Atos 21

Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayi ekfutsuaru ẹphe l'ayi alawaa; bya abahụ l'ụgbo; kpọlephu nhamụnha ẹge ono jeye ayi alụfuta lẹ Kọ́su. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi akpọ-rua Ródu. Ayi eshi ẹke ono kpọru jeshia Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ayi erua; bya aphụa ụgbo-mini, eswe eje Finíshiya; bahụ iya; tụgbua.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ayi akporulephu ẹke ayi elewa Sáyipurọsu ẹnya; bya ejiru Sáyipurọsu ono ye l'ụzo ẹka-ibyita; kpọru jeshia Siríya. Ayi abyarutalephu Táya, bụ iya bụ ẹke aabya ogwoshi iphe, ụgbo-mini ono vu; ayi enyishia;
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 chọo ndu kẹ Kuráyisutu l'ẹke ono. Ayi aphụa ẹphe; ayi l'ẹphe anọo abalị ẹsaa. Ume Nchileke emee; ẹphe aphụa iphe, e-me Pọlu lẹ Jerúsalemu; bya anmaaru iya ọkwa t'ẹ b'o jekwa.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ayi anọlephu abalị ẹsaa l'ẹke ono; tụgbua jeshia iphe ayi eje. Ẹphe l'ẹphe ha; mbụ jeye l'unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe awụru tsoru ayi jeye ayi awụfutabebe lẹ Táya. Ayi awụfutabebelephu; bya atụko byishi ikpere l'alị l'ọnu-ẹka eze ẹnyimu ono; kfuru nụ Nchileke.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ẹphe edufutsua ayi; ayịbedua abahụ l'ụgbo; ẹphebedua awụru lashia ibyiya nk'ẹphe.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ayi eshi lẹ Táya l'ẹke ono kpọru tụgbua; bya akpọbata l'alị Tọleméyisu, bụ ẹke ayi nọ-buhuru l'ụgbo l'ije ayi ono. Ayi abya eje ekelebebe ụnwunna; ayi l'ẹphe anọo ujiku ophu l'ẹke ono.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi egude ọkpa tụgbua bya erua Sizaríya. Ayi erua bya abahụ l'ufu Fílipu, bụ onye l'ezi ozi-ọma; ayi l'ẹphe anọdu. Fílipu yị l'unwoke ẹsaa phụ, a fọtaru t'ẹphe yeje ẹka phụ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ọ mụtaru ụnwu-mgbọko ẹno, ẹ-ta lụdua nji. Ụnwu-mgbọko ono ẹphe ẹno tụko ekfuchiru Nchileke.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ayi anọkpoo abalị olemole l'ẹke ono. Ayi anọnyaa; nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Ágabọsu eshi Judíya bya. Ágabọsu ono bụ onye nkfuchiru Nchileke.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Yọ byakfuta ayi bya ewota akpọ, Pọlu ekebudoje uwe iya; kegbabe onwiya ẹka; mẹ ọkpa; bya asụ: “Lẹ Ume-dụ-Nsọ sụru: ‘L'onye nwe akpọ-wa bẹ ndu Ju e-ke ẹge-a lẹ Jerúsalemu; kpụru iya nụ ndu ẹ-ta madụ Nchileke.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ayi anụ-getsua ya; ayi lẹ ndu, nọ l'ẹke ono awata ọro Pọlu t'ẹ b'o jeshi Jerúsalemu.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Yọ sụ: “?Ẹkwa ọwaa, unu ara ọwaa bụ kẹ ngụnu? Mẹ unu gbe eyekwa iya obu-ote. Ya kwakọbeekwaru ogude ẹhu kẹ Nnajiufu, bụ Jisọsu nwụhu lẹ Jerúsalemu; ẹ tọ bụledua t'e kee ya ẹgbu kpụrumu.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ayi ekfua nta kfua imo; to kwebata. Ayi aparu iya haa; sụ: “T'iphe nọ Nnajiufu l'uche mee.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ayi anọnyaa l'ẹke ono; bya akwakọbe jeshia Jerúsalemu.