Atos 21
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Ayi ekfutsuaru ẹphe l'ayi alawaa; bya abahụ l'ụgbo; kpọlephu nhamụnha ẹge ono jeye ayi alụfuta lẹ Kọ́su. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi akpọ-rua Ródu. Ayi eshi ẹke ono kpọru jeshia Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ayi erua; bya aphụa ụgbo-mini, eswe eje Finíshiya; bahụ iya; tụgbua.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ayi akporulephu ẹke ayi elewa Sáyipurọsu ẹnya; bya ejiru Sáyipurọsu ono ye l'ụzo ẹka-ibyita; kpọru jeshia Siríya. Ayi abyarutalephu Táya, bụ iya bụ ẹke aabya ogwoshi iphe, ụgbo-mini ono vu; ayi enyishia;
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 chọo ndu kẹ Kuráyisutu l'ẹke ono. Ayi aphụa ẹphe; ayi l'ẹphe anọo abalị ẹsaa. Ume Nchileke emee; ẹphe aphụa iphe, e-me Pọlu lẹ Jerúsalemu; bya anmaaru iya ọkwa t'ẹ b'o jekwa.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ayi anọlephu abalị ẹsaa l'ẹke ono; tụgbua jeshia iphe ayi eje. Ẹphe l'ẹphe ha; mbụ jeye l'unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe awụru tsoru ayi jeye ayi awụfutabebe lẹ Táya. Ayi awụfutabebelephu; bya atụko byishi ikpere l'alị l'ọnu-ẹka eze ẹnyimu ono; kfuru nụ Nchileke.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ẹphe edufutsua ayi; ayịbedua abahụ l'ụgbo; ẹphebedua awụru lashia ibyiya nk'ẹphe.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ayi eshi lẹ Táya l'ẹke ono kpọru tụgbua; bya akpọbata l'alị Tọleméyisu, bụ ẹke ayi nọ-buhuru l'ụgbo l'ije ayi ono. Ayi abya eje ekelebebe ụnwunna; ayi l'ẹphe anọo ujiku ophu l'ẹke ono.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi egude ọkpa tụgbua bya erua Sizaríya. Ayi erua bya abahụ l'ufu Fílipu, bụ onye l'ezi ozi-ọma; ayi l'ẹphe anọdu. Fílipu yị l'unwoke ẹsaa phụ, a fọtaru t'ẹphe yeje ẹka phụ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ọ mụtaru ụnwu-mgbọko ẹno, ẹ-ta lụdua nji. Ụnwu-mgbọko ono ẹphe ẹno tụko ekfuchiru Nchileke.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ayi anọkpoo abalị olemole l'ẹke ono. Ayi anọnyaa; nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Ágabọsu eshi Judíya bya. Ágabọsu ono bụ onye nkfuchiru Nchileke.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Yọ byakfuta ayi bya ewota akpọ, Pọlu ekebudoje uwe iya; kegbabe onwiya ẹka; mẹ ọkpa; bya asụ: “Lẹ Ume-dụ-Nsọ sụru: ‘L'onye nwe akpọ-wa bẹ ndu Ju e-ke ẹge-a lẹ Jerúsalemu; kpụru iya nụ ndu ẹ-ta madụ Nchileke.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ayi anụ-getsua ya; ayi lẹ ndu, nọ l'ẹke ono awata ọro Pọlu t'ẹ b'o jeshi Jerúsalemu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Yọ sụ: “?Ẹkwa ọwaa, unu ara ọwaa bụ kẹ ngụnu? Mẹ unu gbe eyekwa iya obu-ote. Ya kwakọbeekwaru ogude ẹhu kẹ Nnajiufu, bụ Jisọsu nwụhu lẹ Jerúsalemu; ẹ tọ bụledua t'e kee ya ẹgbu kpụrumu.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ayi ekfua nta kfua imo; to kwebata. Ayi aparu iya haa; sụ: “T'iphe nọ Nnajiufu l'uche mee.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ayi anọnyaa l'ẹke ono; bya akwakọbe jeshia Jerúsalemu.