pọlu ajị ono ebuhaa ya ẹka. Eze onye ishi ndu sọja ono atsụlahaa egvu l'ọ nụru lẹ Pọlu bụ onye Rómu. Yọ bụru nwa Rómu b'ọ tụru mkpakọbe.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; eze onye ishi ndu sọja ono asụ t'a tọfu Pọlu mkpakọbe. Yọ bya ezia tẹ ndu ishi achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ọgbo ikpe ndu Ju l'ẹphe ha dzukota. Ẹphe edzukotalephu; yo duta Pọlu bya edobe ẹphe l'ifu. Iphe ọochokpoo abụru t'ọ maru ishi iphe kparu iphe ndu Ju guderu Pọlu.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.