Atos 22
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA
1 “Unubẹ ụnwunna iya; mẹ nna iya phẹ: unu ngabẹ nchị tẹ ya dofu onwiya iphe-a l'ifu unu-o!”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ẹphe anụa l'ookfu okfu Híburu; to nwehe onye mekwaduru m'ọo pyịmu. Pọlu awata oye ọnu l'okfu ono; sụ ẹphe:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Lẹ ya bụ onye Ju, a mụru lẹ Tásọsu Silísiya. Ẹke ya nọ vufuta bụ lẹ Jerúsalemu l'ẹke-a. Onye ziru iya ẹkwo bụ Gaméliyelu. Ọ kfụbe ọswa zishia ya ekemu ndiche ẹphe ike. Ọ kwa ẹge oovu unu ẹhu; mbụ iphe kẹ Nchileke ntanụ-a bụ ẹge o shi evu iya.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ndu etso Ụzo Nnajiufu ono bẹ ya shi akpashi ẹhu ike; mbụ shi egbutsujee ẹphe egbugbu. Ya shi egudeje unwoke ẹphe mẹ ụnwanyi ẹphe; tụa ẹphe mkpọro.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya ọgbo ikpe unu l'ẹphe ha bẹ a-gbakwa ekebe l'iphe-a, ya ekfu-wa bụ oswi-okfu. Ya jeru je anata ẹphe ẹkwo, e deru nụ ụnwunna ẹphe ndu Ju, bu lẹ Damásukọsu; bya ejeshia ẹke ono tẹ ya gudekota ndu kweru kẹ Jisọsu tụa ẹphe mkpọro; kpụta bya lẹ Jerúsalemu t'a hụ̀a ẹphe àhụ̀hù.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ya ndono; ya atụgbua; rudelephu Damásukọsu l'ẹnyanwu abyawa ogvuru l'ishi; iphoro eshi l'igwe; bya enwua oswi kẹ vịii; nwuphee ya mgburumgburu.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ya adaa l'alị; nụa olu, eku iya nụ; sụ: ‘Sọlu! Sọlu! ?Bụ ngụnu meru iphe ịikpa iya ẹhu?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ya ajị iya: ‘?Bụ onye b'ị bụ; Nnajiufu?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ndu yẹle iya yị aphụkota iphoro ono. Obenu l'ẹphe ta nụdu okfu ono, onye ono ekfu anụ iya ono.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ya ajị iya: ‘Nnajiufu; ?bụ ngụnu bẹ ya e-me?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Iphoro ono emee; ya atsụlahaa ị̀shì. Ndu yẹle iya yị akpụru iya l'ẹka; ẹphe abahụ lẹ Damásukọsu.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ẹphe erua ẹke ono; yo nweru nwoke, ẹpha iya bụ Ananáyasu, Nchileke dụru lẹ nsọ. Oomekota iphe ekemu kfuru; bụru onye ndu Ju, bukota l'ẹke ono akwabẹru ugvu.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yọ byakfuta iya bya evudonyabe iya; sụ iya: ‘Sọlu nwunne iya; ngwa; wata ọphu ụzo ọdo!’ Teke onophu; ya awatawaphụ ọphu ụzo; bya aphụa ya.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Yọ sụ iya: ‘Lẹ Nchileke ndiche ẹphe; bẹ fọtawaru yẹbe Pọlu tẹ ya maru iphe, nọ yẹbe Nchileke l'uche; tẹ ya phụa onye ono, bụ iya nwẹnkinyi iya doberu ẹka ndoo ono; bya anụa iphe ookfu l'onwiya.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 L'iphe meru iphe ọ dụ ẹge ono bụ lẹ ya a-gbaru iya ọdzori l'ifu ndiphe mgburumgburu; kfuaru onyemonye ọbule iphe ono, ya phụru ono; mẹ ọphu ya nụru.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Nta-a bụ; ?bụ ngụnu ọdo bẹ ya ngabẹru. Wo tẹ ya gbeshi t'e mee ya baputizimu; safu iya iphe dụ ẹji, ya meru; mẹ ya kfua lẹ ya natawaru Jisọsu; t'ọ bụru Nnajiufu iya.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ya ndono; ya alaphushia azụ lẹ Jerúsalemu. Ya anọdu l'eze-ụlo Nchileke ẹke ya ekfu anụ Nchileke; phụa àphụ̀;