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ụnwunna, nọ lẹ Sizaríya aharu tsoru ayi. Ẹphe edua ayi durua ufu onye ayi eje ọnodu nk'iya, ẹpha iya bụ Menésọnu. Menésọnu ono bụ onye Sáyipurọsu, shiwa l'ọdungu bụru onye kẹ Kuráyisutu.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ayi erua Jerúsalemu; ụnwunna anatakpọo ayi ọkpobe anata.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi lẹ Pọlu ayịko jeshia t'ayi lẹ Jémusu jịa. Ayi eshi rua; ndu e meru ọgurenya chọchi egbe dzukotawa l'ẹke ono.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pọlu ajịebe ẹphe; bya eshi ishi lanụ kọkotaru ẹphe iphe Nchileke gude ozi, ya jeru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju meeru ẹphe.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ẹphe anụtsulephu iphe ono, o kfuru ono; bya atụko kele Nchileke ekele. Ẹphe asụ Pọlu t'o lewaru ẹge ẹphe dụ l'ẹke-a. “Sụ iya l'ikpetuma ndu Ju bẹ kwetaakwaru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe. Ọ kwaphu ẹge ono bẹ oovu ẹphe ẹhu; mbụ ekemu, shi l'ẹka Mósisu.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 E kfuwaru ẹphe lẹ iizi ndu Ju mgburumgburu, bugbaa l'alị ọdo t'ẹphe gwọbe ekemu, shi l'ẹka Mósisu; t'ẹphe be ebujeshi ụnwegirima ẹphe útsù; ẹphe t'etsohe ome-l'alị ndu Ju.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ?Nanụ ẹge ee-me iya nta-a; kẹle ndu Ju nụjekwa l'ị latawaru.”
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ẹphe asụ iya: “Iphe ii-me bụ: l'o nweru ụmadzu ẹno, kweru Nchileke ụkwa l'ẹphe e-doberu iya onwẹphe nsọ: ba kpụ ishi; ba ngụ mẹe. Tọ dụ iya bụ; ndu ono abya atubuwa teke ẹphe e-meshi iphe ono.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Teke ọbu, ẹphe tuburu ọbu eruakwanua. Ọ kwa t'i je etsoru ẹphe mee nsọ, tso iya nụ. Nggu akfụfuaru ẹphe ụgwo iphe, iphe ono e-phu ẹphe; k'ọphu ẹphe a-kpụshikwanu ishi. Onyemonye ọbule amakwanụru l'iphemiphe ọbule ono, a tụko ekfu lẹ iime ono bẹ bụkota ẹjo-ire. Ẹphe amaru lẹ nggụbedua l'onwongu atụkojekwaa ẹge ekemu Mósisu kfuru emekota.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ọ -bụru kẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju, bụ-wa ndu wowaru onwẹphe ye Kuráyisutu l'ẹka bẹ ayi chịhaanarua idzu; dewa ẹkwo-ozi zilaaru ẹphe; sụ ẹphe t'ẹphe be erijeshi iphe, a gwaru nte. Ẹphe ta atajẹ mee iphe. Ẹphe ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu. Ọphu too nwe onye yẹle onye ẹ tọo lụdu alụlu a-zẹje azẹe-nwoke-yẹe-nwanyi.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ya ndono; Pọlu abyanụ bya eduta ụmadzu ẹno ono yeru onwiya. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ẹphe l'iya eje emee nsọ ono l'eze-ụlo Nchileke. Ẹphe eshi ẹge ono mee; a makọtaru l'a -nọfu abalị ẹsaa bẹ yẹle ndu ọphu e-gude iphe bya t'a chịaru ẹphe ẹja l'ẹhu l'ẹhu ẹge gbaru nụ. Ụzo, Pọlu shiru l'ooje Romu|src="IZIik Paul4-BW.ai" size="span" loc="ACT 21:17—28:31" ref="Ndu 21:17—28:31"
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Abalị ẹsaa ono l'agvụwa; yo be ujiku lanụ; ndu Ju, shi Éshiya aharu phụa Pọlu l'ime eze-ụlo Nchileke. Ẹphe akpalia igweligwe madzụ l'ẹke ono; yeshiaru ẹphe ọku; ẹphe abya egude Pọlu;
