Atos 20

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Utsu ono adazitalephu; Pọlu abya ekukobe ndu kẹ Kuráyisutu; bya adụa ẹphe ike t'ẹphe ba atsụkwa egvu. Yo kelebebe ẹphe; yọ bụru iya oje Masedóniya.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Yọ tụko ẹke ono l'ọ ha jekota; kfushiaru ẹphe iphe dụ l'igweligwe; gude dụa ẹphe ike. E meebe; yo jeshia Girísu.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Yọ nọo l'ẹke ono ọnwa ẹto. A nọnyaa; yọ kwakọta jeshia t'ọ bahụ l'ụgbo; jeshia alị Siríya. Obenu lẹ keshinu ndu Ju chịru idzu l'ẹphe l'iya e-me l'ụzo bẹ yẹbedua chịtakwaruphu lẹ ya a-laphu azụ je je eshia Masedóniya; lashia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ndu, ẹphe l'iya yị l'ije ono bụ Sopéta, bụ nwatibe Pírọsu onye Beríya; Arisutákọsu; mẹ Sekụ́ndosu. Ndu onanu bụ ndu Tesalonáyika. Ndu ọdo bụ Gáyọsu onye Dẹ́be; Tíkikọsu mẹ Tirọ́fimosu. Ndu onanu bụ ndu Éshiya. Onye ọdo bụ Tímoti.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ndu ono evuru ụzo je anọdu lẹ Túrowasu l'eche iya.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 A gbaẹbe Ajị Buredi, ẹ te kodu ekoko; ayi abahụ l'ụgbo lẹ Fílipayi; tụgbua. A nọlephu abalị ise; ayi abyakfuta ẹphe lẹ Túrowasu. E rua ẹke ono; ayi abya anọo abalị ẹsaa l'ẹke ono.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Yo be lẹ mbọku mbụ l'idzu; ayi edzukobe t'ayi ria Nri-ẹnyashi Nnajiufu. Pọlu awataru ẹphe okfuru okfu; kẹ l'ọokwakokwanu k'ọla echile iya. Yo kfulephu okfu ẹge ono-o jeye echi-abalị ekee ẹbo.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Urọku hakwa l'igwe l'ime ụlo k'eli eli ẹke ayi dzuru.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Nwata okoro lanụ, aza Yútikọsu adụgaru adụgaru l'ọnu windo. Pọlu ekfunyalephu okfu ono; mgbẹnya erolahaa Yútikọsu. A nọnyaa; mgbẹnya ono atsụ iya ọgbodo atsụtsu. Yo shi lẹ mkpọ-kfu ụlo-eli ono lẹ k'ẹto ya ono ngabuhu; bya awaa onwiya l'alị. E jeshia ya apali; yọ nwụhuwa.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pọlu abya enyizita; bya adakobe iya; nmapyabẹ iya onwiya; gbakụa ya ẹka; sụ: “Unu ba aragbushihe onwunu; l'ọ nọwa ndzụ.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Yọ tụgbua laphu azụ; je awajaa buredi ono kee; ẹphe ataa. Yo kfulahaaru ẹphe okfu ọdo; kfua ya jeye nchi abọhu; yọ bụru iya alala.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Ẹphe eduta nwokorọbya ono lẹ ndzụ. Yọ bụru iphe e gude dụa ẹphe ike tẹ ọkpoma shihu ẹphe ike.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ayi atụgbua bya abahụ l'ụgbo-mini; kpọru jeshia Ásọsu t'ayi kpọta Pọlu l'ẹke ono; l'ẹke ọ sụkwanuru t'ayi gude ụgbo-mini byakfuta iya; lẹ ya e-gudewaru ọkpa lụfuta ẹke ono.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Yọ byakfuta ayi lẹ Ásọsu; ayi akpọta iya l'ụgbo tụgbua jeye ayi erua Mitilíni.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ayi eshi ẹke ono tụgbua; yo be lẹ nchi-ta-abọhu iya; ayi eshi l'ẹke ono gude ụgbo swee mgboro Kíyọsu. Yo be echile iya; ayi akpọ-rua Sámọsu. Nchi abya abọhu tsobe echile iya ono; ayi akpọ-rua Milétusu;
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 okfu lẹ Pọlu kfuhawaru lẹ ya e-swe Éfesọsu esweswe tẹ ya be eje ọkpo ụkfu lẹ Éshiya. Yọ dụ iya ọkoku; l'ẹke oome tẹ ya kebe ẹhu jerua Jerúsalemu tẹmanu yo rua mbọku Péntikọsutu.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Pọlu anọdu lẹ Milétusu zia nzi t'e je ezia ndu e meru ọgurenya lẹ chọchi Éfesọsu t'ẹphe bya t'ẹphe l'iya phụ.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ẹphe erua; Pọlu asụ ẹphe: “L'unubẹdua l'onwunu marua ẹge ya shi emeje teke ono, unu l'iya nọ ono; keshinu ya byaru alị Éshiya.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ya wozitaru onwiya alị ejeru Nnajiufu ozi. Ya gude ẹnya-mini; gude iphe-ẹhuka, byakfutakotaru iya nụ, shiebe l'ẹjo idzu, ndu Ju achịru iya eje ozi ono.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Unu marua l'ẹ to nwedu iphe bụ k'ụzo ono, Nchileke e-shi dzọo unu ono, ya ẹ-ta tọgboduru unu ẹba. Ẹ to nwekwa ẹke ya kfuchiru iya unu ekfuchi m'ọ bụ ẹkalanu. Ya raru iya unu arara; zia ya unu ezizi l'edzudzu ọha mẹ lẹ nk'unu l'ufu l'ufu.