Atos 19
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Teke ono, Apọ́losu nọ lẹ Kọ́rintu ono bẹ Pọlu kwasẹru shia ụzo ẹnyanwu-arịba; lụfuwaru Éfesọsu. Yo rua ẹke ono bya aharu phụa ndu etso ụzo Jisọsu.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Yọ jị ẹphe: “?Unu nataru Ume-dụ-Nsọ teke ono, unu kwetaru l'ọo Jisọsu bụ Nnajiufu unu ono?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Yọ jị ẹphe: “?Bụ egbe baputizimu ngụnu b'e meru unu?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Pọlu asụ ẹphe: “Lẹ Jọnu shikwa emeje baputizimu t'e gude koshi lẹ madzụ bẹ tawaru onwiya ụta iphe dụ ẹji, o meru; ghawa umere lakfuta Nchileke. Iphe ọdo, o shi ekfufuaru ndu Ju bụ t'ẹphe woru onwẹphe ye onye ono, abya nụ ono l'ẹka, bụ iya bụ Jisọsu.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ẹphe anụtsua iphe ono, Pọlu kfuru ono; e gude ẹpha Nnajiufu, bụ Jisọsu mee ẹphe baputizimu.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pọlu abya ebyibe ẹphe ẹka; Ume-dụ-Nsọ abya eji ẹphe ẹhu. Ẹphe aghaa okfu-alị ẹphe; kfulahaa l'okfu, Ume-dụ-Nsọ ekoshi ẹphe; bya awatakwaphu okfuchiru Nchileke.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ndu ono rukwaru ụmadzu iri l'ẹbo.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Pọlu anọkota ọnwa ẹto mgburumgburu; kfukota kẹ Nchileke l'ẹ ba tsụ egvu l'ụlo-ndzuko ndu Ju. Ẹphe l'iya anọdu adzọ okfu ono. Yọo nọduje eme t'o doo ẹphe ẹnya l'ozi-ọma kẹ ẹke ono, Nchileke bụ eze ono bụ ọkpobe okfu.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Obenu lẹ ndu ono haru kpọ-chia nchị; ẹphe te kweta iphe Pọlu ekfu. Ẹphe awatawaphu okfubyishi Ụzo kẹ Nnajiufu ekfubyishi l'ẹke ono. Pọlu aparu ẹphe haa; duta ndu kẹ Kuráyisutu ono; yọ bụru iya atụgbu. Mbọku-mbọku; yo je asa okfu l'ụlo, eedzukoje k'ọmu iphe lẹ kẹ Tiránọsu.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Yo mee ya ẹge ono afa labụ; k'ọphu bụ l'iphe bụ ndu, bu l'alị Éshiya: ndu Ju; mẹ ndu Girísu nụkotaru okfu Nnajiufu, bụ Nchileke.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Nchileke eshi l'ẹka Pọlu emeshi iphe-ọphulenya, ẹ-te mejehaadu nụ;
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 k'ọphu ọobuje: e -shi iya l'ẹhu wota akachifu; m'ọ bụ mpete ẹkwa ọdo je ẹke ndu iphe eme nọ; iphe-ememe ọbu alaa; ọgvu, bu ẹphe l'ẹhu alụfukota.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Yo nwekwaruphu ndu Ju, tsoru ejephe; l'achịshitsua ọgvu, bugbaa madzụ l'ẹhu. Ẹphe eseje t'ẹphe gude ẹpha Jisọsu l'eme iya. Ẹphe asụje ọgvu ono: “Lẹ ya gude ẹpha Jisọsu, bụ onye ono, Pọlu ekfu okfu iya ono ekfuru ngu t'ị lụfu.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Yo nweru nwoke Ju lanụ, bụ eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja, aza Sukíva. Nwoke ono mụtaru ụnwegirima unwoke ẹsaa. Yo be ujiku lanụ; ụnwegirima ono esekwaphu t'ẹphe gude ẹpha Jisọsu chịfu ọgvu l'ọ bụ ndu ọphunanu.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ọgvu ono, ẹphe eme t'ẹphe chịfu ono asụ ẹphe: “Jisọsu bẹ ya maru; bya amaru Pọlu. Unubẹdua; ?unu bụ ndu ole?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Onye ono, ọgvu bu l'ẹhu ono egude ẹjo ọkpehu, nọ iya nụ tso ẹphe ọgu; mee ẹphe ẹsaa ono eriri; mbụ mekatsua ẹphe iphe; gbabẹkota ẹphe ọtu. Ẹphe eshi l'ụlo ono gbalashịa.