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 chishia mkpu; sụ: “Ízurẹlu; o-ji-l'ẹka-tọgbo-o; unu gbaru bya-o! Unu bya eyeta ẹka-o! Ọwaa nwoke-wa, tsoru ẹkemeke ọbule ejephe; l'ezi iphe; ekfubyishi ndibe ayi; ezibyishi ekemu Mósisu; ekfubyishikwaphu eze-ụlo Nchileke-wa-o! Ọphu ka njọ bụ l'o dutaru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju dubata l'eze-ụlo Nchileke; shi ẹge ono merushia ẹke dụru Nchileke lẹ nsọ.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Iphe meru iphe ẹphe ekfu ẹge ono bụ l'ẹphe phụjeru ẹke Pọlu yẹle onye Éfesọsu, ẹpha iya bụ Tirọ́fimosu yị ejephe lẹ Jerúsalemu. Ẹphe etubesu lẹ Pọlu du nwoke ono bahụ l'eze-ụlo Nchileke.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Mkpụkpu agbalahaa gharaghara. Ẹphe agbakọ-dzua; bya akpụta Pọlu kpụfuta iya l'ime eze-ụlo Nchileke guchishikebe ọnu-ụzo eze-ụlo Nchileke ono teke onophu.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ẹphe emekwadua t'ẹphe gbua Pọlu; yo ruwaphu eze onye ishi sọja ndu Rómu, l'achị ẹke ono lẹ nchị l'utsu ada lẹ Jerúsalemu.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Eze onye ishi ono achịta-kebewaphu ndu ishi sọja; mẹ ndu sọja ẹphe ẹgwegwa; gbakfushia ndu ono. Ẹphe aphụlephu eze onye ishi sọja ono yẹle ndu sọja ono; tsubuhu Pọlu iphe.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Eze onye ishi sọja ono abya ejekfu Pọlu je egude iya; bya asụ t'a tụa ya mkpakọbe labụ. Yọ jịde teke ono: “?Bụ onye b'ọ bụ? ?Bụ ngụnu b'o meru?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ndu echi l'o meru ọwaa; ndu echi l'o meru ọphu. Ẹphe ekfuphelephu iphe ẹ-te dodu ẹnya; k'ọphu onye ishi ndu sọja ono ta mahẹdu iphe bụ l'ọo iphe meru nụ ndọ-wa. Yọ sụ tẹ ndu sọja kpụba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ẹphe akpụru iya rua ẹke, eeshije abata mbareke ono; pata iya apata; ẹke mkpụkpu ono ede igidi t'ẹphe gbua ya.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ẹphe eze gidigidi etso iya l'azụ; l'echi: “Chigbua ya! Chigbua ya!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ẹphe ejeshia t'ẹphe paba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja ono; yọ sụ eze onye ishi ndu sọja ono: “?Tẹ ya kfuwaru iya ru iphe?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ?Bụ iya bụ l'ẹ tọ bụdu nggu bụ ọphu Íjiputu ono, kpaworua ọgu; chịta ụnu ndu mgbugbu-madzụ iri chịba l'echi-ẹgu; ẹphe eje anọdu-wa? ?Tọ bụdu nggu?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pọlu asụ iya: “Wawa; lẹ ya bụkwa onye Ju, a mụru l'alị Silísiya gẹdegede. Ya shikwa Tásọsu, bụ mkpụkpu nweru ẹnya. Byiko; tẹ ya kfururu nụ ndu-wa!”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Eze onye ishi ndu sọja ono ekweta t'o yee ọnu. Pọlu abya evudo lẹ mkpọ-kobe ẹke eeshije enyiba l'ụlo; bya achiliaru ikpetuma ndu ono ẹka t'ẹphe gebe tẹ ya yee ọnu. Ẹphe adalẹphu rịgbidingu; Pọlu egude okfu Híburu kfulahaaru ẹphe okfu:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.