Atos 21

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ayi ekfutsuaru ẹphe l'ayi alawaa; bya abahụ l'ụgbo; kpọlephu nhamụnha ẹge ono jeye ayi alụfuta lẹ Kọ́su. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi akpọ-rua Ródu. Ayi eshi ẹke ono kpọru jeshia Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ayi erua; bya aphụa ụgbo-mini, eswe eje Finíshiya; bahụ iya; tụgbua.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ayi akporulephu ẹke ayi elewa Sáyipurọsu ẹnya; bya ejiru Sáyipurọsu ono ye l'ụzo ẹka-ibyita; kpọru jeshia Siríya. Ayi abyarutalephu Táya, bụ iya bụ ẹke aabya ogwoshi iphe, ụgbo-mini ono vu; ayi enyishia;
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 chọo ndu kẹ Kuráyisutu l'ẹke ono. Ayi aphụa ẹphe; ayi l'ẹphe anọo abalị ẹsaa. Ume Nchileke emee; ẹphe aphụa iphe, e-me Pọlu lẹ Jerúsalemu; bya anmaaru iya ọkwa t'ẹ b'o jekwa.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ayi anọlephu abalị ẹsaa l'ẹke ono; tụgbua jeshia iphe ayi eje. Ẹphe l'ẹphe ha; mbụ jeye l'unyomu ẹphe; mẹ ụnwegirima ẹphe awụru tsoru ayi jeye ayi awụfutabebe lẹ Táya. Ayi awụfutabebelephu; bya atụko byishi ikpere l'alị l'ọnu-ẹka eze ẹnyimu ono; kfuru nụ Nchileke.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ẹphe edufutsua ayi; ayịbedua abahụ l'ụgbo; ẹphebedua awụru lashia ibyiya nk'ẹphe.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ayi eshi lẹ Táya l'ẹke ono kpọru tụgbua; bya akpọbata l'alị Tọleméyisu, bụ ẹke ayi nọ-buhuru l'ụgbo l'ije ayi ono. Ayi abya eje ekelebebe ụnwunna; ayi l'ẹphe anọo ujiku ophu l'ẹke ono.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi egude ọkpa tụgbua bya erua Sizaríya. Ayi erua bya abahụ l'ufu Fílipu, bụ onye l'ezi ozi-ọma; ayi l'ẹphe anọdu. Fílipu yị l'unwoke ẹsaa phụ, a fọtaru t'ẹphe yeje ẹka phụ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ọ mụtaru ụnwu-mgbọko ẹno, ẹ-ta lụdua nji. Ụnwu-mgbọko ono ẹphe ẹno tụko ekfuchiru Nchileke.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ayi anọkpoo abalị olemole l'ẹke ono. Ayi anọnyaa; nwoke lanụ, ẹpha iya bụ Ágabọsu eshi Judíya bya. Ágabọsu ono bụ onye nkfuchiru Nchileke.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Yọ byakfuta ayi bya ewota akpọ, Pọlu ekebudoje uwe iya; kegbabe onwiya ẹka; mẹ ọkpa; bya asụ: “Lẹ Ume-dụ-Nsọ sụru: ‘L'onye nwe akpọ-wa bẹ ndu Ju e-ke ẹge-a lẹ Jerúsalemu; kpụru iya nụ ndu ẹ-ta madụ Nchileke.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ayi anụ-getsua ya; ayi lẹ ndu, nọ l'ẹke ono awata ọro Pọlu t'ẹ b'o jeshi Jerúsalemu.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Yọ sụ: “?Ẹkwa ọwaa, unu ara ọwaa bụ kẹ ngụnu? Mẹ unu gbe eyekwa iya obu-ote. Ya kwakọbeekwaru ogude ẹhu kẹ Nnajiufu, bụ Jisọsu nwụhu lẹ Jerúsalemu; ẹ tọ bụledua t'e kee ya ẹgbu kpụrumu.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ayi ekfua nta kfua imo; to kwebata. Ayi aparu iya haa; sụ: “T'iphe nọ Nnajiufu l'uche mee.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ayi anọnyaa l'ẹke ono; bya akwakọbe jeshia Jerúsalemu.