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ụnwunna, nọ lẹ Sizaríya aharu tsoru ayi. Ẹphe edua ayi durua ufu onye ayi eje ọnodu nk'iya, ẹpha iya bụ Menésọnu. Menésọnu ono bụ onye Sáyipurọsu, shiwa l'ọdungu bụru onye kẹ Kuráyisutu.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Ayi erua Jerúsalemu; ụnwunna anatakpọo ayi ọkpobe anata.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi lẹ Pọlu ayịko jeshia t'ayi lẹ Jémusu jịa. Ayi eshi rua; ndu e meru ọgurenya chọchi egbe dzukotawa l'ẹke ono.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pọlu ajịebe ẹphe; bya eshi ishi lanụ kọkotaru ẹphe iphe Nchileke gude ozi, ya jeru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju meeru ẹphe.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Ẹphe anụtsulephu iphe ono, o kfuru ono; bya atụko kele Nchileke ekele. Ẹphe asụ Pọlu t'o lewaru ẹge ẹphe dụ l'ẹke-a. “Sụ iya l'ikpetuma ndu Ju bẹ kwetaakwaru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe. Ọ kwaphu ẹge ono bẹ oovu ẹphe ẹhu; mbụ ekemu, shi l'ẹka Mósisu.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 E kfuwaru ẹphe lẹ iizi ndu Ju mgburumgburu, bugbaa l'alị ọdo t'ẹphe gwọbe ekemu, shi l'ẹka Mósisu; t'ẹphe be ebujeshi ụnwegirima ẹphe útsù; ẹphe t'etsohe ome-l'alị ndu Ju.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ?Nanụ ẹge ee-me iya nta-a; kẹle ndu Ju nụjekwa l'ị latawaru.”
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Ẹphe asụ iya: “Iphe ii-me bụ: l'o nweru ụmadzu ẹno, kweru Nchileke ụkwa l'ẹphe e-doberu iya onwẹphe nsọ: ba kpụ ishi; ba ngụ mẹe. Tọ dụ iya bụ; ndu ono abya atubuwa teke ẹphe e-meshi iphe ono.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Teke ọbu, ẹphe tuburu ọbu eruakwanua. Ọ kwa t'i je etsoru ẹphe mee nsọ, tso iya nụ. Nggu akfụfuaru ẹphe ụgwo iphe, iphe ono e-phu ẹphe; k'ọphu ẹphe a-kpụshikwanu ishi. Onyemonye ọbule amakwanụru l'iphemiphe ọbule ono, a tụko ekfu lẹ iime ono bẹ bụkota ẹjo-ire. Ẹphe amaru lẹ nggụbedua l'onwongu atụkojekwaa ẹge ekemu Mósisu kfuru emekota.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Ọ -bụru kẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju, bụ-wa ndu wowaru onwẹphe ye Kuráyisutu l'ẹka bẹ ayi chịhaanarua idzu; dewa ẹkwo-ozi zilaaru ẹphe; sụ ẹphe t'ẹphe be erijeshi iphe, a gwaru nte. Ẹphe ta atajẹ mee iphe. Ẹphe ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu. Ọphu too nwe onye yẹle onye ẹ tọo lụdu alụlu a-zẹje azẹe-nwoke-yẹe-nwanyi.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Ya ndono; Pọlu abyanụ bya eduta ụmadzu ẹno ono yeru onwiya. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ẹphe l'iya eje emee nsọ ono l'eze-ụlo Nchileke. Ẹphe eshi ẹge ono mee; a makọtaru l'a -nọfu abalị ẹsaa bẹ yẹle ndu ọphu e-gude iphe bya t'a chịaru ẹphe ẹja l'ẹhu l'ẹhu ẹge gbaru nụ. Ụzo, Pọlu shiru l'ooje Romu|src="IZIik Paul4-BW.ai" size="span" loc="ACT 21:17—28:31" ref="Ndu 21:17—28:31"
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Abalị ẹsaa ono l'agvụwa; yo be ujiku lanụ; ndu Ju, shi Éshiya aharu phụa Pọlu l'ime eze-ụlo Nchileke. Ẹphe akpalia igweligwe madzụ l'ẹke ono; yeshiaru ẹphe ọku; ẹphe abya egude Pọlu;