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 phụa Nnajiufu; yọ sụ iya: ‘Tẹ ya mee ẹgwegwa lụfu lẹ Jerúsalemu; kẹle ndu ẹke-a ta angakwa nchị l'iphe iikfu k'ẹhu iya.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ya asụ iya: ‘Nnajiufu; ẹphe makọtaru ọhuma ọhuma ẹge ya shi ejeje l'ime ụlo-ndzuko ndu Ju je atụa ndu, woru onwẹphe ye ngu l'ẹka mkpọro; sụ t'e chia ẹphe iphe.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Teke e gburu onye ekebe ngu, bụ Sutívinu bẹ ya nọkwa l'ẹke ono; zụa mgbede l'egbugbu, e gburu iya dụ mma. Yọ bụru yẹbedua, bụ Pọlu nọ swiru uwe ndu, je je atụgbua ya nụ.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Nnajiufu asụ iya tẹ ya tụgbua l'ije iya; lẹ ya e-zi yẹbe Pọlu ẹke teru ẹnya tẹ ya jekfu ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ndu ono adakpẹlephu nwanshị; gebe nchị l'iphe Pọlu ekfu; jeye yo kfulephu kẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju ono; ẹphe aswọ-lihu; sụ: “Unu wofu iya! Unu wofu iya! Unu gbua ya! Unu gbua ya! Ẹ tọ bụkwa onye gbaru k'ọno ndzụ!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ẹphe atụ wọwowo; gude uwe ẹphe l'ekpoka udzu agha l'imeli; ẹke ẹhu eghu ẹphe eghughu.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Eze onye ishi ndu sọja ono asụ tẹ ndu sọja kpụba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja l'ẹke ono. Yọ sụ ẹphe t'ẹphe chia ya ẹchachi t'a maru: ?m'oo-kfu iphe kparu iphe ndu Ju adaji ẹge ono.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 A bya ekeebe Pọlu ẹgbu t'e chia ya ẹchachi ono; yọ sụ onye ishi ndu sọja lanụ, vudo l'ẹke ono: “Ekemu ndu Rómu; ?ọ sụru t'eechijee onye Rómu iphe l'ẹ be ekpe iya ikpe; maru iphe o meru?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Onye ishi sọja ono anụa ya bya ejekfube eze onye ishi ndu sọja ono; je asụ iya: “?Ị marua iphe ịibya ememe? ?Ị marua lẹ nwoke-wa bụ onye Rómu?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Eze onye ishi ndu sọja ono abya ejekfushia Pọlu; je ajị iya: “?Ị bụ onye Rómu l'oswiya?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Eze onye ishi ndu sọja ono asụ lẹ ya kfụkwaru oke okpoga bẹ ya bụderu onye Rómu.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ndu ono, shi abya ọji Pọlu ajị ono ebuhaa ya ẹka. Eze onye ishi ndu sọja ono atsụlahaa egvu l'ọ nụru lẹ Pọlu bụ onye Rómu. Yọ bụru nwa Rómu b'ọ tụru mkpakọbe.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; eze onye ishi ndu sọja ono asụ t'a tọfu Pọlu mkpakọbe. Yọ bya ezia tẹ ndu ishi achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ọgbo ikpe ndu Ju l'ẹphe ha dzukota. Ẹphe edzukotalephu; yo duta Pọlu bya edobe ẹphe l'ifu. Iphe ọochokpoo abụru t'ọ maru ishi iphe kparu iphe ndu Ju guderu Pọlu.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.