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Ya nmaru ndu Ju; mẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju ọkwa; sụ t'ẹphe taa onwẹphe ụta iphe dụ ẹji, ẹphe meru; ghaa umere; lakfuta Nchileke bya ekweta l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu ẹphe.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Nta-a bẹ ya e-mekwa ẹge Ume-dụ-Nsọ ziru iya. Ya e-je Jerúsalemu; l'ẹ-bọ bụkwa lẹ ya maru iphe, e-me iya nụ l'ẹke ono.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 L'ọo l'iphe ya malẹruphu bụ lẹ Ume Nchileke emeje iya lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu; ya aphụa lẹ mkpọro; mẹ iphe-ẹhuka, ha nshinu nọ l'eche iya lẹ Jerúsalemu.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Obenu l'ẹ to nwekwanu iphe ya gụberu ndzụ iya. Ọ bụnu tẹ ya jefukpoonu ozi iya l'ishi; mbụ tẹ ya jefubebe ozi ono, Nnajiufu, bụ Jisọsu ziru iya tẹ ya jee ono, bụ iya bụ tẹ ya kfukashiaru ndiphe ozi-ọma lẹ Nchileke a-phụru ẹphe imiko.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Nta-a bẹ ya mawaru l'unubẹ ndu ono, ya tsoru jephee; zia ozi-ọma l'ọo Nchileke bụ eze ono ta aphụbahekwaa ya ọdo.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ọo ya kparu iphe ya ekfuru unu; sụ: o -nweru unu onye laru l'iyi bẹ ẹka yẹbe Pọlu ta dụhekwa iya.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Lẹ ya tụkookwa iphemiphe ọbule, Nchileke tụberu tọgboru unu ẹba. Ẹ tọ dụkwa ọphu ya kpuchiru unu ekpuchi m'ọo nanụ.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Unu letakwa onwunu ẹnya. Unu eletakwaphu ụnwu atụru ono, Ume-dụ-Nsọ yeru unu l'ẹka ono ẹnya. Unu bụru ndu, azụ ndu chọchi; mbụ chọchi, Nchileke gude mee, Nwatibe iya lọkaru l'oshi-osweru mee t'ọ bụru nk'iya.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Ya maru lẹ ya -tụgbutsulephu bẹ ndu ẹjo nzizi a-wụbata l'ọ bụ ẹjo agụ; bya achịkashia unu to nwekwa ẹge ee-me t'ẹphe be byi ẹka l'igwe atụru ono.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 O nweru teke aa-nọnyaa; ndu, shikwaa l'ime unu awata ọdzu ẹjo-ire. Ẹphe e-gude iya ẹge ono; melahaa t'ẹphe rata ndu kweru kẹ Kuráyisutu t'ẹphe tsoru ẹka ẹphe.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Ọo ya bụ; t'unu kwabẹkwa ẹnya. Unu nyatajẹkwa lẹ ya kfụbe ọswa gude ẹnya-mini; kebe ẹhu eme unu t'unu tsoru ụzo, vudo nhamụnha. Ya ziru iya unu l'ẹhu l'ẹhu: eswe l'ẹnyashi afa ẹto phuu.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Nta-a bẹ ya eye unu l'ẹka Nchileke. Ya ziwaru unu ozi-ọma kẹ eze-iphe-ọma, Nchileke meru ndiphe. Ọ bụ ozi-ọma ono bẹ e-che unu; bụru iya a-dụ ike l'emetse unu emetse; bụkwaru iya phụ a-nọdu eme t'unu lẹ ndu ọdo, bụ ndu kẹ Nchileke gbaru mgba l'iphe ono, Nchileke doberu ndu nk'iya ono.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ẹ to nwekwa onye yẹbe Pọlu sụjeru t'ọ nụ iya afụ; m'ọ bụ penu; m'ọ bụ uwe.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Unu marua l'ọ bụ ẹka iya-wa ẹphe ẹbo bẹ ya gude seta iphe, bụ iphe mkpa iya dụru iya; mẹ iphe, bụ iphe mkpa iya dụru ndu yẹle iya yị.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ya gudewa ẹge ono koshi unu l'ayi a-nọduje ejeshi ozi ike; k'ọphu ayi e-gude ẹge ono yeru ndu ẹ-ta dụdu ẹge ẹphe maru iya onwẹphe ẹka. T'ayi nyatajẹkwa iphe ono, Jisọsu, bụ Nnajiufu kfuru l'onwiya ono; sụ: ‘L'ọnu ọphu a gọru nụ onye anụ anụnu kakwa k'onye ọphu anata anata.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Pọlu ekfuebe iphe ono; byishi ikpere yẹle ndu ono l'ẹphe ha; kfuru nụ Nchileke.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Yọ byadẹ atụgbu; ẹphe atụko wata ẹkwa; je arụkota iya; mịchata iya ishi-ụga.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Yọ bụru iphe ono, o kfuru l'ẹphe ta aphụhedu iya ọdo ono bẹ katsụkpo ẹphe oru l'ẹhu. Ẹphe eduru iya jeshia l'ụgbo-mini.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.