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ndu Ju mẹ ndu ẹ-ta bụdu ndu Ju, bukota lẹ Éfesọsu anụa iphe ono; tsụlahaa egvu. A kwabẹlahaa ẹpha Nnajiufu, bụ Jisọsu ọgbodo ugvu.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Igweligwe ndu, bụ ndu wowaru onwẹphe ye Kuráyisutu l'ẹka awụru bya bya akọshilahaa iphe ẹphe shi emeje; bya egbukatsua oswi, ẹphe shi kegbaaru ndu ọdo.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Ndu amamanshi achịta ẹkwo, ẹphe shi egudeje eme iya chịkobe l'ẹkalanu; kpọo ya ọku l'ifu ọha. A bya edzee iphe aswa ẹkwo ono bụ; yọ bụru ụkporo ẹkpa-ego iri l'ẹbo l'ẹkpa-ego iri.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 E shi ẹge ono; okfu Nchileke ekoshi ẹge oorebe ire; kafụa ejegbaru; kafụkwaaphu oshihu ike eje.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Iphe ono emeebelephu; Ume-dụ-Nsọ emee Pọlu; yo kfua ya kepyaa ya akụ; lẹ ya jefutaje Masedóniya; mẹ Akáya; shi iya jeshiwaru Jerúsalemu. Yọ sụ lẹ ya -jeebe ẹke ono bẹ ya e-jekwaphu Rómu.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Yọ bya ezi ndu, eyejeru iya ẹka ụmadzu ẹbo, bụ iya bụ Tímoti yẹle Ẹrásutosu t'ẹphe vuru iya ụzo je Masedóniya. Yẹbedua anọnyafua lẹ Éshiya.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Teke ono bẹ mkpaka, ha nshinu bataru lẹ Éfesọsu; l'okfu Ụzo kẹ Nnajiufu ono.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Ishi iya abụru l'o nweru onye akpụ ụzu, eme nka nshinu, egudeje mkpọla-ọcha akpụshi ụnwu iphe, adụgbajee l'ọ bụ eze-ụlo eze-nwanyi ndu Éfesọsu, ẹpha iya bụ Atẹ́misu. Ẹpha onye ụzu ono bụ Dimítiriyọsu. Yẹle ndu akpụshijeru iya iphe ono egude iya akpa okpoga, dụ egvu.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Yọ bya ekukobe ndu ono l'ẹkalanu; mẹ iphe bụ ndu ụzu ibe iya l'ẹphe ha; sụ ẹphe: “Ndu mu; unu marua l'ọo iphe-a, ẹphe eme-wa bẹ ẹphe gude aba.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 ?Ọ kwa l'unu gude-e nchị unu l'anụ; gude ẹnya unu l'ele iphe nwoke-a, bụ Pọlu-a eme? Ọ sụru l'agwa, madzụ gude ẹka dobe ta bụdu iya lẹ phuu. Nta-a b'o gude-wa ẹge ono kfuta ndu ha igweligwe lẹ Éfesọsu yeru onwiya; yọ phọdu m'o jegbaru alị Éshiya mgburumgburu.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Iphe dụ ẹji, nọ iya nụ bụ l'ozi-wa, ẹphe eje-wa a-zalahaa ẹjo ẹpha; eze-ụlo eze-nwanyi te nwehe iphe ọo-bụkwadu. Ọdo abụru l'eze-nwanyi ono, alị Éshiya; mẹ mgboko mgburumgburu abaru ẹja ono bẹ aa-gbado.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Ikpetuma ndu ono anụnyalephu iphe ono, ookfu ono; ẹhu agbanwuhu ẹphe ọku l'ẹhu-eghughu. Ẹphe arashịa: “Atẹ́misu Éfesọsu bụ eze agwa-o!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Utsu awata adada lẹ mkpụkpu ono. Ẹphe edzukobewaphu ẹgwegwa; gude Gáyọsu; mẹ Arisutákọsu, bụ ndu Masedóniya labụ, ẹphe lẹ Pọlu ayịje; kpụru ẹphe kpụfuru ọha l'ẹke ọha edzukoje.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Pọlu l'onwiya ejeshia tẹ ya jekfu ikpetuma ndu ono; ndu kẹ Kuráyisutu te kwe.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Ndu nweru ẹnya lẹ Éshiya, bụ ndu ọ̀nyà iya ezia ozi t'e je ezia Pọlu; sụ iya: “Byiko t'ẹ b'ọ tụkwa ọkpa atụtu l'ẹke ono, eedzukoje ono.”