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ụnwunna, nọ lẹ Sizaríya aharu tsoru ayi. Ẹphe edua ayi durua ufu onye ayi eje ọnodu nk'iya, ẹpha iya bụ Menésọnu. Menésọnu ono bụ onye Sáyipurọsu, shiwa l'ọdungu bụru onye kẹ Kuráyisutu.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Ayi erua Jerúsalemu; ụnwunna anatakpọo ayi ọkpobe anata.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi lẹ Pọlu ayịko jeshia t'ayi lẹ Jémusu jịa. Ayi eshi rua; ndu e meru ọgurenya chọchi egbe dzukotawa l'ẹke ono.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pọlu ajịebe ẹphe; bya eshi ishi lanụ kọkotaru ẹphe iphe Nchileke gude ozi, ya jeru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju meeru ẹphe.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Ẹphe anụtsulephu iphe ono, o kfuru ono; bya atụko kele Nchileke ekele. Ẹphe asụ Pọlu t'o lewaru ẹge ẹphe dụ l'ẹke-a. “Sụ iya l'ikpetuma ndu Ju bẹ kwetaakwaru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe. Ọ kwaphu ẹge ono bẹ oovu ẹphe ẹhu; mbụ ekemu, shi l'ẹka Mósisu.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 E kfuwaru ẹphe lẹ iizi ndu Ju mgburumgburu, bugbaa l'alị ọdo t'ẹphe gwọbe ekemu, shi l'ẹka Mósisu; t'ẹphe be ebujeshi ụnwegirima ẹphe útsù; ẹphe t'etsohe ome-l'alị ndu Ju.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 ?Nanụ ẹge ee-me iya nta-a; kẹle ndu Ju nụjekwa l'ị latawaru.”
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ẹphe asụ iya: “Iphe ii-me bụ: l'o nweru ụmadzu ẹno, kweru Nchileke ụkwa l'ẹphe e-doberu iya onwẹphe nsọ: ba kpụ ishi; ba ngụ mẹe. Tọ dụ iya bụ; ndu ono abya atubuwa teke ẹphe e-meshi iphe ono.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Teke ọbu, ẹphe tuburu ọbu eruakwanua. Ọ kwa t'i je etsoru ẹphe mee nsọ, tso iya nụ. Nggu akfụfuaru ẹphe ụgwo iphe, iphe ono e-phu ẹphe; k'ọphu ẹphe a-kpụshikwanu ishi. Onyemonye ọbule amakwanụru l'iphemiphe ọbule ono, a tụko ekfu lẹ iime ono bẹ bụkota ẹjo-ire. Ẹphe amaru lẹ nggụbedua l'onwongu atụkojekwaa ẹge ekemu Mósisu kfuru emekota.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ọ -bụru kẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju, bụ-wa ndu wowaru onwẹphe ye Kuráyisutu l'ẹka bẹ ayi chịhaanarua idzu; dewa ẹkwo-ozi zilaaru ẹphe; sụ ẹphe t'ẹphe be erijeshi iphe, a gwaru nte. Ẹphe ta atajẹ mee iphe. Ẹphe ta atajẹ anụ, a swị-gburu aswị-gbu. Ọphu too nwe onye yẹle onye ẹ tọo lụdu alụlu a-zẹje azẹe-nwoke-yẹe-nwanyi.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ya ndono; Pọlu abyanụ bya eduta ụmadzu ẹno ono yeru onwiya. Yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ẹphe l'iya eje emee nsọ ono l'eze-ụlo Nchileke. Ẹphe eshi ẹge ono mee; a makọtaru l'a -nọfu abalị ẹsaa bẹ yẹle ndu ọphu e-gude iphe bya t'a chịaru ẹphe ẹja l'ẹhu l'ẹhu ẹge gbaru nụ. Ụzo, Pọlu shiru l'ooje Romu|src="IZIik Paul4-BW.ai" size="span" loc="ACT 21:17—28:31" ref="Ndu 21:17—28:31"
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Abalị ẹsaa ono l'agvụwa; yo be ujiku lanụ; ndu Ju, shi Éshiya aharu phụa Pọlu l'ime eze-ụlo Nchileke. Ẹphe akpalia igweligwe madzụ l'ẹke ono; yeshiaru ẹphe ọku; ẹphe abya egude Pọlu;