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 chishia mkpu; sụ: “Ízurẹlu; o-ji-l'ẹka-tọgbo-o; unu gbaru bya-o! Unu bya eyeta ẹka-o! Ọwaa nwoke-wa, tsoru ẹkemeke ọbule ejephe; l'ezi iphe; ekfubyishi ndibe ayi; ezibyishi ekemu Mósisu; ekfubyishikwaphu eze-ụlo Nchileke-wa-o! Ọphu ka njọ bụ l'o dutaru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju dubata l'eze-ụlo Nchileke; shi ẹge ono merushia ẹke dụru Nchileke lẹ nsọ.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Iphe meru iphe ẹphe ekfu ẹge ono bụ l'ẹphe phụjeru ẹke Pọlu yẹle onye Éfesọsu, ẹpha iya bụ Tirọ́fimosu yị ejephe lẹ Jerúsalemu. Ẹphe etubesu lẹ Pọlu du nwoke ono bahụ l'eze-ụlo Nchileke.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Mkpụkpu agbalahaa gharaghara. Ẹphe agbakọ-dzua; bya akpụta Pọlu kpụfuta iya l'ime eze-ụlo Nchileke guchishikebe ọnu-ụzo eze-ụlo Nchileke ono teke onophu.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ẹphe emekwadua t'ẹphe gbua Pọlu; yo ruwaphu eze onye ishi sọja ndu Rómu, l'achị ẹke ono lẹ nchị l'utsu ada lẹ Jerúsalemu.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Eze onye ishi ono achịta-kebewaphu ndu ishi sọja; mẹ ndu sọja ẹphe ẹgwegwa; gbakfushia ndu ono. Ẹphe aphụlephu eze onye ishi sọja ono yẹle ndu sọja ono; tsubuhu Pọlu iphe.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Eze onye ishi sọja ono abya ejekfu Pọlu je egude iya; bya asụ t'a tụa ya mkpakọbe labụ. Yọ jịde teke ono: “?Bụ onye b'ọ bụ? ?Bụ ngụnu b'o meru?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ndu echi l'o meru ọwaa; ndu echi l'o meru ọphu. Ẹphe ekfuphelephu iphe ẹ-te dodu ẹnya; k'ọphu onye ishi ndu sọja ono ta mahẹdu iphe bụ l'ọo iphe meru nụ ndọ-wa. Yọ sụ tẹ ndu sọja kpụba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Ẹphe akpụru iya rua ẹke, eeshije abata mbareke ono; pata iya apata; ẹke mkpụkpu ono ede igidi t'ẹphe gbua ya.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ẹphe eze gidigidi etso iya l'azụ; l'echi: “Chigbua ya! Chigbua ya!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Ẹphe ejeshia t'ẹphe paba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja ono; yọ sụ eze onye ishi ndu sọja ono: “?Tẹ ya kfuwaru iya ru iphe?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ?Bụ iya bụ l'ẹ tọ bụdu nggu bụ ọphu Íjiputu ono, kpaworua ọgu; chịta ụnu ndu mgbugbu-madzụ iri chịba l'echi-ẹgu; ẹphe eje anọdu-wa? ?Tọ bụdu nggu?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pọlu asụ iya: “Wawa; lẹ ya bụkwa onye Ju, a mụru l'alị Silísiya gẹdegede. Ya shikwa Tásọsu, bụ mkpụkpu nweru ẹnya. Byiko; tẹ ya kfururu nụ ndu-wa!”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Eze onye ishi ndu sọja ono ekweta t'o yee ọnu. Pọlu abya evudo lẹ mkpọ-kobe ẹke eeshije enyiba l'ụlo; bya achiliaru ikpetuma ndu ono ẹka t'ẹphe gebe tẹ ya yee ọnu. Ẹphe adalẹphu rịgbidingu; Pọlu egude okfu Híburu kfulahaaru ẹphe okfu:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.