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Kẹle teke ono bẹ utsu ono adakpẹlephu gidigidi lẹ ndzuko ono. Ndu ara kẹ nne ẹphe; ndu ara kẹ nna ẹphe; l'ẹke ọ phọduru mẹ ẹge ẹphe ha kụru l'ẹke ono ta ma ishi iphe ẹphe gbafụta-turu; ẹphe ta ma iphe, ada nụ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 E tubesu l'ọo Alẹguzánda akpa iphe ono; okfu lẹ ndu Ju fọfutaru iya; nwuru iya ye l'ifu ikpetuma ndu ono. Alẹguzánda apalia ẹka t'e gebekwa tẹ ya dofu iya onwiya.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ẹphe aphụlephu l'ọ bụ onye Ju; l'ẹphe ha atụko gude olu lanụ ralahaa: “Atẹ́misu Éfesọsu bụ eze agwa! Atẹ́misu Éfesọsu bụ eze agwa!” Ẹphe aralẹphu iphe ono mkpụtuma lanụ-o jeye iphe ha l'ọ bụ awa labụ eswe-e.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 E meebe; onye seketiri obodo ono ekebe ẹhu mee; a rabua iphe ono. Yọ sụ ẹphe: “Éfesọsu-u! Ẹ to nwedu onye ẹ-ta madụ l'ọo Éfesọsu bụ mkpụkpu, nwe eze-ụlo Atẹ́misu; bụru ẹphe abaru eze mkpuma ono, gbaru iche, shi l'igwe daa ono ẹja.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Ẹ to nwedu onye a-sụ l'ọo ẹjire. Ọo ya bụ; t'unu daa ashị-o! Unu be emehekwa l'ọ bụ ndu ẹ-te nwedu egomunggo.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Unu kpụtawaru ndu-a bya ẹke-a; l'ẹ ba bụ l'ẹphe zitaru iphe l'eze-ụlo eze-nwanyi; tọ dụ ẹjo okfu, ẹphe kfuru iya.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Ọ -bụru lẹ Dimítiriyọsu mẹ ndu, ejeru iya ozi nweru ndu, ẹphe sụru l'o nweru iphe ẹphe meru; mbọku ikpe kọtu nọlephu anọno; tẹmanu bẹ ndu achị mkpụkpu nọkwaphu anọno l'ẹke ono. T'ẹphe je ẹke ono je ekfua ya!
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Teke bụkwanu l'o nweru iphe ọdo, unu ekfu; unu ekfua ya teke mkpụkpu dzuru ẹge ẹphe edzuje.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 L'ọgu, nọru ayi nta-a bụkwa l'aa-sụ l'ọo ayi kparu utsu ntanụ-a; l'ẹ-ba bụ l'o nweru ishi iphe bụkwanu: e -kude ayi; t'ayi gude iya kpefu onwayi l'egbe mkpu ọwaa, a gbaru ẹge-a.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Yo kfuebe iphe ono; sụ ẹphe t'ẹphe laa-o. Ẹphe awụkahu lashia.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.