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 chishia mkpu; sụ: “Ízurẹlu; o-ji-l'ẹka-tọgbo-o; unu gbaru bya-o! Unu bya eyeta ẹka-o! Ọwaa nwoke-wa, tsoru ẹkemeke ọbule ejephe; l'ezi iphe; ekfubyishi ndibe ayi; ezibyishi ekemu Mósisu; ekfubyishikwaphu eze-ụlo Nchileke-wa-o! Ọphu ka njọ bụ l'o dutaru ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju dubata l'eze-ụlo Nchileke; shi ẹge ono merushia ẹke dụru Nchileke lẹ nsọ.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Iphe meru iphe ẹphe ekfu ẹge ono bụ l'ẹphe phụjeru ẹke Pọlu yẹle onye Éfesọsu, ẹpha iya bụ Tirọ́fimosu yị ejephe lẹ Jerúsalemu. Ẹphe etubesu lẹ Pọlu du nwoke ono bahụ l'eze-ụlo Nchileke.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Mkpụkpu agbalahaa gharaghara. Ẹphe agbakọ-dzua; bya akpụta Pọlu kpụfuta iya l'ime eze-ụlo Nchileke guchishikebe ọnu-ụzo eze-ụlo Nchileke ono teke onophu.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ẹphe emekwadua t'ẹphe gbua Pọlu; yo ruwaphu eze onye ishi sọja ndu Rómu, l'achị ẹke ono lẹ nchị l'utsu ada lẹ Jerúsalemu.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Eze onye ishi ono achịta-kebewaphu ndu ishi sọja; mẹ ndu sọja ẹphe ẹgwegwa; gbakfushia ndu ono. Ẹphe aphụlephu eze onye ishi sọja ono yẹle ndu sọja ono; tsubuhu Pọlu iphe.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Eze onye ishi sọja ono abya ejekfu Pọlu je egude iya; bya asụ t'a tụa ya mkpakọbe labụ. Yọ jịde teke ono: “?Bụ onye b'ọ bụ? ?Bụ ngụnu b'o meru?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ndu echi l'o meru ọwaa; ndu echi l'o meru ọphu. Ẹphe ekfuphelephu iphe ẹ-te dodu ẹnya; k'ọphu onye ishi ndu sọja ono ta mahẹdu iphe bụ l'ọo iphe meru nụ ndọ-wa. Yọ sụ tẹ ndu sọja kpụba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ẹphe akpụru iya rua ẹke, eeshije abata mbareke ono; pata iya apata; ẹke mkpụkpu ono ede igidi t'ẹphe gbua ya.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ẹphe eze gidigidi etso iya l'azụ; l'echi: “Chigbua ya! Chigbua ya!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ẹphe ejeshia t'ẹphe paba Pọlu lẹ mbareke ndu sọja ono; yọ sụ eze onye ishi ndu sọja ono: “?Tẹ ya kfuwaru iya ru iphe?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ?Bụ iya bụ l'ẹ tọ bụdu nggu bụ ọphu Íjiputu ono, kpaworua ọgu; chịta ụnu ndu mgbugbu-madzụ iri chịba l'echi-ẹgu; ẹphe eje anọdu-wa? ?Tọ bụdu nggu?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Pọlu asụ iya: “Wawa; lẹ ya bụkwa onye Ju, a mụru l'alị Silísiya gẹdegede. Ya shikwa Tásọsu, bụ mkpụkpu nweru ẹnya. Byiko; tẹ ya kfururu nụ ndu-wa!”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Eze onye ishi ndu sọja ono ekweta t'o yee ọnu. Pọlu abya evudo lẹ mkpọ-kobe ẹke eeshije enyiba l'ụlo; bya achiliaru ikpetuma ndu ono ẹka t'ẹphe gebe tẹ ya yee ọnu. Ẹphe adalẹphu rịgbidingu; Pọlu egude okfu Híburu kfulahaaru ẹphe okfu:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.